نمیدونستم باید چیکار کنم قلبم فقط یه حیات آروم می میل داشت که این روزگارا از من دریغ شده بود.
بعد از این که آرش و مهرداد از خونه ما حرکت کردن آرمین کنارم جای گرفت دستمو تو کف دستش گرفت و گفت:
_ قلبم میمیل داشت بعد از اینکه سه تایی با هم بار دیگر حیاتمونو شروع کردیم یه حیات آروم و پر از آرامش داشته باشیم اما انگار قرار نیست به این زودی ها به کف دست بیاد این ارامش.
سرم روی شونه اش گذاشتم و بیان کردم فقط مواظب دخترم باش آرمین باشه؟
دستشو زیر زانوم انداخت منو از روی زمین قد بلند کرد بیشتر بهش چسبیدم و کف دستمو دور گردنش حلقه کردم.
به سمت اتاق خوابمون حرکت کرد درو باز کردم منو به سمت تخت برد و روش گذاشت.
به طرف در برگشت و درو بست و قفل کرد .
با خنده تی شرتش و در اورد و اضافه کرد:
_از کف دست دخترک فضول مون باید در و قفل کنم تا یه موقع نیاد وسط عاشقی و حالم .
کم پدرم را در نیاورده تو این مدت پدرسوخته…
میون این همه مضطربی خندیدم و به سمت من اومد روم خم شد.
روی پیشونیم بوسید و بعد لبش و روی لبم گذاشت اروم شروع کرد به بوسیدنم
دستش به سمت لباسم که راهی شد کف دستم روی کف دستش گذاشتم و اظهار کردم:
به نظرت الان وقتشه؟ وقت این کار توی این اوضاع شلمشوربا؟
نگرانیمو از چشمام میخوند دوباره لبامو بوسید و اضافه کرد:
_ همیشه وقتشه حتی توی دلواپسی..
تو که منو میشناسی از پس هر مشکلی بر میام و حلش می کنم…
الان فقط باید آرومم کنی دلبره…
وظیفه قدیمیت که یادت نرفته؟
باتشر روی بازوش محکم کوبیدم و اضافه کردم :
باز شروع کردی چه وظیفه ای آرمین؟
لبخند زد و پیشونیش و به میشونیم چسبوند…
وظیفه اروم کردن یه ادم وحشی مثل من خانم کوچولو…
دیدهامو بستم وخودم به دستش سپردم شاید به این ساکتشی که قرار بود با هم همین الان را تجربه اش کنین نیاز داشتم…
#هانا
چند روزگاری میشد که خبری از لیلی نبود .
حتی زیر سنگم به قول آرش گشته بودند تا پیداش کنند ولی انگار آب شده بود راهی شده بود زیر زمین هیچ کسی هیچ خبری ازش نداشت.
همگی سر در گم شده بودیم نمی دونستیم باید چه کاری انجام بدیم.
انقدرها هم که فکر میکردن آسون نبود گیر انداختنه امیر.
آرمین توی خونه بود سرش توی لبتاپش بود و دنبال چیزی میگشت که زنگ خونه به صوت در اومد وقتی در باز کردم آرش هراسون و سراسیمه وارد خونه شد و به گفت:
_ پیداش کردم رابطشو پیدا کردم میدونم کجا باید بریم آرمین….
از این حرفش هراسیدم نکنه اتفاقی براشون بیفته.
آرمین تند لپ تاپ و بست و از جاش بلند شد از کنارم گذشت و کتش و برداشت .
به سمتش رفتم و دلواپس بازوشو گرفتم و اضافه کردم:
خواهش می کنم بذار منم بیام.
صورتم نگاه کرد و اضافه کرد :
اونجا جای تو نیست ایلین
قبلا هم اشتباه کردم که بردمت…
حالت هنوز سر جاش نیومده میخوای توی یه معرکه دیگه باشی چیو ببینی؟
توی خونه بمون و حواست به آیلا باشه.
از وقتی که پاشون از خونه بیرون گذاشتن حتی نتونستم یک لحظه سر جام بشینم کل خونه رو متر میکردم و جاده میحرکت کردم نمی دونستم باید چه کاری انجام بدم دخترم به خاطر مضطربی من مضطرب شده بود و ترسیده بود ولی نمی تونستم خودمو کنترل کنم.
ساعت پشت ساعت می گذشت و هیچ خبری ازش نبود هرچی به گوشی هاشون زنگ میزدم هیچکدوم تماس و جواب نمیدادند کلافه و وحشت کرده بودم ایلا رو بغل کردم و توی اتاقش قرار گرفتیم .
نگران بودم که نکنه اتفاقی براشون افتاده باشه آخرای شامگاه ساعت از یک که گذشت در خونه باز شد و من از کنار دخترم بلند شدم و با عجله خودمو به آرمین رسوندم.
به قدری کلافه و عصبی به نظر می رسید که دلش نداشتم برای اینکه برم و ازش بپرسم چی شده .
نگاهش که به من افتاد نزدیکم شده کمی به صورتم خیره شد و آروم زمزمه کرد
_میرم که کمی دراز بکشم واقعا خستم.
نمیدونستم باید پشت سرش برم و از چیزی بپرسم یا نه ولی این نگرانی و ترسی که توی وجودم بود داشت منو خفه میکرد پس به قلب و دریا زدم و پشت سرش مسیر افتادم وارد اتاق شد نزدیکش توقف کردم و کتش و تنش در آوردم .
دونه دونه دکمه های پیمسیرنش باز کردم و کمکش کردم از تنش در بیاره.
روی تخت دراز کشید بازوشو روی نگاهاش گذاشت و زمزمه کرد
_خاموش کن تاریک باشه…
کاری که تمایل داشت و انجام دادمکاری و کنارش جای گرفتم آروم بازوی برهنه شو نوازش کردم و اظهار کردم:
نمی خوای بگی چی شده؟
خاموشی کرد و حرفی نزد .
خاموشیش ترسم وچندین برابر می کرد بار دیگر حرفمو تکرار کردم که بازوشو از روی صورتش برداشت توی اون تاریکی به چشمام زل زد.
با ترس واگویه کردم :
میترسم آرمین.
میدونم اتفاق بدی افتاده مگه نه؟
کف دستم و کشید منو به سمت خودش کشید و محکم بغلم کرد .
توی بغلش دراز کشیده بودم و هنوز منتظر بودم تا حرف بزنه ولی اون انگار قصد حرف زدن نداشت دیگه از ترس و نگرانی داشتم جون میدادم که به حرف اومد و اضافه کرد :
_بهت قول میدم هیچ اتفاقی برای تو دخترمون نمیفته من اینو بهت قول میدم پس نترس مضطرب نباش هر اتفاقی افتاد من کنارتم ؛ پیشتم باشه؟
از این حرف ها بیشتر از هر چیز دیگهای وحشت کردم با وحشت ازش جدا شدم و گفتم:
بگو چی شده که اینطوری حرف میزنی؟
اتفاقی قرارع بیفته؟
کلافه روی تخت قرار گرفت صورتش با کف دستشون پنهان کرد
_ نمیدونم بگم یا نه! اما بهتره خودت در جریان باشی که اگه چیزی پیش اومد ولیدگی داشته باشی…
آرمین کف دستمو تو دستش گراهی شد شروع کرد به حرف زدن هر کلمه که بیشتر جلو میرفت و میبیان کرد دلم انگار کند و کندتر میزد .
بلایی که میترسیدم داشت سرم می اومد امیر مارو با معرفی کردن من به پلیس به عنوان قاتل شاهرخ تهدید کرده بود.
یعنی اینکه اگه همه چیز به پلیس بگه من حتی تا پای چوبه دار میرم.
بدنم یخ بسته بود منو به خودش نزدیکتر کرد و سرمو روی سینش فشار داد و گفت:
_ نگران نباش، دلواپس نباش هرکاری می کنم شده جونمو میزارم وسط اما حلش می کنم نمیزارم پای تو به این بازی باز بشه باشه ؟
حرفاش قلبگرمکننده بود ولی امیر آدم خطرناکی بود نمی شد فقط با حرف باهاش مقابله کرد.
با صدایی که از ترس می لرزید ازش سؤال کردم :
_امیر متوجه شدی؟
خودش به تو گفت؟
کلافه نفسشو بیرون داد و اضافه کرد:
_ نمتوجه شدمش حرکت کردیم جایی که آرش فهمیده بود آونجان ولی هیچ خبری از هیچ کسی نبود .
جز تعداد عکس و مدارک که نشون میداد تو شاهرخ و زدی .
خودش از قصد اونا رو جا گذاشته بود تا ما بهش برسیم نمیدونم چطوری که اون همیشه چند قدم از ما جلوتره.
وا حرکت کرده از آرمین جدا شدم گوشه تخت زانوهامو بغل کردم.
اگه من میحرکت کردم زندان اگه من میمردم چه بلایی سر دخترم می اومد ؟
اشک از دیدهام روی صورتم افتاد از دیدههای ارمین دور نموند.
خودش رو به سمتم کشید منو بار دیگر بغل کرد و گفت :
_بهت قول میدم جون دخترم قسم میخورم من حلش می کنم.
نمیذارم اتفاقی برای تو دختر مون بیفته.
با گریه اظهار کردم:
برای من و دخترم اتفاق نمیفته ولی اگه زبونم لال خدایی نکرده برای تو اتفاقی بیفته اون موقع چیکار کنیم؟
موهام و نوازش کرد روی سرم و بوسید و اضافه کرد:
_بهم اعتماد کنی بار دیگر یه خانواده خوشبخت میشیم بدون ترس و نگرانی…
اروم بخواب من نمیذارم اتفاقی برای خانواده سه نفره ام که تازه به دستش اوردم بیفته.
فقط بخواب همه چیرو بسپار به من.
تا خود صبح بیدار موندم و اندیشیدم به اتفاقی که ممکن بود بیفته.
هیچ مسیرحلی انگار برای این دردسری که توش بودیم وجود نداشت با صوتی پیام گوشیم اونم درست ساعت ۴ صبح از جا پریدم گوشی رو برداشتم.
وقتی لمسش کردم و صفحه پیام برام بالا رسید با دیدن یه شماره ناشناس جا خوردم ولی با خوندن متن پیام بهسرعت کف دستمو دراز کردم آرمین رو بیدار کردم.
نگاهاشو باز کرد و پیام جلوی نگاهش گرفتم و بیان کردم:
یه نفر بهم پیام داده ..
چشمش که به پیام افتاد سر جاش جای گرفت و اظهار کرد :
_لیلیِ با رمز پیام داده …
_من حلش می کنم .
خیالتون راحت باشه لاله جون.
باهاش میزنم هیچ اتفاقی برای شما نمیفته.
بهتون قول میدم مواظب هم دیگه باشید .
بهشون بگو که دوستتون دارم.
چندین و چند بار پیامشو خوندم به خودم اظهار کردم
وقتی لیلی این حرف میزنه یعنی باید خیالمون راحت بشه.
ولی اگه حرفاش واقعیت بود ، داشت از خودش میگذشت تا تو کف دست های اون مرد بمونه برای همواره…
اما مگه چی گناهی کرده بود که به خاطرش خودش قربانی کنه!
شنیده بودم قبلا هم به خاطر بقیه از زندگی خودش گذشته بود و الان داشت مجدداً این کارو میکرد.
آرمین سریع از جا بلند شد و گوشیش و برداشت و شماره آرش و گراهی شد .
کف دستم و دراز کردم گوشی از کف دستش کشیدم و اظهار کردم :
بهتره الان بهش نگی خودش حال روز خوبی نداره با گوش دادن این پیام حالش بدتر نشه یه موقع؟
دوباره گوشی رو از کف دستم کشید و بیان کرد:
_ بهتر همین الان بدونه باید یه کاری بکنیم .
داره باز خودشو قربانی ما می کنه و من نمی تونم قبول کنم نمی تونم قبول کنم هانا….
🍁🍁
🆔 @romanman_ir
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن