رمان استاد خلافکار پارت ۷۶

#لیلی

********************************
خدایا آخه ۱۵ تا نگهبان؟؟
مگه این عمارت چه کوفتی داره که باید ۱۵ نفر نگهبانیش رو بدن!
لعنت به این شانس…
نه تنها نمی تونم خارج بشم بلکه با این تعداد نگهبان و بادیگاردی که توی باغ ول می چرخن حتی نمی تونم یه سرکی به اطراف بکشم.
با حرص ورقه قرص ضد بارداری که جاسوس دانیل بهم داده بود بین مشتام فشردم که همون لحظه امیر سر رسید!
تند ورق قرصو توی پیراهنم پنهان کردم و با اخم به دره ورودی سالن زل زدم.
با دیدن من که روی کاناپه وسط سالن نشسته بودم لبخند ژکوندی زد و به سمتم اومد.
بالای سرم ایستاد و کف دستش و به سمت صورتم دراز کرد که شتاب‌زده صورتم رو عقب کشیدم و غضبناک نگاهش کردم.
پوزخندی به این حرکاتم زد و مقابلم روی صندلی چرمی جای گرفت.
_چه عجب از اون سوزاخ موش زدی بیرون!
منظورش اون اتاقی بود که تا دیروز توش حبس شده بودم.
برزخی جواب دادم
_ببخشید که اون تو زندانیم کرده بودی…حتی پنجره رو یه جوری مهر و موم کرده بودی که مبادا بال دربیارم و بپرم و برم.
با پاش چندین بار روی زمین ضرب زد و خیلی یک‌بارهی گفت
_فکراتو کردی؟
خوب متوجه منظورش شدم ولی خودمو زدم به کوچه علی چپ و گفتم
_درمورد چی؟
_درمورد بچه و خواهرت!

نفس عمیقی کشیدم و اظهار کردم
_آره…اما تو توقع نداری که من بهت اعتماد کنم و کف دستی کف دستی خودم و خواهرم رو بدبخت کنم؟ چه تعهدی وجود داره که وقتی به در تمایل داشتت عمل کردم بلایی سره لاله نیاری!
مثل همیشگی فکره همه چیز رو کرده بود برای همین تند جواب داد
_من لاله می فرستم ایران ور دل باباجونت و تو در عوضش عقد دائمم میشی و برام بچه میاری.
چند لحظه ای مات صورت خونسردش شدم و کم کم خنده ای روی لبم اومد.
صاف از حرکت ایستادم و تقریبا داد زدم
_زده به سرت…عقد دائم؟من عقد دائم تو بشم! عمرااااااااااااااااا.

از روی صنقلبی قد بلند شد و به سمتم اومد.
با لحن اغواکننده ای بیان کرد
_می خوای لاله نجات بدی یا نه خانومم؟
زهرخندی زدم و بیان کردم
_قبلا هم یبار این پیشنهاد رو بهم دادی…اون موقع پای جون آرش وسط بود و حالا هم لاله! چرا واقعا دست از سرم بر نمیداری امیر،چرا اینقدر عذابم میدی آخه لعنتی؟ یبارگی منو بکش راحتم کن.
انگشتش و روی لب هام قرار داد و گفت
_هیس! دیگه این حرفو نزن…دیگه حرف مرگت رو پیش نکش.
با این حرفش اشک توی دیدهام حلقه بست.
دردناک اضافه کردم
_از موقعی که با تو آشنا شدم دارم روزگاری هزار بار میمیرم…بعد تو میگی حرف از مرگ نزنم؟ دیگه چه بلایی مونده که سرم نیاورده باشی هاااان؟ لعنت بهت بابا…لعنت بهت که به خاطر تو و یه انتقام مسخره دخترات اینقدر دارن زجر می کشن…مــ…
با قرار گیری لب های داغ و ملتهبش روی لب هام به کل خفه خون گحرکت کردم.

بی وقفه لب هام رو بوسید که دیگه رسما به نفس نفس افتادم و خودم و عقب کشیدم.
نگاه تب دارش و بهم دوخت و لب زد
_عقد دائمم که بشی برای همیشه دست از سره لاله و بقیه خانوادت برمیدارم.
با درد نگاهام و روی هم فشردم و اجازه دادم اشکام ببارن.
یاده آرش جیگرمو آتیش می زد.
به سمتم اومد و منو در آغوش گراهی شد و کف دستش و نوازش وار بین موهام کشید.
توی بغلش عین یه جوجه گم شده بودم.
بینیم و بالا کشیدم و زمزمه کردم
_چرا اینقدر عذابم میدی امیر؟
مثل همیشگی بیان کرد
_چون دوستت دارم!
پوزخند تلخی زدم و توی قلبم گفتم
_ولی تو اصلا قلبی نداری که بخواد کسی و عاشق شده باشه.

#هانا

************************
تقریبا یک ساعتی شده بود که داشتن با هم حرف می زدن!
معلوم نیست چی داشتن به هم می اضافه کردن که تا این حد طول کشیده بود.
کلافه بازدمم رو بیرون فرستادم و کف دستی میون موهای آیلا که غرق در خواب بود کشیدم.
اینقدر توی این یک ساعت حرف زد و سوال پرسید که از خستگی خوابش برد.

با کشیده شدن صوتی دره خونه نگاهم و از آیلا گراهی شدم و از روی تخت کشیده شدم.
خودم و به طبقه پایین رسوندم که مشاهده کردم آرمین روی مبل لم داده و بار دیگر یه لیوان از اون کوفتی ها دستشه!
نفس عمیقی کشیدم و به سمتش حرکت کردم.
سعی کردم خودم رو خونسرد جلوه بدم برای همین پرسیدم
_مهرداد کجاست؟
لیوانشو سر کشید و جواب داد
_حرکت کرد.
متعجب لب زدم
_حرکت کرد؟ یعنی چی رفت!
در حالی که داشت لیوانش و پر می کرد گفت
_یعنی اینکه امشب مزاحم منی.
خواست لیوانش و پر کنه که به سمتش خیز برداشتم و به‌سرعت شیشه مشروب از کف دستش گحرکت کردم.
_توی این دو روزگاری که آیلا پیشت بود هم می خوردی و مست می کردی؟مثلا اسم خودت و گذاشتی پدر! تو یه آدم عیاشی که لیاقت اون بچه رو نداره…بزار من و آیلا بریم پی زندگــ…
حرفم با کوبیده شدن لیوان روی زمین قطع شد.
ترسیده نگاهش کردم که از روی مبل کشیده شد و به سمتم اومد.
رو به روم ایستاد و غرید
_آیلا هیچ جا نمیره! اما تو فردا گورتو گم می کنی و میری دنبال حیاتت.
لبام آویزون شد.
امید داشتم حرفای مهرداد تونسته باشه حداقل یه تاثیر کوچولو روش بزاره ولی مثل اینکه سخت در اشتباه بودم.
سرم و پایین انداختم و در حالی که داشتم حرفی که می میل داشتم بزنم رو مزه مزه می کردم اظهار کردم
_چه طور ازم می خوای برم دنبال زیستنم وقتی زیستنم درست همین جاست؟ من مادره آیلام…چه طور می تونی ازش محرومم کنی؟

_آیلا یه مادر هرزه و دروغگو می خواد چیکار؟
نم اشک توی نگاهام جمع شد.
پس یک ساعته مهرداد چی داره به این بشر میگه!
با دیدن اشکام کلافه بازدمش و بیرون فرستاد و با دستش اشکام رو پاک کرد.
با تحکم اضافه کرد
_گریه نکن.
با حرفش گریم شدت گراهی شد که با فک منقبض شده ای ادامه داد
_ک*و*ن اون مرتیکه ی حروم زاده و جد و آبادش و جر میدم…گریه نکن هانا…گریه نکن تا سگ نشدم.
با بغض نالیدم
_پس مهرداد همه چیزو بهت اضافه کرد!
سری به معنای آره تکون داد که مشتی به سینش کوبیدم و داد زدم
_و تو هم باور نکردی زیرا به دیگران بیشتر از هانای بیچاره اعتماد داری…باور نکردی و مدام بهم ننگ هرزگی میزنی!
چیزی نبیان کرد و شیشه مشروب از دستم گراهی شد و بار دیگر به سمت مبل برگشت.
روی مبل لم داد و شیشه به لب هاش نزدیک کرد که شتاب‌زده بیان کردم
_یه قطره دیگه از اون زهرماری بخوری به خدا کف دست آیلا میگیرم و از این خراب شده میرم.
خمار نگاهم کرد و شیشه روی میز عسلی قرار داد.
کف دستاش و از هم باز کرد و گفت
_پس تو آرومم کن!
بدون هیچ ولی و اگری به ستمش رفتم و خودم و توی بغلش انداختم.
به شدت به آغوش گرمش احتیاج داشتم.
کف دستش و دور کمرم حلقه کرد و بوسه ای روی موهام نشوند.
سرش و توی گودی گردنم فرو برد و نفس عمیقی کشید که از خود بی خود شدم.

دستش به سمت لباسم سوق پیدا کرد و میل داشت دکمش رو باز کنه که آوای آیلا مانعش شد:
_مامان!
با صداش وحشت زده از بغل آرمین بیرون اومدم و به آیلا که با چشمای گرد شده به ما زل زده بود چشم دوختم.

از پله ها پایین اومد و به سمت ما قدمی برداشت.
انگار این وروجک حتی شامگاها هم قصد خوابیدن نداره!
البته بیچاره حقم داره ها،با اون سر و آوایی که من و آرمین مسیر انداخته بودیم کم مونده بود؛ همسایه ها هم از خواب بیدار بشن.
به طرفش حرکت کردم و با لحن مهربونی اضافه کردم
_عزیزم چرا بیداری شدی؟
بی توجه به حرفم سرشو نزدیک گوشم آورد و بیان کرد
_مولینی آرمین جون داشت بوست می کرد؟
مات برده نگاهم و به سمت آرمین سوق دادم که دیدم تبسم محوی روی لب هاش داره.
از تبسمش مشخص بود که حرف آیلا رو گوش داده.
سری به معنای نه به طرفین تکون دادم و گفتم
_نخیررررر…بدو بریم بخوابیم ببینم!
کف دستش و گحرکت کردم و میل داشتم به سمت پله ها ببرمش که نیومد و به سمت آرمین دوید.
آرمین با لبخند بغلش کرد که آیلا شتاب‌زده پرسید
_آرمین جون تو مگه مولینم و بوس نکردی؟
لب پایینم و گاز گرفتم و با اشاره به آرمین فهموندم که بگه نه ولی اون لبخند پت و پهنی تحویلم داد و اضافه کرد
_چرا…بوسش کردم.
اخم ریزی بین ابروهام جا خوش کرد. به طرف شون حرکت کردم که آیلا با شیرین زبونی ادامه داد
_یعنی مامانم زنته؟ آخه وقتی یه مردی یه خانومی رو بوس می کنه یعنی زنشه.
چنگی به صورتم زدم و با غیظ اسمش و آوا زدم:
_آیلاااااااااااااااااااا…!

این بچه تازه داشت پنج سالش میشد اما از یه چیزایی سر در میاورد که مخ آدم سوت می کشید.
والا به خدا من هم سن این بچه بودم فرق بین سیب زمینی و سیب رو هم نمی دونستم.
آرمین نگاه عمیقی بهم انداخت و بعد از مکث کوتاهی جواب آیلا رو داد:
_اره…زنمه!
آیلا متعجب چشماش و درشت کرد و با اون سادگی بچگونش سؤال کرد
_یعنی تو هم بابامی آرمین جون؟ اما پس بابا میلاد چی! بابای من اونه که…!

با تموم شدن جمله آیلا، حالات صورتش به یک آن تغییر کرد و اخم وحشتناکی بین ابرو هاش جای گرفت.
نه تنها من، بلکه آیلا هم ازش ترسید و از بغلش بیرون اومد.
با حرص کف دستاش و مشت کرد و غرید
_اون عوضی بابای تو نیست…اون یه کثافته که به زودی هم زیستن نکبت بارش خاتمه پیدا می کنه.
از برآشفتهت رنگش به کبودی می زد و این ترسم رو دو چندان می کرد!
آیلا وحشت زده به سمتم اومد و خودش و بهم چسبوند که نالیدم
_آرمین آروم! بچه گناه داره…ببین از ترس داره می لرزه.
دیدهاش و روی هم فشرد و کلافه نفس عمیقی کشید.
بسیار داشت تلاش می کرد تا به خودش مسلط بشه.
با صوتیی که رگه های عصبانیت توش موج می زد اظهار کرد
_من اون عوضی رو می کشم هانا…به خدا می کشمش!
با ابرو هام به آیلا اشاره کردم و عاجزانه ازش خواستم چیزی نگه.
عصبی کف دستی میون موهاش کشید و نگاهش و به سمت اون شیشه کوفتی دوخت.
به هیچ عنوان نمی تونستم امشامگاه آرمین رو با این حال خرابش رها کنم؛ چراکه می ترسیدم یه بلایی سره خودش بیاره.
از طرفی هم نمی دونستم با آیلا چیکار کنم…!
مونده بودم چه خاکی توی سرم بریزم که یهو فکری به ذهنم خطور کرد.

تبسم ساختگی زدم و رو به آیلا گفتم
_موافقی امشامگاه پیش آرمین جون بخوابیم وروجک؟
آیلا با ترمتوجه شد نگاهی به آرمین انداخت و زمزمه کرد
_اما آرمین جون برآشفتهه!
تبسم ملیحی زدم و خم شدم و آیلا بغل کردم.
_نه هیچم خشمگین نیست فقط یکم دلخوره و بد خواب شده…اگه ما کنارش باشیم حالش خوب میشه…تازه می دونستی آرمین جون کلی قصه زیبا قشنگ بلده؟

🍁🍁🍁🍁
🆔 @romanman_ir