#لیلی
****************************
با حرص رژ لب قرمزی رو که داخل کیف لوازم آرایش بود برداشتم و گوشه اتاق پرت کردم.
اینقدر از دست لاله حرصی بودم که حد نداشت!
آخه دختره ی احمق تو که نامزد کرده بودی…تو که فربد داشتی،برای چی دوباره خام حرفای امیر شدی؟
کلافه روی تخت قرار گرفتم و سرمو بین دستام گرفتم.
حالا باید چیکار می کردم!
حتی اگه تسلیم تمایل داشتش میشدم بازم امیر لاله به ایران برنمی گردوند.
اون قصدش انتقام بود…
انتقام از همه ی ناموسای بابام…
اینقدر در افکار آشفته و درهمم غرق بودم که اصلا متوجه حضور کسی داخل اتاق نشدم،فقط با صدا شدن اسمم وحشت زده از جام قد بلند شدم و به اطرافم نگاهی انداختم.
متوجه شدم همون خدمتکاری که برام لباس خواب و لوازم آرایش آورده بود،در چند قدمی من توقف کرده.
با اخم نگاهش کردم و گفتم
_چی می خوای؟
بدون هیچ حرفی کاغذی به سمتم گراهی شد.
با اکراه کاغذو از کف دستش گرفتم و بازش کردم.
یه علامت بود…علامت جغد سیاه!
پس این دختره خدمتکار جاسوس دانیل بودش.
دختر از حالت صورتم درک کرد که شناختمش پس شتابزده حرکت کرد سره اصل مطلب
_آقا می خوان بدونن پروانه پیدا کردی یا نه؟!
_گوربابای دانیل و پروانه…من خیلی زرنگ باشم بتونم خواهرم رو نجات بدم.
ترسیده به بیرون از اتاق نگاهی انداخت و اظهار کرد
_هیس…آروم! ممکنه کسی مکالمه مارو بشنوه…من اینجام تا به شما کمک کنم.
با حالی آشفته روی تخت نشستم و اظهار کردم
_نمی دونم باید چیکار کنم…فعلا فقط آمار نگهبان هایی که از این عمارت محافظت می کنن رو برام بیار.
_باشه.
و بعد به سمت دره اتاق حرکت کرد و میل داشت از اتاق خارج بشه که با حرفی که زدم میخکوب سره جاش ایستاد.
_صبر کن.
به طرفم برگشت و سوالی نگاهم کرد.
اگه امیر می کشتم می تونستم هم لاله رو نجات بدم و هم خودم رو!
نفس عمیقی کشیدم و آروم لب زدم
_برام یه اسلحه بیار.
متعجب به سمتم برگشت و جویا شد
_اسلحه! برای چی می خوای؟
_اینا دیگه ربطی به تو نداره…فقط کاریو که ازت تمایل داشتم انجام بده.
فکرم رو خوند و سریع گفت
_می خوای امیرو بکشی؟
در جوابش سری تکون دادم و بیان کردم
_آره…می خوام زمینو از وجود همچین هیولایی پاک کنم.
هاج و واج نگاهم کرد و بیان کرد
_دیوونه شدی؟ اندیشیدی اگه امیرو بکشی کف دستت به پروانه می رسه!؟
عصبی چنگی میون موهام زدم و به طرفش حرکت کردم.
مقابلش ایستادم و عصبی اضافه کردم
_پروانه برام مهم نیست…من الان به تنها چیزی که اهمیت میدم خواهرمه.
_من مدت زیادیه که اینجا دارم نقش یه خدمتکارو بازی می کنم…همه ی سوراخای این عمارت رو گشتم ولی اثری از پروانه نیست.
سردرگم نگاهش کردم.
انگار اصلا نمی درک کرد من چی دارم میگم و دردم چیه!
_حرفای منو شنیدی؟؟دارم میگم من فقط به فکر نجات خواهرمم نه پروانه.
سرشو نزدیک گوشم آورد و آروم پج زد
_خواهرت اینجا نیست…همین دیروزگار بردنش…فکر کنم همون جایی که بقیه دخترا هستن.
خشکم زد!
بفرما لیلی خانم…
امیر یه قدم که چه عرض کنم صد قدم از تو جلوتره.
فکر کردی لاله اینجا اسکان میده تا تو راحت فراریش بدی؟
کلافه و سردرگم به نقطه نامعلومی زل زدم که صداش طنین انداخت:
_سعی کن اعتماد امیرو جلب کنی و بهش نزدیک بشی…این تنها راه نجات پروانه و خواهرته.
ناچارا سری تکون دادم و گراهی شده اضافه کردم
_حداقل برام قرص ضد بارداری بیار…این کارو که می تونی انجام بدی؟
#هانا
************************
با کف دستمال اشکام رو پاک کردم و نالیدم
_حالا باید چیکار کنم مهرداد؟من نه می تونم به زور آیلا ازش بگیرم و نه می تونم شکایت کنم.
جوابم رو نداد و عصبی مشغول بالا و پایین کردن طول و عرض اتاق شد.
فکر کنم بیشتر از اینکه فکرش درگیره پس گحرکت کردن آیلا باشه داشت به میلاد فکر می کرد.
کف دستمال دیگری از داخل جعبه برداشتم و سرمو پایین انداختم که ترانه اینبار پرسید
_مهرداد می خوای چیکار کنی؟
ایستاد…به سمت من و ترانه که روی تخت قرار گرفته بودیم برگشت و من رو مخاطب قرار داد و گفت
_تو شاید نتونی اما من آیلا پس میگیرم…حساب اون میلاد حروم لقمه رو هم بعدا می رسم.
و بعد عصبی به سمت دره اتاق قدم برداشت که ترانه تند از جاش بلند شد و بازوشو گراهی شد و اضافه کرد
_کجا داری میری؟
_میرم دم خونش.
منم از روی تخت قد بلند شدم و به طرفشون رفتم.
مقابل مهرداد از حرکت ایستادم و گفتم
_منم میام…من که نباشم تو بار دیگر باهاش دعوات میشه.
جدی اظهار کرد
_لازم نیست؛ تو همین جا بمون…من فقط می خوام باهاش حرف بزنم.
پوزخندی زدم و اظهار کردم
_تو گفتیو منم باور کردم…تو و آرمین هر موقع به هم می رسید مثل سگ و گربه به جون هم می پرید.
ناچارا سری تکون داد و موافقت کرد که باهاش برم.
مهرداد تنها امیده من بود…
تنها کسی بود که می تونست کمکم کنه آیلا از آرمین پس بگیرم…
ترانه موند تا مراقب ترمه باشه و من و مهرداد هم سوار ماشین شدیم و به سمت خونه آرمین به مسیر افتادیم.
توی راه سکوت بین مون حکم فرما بود که بالاخره مهرداد سؤال کرد
_واقعا میلاد بهت تجاوز کرد هانا؟
خجالت زده سرمو پایین انداختم و بیان کردم
_آره…من بیهوش شدم چراکه دوباره همون حالت بهم کف دست داد ولی وقتی بهوش اومدم،برهنه روی تخت افتاده بودم.
با حرفی که زد من رو به چالش انداخت:
_تو بیهوش بودی! پس چه طور می تونی اینقدر مطمئن بگی که بهت تجاوز کرده؟!
نفس عمیقی کشیدم و بعد از مکث کوتاهی گفتم
_قبل از اینکه بیهوش بشم لباس تنم بود مهرداد!
با تموم شدن جملم،اخماش بیشتر درهم رفت و با فک منقبض شده ای غرید
_فقط خدا خدا کنه که دستم بهش نرسه،آیلا که پس گرفتی؛ میرم سراغش…زندش نمیزارم.
در جوابش چیزی ناضافه کردم.
فعلا تنها چیزی که برام مهم بودش آیلا بود و نمی تمایل داشتم با اندیشیدن به میلاد ذهنم رو مشغول کنم.
دیگه نه من چیزی اظهار کردم و نه مهرداد و تا رسیدن به خونه آرمین خاموشی بین مون حکم فرما بود.
وقتی رسیدیم؛ مهرداد کمی با فاصله از خونه ماشین رو پارک کرد که شتابزده از ماشین پیاده شدم و به سمت خونه دویدم.
منتظر مهرداد نشدم و زنگ خونه رو پشت سره هم فشردم.
با اینکه به شدت استرس داشتم ولی سعی می کردم که این ترس و استرسم رو پنهان کنم.
مهرداد به سمتم اومد و کنارم از حرکت ایستاد.
_درو باز نمی کنه؟
مجدداً زنگ زدم و اظهار کردم
_نه
کمی عقب عقب راهی شد و به ساختمون دیده دوخت.
بلافاصله اضافه کرد
_لامپا خاموشه.
وحشت زده عقب راهی شدم و کناره مهرداد توقف کردم.
راست می گفت…!
لامپای ساختمون که از این فاصله هم مشخص بود،خاموش بودن و کسی توی خونه نبود!!
وحشت کرده به مهرداد زل زدم و زمزمه کردم
_نکنه خونه رو عوض کرده باشه؟
جوابی نداد که با حالی آشفته روی زمین قرار گرفتم و نالیدم
_وای خدایا بدبخت شدم…دیگه آیلا نمیبینم.
مهرداد دوباره به سمت دره خونه رفت و مجدد زنگ رو فشرد ولی من هم چنان وسط کوچه قرار گرفته بودم و نمی دونستم باید چه غلطی بکنم!
ترس برای همیشگی از دست دادن آیلا مثل خوره به جونم افتاده بود و باعث شد که اشکام جاری بشن.
مهرداد که متوجه وضعیت آشفته من شد به سمتم اومد و کنارم زانو زد و اظهار کرد
_قد بلند شو هانا…پاشو این چه کاریه دیگه،هنوز هیچی معلوم نیست تو چرا آبغوره گراهی شدی!
با نگاهای نمدار نگاهش کردم و نالیدم
_من آرمینو خوب میشناسم…حتما خونه عوض کرده تا نتونیم پیداشون کنیم،اصلا نکنه حرکت کرده باشه یه کشور دیگه؟
_مگه کشکه خواهره من!بهت قول میدم حتی اگه زیره سنگم راهی شده باشن پیداشون کنم…پاشو عزیزم.
با درد چشمامو باز و بسته کردم و بعد از روی زمین قد بلند شدم.
میل داشتم به سمت ماشین مهرداد قدم بردارم که همون لحظه ماشینی وارد کوچه شد و مقابل دره خونه آرمین پارک کرد.
همین که چراغ های اون ماشین خاموش شد تازه نگاهم به صورت آرمین و آیلا افتاد!
با متوجه شدن آیلا انگار که جهان رو بهم دادن از مسروری داشتم بال در میاوردم.
بدون هیچ درنگی به سمت ماشین دویدم و دره طرف آیلا باز کردم که آیلا شتابزده بغلم پرید و با شادی گفت
_مولین!
اینقدر دل تنگش بودم که فقط محکم بغلش کردم و توی آغوشم فشردمش،جوری که بچه بیچاره به صدا در اومد و نالید
_آخ…مولینی دردم اومد.
از آغوشم بیرون آوردمش و بهش زل زدم که با اون دستای کوچیکش اشکامو پاک کرد و اضافه کرد
_چرا داری گریه می کنی مولین؟
با بغض بیان کردم
_از خوشحالیه عزیزم.
متعجب جویا شد
_مگه ادم وقتی خرسند میشه گریم می کنه؟
میل داشتم جوابش رو بدم که صدای داد مهرداد مثل پتک توی سرم کوبیده شد
_تف به غیرتت آرمین…تف! به چه حقی بچه رو از مادرش جدا می کنی؟هاااان به چه حقی؟
وحشت کرده نگاهم رو به مهرداد که در چند قدمی ماشین توقف کرده بود دوختم.
خدا رحم کنه فقط بین این دو نفر دعوا نشه…
آرمین با خونسردی از ماشین پیاده شد و در حالی که داشت با اخم من و آیلا رو نگاه می کرد اضافه کرد
_گه خوریش به تو نیومده…الانم کف دست خواهرتو بگیر و گورتو گم کن.
با تموم شدن جملش، مهرداد مثل دیوونه ها به سمتش یورش برد و یقه پیمسیرنش و بین مشتاش گراهی شد.
آیلا هراسیده از این حرکت مهرداد؛ خودش و توی بغلم انداخت و با آوای لرزونی نزدیک گوشم پچ زد
_مولین من می ترسم…چرا دایی می خواد آرمین جون بزنه؟
دستی میون موهای پرپشتش کشیدم و رو به مهرداد گفتم
_مهرداد خواهش می کنم تمومش کن…آیلا هراسیده.
مهرداد کلافه یقه آرمین رها کرد و با فک منقبض شده ای غرید
_می خوام باهات حرف بزنم.
_ولی من حرفی با تو ندارم.
و بعد به سمت ما اومد و دست آیلا گراهی شد و به زور از بغلم کشیدش بیرون.
تمایل داشت به سمت خونه ببرتش که آیلا با سرتقی مجدداً به سمتم دوید و اضافه کرد
_من پیش مامانم میمونم.
آرمین کلافه چنگی میون موهاش زد و نگاه خشمگینش رو به من دوخت.
بازم جای شکرش باقیه که توی این اوضاع آیلا طرفه منو گراهی شد!
مهرداد به سمت آرمین اومد و کف دستش و روی شونش قرار داد و جدی اضافه کرد
_تو شاید نخوای حرفای من رو بشنوی ولی من بهشدت حرف برای اضافه کردن دارم که باید بهت بزنم…پس مرد باش بیا بشین تو ماشین تا دو کلام باهم حرف بزنیم…نمی خوام جلوی بچه چیزایی بگم که نباید بشنوه.
آرمین عمیق نگاهی بهش انداخت و بعد از مکث کوتاهی با تکون دادن سرش موافقت کرد.
تبسم محوی زدم…برای اامان بار آرمین داشت به حرف مهرداد گوش میداد.
رو کرد سمت من و خیلی خشک اضافه کرد
_برید تو خونه.
و کلیدو به سمتم گحرکت کرد.
تند کلیدو ازش گحرکت کردم و همراه با آیلا به سمت خونه قدم برداشتم.
🍁🍁🍁🍁
🆔 @romanman_ir
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن