رمان استاد خلافکار پارت ۳۹

با چشم غره اضافه کردم
_اون موقعی که باید گردن می‌گرفتی بچته نگرفتی. حالا دیگه ادعایی براش نداشته باش.
پوزخندی زد و بیان کرد
_اوکی عسلم هر چی تو بگی.
آیلا رو روی یک کف دستش گحرکت کرد و با اون یکی کف دستش هم مچ منه بدبختو اسیر کرد و دنبال خودش کشوند.
از اونجایی که هر قدمش بلند بود تقریبا دنبالش می دویدم.
قفل ماشینش و باز کرد که کتش رو گراهی شدم.
با اخم نگاهم کرد. مچم و از کف دستش کشیدم و اضافه کردم
_من می‌خوام برم آرمین…من دور از اینجا،دور از تو یه زندگی تشکیل دادم تو هم بعد این همه سال مطمئنا زندگی خودت و داری… بیا همو اذیت نکنیم چی میشه؟
مثل یخ نگاهم کرد و در نهایت صندلی جلو ماشین و باز کرد و اظهار کرد
_بشین!
درمونده نگاهش کردم ولی مثل سنگ شده بود لعنتی.
ناچارا سوار شدم. آیلا رو روی پام گذاشت. ماشین و دور زد و سوار شد.
سرم و به شیشه چسبوندم. ماشین و مسیر انداخت. برام جالب بود که انقدر کم حرف شده بود. مدام اخم داشت… مدام صورتش گراهی شده بود… همیشه تصور می‌کردم اگه یه روزگار منو ببینه شاد میشه اما آرمین هیچ وقت عوض نمی شد

#لیلی
اعصابم رسما داغون بود.این چهارمین بچه ای بود که دزمشاهده کرده میشد با همون نشونه های تکراری…
پرونده رو ورق زدم و کوچکترین نشونه ها رو نوشتم.

با لرزیدن گوشیم کف دست از نوشتن کشیدم و موبایلم و برداشتم.
از یه شماره ی ناشناس پیامک داشتم.بازش کردم:
_بین و تو و جناب سرگرد رابطه ای پیش نمیاد ملکه ی من…بار دیگر نه!
گوشی از کف دستم افتاد و با وحشت کشیده شدم.
دست و پام می‌لرزید. گفت ملکه ی من…
وحشت زده زمزمه کردم
_ا… امکان نداره… اون مرد… مطمئنم که مرد…یکی داره باهات شوخی میکنه لیلی…
در اتاق باز شد و آرش اومد داخل. با متوجه شدنم دلواپس به سمتم اومد و گفت
_چت شده؟
جوابی ندادم. موبایلم و برداشت و با خوندن پیامکش مثل برج زهر مار شد و اضافه کرد
_کی همچین مزخرفی و برات فرستاده؟
ترسیده گفتم
_امیر….فقط اون بود که این طوری حرف می‌زد… لحنش،همه چیش…
به سمتم اومد
_امیر مرده بفهم اینو… هر بار تا یه اتفاقی میوفته میگی کار امیره! ریدم تو قبرش که این طوری تو رو ترسونده!
رسما میلرزیدم. کسی جز امیر نمی‌بیان کرد ملکه ی من… کسی با این لحن حرف نمیزد. کسی مثل اون از همه چی خبر نداشت. لابد الانم متوجه شده دیشامگاه آرش منو بوسیده که چنین چیزی فرستاده.
آرش بی پروا در آغوشم کشید و کنار گوشم زمزمه کرد
_یکی میخواد اذیتت کنه. امیر مرده…هر کسیو که به خودش جرعت داده تو رو این طوری بترسونه پیداش میکنم و حسابش و میرسم.. تو فقط نلرز…این طوری نلرز…
حرفاش، عطر تنش آرومم کرد. کف دستام و محکم دورش حلقه کردم… یه بار دیگه نمیخواستم ازش جدا بشم خدایا… نمیشد.
دستاش و دو طرف صورتم گذاشت و گفت
_هر کی هست دیشامگاه ما رو مشاهده کرده!
بغض دار سر تکون دادم که اضافه کرد
_پس کاش الانم باشه ببینه.
لب‌هاش محکم روی لب هام قرار گرفت. این بار رسما ضعف کردم که به کمرم چنگ انداخت و نگهم داشت.
با قدرت بوسید… سرم و عقب کشیدم و اضافه کردم
_یکی میاد آرش برو تا گندش در نیومده.
بوسه ی کوتاهی به لبم زد و بیان کرد
_این بار کل جهان هم بسیج بشن نمی تونن تو رو ازم بگیرن.
نگاهام و بستم و با لذت از این حرفش تبسم زدم

#هانا
روی آیلا رو پوشوندم و از اتاق بیرون راهی شدم.
با دلتنگی به همه جای خونمون خیره شدم. یعنی بعد من آرمین اینجا زیستن نکرده بود که این خونه رو انقدر غبار گراهی شده بود؟
از پله ها پایین رفتم و دیدمش…لم داده روی مبل با دکمه های باز پیجادهنش در حالی که سیگار لای انگشتاش بود لیوان مشروبش و داد بالا…
دلواپسش شدم. این حجم از سیگار کشیدن و مشروب خوردن از پا درش می‌آورد.
کاش مثل اون موقع می تونستم سیگار و از کف دستش بکشم هر چند بعدش خودم و اسیر می‌کرد پس الان چنین اختیاری ندارم.
به سمتش رفتم و با فاصله ازش قرار گرفتم.
نیم نگاهی بهم انداخت که اضافه کردم
_از من چی میخوای؟
خیره نگاهم کرد و جوابم و نداد.
نفسم و فوت کردم و اظهار کردم
_انتقام گحرکت کردن از من می ارزه به این که زندگی تو خراب کنی؟حداقل به خاطر اونی که الان تو زندگی ته،اجازه بده من برم!
سر تکون داد و اشاره ای به در کرد
_برو…
با مکث ادامه داد
_ولی دخترم پیش من میمونه…
مثل برق از جام پریدم و بیان کردم
_اون دختر تو نیست…
سیگارش و خاموش کرد و قد بلند شد. روبه روم از حرکت ایستاد و اضافه کرد
_لک لکا واست آوردن؟
با حرص نگاهش کردم
_نه خیر ولی تو لیاقت پدری اون بچه رو نداری.
انگشتش و روی لبم گذاشت و بیان کرد
_تو هم لیاقت مادری اون بچه رو نداری.
عصبی صوتم و بردم بالا
_من این همه سال بزرگش کردم. ازش مراقبت کردم.
پوزخند زد
_ولی اونو از باباش محروم کردی.
_هه بابا؟میخوای یادت بیارم باباش وقتی از وجودش با خبر شد چه حرفایی زد؟
فکش قفل کرد و گفت
_میموندی واست توضیح میدادم.
قلبخور بیان کردم
_چیو؟هیچ قلبیلی تو این جهان وجود نداشت که تو به من شک کنی… به من…زنت بودم من…
جلو اومد و زمزمه کرد
_مگه الان زنم نیستی؟
با تحکم گفتم
_نیستم.من هیچیت نیستم حتی دیگه هانا نیستم. قبول کن هانا مرده آرمین تو کشتیش!
نگام کرد و بیان کرد
_آرمین و کی کشت؟

نفسم از لحنش بند اومد. اما جواب دادم
_خودخواهی هاش…حتی الان هم نمیخوای دست از خودخواهیات برداری. زیستن همه رو نابود میکنی آرمین.بذار ما بریم!
چشماش انقدر قرمز شده بود که جرئت اینو نداشتم تا صاف صاف توی دیدهاش نگاه کنم.
بی اعتنا به حرفم اظهار کرد
_شال چرا سرته؟
جواب ندادم.. شالم و از سرم کشید و گیره مو باز کرد. نگاهی به موهام انداخت که تازه رنگ شون کرده بودم..
با اخم دستی به موهام کشید و گفت
_بهت گفته بودم از موی رنگ شده خوشم نمیاد.اضافه کرده بودم موی بلند دوست ندارم.
با اخم اضافه کردم
_اینا دیگه ربطی به تو نداره.
_به کی ربط داره؟
تمایل داشتم عقب برم که کمرم و محکم گرفت و چسبوند به خودش. طوری به کمرم فشار آورد که آخم در اومد.
با فک قفل شده ای غرید
_قلب و جرئت پیدا کردی هانا مجد…
از درد نمی تونستم جواب بدم.
با اون یکی دستش بازوم و محکم فشار داد و غرید
_میدونی چرا همینجا نمیکشمت؟زیرا میخوام نشونت بدم مردن یعنی چی!
به سختی اظهار کردم
_ولم کن دردم گرفت.
مانتوی توی تنم و جر داد از تنم در آورد‌ و هلم داد که پرت شدم روی مبل…
با وحشت نگاهش کردم و تمایل داشتم فرار کنم که پاشو روی قفسه ی سینم گذاشت.

🍁🍁🍁🍁

دوستان در کانال عضو بشید