آرمین که رگ گردنش بیرون زده بود و عصبیت از صورتش می بارید میل داشت به سمتش حمله کنه که قبل از اینکه من بتونم جلوشو بگیرم دونفر از مردایی که کنار در توقف کرده بودن جلوی آرمین و سد کردن و من خودمو بهش رسوندم و اظهار کردم
بیا بریم مهم نیست تا ۱۱ شامگاه انجامش میدم…
منو کنار زد و با صوتی کشیدهی فریاد زد
_یعنی چی که یازده شب ؟
من اینجا مثل بوق بشینم و نگاه کنم که تو برای این عوضی های بی سر و پا میرقصی؟
اصلا به نظرت ممکنه ؛میشه ؟
به قدری کشیده داد زده بود که وحشت کرده خودمو عقب کشیدم بار دیگر به سمت شیخ راهی شد و بیان کرد
_ ببین چی دارم بهت میگم خوب گوش کن دو برابر شو بهت میدم حتی سه برابر باشه؟
فقط این قرار و کنسل می کنی!
شیخ دوباره ریز خندید و اضافه کرد
_حتی اگه ده برابر این پولم بهم بدی من فقط کاری که تمایل داشتم و می خوام نه هیچ چیزه دیگه ای پس الانم از اینجا برو اما بدونه لیلی چراکه لیلی چند ساعت دیگه قراره برای ما برقصه …
دیگه نمیشد جلو داره آرمین بود اون دو مرد به زور نگهش داشته بودن و آرمین داشت مشت و لگد به سمتش مینداخت ولی دستش بهش نمیرسید کشون کشون آرمین و از اتاق بیرون بردن و من موندم و اون شیخ پیر خرفت برآشفته بهم چشم دوخت و اضافه کرد
_دیگه از این غلطا نکن چراکه اینطوری هم خودت هم بچه ات هم شوهرت دیگه باید با زندگی خداحافظی کنید من در حق تو لطف کردم و تو داری چیکار می کنی دنبال مسیر میگردی تا بزنی زیر قراری که گذاشتیم؟
بغض بدی توی گلو جای گرفته بود ولی تمام سعیمو کردم که از آوام معلوم نباشه رو بهش بیان کردم این ۱۱ شب و همینجا میمونم ولی هیچ وقت یادت نره وقتی امیر بیدار شد و این چیزها به گوشش رسید دیگه کار تو با کرولیلکاتبینه..
از اتاق بیرون حرکت کردم و به سمت آرمین که داشتن از خونه به سمت بیرون می بردنش حرکت کردم درست کنارش که رسیدم هنوز داشت داد و بیداد می کرد وقتی منو متوجه شد بیان کرد
_یه راهی پیدا می کنم باشه ؟
بهت قول میدم نمیزارم این سگ صفت به تمایل داشتش برسه لیلی تو دیگه تنها نیستی تو مارو داری و مطمئنم امیر بسیار زود بیدار میشه!
از محوطه عمارت که بیرون بردنش من داخل برگشتم و به اتاق دیشبی رفتم و نگاهم روی لباس روی تخت افتاد با قدمهایی لرزون و آرام به سمتش راهی شدم لباس که نه یه شورت و سوتین روی تخت بود که کنارش یه لباس کشیده حریر سفید رنگ بود یعنی باید اینارو میپوشیدم ؟
نگاهم روی لباس ثابت مونده بود و خشکم زده بود بالاخره روی زمین آوار شدم و با صدای کشیدهی شروع کردم به ضجه زدن
امیر و آوا کردم و التماسش کردم دیگه بیدار بشه واقعا دیگه وقتش بود که برگرده تا من بتونم نفس راحتی بکشم
نمتوجه شدم چقدر ضجه زدم که هم از خستگی هر روزگار بیمارستان بودن هم از خستگی و کم جونی اتفاقات اخیر به خواب رفته بودم که لگدی به پهلو خورد نگاهامو باز کردم و اون زنه چاق دیروزگاری رو بالای سرم مشاهده کردم سر جام نشستم و چند باری چشمامو بازو بسته کردم
_مگه اومدی هتل که گحرکت کردی خوابیدی پاشو زودتر آماده شو مهمونا کم کم دارن میرسن..
به لباسی که روی تخت بود اشاره کردم و سؤال کردم من باید اینو بپوشم خنده ی خبیثی کرد و گفت
_ آره لباس امشامگاهت اینه بهت قول میدم فردا شامگاه دیگه این حریرم نباشه که روی شورت و سوتین به این دلنشینی بپوشی…
به این حرف مزخرفی که زده بود با صوتی بلند لبخند زد و به سمت در اتاق راهی شد اما بیرون نرفته برگشت و اضافه کرد
_شیخ بیان کردن رژه قرمز بزن زیرا قراره امشامگاه مخصوص بعده رفتن مهمونا برای خود شیخ برقصی..
حرفی که زده بود باور نکردم حتماً داشت منو اذیت میکرد
یعنی چی که باید برای خود شیخ می رقصیدم به ناچار قد بلند شدم و شروع کردم به آرایش کردن به جای رژه قرمز صورتیه کمرنگی زدم موهامو شونه کردم و همونطور باز گذاشتم و لباسامو در آوردم وقتی چیزایی که برام گذاشته بودن و پوشیدم و توی آینه به خودم چشم دوختم به خودم امید دادم که امیر بهشدت زود بیدار میشه و منو از این چاهی که توش افتادم بیرونم میاره
وقتی همون زن دوباره سراغم اومد و بهم اضافه کرد باید برم پایین پشت سرش راه افتادم بار دیگر صدای آهنگ عربی عمارتو پر کرده بود از بالای پله ها نگاهی به پایین انداختم…..
دخترای زیادی داشتن اون وسط عربی میرقصیدن بسیار توکارشون ماهر بودن با وجود این دخترا چرا گیر داده بود به من که براشون برقصم که حتی نصف رقصیدن اونارم بلد نبودم ؟
احمقی نثاره خودم کردم و گفتم خوب معلومه بخاطر اینکه امیر و دیونه کنه فقط و فقط همین .
اون زن از پشت منو به سمت پله ها هل داد و اضافه کرد
_چرا اینجا وایسادی برو پایین امشامگاه خیلی کار داری …
حرف های مشکوک و نامفهومی می زد که منو گیج می کرد از پله ها که پایین راهی شدم خیلی بهسرعت موزیک عوض شد انگار که منتظر من بودن رقاص ها کنار حرکت کردن و به من خیره شدن..
شیخ با کف دستش به وسط سالن و درست پیست رقص رقاص ها اشاره کرد جونی نداشتم انگار پاهام به کف زمین چسبیده بود.
ولی مجبور بودم به خاطر امیر به خاطر اینکه زنده نگهش دارم…
چشمامو بستم و خودم رو دست خدا سپردم وسط وسط پیست رقص حرکت کردم
سعی میکردم که به اطراف نگاه نکنم نگاهم به زمین بود یا سقف بالای سرم تمام سعیم این بود که به صوتهایی که از اطرافم میشنیدم توجه نکنم اما حرفهایی که می زدن داشت حالمو بد و بدتر می کرد خودمو با آهنگ تکون می دادم و تمام تلاشمو می کردم تا روی زمین پخش نشم .
بلاخره که آهنگ تموم شد تا تمایل داشتم کنار سالن و پیشه و بقیه رقصنده ها برم بار دیگر صوتی آهنگ همه جا رو پر کرد نگاهم با التماس به شیخ بود ولی اون با خنده حال به هم زنی که روی صورتش بود با کف دستش دوباره به وسط پیست اشاره کرد و من ناچار بار دیگر شروع کردم به رقصیدن کردم.
تپش قلبم هر لحظه داشت بیشتر و بیشتر می شد احساس می کردم که هر آن ممکن قلبم منفجر بشه پاهام داشت می لرزید و انگار با هر تکونی که به بدنم می دادم یه قدم به مردن نزدیکتر میشدم الان که هانا و آرمین اینجا بودن با خیال راحت می تونستم اینجا بمیرم زیرا مطمئن بودم اونا مراقبه پسرم هسشتابزده
نفسم بند اومده بود دیگه نایی توی تنم نمونده بود آهنگ که تموم شد بدون وقفه بار دیگر آهنگ دیگه ای شروع شد شیخ باخنده داشت به منی که دیگه توانه رقصیدن نداشتم نگاه میکرد
همه داشتن با نگاههای هیز شون بهم نگاه می کردن.
نفس نفس میزدم و دیگه مردایی که اونجا بودن کم کم داشتن لب به شکایت باز می کردن که دوباره شروع کردم به رقصیدن یکی از عرب هایی که کنارم بود و جوان تر از بقیه به نظر میرسید نزدیکم شد و با کف دستش حریری که تنم بود و گراهی شد و از پشت کشید که باعث شد از تنم در بیاد و توی کف دستای اون ازم جدا بشه
دیگه کاملا لخت شده بودم جهان داشت دور سرم می چرخید دیگه الان وقتش بود که من بمیرم این آرزویی بود که الان توی قلبم داشتم روی زمین جای گرفتم و با کف دستام بدنه خودمو پوشوندم تا از نگاه هرزه این آدما در ولین باشم
با صوتی قد بلندی که متوجه شدم همگی به سمت در سالن خیره شدیم آرمین با علی و عاقلب وارد جمع شدن و به سمت من اومدن آرمین کتی که تنش بود و در آورد و روی بدن من انداخت و با صدای کشیدهی فریاد زد
_شما یه مشت حرومزاده ی سگ صفتین حیوونای عوضی…
🍁🍁
🆔 @romanman_ir
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن