رمان استاد خاص من پارت ۴۱

قلبم میتمایل داشت بخوابم ولی مگه این دو نفر یه لحظه راحتم میذاشتن؟
ارغوان حرف میزد آوا هرهر میخندید، آوا حرف میزد ارغوان از خنده وا میراهی شد و خلاصه بساطی برامون درست کرده بودن البته بماند که با تبسم هرهر و کرکرشون و تماشا میکردم و با نثار فحش های آبداری انتقامم و ازشون میگرفتم!

وقتی متوجه شدم ساکت نمیشن صدام و تو گلوم صاف کردم و گفتم:
_خواهر و خواهر شوهر گرامی، ببخشید که مزاحم مسخره بازیاتون میشم اما اگه اجازه بدین میخوام یه کمی استراحت کنم!

ماشاالله پررو تر از اونی بودن که به فکر خطور کنه و دوباره حرفاشون و از سر گراهی شدن با این تفاوت که آوا بین حرفش جواب مناسبم و پیدا کرد و بیان کرد:

_حالا هرکی ندونه فکر میکنه عمل دل باز انجام داده، سزارین و جهان آوردن دوتا فسقلی که چیزی نیست!
دیدهام گرد شد و جواب دادم:
_حتما واسه تو چیزی نیست، والا من که مردم و زنده شدم!

بیخیال شونه ای بالا انداخت:
_دوتا بچه 9ماهه زاییدم بدون اتاق عمل این اداهارو هم درنیاوردم، شما هم لوس بازیات و نگهدار واسه عماد جونت!
خیره به سقف اتاق و روبه خدا لب زدم:
_خنگه اما دوستش دارم، خودت خوبش کن!

و چشمام و بستم که این بار نیش ارغوان باز شد:
_یلدا، نگفتن کی میتونیم بچه هارو از بیمارستان بیاریم؟
بدون دیده باز کردن ‘نوچ’ ی اضافه کردم:
_دقیقا مشخص نیست!

ادامه داد:
_راستی ناضافه کردی، چه شکلی بودن؟
تبسمی رو لبم نقش بست و خواستم وصف رویایی فرشته هام و شروع کنم که آوا با پوزخندی جواب ارغوان و داد:
_این که دیگه پرسیدن نداره، از همچین مادری چی میخواد در بیاد؟ دوتا دختر زشتن دیگه

نگاهام و باز کردم و با تبسم حرص دراری نگاهش کردم:
_آره آوا به‌شدت زشتن، چراکه یکیشون دقیقا شبیه تو بود
و سر چرخوندم سمت ارغوان:
_اون یکی طفل بیچارمم شمشاهده کردا کشیده بود به عمه اش!

و به ارغوان بوسی پرت کردم و آوا روهم با یه نگاهک دیوونه خودم کردم و وقتی متوجه شدم با جواب دندون شکنم زهرم و ریختم و حسابی غرق فکرشون کردم، دیدهام و بستم و واسه چند ساعت به خواب راهی شدم…

روزگارها به همین روال میگذشت و ده روزگاری بود که اومده بودم خونه و خانواده هامونم همینجا کنارمون بودن، چند روزگار پیش بچه هارو هم از بیمارستان آورده بودیم خونه و حالا دیگه خیالمونم راحت شده بود.

دم عصر بود و مولین و مامان نسرین مطابق این چند روزگاره رفته بودن بیرون تا یه سری لباس و وسایل واسه بچه ها بخرن و باباها هم خونه نبودن.
بچه ها تو سالن خواب بودن و من تنها تو اتاق قرار گرفته بودم که به عماد پیام دادم تا بیاد تو اتاق و بعد از مدتها بتونیم تنهایی دو کلمه حرف بزنیم!

زیاد طول نکشید که عماد اومد تو اتاق و در و بست:
_جونم عزیزم

طره ی موهام و که اومده بود جلو دیدهام، فرستادم پشت گوشم و اضافه کردم:
_عماد من روم نمیشه جلو بابا اینا حرفی بزنم ولی میخوام بدونم تکلیفمون چیه!

حالت متفکرانه ای به خودش گرفت و اومد سمتم‌:
_تکلیف چی؟چند روز دیگه برمیگردیم تهران
سری به نشونه رد حرفش تکون دادم‌:

_بعد از اینکه برگشتیم، اونموقع تکلیف چیه؟
رو صندلی میز آرایش روبه روم جای گرفت:
_هممسیر با فرزندان دلبندمان حیاتمان را شروع میکنیم!

و لبخند زد که منظور دار نگاهش کردم:
_مهندس، تکلیف عروسیمون چی میشه‌!
تازه دو هزاریش افتاد:
_آها، خب اون که منتفیه با دوتا بچه که نمیشه تازه عروسی گرفت!

هنوز جوابم و کامل نگرفته بودم که منتظر نگاهش کردم و اون ادامه داد:
_چند شامگاه پیش که تو زود خوابیدی، دور هم حرف زدیم پدرا به این نتیحه رسیدن که دیگه مراسمی به اسم مراسم ازدواج نگیریم و آخر ماه یه مهمونی حسابی برگزار کنیم و اینطوری به همه بگیم که ما ازدواج کردیم و چندوقتی هم اینجا زندگی کردیم.

پوفی کشیدم:
_به‌شدت بد شد
و غر زدنام و شروع کردم:
_از همون اولش که خواستگاری و عقدمون عین بقیه نبود باید میفهمیدم عروسیمونم عین آدما برگزار نمیشه عماد خان…

من غر میزدم و عماد میلبخند زد که کلافه شدم:
_زهرمار!

با یه اخم الکی نگاهم کرد:
_نه به اون موقع ها که هر کاری کردی تا خودت و بندازی به من نه به الان که واسم زبون درازی میکنی!
با دیدهای ریز شده نگاهش کردم:

_من هر کاری کردم تا خودم و بندازم بهت یا تو که هرروز دنبالم بودی؟
سریع جواب داد:
_جالبه! انگاری یادت راهی شده اونشبی که به اجبار اومدم تمایل داشتگاریت چطوری خودت و بهم قالب کردی و برخلاف رضایت من، بله اظهار کردی!

پوزخندی زدم:
_من میمیل داشتم اذیتت کنم چه میدونستم تو میخوای عاشق شی و واسه یه عمر بشی آقا بالا سرم‌!
جدی زل زده بودیم بهم که از رو صنقلبی کشیده شد و اومد روبه روم وایساد:
_چی بیان کردی؟

واسه اینکه فکر نکنه ازش وحشت کردم پاشدم سرپا و محکم وایسادم رو حرفم:
_بیان کردم من کف کف دستم و بو نکرده بودم که تو قراره بشی…

عین دیوونه ها یهو وسط حرفم لباش و گذاشت رو لبام و کام عمیقی از لب هام گراهی شد و بعد کنار گوشم لب زد:
_کف کف دستت و بو نکرده بودی که من قراره بشم…؟

حسابی غافلگیر شده بودم و بخاطر این بوسه ی به‌یک‌بارهی ولی به جا، قلبم داشت از جا کنده میشد که با صدای آرومی جواب دادم:
_من چه میدونستم که قراره بشی تموم زندگیم…

داشتم تو اقیانوس عشق و احساس این لحظه ها شنا میکردم و منتظر بودم تا عماد با جمله ای فراتر از جمله عاشقانه من جوابم و بده که یهو ازم فاصله گراهی شد و با دیدهایی که برق رضایت توش میدرخشید اضافه کرد:

_دیدی اضافه کردم خودت و بهم انداختی؟ الانم داری زبون میریزی که از دستم ندی، اصلا فکر کردی من ندرک کردم حامله شدنت کار خودت بود؟

با این حرف های اعصاب خورد کنش قشنگ رو مخم رژه را انداخته بود که مثل تموم دفعاتی که عصبیتم اوج میگرفت، سوراخای دماغم گخوشحال شد و گفتم:

_همش به درک، فقط بگو بدونم من چجوری خودم و حامله کردم؟
ابرویی بالا انداخت:
_این و دیگه خودت باید بگی زیرا تو اون مواقع حسابی گولم میزنی و حتی یادم نمیمونه چیکارا میکنم!

زیر لب ‘باشه’ ای اضافه کردم و ادامه دادم:
_که من خودم و بهت انداختم و خودم و از تو حامله کردم و الانم دارم زبون میریزم که یه وقت ولم نکنی؟!

لبخندی از سر رضایت زد:
_و خیلی چیزای دیگه!
رفتم جلو آینه و همینطور که موهام و میبستم جواب دادم:
_تا وقتی موهام و میبندم مهلت داری، بعدش اینجا باشی خونت پای خودته!

نیش خندی زد‌:
_مثلا میخوای چیکار کنی؟
نگاهی به رو میز و دکوری سنگینی که کنار آینه بود انداختم و گفتم‌:
_من قرار نیست کاری کنم
و با اشاره به دکوری ادامه دادم:
_ولی وقتی این بخوره تو سرت بعید میدونم زنده بمونی!

زیر لب ‘یا خدا’یی بیان کرد و یه نگاه سر سری به من که داشتم شل یا سفت بودن موهام و امتحان میکردم انداخت و خیز برداشت به سمت در اتاق و البته قبل از خروج ضربه آخرو زد:
_یادم حرکت کرد بگم، این تهمتوجه شداتم بی اثر نبود!
و در حالی که میریز خندید از کف دسترسم خارج شد…

چند دقیقه بعد از رفتن عماد، از اتاق زدم بیرون و حرکت کردم کنار دو قلوهام که خواب بودن و ارغوان هواشون و داشت.
کنار بچه ها رو زمین قرار گرفتم و با لبخند زل زدم بهشون، یه ذره بودن!
کوچولو و ظریف، طوری که میترسیدم حتی واسه طولانی مدت بغلشون کنم!

ارغوان با دیدن ذوق زدگیم با خنده اظهار کرد:
_آدم نگاهشون میکنه خونش به جوش میاد!
زیر لب ‘اوهومی’ گفتم:
_دخترای منن دیگه!

با یه کمی مکث جواب داد:
_اسماشون چیشد تا کی باید بچه صوتشون کنیم؟
سرم و گراهی شدم بالا و خیره به ارغوان جواب دادم:
_عماد میگه ترانه و ترنم، ولی من تیدا و ترانه رو بیشتر دوست دارم!

دیدهکی زد:
_دلنشینه!
حرفی نزدم و خمیازه کشون به مبل پشتم تکیه دادم که آوا از جلو آشپزخونه گفت:
_چیه بالاسر بچه ها دارید پچ پچ میکنید؟

کف کف دستام و به نشونه معذرت خواهی مطابق هندی ها به هم چسبوندم:
_پوزش!
تبسم مسخره ای زد:
_خواهش!

و با خنده ادامه داد:
_هوی خانم، شام امشبتم درست کردم دیگه حالت خوب شده از فردا همه چی پای خودته ها!
نیش خندی زدم:
_نه دیگه، ارغوان هنوز هیچ کاری نکرده از فردا نوبت ارغوانه!

ارغوان با لب و لوچه آویزون گفت:
_والا من هیچی بلد نیستم درست کنم، اونورم که بودم همش از بیرون غذا میگراهی شدم! عماد میدونه!

و منتظر به عمادی که حالا مثل بچه آدم کنار رامین جای گرفته بود چشم دوخت که عماد سری به نشونه تایید تکون داد:
_آره، جز کیک درست کردن که اونم خودم یادش دادم و درس خوندن دیگه هیچی بارش نیست‌!

همه لبخند زدیم جز ارغوان که سعی در توجیه داشت و البته کسی هم گوش نمیداد و در نتیجه حرفاش نا نفهوم بود که از رو زمین بلند شد و اظهار کرد:
_اصلا با همتون قهرم!
و بعدش هم چپید تو اتاق‌!

شب شده بود و بعد از خوردن شام دور هم جای گرفته بودیم و مادر بزرگا نفری یه دونه نوه گحرکت کرده بودن و بغل و با ذوق سرشاری باهاشون بازی میکردن که مامان نسرین گفت:
_یه چند وقت بگذره ببینم، چشماشون کشیده به خانواده ما و قهوه ایه، یا کشیده به شما!

خودم و واسش لوس کردم و از جایی که کنارش جای گرفته بودم بیان کردم:
_جفتشونم نگاه زمردی میشن، درست عین مولینشون‌!
زیر دیدهی نگاهم کرد:
_یعنی میخوای بگی دیدهای پسر من زشته؟

سنگین و دلربا پلک زدم:
_نه خیلیم خوبه، فقط چشمای من زیادی خوشگله!
بابا بهزاد با خنده گفت:
_عروس چه زبونی میریزی واسه مادرشوهرت!

و همه رو به خنده انداخت که این بار بابا سهراب اظهار کرد:
_راستی چیشد بابا جون واسه نوه هام اسم انتخاب کردین؟

زیر لب ‘بله’ ای اضافه کردم اما قبل از اینکه بخوام حرفم و کامل کنم آوا شیرین بازیش گل کرد و اظهار کرد:
_به نظرم اسم یکیشون و بزارید خدا داده اسم اونیکیم بذارید میل داشت خدا!

و تا مرز غش کردن خندید!
نامرد بااینکه میدونست من تازه یه کم جلو باباها رو باز کردم و دیگه مثل چند روزگار پیش خجالت نمیکشم، داشت جلو همه حالم و میگرفت و از اون بدتر ارغوانی بود که خنده هاش هیچ طوره بند نمیومد!

نمیدونستم بهشون چه جوابی باید بدم و همین باعث شده بود تا با نگاه سردی جفتشون و زیر نظر بگیرم که عماد با صوتی قد بلندی گفت:
_این اسما واسه خودت و خانواده محترم آوا جون! ما اسم بچه هارو انتخاب کردیم!

این بار آوا حرفی نزد ولی ارغوان زیر زیری جواب عماد و داد:
_باشه ولی فقط اسمایی که آوا اضافه کرد مناسب بچه هایین که ناخواسته و قبل عروسی جهان میان!
و با ولوم آرومی خندید!

مسخره بازیای ارغوان و آوا تمومی نداشت و نگاه غره رفتن مولینا هم بی تاثیر بود که بابا بهزاد بیان کرد:
_اسمایی که انتخاب کرمشاهده کرد و بگو بابا جون
با اشاره به بچه تو بغل مولین نسرین بیان کردم:
_تیدا
و بعد نگاهم و دوختم به اونیکی فرشته کوچولوم و ادامه دادم:
_ترانه!

و بابا جواب داد:
_مبارکه!
و امشامگاهمون به همین روال سر شد!
آخر شب بود و کنار بچه ها رو تخت دراز کشیده بودم و از جایی که بقیه بیرون مشغول بودن و فعلا نخوابیده بودن، تنها بودم که عماد اومد تو اتاق و با لذت نگاهمون کرد:

_چقدر بهت میاد!
نفس عمیقی کشیدم:
_مادر بودن؟
ابرویی بالا انداخت:
_بچه داری و این چیزا!

و ریز خندید که جواب دادم:
_الان بسیار کوچولوعن، دلم نمیاد بسپارمشون به توی کف دست و پا چلفتی، یه چندوقت دیگه قراره تمام و کمال پدری کنی براشون!

همچنان میخندید:
_به جون یلدا یه طوری بچه داری بهت میاد که اصلا کاش سه تا بود!

نگاه طلبکارانم و بهش دوختم:
_وایسا اینایی که زاییدیم و بزرگ کنیم بعد به فکر سه تا باش!

🌸
🌼🌼
🌸🌸🌸
🌼🌼🌼🌼
🌸🌸🌸🌸🌸
🌼🌼🌼🌼🌼🌼