جیغ قد بلند آزاده نیشم و باز میکنه.
_وای خدا بلاخره اومدی؟..
_سفر قندهار که نرفته بودم همش دو سه روزگار بود.
خودشو بهم رسونده و بغلم میگیره..
_اوخ..
_اوا چی شدی!؟ نکنه حامله ای؟ چه زود! شایدم لکه بینی داری؟ بازم چه زود! چند وقتته؟
با دیده های گرد شده به بریدن و دوختن و در آخر پیجادهنی تمام قد که تنم میکنه گوش میدم.
_چی میگی!؟
لبش و گاز گرفته پشت کف دستش میزنه.
_خدا مرگم سوپرایز بود؟
_سر صبحی زده به سرت آزاده؟
_سلام عزیزم.. خوبی؟
با صوت صدای تازه رسیده نگاهم چرخیده و به پشت برگشته، آذر و با کف دست های پر از سبزیجات میبینم.
_سلام.. ممنون تو خوبی؟
خودش و جلو کشیده بوسه کوتاه و سبکی روی گونم زده و کف دستم و گحرکت کرده میکشه تا روی صنقلبی بنشونم.
_بیا بشین ببینم چه خبرا بود ؟
_وای نکن.. درد میکنه.
عقب میکشم و کف دستم و روی شکمم قفل کرده و بغل میگیرم یه جور حالت ناخودآگاه حفاظت.
آزاده مثل یه محافظ میندازه وسط و با حرکت کف دستش آذر و ازم دور نگه میداره.
_کف دست نزن بهش آذر، بیفته آقا درجا سرمونو میبره.
با اخم های درهم پوفی میکشم و شروع میکنم به مالش ساعدم و ترجیح میدم بشینم پشت میز تا وسط این دوتا خواهر خل و چل حیرون بشم.
_جدی جدی داری چرت و پرت میگی.. چرا یکم فکر نمیکنی بعد حرف بزنی !؟ والا جماعتی رو خوشحال میکنی.
پشت چشمی برام نازک میکنه و ایش گویان میره طرف سبزی های آذر آورده.
_چی بیفته به منم بگین.
روسری رو روی شونه پایین میکشم تا موهای باز و نمدارم کمی خشک بشن.
_بچه من دیگه.. دو قلو هم هست شایدم سه قلو.. بستگی داره آزاده چی قلبش بخواد منم باهاش جاده میام همونو تحویلش میدم، نه اینکه زودپزم کارم درسته.
پشت چشم آزاده و نگاه کمی گنگ و مات آذر که اسکل وارانه میپرسه..
_پرده رو زد؟ کِی کاشت! پس عروسی چی؟ چند ماهت شد؟ بزار حساب کنم اگر از همون شامگاه که مریض شدی زده باشه تقریبا میشی سه ماهه.. اما اگه از شب..
_بسه دیووونه ها.. دو روزگار نبودم دارین بدون شوهر بچه میبندین به ریشم؟ نکنه اندیشیدین قراره یه مریم مقدس دیگه ظهور کنه!؟
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن