رمان از کفر من تا دین تو پارت ۳۵۴

نگاهم روی دست های گره کردمون میچرخه و باد خنک‌ ولی قلبچسب شامگاهانه شال و پیراهن کشیدهم و به بازی گراهی شده.

حس شن های نرم و تمیز ساحل زیر انگشت حس خوبی داشت. سکوت چند دقیقه ای بینمون با جملات تازه و عجیبش شکسته میشه.

_مادرم زن زیبایی بود ولی عجیب..البته نه از نظر من بقیه یه جورایی رفتارش و تایید نمیکردن.

تا حالا نگوش داده بودم از خودش چیزی بگه چه برسه به خانواده ای که داشته و لز دستشون داده.

_اینکه عاشق باشی یه چیزه اما افراط و تفریط توی اون یه چیز دیگه .. مادرم عاشق بود..

تک دختر جوون عاصف خان که یه شهر براش سرکف دست میشکستن قبل اینکه به عقد پدرم دربیاد عاشق یکی از پسر عموهاش بود.

آهی کشیده و از خیره شده به افق کف دست برمیداره چشم هاش و به قدم هاش روی شن ها میده و خاموشیی چند ثانیه ای فضای بینمون رو پر میکنه..

_پدرم ولی با یک نظر عاشقش شده بود.. یکی از شرکای تجاری پدربزرگم بود. سن و سال زیادی نداشت اما تا اونقدری بزرگتر بود که بشه یکی از علل مخالفت های پدربزرگم.

خاتون کلیات و برام گفته بود ولی از جزئیاتش خبر نداشتم.

_کاری به اون ندارم چه جوری تونست رگ خواب عاصف خان و پیدا کنه و قبل اینکه کار از کار بگذره و پسر عمویه پا پیش بزاره دختره رو صاحب بشه و معشوقش رو به اسم خودش کنه. نمیگم کارش مورد تایید منه یا ردش میکنم.

ولی یه چیز و میدونم آدم ها خودخواهن و در لحظه چیزی روکه قلبشون میخواد و به هر ضرب و زوری اگر بتونن تصاحب می کنن، مخصوصا اگر ببینن توانش روهم دارن از له کردن همنوع هاشون هم ابایی ندارن.

حالا یا از مسند قدرت، ثروت یا احساس و پدر من این کارو کرد.

می ایسته و چرخی میخوره طرف ساحل و هر دو نگاهمون میشه سیاهی سطح خروشانی که به نظر امشامگاه بی قراره..

_مادرم یه جور دوگانگی راهی شداری پیدا کرده بود.. نمیدونم بهش چی میگن دوقطبی یا همچین چیزی..

یه بار به شدت عاشق زندگیش بود و منو بابا رو میشدیم کعبه ی آمالش اما روزگار بعد احساس پوچی و گناه و دلزدگی از حیاتش، ازش یه آدم سرد و پرخاش گر میساخت که نمیشد طرفش بری.