نزدیک ماشینا سروش و هامرز داشتن سیگار میکشیدن و همزمان در حال بحث باهم بودن.
جوری نبود که بگی دارن دعوا میکنن اما حالت توقف کردن و تنش بینشون میبیان کرد حرف های تندی بینشون رد و بقلب میشه.
با متوجه شدنم سروش جادهش و میکشه به طرف ماشین پشتی و سوار میشه اما هامرز با همون ژست بی خیالش که انگار جهان به یه ورشه کف دست به جیب پک بعدی رو به سیگار نیمه اش میزنه.
_چیزی احتیاج داری بگیریم؟.. شاید تا شهر توقف دیگه ای نداشته باشیم.
سری تکون میدم و از اونجایی که جلوی در از حرکت ایستاده نمیتونم سوار بشم پس تکیه میدم به ماشین زل میزنم به مردم.
خدا رو شکر هوا خیلی خوبه و نه از سرمای تهران لرز میکنیم نه فعلا از داغی کویر گرما زده.
_میبینیشون؟…
سرم میچرخه طرفش..با توجه به عینک دودی که زده فقط مسیر نگاهش و حدس میزنم و میرسم به یکی از چند خانواده ای که روی نیمکتا جای گرفته بودن.
_ ببین با دوتا بشقاب املت و چندتا تیکه نون چهار نفری با چه لذتی دور هم نشستن و باهم میخورن؟
پدرو مادر و دو پسر بچه حدودا نوجووون..
_به نظرت خوشبختن؟ حتما کنارهم احساس خوبی دارن که میخندن.. مدتها بعد چیزی از امروزگار و به خاطر میارن؟…
چند سال دیگه وقتی دارن کباب بره میخورن به خوشمزگی مزه این املت میشه براشون؟
متوجه منظورش بودم میتونه اشاره ای به حیات سال های قبل خودش بوده باشه..
وقتی پدرو مادرش زنده بودن با دوتا برادر، البته ناتنی که بزرگه اصلا چشم دیدنشون و نداشته ..!
_هرکس یه حسرتایی تو زندگی داره..
_حسرت تو چیه؟
_من…! حسرت من…خیلی چیزا.. برای کسی که یه دنیا رو داشته و بعد ازش براش یه سراب میمونه حسرتاش قابل شمارش نیست.
چرخش گردنش و طرفم میبینم. چشم هاش مشاهده کرده نمیشه ولی پوزخندش قابل مشاهده کرد و آزرده کننده ست.
_انگار کافی اوکی و بدی.. فکر کنم همش قابل جبران باشه. مال و اموال از کف رفته..
رابطه ناکامی که داشتی.. حضور دنیای رویایی و محو شدن توهم سراب.
مهم نیست مسخره ام کنه.. میدونم یاد گذشته و خاطرات تلخی که مشخصا با تعاریف خاتون بهشون پی بردم، باعث شده در این لحظه با دیدن خوشی های کوچیک اما عمیق اون خانواده حالش خراب بشه .
_میدونی مادرم به خاطر من روی اون تخت خوابیده.. در واقعا من باعثشم.
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن