ناخودآگاه فشار کف دستاش باز زیاد شد برای همین جیغی زدم و دستام و گذاشتم روی کف دستش که بعد مکثی نفسش و با حرص تو صورتم فرستاد بیرون و فک و کمرم و ول کرد و ازم مقداری فاصله گراهی شد؛ کف دستی روی صورت متورمش کشید خودمم کف دستم و گذاشتم روی فکم و با حرص و بغض نگاهش کردم که ادامه داد ولی با لحن آروم تری
_ تو نفهمی یا خودت زدی به نفهمی؟ نمیبینی که دارم به خاطر تو خودم و به آب آتیش میزنم تا باشی کنارم؟
لعنت بهت من که بدون تو دنبال جادهم و هدفم میرم اونم بدون هیج دردسری بدون هیچ مزاحمتی… من چجوری برات توضیح بدم و بهت بفهمونم این چند روزگار و جفتک ننداز و یکم باهام مسیر بیا؟! چی جوری حالیت کنم بهت بفهمونم منم میخوامت اما باید وایسی، صبر کنی!
حداقل از کل موضوع آگاه شو بزار برات همه چی و توضیح بدم… بعد اگر نتونستی کنار بیای با من و شرایطم دربارش یه فکری میکنیم اما حرفی از رفتن و تموم شد نزن… تو با اومدن یهوییت پازل زیستنم و بهم زدی نمیزارم با رفتنت خود زندگیم و خراب کنی!
بغضم و قورت دادم و نگاهم و ازش گرفتم؛ خاموشی بینمون حکم فرما شد و خواستم از کنارش رد بشم و برم تو اتاق خواب انفرادی خودم، اتاقی که از وقتی که این جا اومده بودیم شده بود مال من ولی مچ دستم و گرفت و با تحکم گفت:
_برو بشین شامت و بخور آوا شدی پوست و استخون با خودت چرا لجبازی میکنی؟
دستم از دستش تمایل داشتم بکشم بیرون که اجازه نداد و من با صدایی گراهی شده بیان کردم:
_تویی که ادعا بافهم بودن داری، دارم بهت میگم میل ندارم سیرم میخوام برم بخوابم
سری به تایید تکون داد و مچ دستم و محکم تر گرفت.
وَ من و به سمت اتاق خوابی که دیگه دوست نداشتم بی قلبیل یا با قلبیل پام توش باز بشه کشید و گفت:
_خیله خب ایرادی نداره باهم میخوابیم
دیدهام از حرفی که زد گرد شد و جیغ جیغ کنان تقلا کردم
_ولمم کن… جاوید مسخره بازی در نیار
دو تا کف دستم گذاشتم و رو کف دستش و تقلا کردم که از دستش راحت بشم؛ خودم سمت عقب میکشیدم ولی اون یه کف دستی من و تا دم در اتاق خوابش برد و درش و باز کرد… فایده ای نداشت و از نظر جسمی عمرا زورم بهش میرسید و دیگه اشکم داشت در مییومد برای همین خم شدم و از حرص این که زورم بهش نمیرسه و داره به میل داشتش میرسه گازی از ساعدش گراهی شدم که دادش هوا رفت و برای ثانیه ای ولم کرد که تند عقب گرد کردم.
با قدمای قد بلند تمایل داشتم سمت اتاق خواب خودم فرار کنم و در و ببندم و قفل کنم تا بیخیال بشه زیرا اصلا دوست نداشتم یک بار دیگه کنارش باشم و حس سواستفاده رو داشته باشم اما اونم نامردی نکرد و خودش و بهم رسوند با یه حرکت یکبارهی از رو زمین برم داشت انداختم رو کولش!
_ولم کن جاوید ولم کن
با مشت میزدم به کتفش ولی اون عین خیالش نبود و بار دیگر سمت اون اتاق مضخرف راهی شد و وارد شد… من و انداخت رو تختش و روم خیمه زد و محکم نگهم داشت و در گوشم پچ زد
_خودم رامت میکنم دختره ی لجباز
کف دستش که حرکت کرد زیر تیشرتم و داشت پیشروی میکرد تازه متوجه شدم شوخی نداره
_اذیتم نکن جاوید… باشه باشه میخورم! شام میخورم… گشنمه اصلا!
چند لحظه مکث شد و تو صورتم خیره موند
منم مثل گنجیشکی که اسیر گرگ شده قلبم تو سینم میزد که دستش و از زیر لباسم بیرون کشید و با اخمای در هم از روم کشیده شد و پوفی کشید. دستم و کشید و باعث شد از رو تخت بلند بشم و حرصی اظهار کرد:
_باید با زبون خودت ازین به بعد حرف بزنم تا بفهمی؟ انگار تام و جریه و من گربم و تو موش
مجدداً کف دستم و کشید و مثل پدری که دخترش و دنبال خودش میکشوند من و دنبال خودش میکشید تا آخر به آشپز خونه رسیدیم.
پشت میز نشستم و خودشم مثل یه مراقب بالا سرم واستاد تا غذام و بخورم… قاشقی برداشتم کردم دهنم که صوتش اومد
_زور باید بالا سرت باشه حتما نه؟!
عصبی نگاهش کردم، بدم نیومد یکمم من تلافی کنم و اشاره ای به غذا کردم و کف دستوری بیان کردم:
_غذا سرده گرمش کن!
_میتونستی اون موقعی که گرم بود بخوریش و الان دیگه تقصیر خودت که داری غذایه سرد میخوری
با فکر این که الان غذا رو از جلوم برمیداره و گرمش میکنه این حرف و زدم اما زهی خیال باطل چراکه بد تو پرم زد.
واقعا هم غذا سرد شده بود و از گلوم پایین نمیراهی شد با این حال قاشق دیگه ای تو دهنم گذاشتم و تازه فهمیدم چقدر گشنم بوده و از روی لجبازی غذا نمیخوردم ولی غذا به خاطر سردی و خشکیش بهم مزه نمیداد… خواستم قاشق دیگه تو دهنم بزارم که ظرف غذا از جلوم کنار رفت و با تعجب به جاوید نگاه کردم که با اخمای درهم ظرف غذار و تو دستش گرفته بود و سمت ماکروفر میرفت
غذارو گذاشت تو ماکروفر و عقب گرد کرد.
خیره خیره نگاهش میکردم که ابرویی انداخت بالا
_چیه؟!
شونه ای انداختم بالا نگاهم و ازش گرفتم؛ دروغ بود اگه میگفتم از این حرکتش تو دلم قند آب نشده بود؛ هر چند که کارای ضد و نقیصش به درد خودش میخورد
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن