برو به متن اصلی

رمان آوای نیاز تو

رمان آوای نیاز تو پارت ۵۸


پوفی کشیدم با غر غر از جام پاشدم و از اتاق زدم بیرون… معلوم نبود چقدر بیدار مونده بودم و با خودم حرف زدم که این قدر خوابم می‌یومد… سمت یخچال راهی شدم و درش و باز کردم و بعد این که متوجه شدم آب خنکی توش نیس درش و بهم کوبیدم، لیوانی از روی کابینت برداشتم زیر شیر آب گراهی شدم؛ طبق عادت آب و سر کشیدم و میل داشتم لیوان و بزارم سر جاش اما با متوجه شدن صوتی در خروجی که باز شد هراسیده جیغ زدم و لیوان از کف دستم افتاد و هزار تیکه شد و همون لحظه صدای آشنا جاوید بلند شد

_نترس منم آوا

با متوجه شدن صدای جاوید نفس عمیقی کشیدم، بعد مدتی چراغی روشن شد و روشنایی نگاهم و زد و باعث شد دیدهام و ببندم… بعد مکثی دیدهام و باز کردم و قامت جاوید تو آشپزخونه پدیدار شد. حرصی گفتم:

_تو هنوز نخوابیدی؟! بیرون چیکار میکردی؟

هیچی ناظهار کرد و با نگاهای سرخش که نشون دهنده میگرن و بی خوابیش بود شایدم به خاطر الکلی که خورده بود بالا و پایینم کرد و قفسه سینش بالا و پایین شد…با تعجب نگاهی به خودم انداختم و کلا خواب از سرم پرید و تمایل داشتم از جلو دیدهاش کنار برم که کتفم و گحرکت کرد و با صدای بمش بیان کرد:

_دیگه متوجه شدمت

با خجالت و مجدداً به لباس توری نقره ای که تنم کرده بودم نگاهی انداختم و خودم و لعنت فرستادم واسه انتخاب لباسم.

بی حرف نگاه خیرش و ازم گحرکت کرد و از آشپرخونه بیرون حرکت کرد و بعد مدتی با یه دمپایی رو فرشی اومد… دمپایی و جلو پام گذاشت و نگاه منتظرش و داد بهم و زیر نگاه سنگینش دمپایی و پام کردم

خواستم از کنارش رد بشم که کف دستم و محکم گحرکت کرد…

سمتش برگشتم تو نگاهای قرمزش خیره شدم که دستم و با ترمتوجه شد ول کرد و روش و با نارضایتی ازم برگردوند

_هیچی… برو بخواب من این جارو تمیز میکنم

سری تکون دادم و بدون هیچ حرفی با قدمای قد بلند که کم از فرار کردن نداشت سمت اتاقم حرکت کردم و داخل شدم؛ در رو بستم به در تکیه دادم و سُر خوردم و همون جا قرار گرفتم و زیر لب در حالی که احساس گرما می‌کردم گفتم:

_خدای من

×××

با آوای در زدن و صدا کردنای شخصی دیدهام و باز کردم متوجه شدم جاوید داره به در میزنه و آوام میکنه

_آوا؟ پاشو… خوابی؟

سر جام نیم خیز شدم و خوابالود اضافه کردم:

_نه بیدارم الان میام

کف دستی رو چشمای خواب آلودم کشیدم و به در بسته خیره شدم…حتما فکر کرده همون لباس خواب مسخره تنمه که در و باز نکرده و داخل نیومده.

رمان های پیشنهادی
✨ شاید به این رمان علاقه مند باشی ...
دانلود رمان آلودگی - رمان سیتی | فروشگاه دانلود رمان
دانلود رمان آلودگی - رمان سیتی | فروشگاه دانلود رمان

با یاد آوری دیشامگاه پوفی کشیدم و از سر جام بلند شدم، کف دستی رو تیشرت و شلوارم کشیدم که دیشب عوضش کردم بعد اون گافی که دادم و تمایل داشتم از اتاق برم بیرون که نگاهم به لباس خواب طوسی توری خورد، روی زمین کنار تخت پرتش کرده بودم.. اخمام حرکت کرد توهم و از رو زمین برش داشتم و پرتش کردم روی تخت و زیر لب لعنتی نسارش کردم.

سمت در اتاق حرکت کردم کف دستم رو کف دستگیره در بود و از رو در رو شدن با جاوید خجالت می‌کشیدم.

ولی در نهایت دیدهام و محکم باز و بسته کردم و دستگیر رو کشیدم پایین و از اتاق زدم بیرون.

نگاهی به اطراف کردم و در کمال تعجب جاوید نبود! شونه ای انداختم بالا و میل داشتم سمت آشپز خونه برم که دیدهم به بار کوچیک کنار ویلا خورد و بطری که دیشامگاه پر پر بود و الان نصف شده بود!… سمتش رفتم و برش داشتم، خیره به شیشه سبزش بودم و عصبی ازین که نصف این و جاویدی خورده که میگرن داره پام و کوبیدم زمین… همین طوری خیرش بودم که در ویلا باز شد و قامت جاوید تو در خروجی نمایان شد؛ سلام زیر لبی اظهار کردم که فقط سری تکون داد و نگاهش به من و شیشه ی تو کف دستم‌ گشیده شد، اخماش شدید توهم بود و سمتم اومد، شیشرو ازم‌ گحرکت کرد و سر جاش گذاشت و بدون هیچ حرفی پشتش و بهم کرد و سمتی حرکت کرد که ناخودآگاه گفتم:

_جاوید!

توقف کرد و نگاهی بهم کرد که یکم کف دست کف دست کردم و آخر سر لب زدم

_هیچی

بازم‌ بدون حرف روش و ازم‌ گراهی شد.

جلو تلویزیون نشست و شروع به بالا و پایین کردن شامگاهکه هاش کرد… نگاهم و ازش گرفتم و سمت آشپز خونه رفتم، مثلا قرار بود مسافرت‌ حال خوشی واسمون بسازه اما الان این جَو سنگینی که بینمون بود از همه چی بدتر بود! آشپزخونه تمیز تمیز بود و هیچ ظرف کثیفی داخلش نبود و خبریم از لیوان شکسته دیشامگاه من نبود؛ برای این که سر صحبت و با جاوید باز کنم اظهار کردم:

_صبحونه خوردی؟

رمان های پیشنهادی
✨ شاید به این رمان علاقه مند باشی ...
دانلود رمان دل فگار
دانلود رمان دل فگار

بدون این که نگاهش و بهم بده خشک اضافه کرد:

_الان ظهره… میلم ندارم به هیچی!

به ساعت دیوار پذیرایی نگاهی کردم و با دیدن یک ظهر دیدهام گرد شد!

بار دیگر نگاهم و به جاوید دادم که بی تفاوت شده بود و این بی تفاوتیش همیشه رو اعصاب من بود و بدتر از اعصبانیتش رو مخم می‌راهی شد.

مشغول قهوه درست کردن شدم و به فکر این بودم که این بی تفاوتیش دقیقا برای حرفای کنار دریا دیشبمون بود که بینمون رد و بقلب شد یا برای لباس خواب کوفتی که بی هوا تنم کردم!

متفکر سمت یخچال راهی شدم و درش و باز کردم و به خوراکیا متفاوتی که با جاوید خرید کرده بودیم نگاهی انداختم؛ کیک کاکائویی و درآوردم و قهوه و تو دوتا فتجون ریختم و گذاشتم تو یه سینی! سمت جاوید راهی شدم و سینی و رو میز جلومون گذاشتم و خودم کنارش نشستم… نیم نگاهی بهم ننداخت و خیره به تلویزیونی بود که فوتبال پخش میکرد…دستم و گذاشتم زیر چونم سعی کردم مثل خودش به تلویزیون نگاه کنم و بازی این دوتا تیم خارجی و که اصلا نمیشناختم و ببینم‌ ولی نمیشد؛ از فوتبال هیچی نمی‌درک کردم که هیچ بی توجه ای جاوید بیشتر رو اعصابم بود. برای همین حرصی بیان کردم:

_مثلا قرار بود مسافرتی باشه که حالمون خوش کنه دیگه

نگاهش و بهم نداد و به‌شدت بی تفاوت و کوتاه بیان کرد:

_خوبه که

قهوم و برداشتم و قلپی ازش خوردم و به خاطر طعم تلخش چهرم توهم حرکت کرد؛ خیره به صفحه تلویزیونی که هیچی ازش نمی‌متوجه شدم زیر لب بسیار آروم اضافه کردم:

_دیشب عمدی نبود جاوید!

رمان های پیشنهادی
✨ شاید به این رمان علاقه مند باشی ...
دانلود رمان میراث
دانلود رمان میراث

اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن

ممنون از حمایتت! 💜

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *