با یه قدم قد بلند خودش و دوباره بهم رسوند، فکم و محکم تو کف دست مردونش گرفت و با آوای کشیدهی اضافه کرد:
_تمومش کن آوا تمومش کن! میگی من تو رو برای تنوع میخوام!؟ منی که با وجود محرمیت بینمون، با وجود تمایل داشته ی خودت، با وجود این که کشش دارم سمتت بیام و دارم دیوونه میشم دست از پا خطا نکردم؟ منی که کف دستم بهت نزدم و هیچ غلطی نکردم تورو برای تنوع میخوام!؟… بهم میگی برای تنوع زیستن متاهلیم میخوامت این قدر کوته فکری!؟ چی و میخوای بفهمی؟ تو نمیدونی جایگاهت تو حیات من کجاست واقعا؟!
تو واقعا نمیفهمی یا خودت و زدی به نفهمی… نمیفهمی مجبورم؟! نمیفهمی روت حساسم نــــفــــهــــــــمــــی؟! دِ نفهم منم کنارت آرامش دارم که نگهت داشتم اگنه چیزی که زیاده دختر تو خــــیــــابــــون پس این دهــــــــن مــــن و باز نکن و هر حرفی به اون زبونت نــــیــــار
با دادی که زد تو خودم جمع شدم و نگاهام و بستم، اما فکم و از کف دستش کشیدم بیرون
_آره نفهمم، آره آقا جون نفهمم… نفهمم چراکه تو…
با انگشت اشارم چند بار محکم و پر حرص زدم روی قفسه سینش
_تو… تو هیچی بهم از حیاتت نمیخوای بگی، اصلا جایگاهی تو حیاتت ندارم چراکه تو همیشگی من و به چشم یه زن صیغه ای که محتاجتم مشاهده کردی!… من تو ذهن تو یه آدم بی کس و کارم!حقم با تو من کسی و ندارم ولی من خودم، خودِ خودم از پس خودم برمیام!… خودم میشم همه کس خودم پس ولم کن بزار برم پی حیاتم چون آخر این رابطه جدایی و تنهایی منه میخوام بـــِـر…
حرفم تموم نشده بود که ساک و از کف دستم کشید و محکم پرت کرد یه گوشه و بعد با کف دوتا کف دستاش محکم هولم داد به عقب که تلو تلو خوران به عقب کشیده شدم و پام به پایه میز خورد!
انگشتای کف دستش و طوری بهم فشار میداد که هر آن ممکن بود بشکنن، از لای دندونای قفل شدش کنار گوشم غرید
_چی و میخوای بدونی آوا چی و از حیات کوفتی من میخوای بدونی؟ چی و بهت بگم که وضع الان و بهتر کنه…
داد کشید
_مــــیــــخــــــــوای چــــیــــو بدونــــی؟! ژیلا رو دارم میگیرم چون مجبورم چون کل سهام شرکت و میخوام و اون سهام لعنتی گروست پیش اون ژیلا بی پدر مادر… زیرا برای این که به این زیستن کوفتی و موقعیت الانم برسم کلی سگ دو زدم کلی از وقت زیستنم و گذاشتم و حالا تو اومدی!… تــــو گند زدی تــــو همه برنامه هام و هدفام و ریختی بهم تــــــــو… انتظار داری چیکار کنم!؟ بگو دیگه انتظار داری چــــیکــــار کنم!؟ تمام هدفام و تمام کارایی که میمیل داشتم تو کل عمرم و انجام بدم و فراموش کنم و بچسبم به تو؟!… مگه مــــــــن بابامم! در ذهنش گذراندی من یکیم عین بابام که به خاطر محبت و عاشقی قید مال دنیارو زد و آخر سر به خاطر این که خرج عمل پسر کوچیک ترش و نداشت خودکشی کرد و مرد؟!… فکرد کردی به خاطر تو گند میزنم به هر چی که دارم و ندارم؟
دیدهام و محکم بسته بودم تا اشک از نگاهام نریزه و تو بهت حرفاش بودم! از طرفیم صدای داداش داشت گوشم و پاره میکرد و انگار از حالت طبیعیش درومده بود که همه چی و این قدر مبهم اظهار کرد… صدای نفسای عصبیش به گوشم میرسید و بدنم از ترس میلرزید اما حرفاش به قدری برام گرون تموم شده بود که حالا واقعا جدی جدی میتمایل داشتم برم از این خونه خراب شده از زیستنش که به قول خودش داشتم خرابش میکردم هر چند نامیل داشته و ندونسته… شاید چند دقیقه پیش قصدم فقط نقش بازی کردن و فیلم بازی کردن بود و یه جورایی پنجاه پنجاه بودم که برم یا نه!… یه جورایی میخواستم بفهمه منم بخوام میتونم راحت از زندگیش برم اما الان صد دَرصد میتمایل داشتم از حیات ای که واقعا چند بار تو برآشفتهت بهم گفته بود اضافیم و الانم بهشدت زیبا اعلام کرد دارم گند میزنم توش برم… هنوز قدرت تکلم پیدا نکرده بودم و سردرگم بودم که کنار گوشم غرید
_میخوای بری برو!… ولی آوا پات… پاهات از در خونه بره بیرون یه جوری خطت میزنم که انگار از اولم نبودی!
این دفعه نگاهام و باز کردم و دستام و میل داشتم از دستش بکشم که نزاشت و تو چشمای اشکیم خیره شد، کف دستم و با شتاب از دستش کشیدم و با جیغ اضافه کردم:
_ولــــم کــــــــن!
کف دستش که پایین افتاد بدون هیچ تردیدی با قدمای قد بلند سمت در خونه حرکت کردم… حتی دیگه انتظار نداشتم بیاد دنبالم و نزار برم!… به در خونه رسیدم، بدون مکثی با بغض سنگینی در و باز کردم و خارج شدم!… در صورتی که میدونستم هر تیکه از دل و احساساتم رو تو خونش جا گذاشتم!
×
تو راهرو روی پله روبه روی واحد آتنا قرار گرفته بودم و قطره های اشکم و با کف دستم پاک میکردم! سعی داشتم صوتی هق هقم کشیده نشه تا صدام تو مسیررو نپیچه اما حرفای جاوید هی تو گوشم میپیچید
“میخوای بری برو اما پات از در خونه بره بیرون یه جوری خطت میزنم که انگار از اولم نبودی”
مجدداً حجم بغض تو گلوم سنگینی کرد و شروع کردم گریه کردن!… کف دستام و جلو دهنم گذاشتم تا صدام نپیچه تو جادهرو و خدارو شکر کردم آتنا طبقه آخر این ساختمون و کسی از این قسمت مسیررو رد نمیشه، ولی همون موقع صوتی پایی اومد که داشت نزدیک میشد!… با فکر این که ممکن یکی از همسایه ها باشه سریع قد بلند شدم و صورت خیس اشکم و پاک کردم اما همون لحظه قیافه متعجب و هول زده آتنارو متوجه شدم!… تا من و دید با بُهت گفت:
_آوا؟! چی شده مردم تا از اون جهنم اومدم بیرون وقتی بهم زنگ زدی
بدون حرف رفتم تو آغوشش و سرم و تو سینش گذاشتم و هق زدم، کف دستش و پشتم گذاشت و بعد مدتی گفت:
_بیا بریم داخل آوا بیا!
در خونش و با کیلید باز کرد و من وارد واحد کوچیک جمتوجه شد آتنا شدم که بهشدت از اون خونه داغون تو اون کوچه و محله داغون بهتر بود! داخل راهی شدم و روی تنها مبلی که سه نفره بود قرار گرفتم، بهسرعت اومد روبه روم رو فرش جای گرفت و بیان کرد:
_میگی چی شده یا نه؟! صیغه باطل شد؟
سری به چپ و راست تکون دادم
_نه هنوز
_ببینم نکنه دست درازی کرده بهت و تو نتمایل داشتی!؟ پسره ی حرومــــ…
هنوز جملش تموم نشده بود که بینیم و بالا کشیدم
_نه آتنا نه
_پس چی؟ یهو با یه شماره ناشناس زنگ زدی با گریه میگی میخوام بیام پیشت الانم که اومدی هیچی نمیگی؟!
یاد وقتی که با صورت خیس از راننده آژانس میل داشتم گوشیش و بهم بده افتادم… اون لحظه که دعا دعا میکردم شماره آتنا و درست حفظ کرده باشم تا نخوام شامگاه آواره بمونم و آخر سر مجبور باشم با اندک غروری که این روزگارا برام مونده پیش جاوید دست از پا کوتاه تر برگردم و اون تو قلبش نیشخند بزنه به این بی کسیه من؛ هر چند که حقیقتم داشت بی کس بودن من!
نگاهی تو صورت آتنا کردم
_میشه یکم بخوابم به خدا اصلا نای حرف زدن و توضیح ندارم، حالم خوبه چیز خاصی نیست
لحن من و که مشاهده کرد پوفی کشید
_باشه پس پاشو برو رو تخت بخواب
کشیده شدم و با شونه هایی افتاده وارد تنها اتاقی شدم که فقط یه تخت فلزی توش بود… لباسای آتنام کناره های اتاق چیده شده بود و بعضی قسمتام روی هم تلنبار شده بود، همین طوری نگاه میکردم به اصراف که آواش درومد
_برو دیگه
به خودم اومدم و متوجه شدم دنبالم اومده و کنارم توقف کرده!
به خودم اومدم و متوجه شدم دنبالم اومده و کنارم از حرکت ایستاده!… پالتو شالش و دراورد و انداخت گوشه ای از اتاقش و بیان کرد:
_زیاد مرتب نیست و به خونه آقا جاویدت نمیرسه، ولی خب از اون اتاقک فکستنی با دو تا زن بوگندو غرغرو و خراب، با یه صاحاب خونه معتاد و بد دهن و همسایه های فضول بهتره
تبسم تلخی زدم و سمت تخت حرکت کردم
_ببخشید من اومدم مزاحم تو شدم
چپ چپ نگاهم کرد
_خر و نگاه کنا! مزاحم چیه؟ اولا که منم کسی و ندارم یه داداش دارم که اونم تو یه یتیم خونست و بهتر از من فعلا هواشو دارن درضمن همین چندر قاز پول و خونه ای هم که میبینی از صدقه سری تو دارم!… یادت راهی شده به خاطر گندی که زده بودم من و فرزان با اُلدنگی پرت کرده بود بیرون و گوش مالیم داده بود؟… اگه تو نبودی و اون موقع نمیحرکت کردی پیشش الان اینارم نداشتم
تبسمی به یاد اون موقع که به خاطر آتنا وارد عمارت فرزان شده بودم زدم که صوتی اتنا مجدداً قد بلند شد
_راستی شرمنده دیر اومدم و تو مسیررو منتظر موندی، فاصله سالن تا اینجا بسیار زیاده… حالا بگیر بخواب بیدار شی ولت نمیکنم همه چی و باید برام تعریف کنی
چیزی ناظهار کردم رو تخت دراز کشیدم واقعا خسته بودم، بیشتر از سه ساعت تو مسیرروی سرده آتنا جای گرفته بودم و به حرفایجاوید فکر میکردم و اشک میریختم… الان واقعا به یه خواب بیدغدغه نیاز داشتم… هنوز دیدهام سنگین نشده بود که گفت
_آوا لباسای بیرون و در نمیاری؟
از خستگی زیاد زیر لب و آروم بیان کردم:
_نمیخواد خوبه
×
با برخورد محکمم به زمین چشمام و باز کردم و صورتم توهم رفت از دردی که تو سر و بدنم پیچید… گیج به اطراف خیره شدم و همون لحظم در اتاق باز شد و قامت آتنا مشخص شد!… نگاهش که بهم افتاد پقی زد زیر خنده و اضافه کرد:
_خوبی آوا؟
کف دستم و به سرم گحرکت کردم و سری به نشونه آره تکون دادم که خودش ادامه داد
_تخت نرم و گرم و سلطنتی جناب آریانمهر بد عادتت کرده که از این ور به اون ور قلت میخوری دیگه!… فکر کردی تخت داغون زنگ زده من همون تخته جاوید؟
همینطور که سرم و ماساژ میدادم روی تخت جای گرفتم و ناخوداگاه اضافه کردم:
_جاوید زنگ نزد بهت؟
یکم نگاهم کرد و بعد سرش و به نشونه ی نه تکون داد… دروغ چرا قلبم گراهی شد ازش! اونی که برای یه خبر ندادن که دارم میرم یکم قدم بزنم قِش قرق به پا میکرد حالا کجاست تا ازم فقط یه خبر بگیره و ببین کجام؟ اونی که میاظهار کرد خونه هر کسی و که شامگاه توش بخوابی و خراب میکنم کوش؟ فقط ادعا بود؟
آوا نکنه یادت راهی شده بهت اظهار کرد پات از خونه بره بیرون جوری خطت میزنم که انگار از اولم نبودی!…یادت نیست؟! خطت زد!
یعنی دیگه نداشتمش؟! قلبم گراهی شد از فکر این که دیگه نیست و جاویدی ندارم… تو افکار خودم بودم که صوت آتنا اومد
_غرق نشی دختر این قدر تو فکری!… پاشو بابا ساعت نه شب و رد کرده
از جام کشیده شدم که خودشم از اتاق زد بیرون، میل داشتم قدم بردارم که پام روی لباسای آتنا فرود اومد… پوفی کشیدم برشون داشتم و رو تخت گذاشتمشون یا در اصل تلنبارشون کردم تا بعد یکم مرتب کنم این جارو… از اتاق زدم بیرون که آتنا تو اشپزخونه کوچیک چسبیده به حال خونش در حال چایی ریختن بود و تا من و دید بیان کرد:
_کف دستشویی کنار اتاق خواب
دستی روی چشمام کشیدم
_نمیخواد
خودمم از لحن گرفته و دلخورم تعجب کردم چه برسه آتنا!… سینی چایی و قند و برداشت و گذاشت وسط خونه و روبه من گفت:
_بیا چایی بخوریم غصه نخور یا کریم
رو بروش جای گرفتم و اضافه کردم:
_بهم نگفتی خونت و جدا کردی از اون زنا
نگاهی بهم انداخت
_زیاد نیست بابا همش دو هفتس… نمیبینی چه بهم ریختس، خودتم درگیر بودی چی میگفتم!
با پایان جملش قندی تو دهنش گذاشت استکان چاییشم قد بلند کرد و قلپی ازش خورد… منم به تبعیت از اون لیوان چایی و برداشتم سمت دهنم بردم ولی با اامان قلپ، داغی چایی تا معدم و سوزوند!… لیوان چایی و سر جاش گذاشتم و بیان کردم:
_داغه چطوری میخوری تو؟
تبسمی زد و لیوان چاییش و گذاشت سر جاش
_ای خواهر ما این قدر از این حیات نکبتی بد خوردیم و بد متوجه شدیم و سوختیم که داغی این چایی به هیچ جاش نمیاد!
تبسمی زدم
_منم کم نسوختم یکم دیگه بسوزم جزغاله میشم… راستی چرا برادرت و نمیاری پیش خودت!؟ فکر کنم همین خونه و درامد کمی که داری کفایت کنه برای بزرگ کردن یه بچه
_من که موندنی نیستم!
_یعنی چی؟
_یعنی سالنی که میرم، برای یاد گیری طرز راه راهی شدن و قرار گرفتن و لباس پوشیدن و نمیدونم یه جوری راهی شدار کنین که انگار بچه ناف لندنین و ایناست، حالا در کنارش یه کارای ریزیم هست ولی پول خوبی داره… یکمش و که گذاشتم برای داداشم بعد این که حرکت کردم بدم بهش یکمشم که خورد و خوراک خودمه و این جارو اجاره کردم، تا یکی دو ماه دیگم ورمون میدارن میبرنمون خارج برای کار مدل… داداشمم با من نباشه بهتره حیات بهتری داره، گوش دادم یه آدمی پیدا شده قَیمش شده و همه هزینه هاش و داره میده!… داداشم با من باشه مثل من یه بدبخت میشه که حیاتش مثل یه قایق سردرگم و با امواج حرکت میکنه و هدفی نداره!
ناراحت شدم و قلبم بیشتر گحرکت کرد… نه برای این که داره یکی دوماه دیگه میره و همین یه دونه رفاقتم که دارم از کف دست میدم و ازش دور میشم! به خاطر زیستن تلخش که مزش برام آشنا میزد! حال بدم و که مشاهده کرد گفت:
_تو بغض نکن یاکریم، بهت زنگ میزنم و اگه کَلمون و نکردن زیر آب میام بهت سر میزنم هر چند وقت یک بار
_دلم برات تنگ میشه
_دل منم برات تنگ میشه اما حالا که نراهی شدم بغض و گریرو بزاریم برای موقع رفتنم… بگو ببینم تو چته؟
_فرزان وقت و بهم داد
به دیدهای منتظر آتنا چشم دوختم و ادامه دادم
_برام وقت خرید، دقیق نمیدونم چطوری اما به قولش عمل کرد… اولش خوشحال شدم اما بعدش با خودم اظهار کردم که چی الکی شاد میشی! اظهار کردم باید یه کاری کنم جاوید پای من بمونه باید از زندگیش سر در بیارم، قصد کردم بهش بفهمونم منم بخوام از حیاتش میتونم برم و فقط لب و دهن نیستم!… در اصل گفتم بزار ببینم چقدر براش مهمه که کنارش بمونم… برای همین مصمم شدم نقش بازی کنم و به جاوید بفهمونم میخوام برم و برام مهم نیست که برای یه مدتی حالا چه کشیده چه کوتاه کنارش حیات میکنم! همین کارم کردم ولی وسط این نقش بازی کردنا و برآشفته کردنای جاوید بهشدت چیزا رو فهمیدم
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن