رمان آوای نیاز تو پارت ۳۳

نیشخندی زد و ازم فاصله گراهی شد؛ سمت میز توالت بزرگی راهی شد و کشو ااماش و کشید بیرون و یه نقاب سفید که کناراش پرای سفید داشت و یه قسمتیش اکلیل نقره ای ریخته بودن و بیرون آورد!… سمتم اومد و دورم چرخی زد!… در آخر نقاب و زدش به صورتم که از قسمت بینی تا پیشونیم زیر نقاب قرار گراهی شد!… متعجب سمت آینه قدیه بلند و بزرگش راهی شدم و وقتی خودم و تو آینه مشاهده کردم برای یک لحظه موندم، این من بودم؟!
موهای مشکیم حالت دار شده دورم ریخته شده بود و نگاهام که دورش نقاب سفید بود بیشتر از همواره سبز مشاهده کرده میشد و رژ لب صورتیه براقم لبام و برجسته تر نشون م‌یداد!… لباسی که تنم کرده بودم یک قسمتاییش توری بود و سر تا سر سفید بود و به تنم شمتوجه شد قرار گرفته بود و بیشتر از هر چیزی بهم می‌یومد و عوضم‌ کرده بود!
همین طوری خیره به آینه بودم که آواش اومد
_هر چند این نقاب زیاد به کارت نمیاد چون می دونم‌ اون جا یه کار میکنی جاوید بشناست!

با تعجب سمتش برگشتم که ادامه داد
_داره دیر میشه برو تو همون اتاقی که بودی کامل آماده شو میگم بیان دنبالت

ماسک و از صورتم برداشتم و اضافه کردم:
_یعنی چی یه کار میکنم جاوید بفهمه؟! مگه از جونم سیر شدم؟!

نگاه نافذش و بهم داد
_هر چیزی یه قیمتی داره اگه می خوای از زیستن جاوید سر در بیاری و خودی نشون بدی، سختیاشم باید قبول کنی!
_به تو چی میرسه این وسط؟
_به خودم مربوطه

عصبی از دستش عقب گرد کردم و از اتاق‌ بیرون رفتم!… ریلکس بودنش حال آدم و بهم میزد، از جاوید بدتر و گوه تر این بود!… حداقل جاوید عصبی میشه آدم‌ می فهمه چیکار کرده ولی این فرزان انگار احساسات نداره، سمت اتاقی که اضافه کرده بود راهی شدم و وارد شدم؛ خبری از اون آرایشگر پر حرف دیگه نبود!… نفس عمیقی کشیدم و نگاهم به کفشای پاشنه قد بلند سفیدی افتاد که بندی بود و روی تخت گذاشته شده بودن… کنار کفش یه بارونیه سیاه جلو باز که یکم مقلبش عجق وجق بود به همراه شال مشکی که طرحای نقره ای داشت بود!… واقعا لباسا به انتخاب هر کسی بود فوق العاده بودن
شروع به پوشیدن همشون کردم و در آخر جلو آینه رفتم!… به دختر تو آینه نگاهی کردم که انگار بهم داشت دهن کجی میکرد!… شبیه یه دختر بالا شهری شده بودم که هر کی می مشاهده کردش فکر میکرد تنها دغدغش ست کردن لباساش!
آوا تو بین این آدمای بی آر و درد چیکار میکنی مگه خودت کم مشکل داری؟ مادرت هنوز رو تخت بیمارستان بعد تو این جایی!؟
نفس عمیقی کشیدم و خیره به خودم جواب خودم و دادم
_من جاوید و می‌خوام!… برای یک بار تو زندگیم یه چیزی و واقعا می خوام و نمی‌زارم از کف دست بدمش… پس مجبورم این جا باشم، مجبورم از حیاتش سر در بیارم می فهمی؟!… خسته شدم از بس که هر چیزی و که خواستم بعد یه مدت از کف دستش دادم و بهش نرسیدم!… این دفعه نمی‌زارم چیزی و که می خوام مال کَس دیگه ای بشه و بهش نرسم!‌… مثل همون عروسک که تو سن هشت سالگی‌ پشت ویترین مغازه متوجه شدمش! میل داشتمش ولی نتونستم بخرمش و چند روز بعد همون عروسک و دست دختر همسایه بغلی دیدم و فقط حسرتش و خوردم، دیگه بسه!… دیگه نمی‌زارم‌ چیزی و که می خوام از دست بدم

تو آینه به خودم نگاه مطمعنی کردم و کیف سفید کوچیکم و برداشتم؛ همون لحظه در باز شد و دختری تقریبا هم سن و سالای خودم بیان کرد:
_آقا فرزان تو حیاط منتظرتون هستن

جاوید
دستش و دور کف دستم حلقه کرده بود و خواستیم از پله ها بالا بریم که دستم و کشید و اضافه کرد:
_وای واستا جاوید

کلافه نگاهش کردم که کف دستی تو کیف کف دستی قرمزش کرد، ماسک مشکی که روش پُره پولک مشکی بود دراورد و زد به صورتش!… آخه این مسخره بازیا چی بود دیگه؟
حسابی کلافم کرده بود و از عمارت تا این جا هر کار کرده بود به خاطر حضور آقابزرگ به سازش رقصیده بودم و اگه آقا بزرگ کنارمون نبود سرش یه داد حسابی می‌زدم!… کف دستش و بار دیگر دور بازوم‌ حلقه کرد و بالاخره از پله های سفید بالا حرکت کردیم‌ و به ورودی رسیدیم!… کارت دعوت و به نگهبان دادم که دره سفید بزرگ روبه رومون رو برامون باز کرد و وارد سالن شدیم!… صدای موزیک لایت به گوش می‌خورد و خانمی اومد جلو و پالتو ژیلا رو ازش گراهی شد ولی من بیخیال همه ی این تجملات تمام فکر و ذهنم پیش آوا بود؛ انگار عادت کرده بودم به حضورش! مگه قرار نشد رسید خونه بهم زنگ بزنه؟!… تو فکر خودم بودم که ژیلا ضربه ای به پهلوم زد و من‌ و متوجه آقابزرگ و اطراف کرد!… آقابزرگی که روبه روی مثلا پدر فرزان که نمی‌دونم کی جلومون سبز شده بود توقف کرده بود و به من اشاره می‌کرد
_بله اختیارات شرکت و دیگه کامل به جاوید دادم

اخمام رفت توهم تو و به اجبار کف دستم و دراز کردم و به پدر فرزان کف دست دادم و بیان کردم:
_پس دارین میرین جناب عظیمی

سری تکون داد و اظهار کرد:
_بله جاوید جان منم مثل آقابزرگ خودم و بازجای گرفته کردم!… اختیارات و دادم به پسرم فرزان!… اون حواسش جمع، کارارو میدم کف دست خودش

تبسمی به زور زدم و چیزی‌ نگفتم که ادامه داد
_عروسیتون و با ژیلا خانم و متاسفانه از دست میدم! هر چند قرار بود سه سال پیش زیره یه سقف می‌حرکت کردین!… به هر حال پسرم حتما هست و جای من و پر میکنه توی عروسیتون

لحنش تیکه وار بود و به حدی عصبی شدم که یه قدم راهی شدم جلو تا هر چی لایقشِ بارش کنم و بگم این قدر پسرم پسرم نکن هر کی ندونه من که می‌دونم پسرت الان تو سینه قبرستون زیر خروار خروار خاک و فرزان پسره تو نیست ولی آقابزرگ شونم و گحرکت کرد و بیان کرد:
_بله جناب عظیمی می‌بینیمتون مجدداً، به مهمانانتون برسید

تبسمی به صورت بر افروخته من زد و اظهار کرد:
_ راحت باشین

از کنارمون رد شد که آقابزرگ رو به من اظهار کرد:
_این اخشمگینتت کار دستت میده آخر سر

هیچی ناضافه کردم که آوای ژیلا قد بلند شد
_وای آقابزرگ نگین همه جذابیتش به همین عصبی بودنش

بعد رو به من کرد و ادامه داد
_بریم برقصیم محبتم؟!

نفسم و با حرص فرستادم بیرون و گفتم:
_بزار برسیم عزیزم
_جاوید من الان می‌خوام برقصم

آقابزرگ با تبسم نگاهمون میکرد و من ناچارا سمت پیست رقص رفتم و در گوش ژیلا غریدم
_ به خاطر کارای دوسال پیش تو دارم از این مرتیکه هم تیکه می‌شنوم، ببین کی همه ی اینارو رو سره تو خورد کنم ژیلا

آوا*
راننده پیاده شد و در رو برامون باز کرد… خود فرزان اول پیاده شد و منتظر نگاهم کرد، آب دهنم و قورت دادم و با ترمتوجه شد پیاده شدم که کف دستش و برای همراهی آورد جلو!… به صورتش نگاهی کردم و بعد با مکث کف دستم و دور کف دستش حلقه کردم، نقابی که به صورتم بود و یکم درست کردم و راه افتادیم سمت دره بزرگ سفیدی که جلوش یک نگهبان از حرکت ایستاده بود!… از پله ها بالا می‌راهی شدیم که کف دستش و کشیدم و گفتم:
_یکم آروم برو عادت به کفش پاشنه قد بلند ندارم

هیچی نگفت و سری به تایید تکون داد!… همین طور که پله هارو طی می‌کردیم من استرسم زیاد و زیاد تر میشد؛ به در ورودی نزدیک بودیم که چشمام از مشاهده کردن آیدین گرد شد!… روبه روی نگهبان از حرکت ایستاده بود و خطاب بهش با غر می‌گفت:
_آقای محترم دارم‌ میگم کارت دعوتم و گم کردم! چی میگی آخه!؟… اصلا به من میاد بدون دعوت جایی برم؟ نه نگاه کن خدایی قیافرو و هیکل و تیپو!… به من میاد؟ عجب بد بختی گیر کردیما

خندم گحرکت کرده بود از کف دست آیدین!… این جام کف دست از سر مسخره بازیاش بر نمی‌داشت
یکم جلو تر رفتیم و تگهبان‌ تا فرزان و متوجه شد قد بلند گفت:
_سلام آقا خوشامدید بفرمایین پدرتون به‌شدت وقت منتظرتونن

آیدین برگشت و نگاهی به فرزان کرد و اظهار کرد:
_وای آخیش داشت زبونم دیگه مو در میاورد بابا به اینا بگو من دعوت شدم!… گم کردم دعوتناممو

حرفش و زد و نگاهش و داد به من که به‌سرعت سرمو انداختم پایین!… صوتی فرزان‌ با لحن خونسردش اومد
_مهمونی برای من نیست برای پدرم، متاسفانه نمیدونم شما دعوتین یا نه

حرفش و زد و کف دست من و کشید تا وارد شیم لحظه آخر به قیافه وا راهی شده آیدین خیره شدم و لبم و گاز گراهی شدم تا نخندم!… وارد سالن بزرگی شدیم که آهنگ‌ ملایمی در حال پخش بود و بیشتر خانما رو صورتشون ماسک داشتن البته که بعضی از آقایونم با ماسک بودن اما خب تعدادشون کم بود!… همین طوری که محو اطرافم بودم گفتم:
_بنده خدا گناه داشت

بهم‌ نگاهی کرد و گفت:
_کی؟
_آیدی…

با دیدن صحنه ی رو به روم حرف تو دهنم ماسید!… جاوید کنار ژیلا چِفت هم! اونم در حالی که جاوید خم شده بود در گوش ژیلا و داشت حرف میزد و سمت پیست رقص می‌رفتن!… حالم‌ به قدری بد شده بود‌ که توان مسیر راهی شدن دیگه نداشتم و فقط خیره بودم به صحنه ی رو به روم که بازوم‌ توسط فرزان کشیده شد؛ دنبالش داشتم‌ کشیده می‌شدم و فقط تمام فکر و ذکرم پیش صحنه روبه روم بود!… اون تنفری که تو صوتش می‌یومد وقتی درباره ی ژیلا حرف میزد با این صحنه تناقض داشت!
فرزان همین‌طور من و سمت پله های کنار سالن می‌کشید و من نمی‌تونستم نگاهم و از جاوید ژیلا جدا کنم، تمایل داشتیم از پله های کنار سالن بالا بریم که خدمه ای جلومون اومد و بیان کرد:
_این قسمت از خونه جز مهمونی نیست جناب بفرمایید اون سمت سالــــ…

فرزان سرش و اورد بالا و نگاهی بهش کرد شتاب‌زده شتاب‌زده ادامه داد
_آقا شمایین؟ ببخشید نشناخ…

فرزان بی اهمیت به اون زنه بدون این که اجازه حدف زدن بهش بده دستم‌ و کشید و از پله ها بالا حرکت کردیم!

×

از بالا به رقص دو نفره بی نقصشون نگاه می‌کردم و نرده ای که تو دستم بود و می‌فشردم!..‌. فرزانم ساکت بود و هیچی‌ نمی‌اظهار کرد که آخر سر کلافه روم و برگردوندم و با حرص بیان کردم:
_من و ببر‌ خونه چیزی‌ و که باید می‌درک کردم و متوجه شدم

نگاه کوتاهی بهم کرد و اضافه کرد:
_برعکس!… هنوز هیچی نمتوجه شدی

نگاه حسرت واری به رقص دو نفر جاوید و ژیلا انداختم و بیان کردم:
_دیگه از این واضح تر

بدون این که نگاهم کنه بیان کرد:
_جاوید و میخوای؟

خاموشی کردم که ادامه داد
_آدم برای چیزی‌ که تا حالا نداشته، باید خودش و مقلبش و جوری‌ کنه که تا حالا نبوده!

نگاهم متعجب شد و اضافه کردم:
_چرا این کارا رو میکنی؟ می‌خوای من به جاوید برسم؟ اصلا کارات و درک نمیکنم برام گُنگی!

این دفعه نگاهش و بهم داد و بیان کرد:
_میدونی مشکل تو و امثال تو چیه؟

خیره نگاهش کردم که خودش ادامه داد
_مشکل اینه که همش به فکر اینی که بقیه چی میخوان!… این که من چی می‌خوام، یا ژیلا یا هر کَس دیگه ای چی می‌خواد مهم نیست، تو به فکر هدف خودت باش!‌… ببین خودت چی میخوای! من هدفم برای خودمِ وَ خودم و به آب و آتیش میزنم‌ که به اون چیزی که می‌خوام برسم!… شاید از نظر به‌شدتا عوضی به نظر برسم شاید از نظر به‌شدتا آدم بده ی قصه باشم‌ یا یه آدم روانی ولی مهم خودم و هدفم و دیدگاه خودمه!‌‌..‌. پس توام‌ به جای این که هی در تلاش باشی تا کشف کنی من چی‌ می‌خوام و فلانی چی می‌خواد پی هدف خودت باش

خاموشی کردم، واقعا حرف حساب جواب نداشت چی می‌گفتم اصلا در جوابش؟!… یه جوری حرف زد که کلا لال شدم؛ نگاهش و ازم گراهی شد و به پیست رقص داد و من بعد مدتی آروم اظهار کردم:
_ولی اون می‌خواد با ژیلا ازدواج کنه نه من، مشخص شد که فقط صیغش شدم تا…

نزاشت حرفم و تموم کنم و پرید وسط حرفم
_چیه می‌ترسی جاوید ولت کنه یا پست بزنه؟

جوابی ندادم که ادامه داد
_از نظر من از هر چی میترسی برو تو دلش، می‌خوای حقیقت و بفهمی خب یه خودی از خودت نشون بده!… بهس نشون بده تو آدم ارزونی نیستی که کف دست کم نگیرت

فقط نگاهش می‌کردم که نگاهش و بهم داد
_میدونی چرا آوردمت این جا؟

جوابی نداشتم که نیشخندی زد
من شاید عوضی باشم اما بازیام قاعده و قواعده خودش و داره تا پس فردا اونی که باخت نگه طرف با جرزنی برد!… می‌گیری چی میگم!؟

فقط به نگاهم ادامه دادم و اصلا از حرفاش سر در نمی‌آوردم که خودش باز ادامه داد
_چه بخوای چه نخوای وارد بازی‌ من و جاوید شدی!… بازی که هر کی به دلایل خودش داره می‌جنگه تا به هدفش برسه، حالا تورو آوردم این جا تا بهت بفهمونم علناً وارد بازی شدی!… پس تو هم برای هدف خودت بازی کن و بجنگ، هدفت رسیدن به جاوید؟ پس براش بجنگ و از حقایق زیستنش سر در بیار تا تور و کف دست کم نگیره اگنه بازی و باختی!
_به کی باختم؟!

چند لحظه نگاهم کرد و اضافه کرد:
_به من!

دیدهام گرد شد و بیان کردم:
_تو؟ اگه میخوای بازی و ببازم و به جاوید نرسم چرا جادهنماییم میکنی؟

به سالن مهمونی نگاهی کرد و بیان کرد
_همون طور که گفتم من عاقلبانه بازی میکنم! نمی‌خوام فردا که باختی بگی تقصیر تو شد من باختم، تقصیر تو شد به جاوید نرسیدم
آوردمت این جا که بگمــــ…

نگاهش و به ژیلا و جاوید که قسمتی از سالن مهمونی بودن داد و ادامه داد
_همه چی و تو ظاهر نبین!… قشنگ بگرد دنبال سوالات و به جاوید خودی نشون بده!… همون طور که قبلا بیان کردم برای چیزی که تا حالا نداشتی باید جوری باشی که تا حالا نبودی

نگاهم و با اخم ازش گحرکت کردم و بیان کردم:
_فرض بر این که من به جاوید نرسیدم و تو بردی چی نصیبت میشه!؟

نگاهش و بهم داد و کوتاه اضافه کرد:
_تو!!

دیدهام گرد شد که ادامه داد
_البته نه اون شکلی که فکرش و میکنی

گیج نگاهش می‌کردم اصلا سر نمی اوردم از حرفاش!… همین طوری خیره به صورت زاویه دارش بودم که خیلی خونسرد بود!… این قیافه ریلکس یعنی می‌دونست داره چیکار میکنه! متفکر بهش خیره بودم که گوشیم زنگ خورد
تند گوشیم و از کیفم دراوردم، با متوجه شدن اسم جاوید هول شدم و به فرزان نگاه کردم و بعد به سالن بزرگی که از این بالا همه متوجه شده می‌شدن! روبه فرزان اضافه کردم:
_چیکار کنم؟!
_جات بودم از حریفم تو بازی کمک نمی‌میل داشتم من مسیرنمایام و کردم دیگه خودت می‌دونی!

نگاهش و ازم گحرکت کرد و اخمای من حسابی حرکت کرد تو هم… خیره به جاوید دکمه اتصال و زدم
_بله؟

صدای شاکی و عصبیش پیچید تو گوشی
_مگه قرار نشد رسیدی خونه به من یه زنگ بزنی؟ چرا تلفن خونر و جواب نمیدی!؟

این همه برآشفتهت به خاطر یه زنگ نزدن بود؟ صوتش کلافه بود و همینطور که از بالا نگاهش می‌کردم متوجه کلافگی شَم شدم و گفتم:
_یادم راهی شد، حالا مگه چیشده؟!… تلفن خونم زیرا… چون تو اتاق بودم نمتوجه شدم ببخشید

نفس عمیقی کشید که ادامه دادم
_خوبی؟

دستی لای موهاش کشید و اظهار کرد:
_کلافم

از این بالا که نگاهش می‌کردم واقعا کلافگیش به نگاه می‌یومد!… اگه ژیلا رو عاشق شد و الان کنارش بود چرا باید کلافه می‌بود؟
_چرا؟
_بین آدمایی گیر کردم که هیچ ازشون خوشم نمیاد

از این حرفش تبسمی رو لبم اومد ولی با اومدن ژیلا کنارش و حلقه کردن دستش توی کف دست جاوید تند تبسمم پر کشید و بیان کردم
_آهان!
_باشه من شاید دیر بیام خونه، شامگاهت خوش
_شامگاهت خوش

تماس و قطع کردم و متفکر به جاوید چشم دوختم و خطاب به فرزان اظهار کردم:
_اگه از ژیلا خوشش نمیاد پس چرا کنارشه؟

نگاهی بهم کرد و گفت:
_این بازیه تو… خودت جوابش و پیدا کن

کف دستش و گرفتم و مسمم رو به فرزان که نگاهش و بهم داده بود اضافه کردم:
_نمیخوای بریم تو مهمونی!؟

ابرو هاش و داد بالا یه تبسم محو اومد رو لبش
_خوشم اومد زود بازی و مضوع و می‌گیری!

نیشخندی زدم
_حالا معنی جملت و که بیان کردی بریم اون جا خودت یه کاری میکنی جاوید بفهمه اومدی و فهمیدم! می‌خوام خودی نشون بدم!.. می‌خوام بهش بفهمونم من و کف دست کم نگیره تا بفهمه منم هستم تو زیستنش و باید واقعیتای زیستنش و به منم بگه… بریم؟

کف دستم و گراهی شد و گفت:
_بریم

بارونیم و درآوردم و گذاشتم روی صنقلبی که همون جا بود و کنار دامنم و گرفتم کف دستم و تو دست فرزان حلقه کردم!… از پله ها آروم آروم پایین اومدیم و توجه ی خیلیا بهمون جلب شد، ولی من فقط نگاهم رو جاوید بود که هنوز متوجه ما نشده بود!… یعنی من و می‌شناخت؟
توجه بیشتریا بهمون جلب شده بود و آخرسر نگاه جاویدم رو به ما اومد، ولی بی تفاوت نگاهش و ازمون گراهی شد و به ژیلایی داد که روبه روش از حرکت ایستاده بود!… نیشخندی زدم و تو دلم اضافه کردم مونده تا نگاهت قفل نگاه خود خودم شه!
از پله ها که پایین اومدیم چند نفر اومدن سلام و خوشامد گویی و با کنج‌کاوی به من نگاه می‌کردن!… سر حرف و می‌خواستن باز کنن اما بیشتر حرفشون و مخاطبشون فرزان‌ بود و منم فقط یه سلام خشک و خالی می‌کردم!… از جمعیت یکم جدا شدیم که صدای آروم فرزان قد بلند شد
_برقصیم؟

بهش نگاهی کردم
_بلد نیستم

ریلکس کشوندم سمت پیست رقص و گفت:
_یاد میگیری!

تمایل داشتم مخالفت کنم ولی دیگه وسط پیست رقص بودیم و نگاه به‌شدتا هم رومون!… روبه روش توقف کرده بودم که کف دستام و گرفت گذاشت رو شونش، کف دستای خودشم دور کمرم حلقه کرد و آروم شروع به تکون خوردن کرد.
لبخندی رو لبم اومد و همجادهیش کردم که دره گوشم بیان کرد:
_سریع شتاب‌زده حرکت نکن همجادهی با مرد

تبسم از رو لبم راهی شد و سعی کردم آروم حرکت کنم و رو به روش با لحن شتاب‌زدهی اظهار کردم:
_من که میگم بلد نیستم
_نیازی نیست تو بلد باشی… همین که من بلدم کافی

طبق معمول سر در نمی‌اوردم از حرفاش و خیره تو صورت بی حسش بودم که یهو با پاش یه زیر پایی برام گحرکت کرد!… یکم مونده بود از پشت بیفتم و جلو این همه آدم آبرو برام نمونه که با کف دستش کمرم و محکم گرفت و نزاشت بیفتم!… این حرکت باعث شد صوتی دست و تشویق بلند بشه و این وسط من خندم گحرکت کرده بود!… آخر سرم نتونستم جلو خندم و بگیرم و شروع به ریز خندیدن کردم!… اونم یه تبسم محوی رو لبش اومد و کمک کرد صاف بیستم
بار دیگر شروع به رقص کردیم و با هم هماهنگ اما آروم می‌رقصیدیم که در گوشم گفت:
_زود یاد میگیری!

_قبل این که بخوای من و کله پا کنی بعد من و بگیری یه ندا بهم بدی بد نیست

بعد مکثی اضافه کرد:
_بهت یاد میدم بعدا
_رقص؟

سری به معنی اره تکون داد که ادامه دادم
_کِی دیگه؟
_هر وقت بازی و باختی

با اخمای توهم گفتم:
_نمی‌بازم

از حرکت توقف کردیم، دستم و گراهی شد و از پیست خارج شدیم که نگاهم به جاوید خورد… اون ور تر از حرکت ایستاده بود و ژیلا روبه روش بود اما اون با اخم زوم من بود!… کنارش آیدین ایستاده بود و داشت تند سریع حرف می‌زد ولی بعید می‌دونستم چیزی از حرفای آیدین درک کرده باشه، وقتی دیدهام تو دیدهاش خیره شد اخماش کم کم از هم باز شد و با تعحب نگاهم کرد!… پس شک کرده بود؟ می‌دونستم خیلی زرنگ تر از این بود که نشناستم اما انگار هنوز مطمعن نشده بود که منم! نگاهم و ازش گحرکت کردم و روبه فرزان اضافه کردم:
_کی به جاوید خودم و نشون بدم!؟

نیم نگاهی بهم کرد
_الان چیکار کردی پس؟
_هنوز شک داره منم یا نه!… می‌خوام بفهمه این جام!
_الان نه

×

جاوید*
گوشی و کلافه پایین آوردم، پس چرا این دختره تلفن خونرو جواب نمیداد!؟… دوباره خیره شدم به دختر سفید پوشی که پشت میزی جای گرفته بود و پشتش به من بود!… روبه روشم فرزان جای گرفته بود و باهم حرف میزدن؛ با قرار گرفتن کف دستی رو شونم نگاهم و از اون دختره گرفتم و به آیدین دادم و کلافه اظهار کردم:
_چیه؟
_چته بابا چرا پاچه میگیری؟… اومدم بگم آفابزرگ گفت بیا تو حیاط بشینیم صحبت کنیم؛ داخل سر و صداست

عصبی نگاهم و دوباره دادم به اون دختره و اظهار کردم:
_گور باباش!
_یک ساعت خیره ای به ناموس مردم!… چیه چشمت و گرفته میخوای بری زن سومم بگیری؟

با اخم نگاهی به آیدین کردم و بیان کردم:
_ببند دهنتو دختره به‌شدت شامگاهیــــ…
_شبیه آواست!

بار دیگر نگاهی به اون دختره انداختم، پس من فقط متوجه این شامگاهاهت نشدم!… تو فکر بودم که
خود آیدین ادامه داد
_بابا یه نگاهاش شامگاهیه شه دیگه این قدر اندیشیدن نداره که، سی درصد مردم جهان چشم سبزن!

اخمام راهی شد توهم و گوشیم و آوردم‌ بالا و این دفعه به گوشی خودش زنگ زدم!… به دختره خیره بودم ولی هیچ عکس العملی نشون نداد از طرفیم آوا جواب نمی‌داد!… پوفی کشیدم و سعی کردم این فکرای منفی و از خودم دور کنم ولی هی نگاهام رو اندام و نوع قرار گرفتن دختره بالا و پایین می‌شد و یاد آوا می‌فتادم!… تو افکارم بودم که آیدین به بازوم ضربه ای زد
_بابا الان میگن این آریانمهر چقدر نمشاهده کرد بمتوجه شده؛ نمی‌دونن که فکر کردی این آواست! آقابزرگم این جاست کافیه یه آتو از تو بگیره

پوفی کشیدم، روم و برگردوندم و سمت حیاط که پشت خونه بود راهی شدیم و گفتم:
_آوا جواب نمیده چرا؟
_شاید خوابه… من نمی‌دونم چرا این قدر منفی گرایی تو! اصلا چه لُزومی داره آوا با فرزان بیاد؟!… یکم فکر کن برادر من یه چشم و چال این دختره شامگاهیه آواست تو تَوَهم آوا این جاست برداشتی

کلافه کف دستی لای موهام کشیدم، من مشکلم این بود که همه چیش شامگاهیه آوا بود!… وارد حیاط شدیم و سمت میزی که آقابزرگ با ژیلا پشتش قرار گرفته بودن حرکت کردیم، رو یکی از صنقلبیا نشستم و آیدینم کنارم نشست که صوتی لوس ژیلا بلند شد
_محبتم آقابزرگ میگه مراسم ازدواجتون و کی برگذار می‌کنین؟!

بدون این که نگاهش کنم اضافه کردم:
_بعد این که کارای شرکت رو غلطک بیفته عزیزم!… آقابزرگ سفرتون و کنسل کردین؟

عصای تو کف دستش و فشرد و گفت:
_نه میرم‌ ولی بعد ازدواج شما دوتا با خیال راحت میرم!!… از نظر منم کارای شرکت و بعد ازدواج هم می‌تونین انجام بدین، مگه نه جاوید؟

سرم و کلافه تکون دادم و اظهار کردم:
_حرف شما متین اما الان تو این اوضاع نمی‌خوام مراسم ازدواج بگیرم پس شما مسافرتتون و به خاطر ما به تعویق نندازین

با اخمی در هم بهم زل زده و بود و متفکر نگاهم می‌کرد ولی بعد مکثی گفت:
_ماه دیگه!

با تعجب بهش نگاه کردم‌ که ادامه داد
_حرکت کردن من با عروسی تو و ژیلا، باهم برگذار خواهد شد

میل داشتم حرفی بزنم که اجازه نداد
_حرفی هم نمی‌مونه مگه این که کسه دیگه ای رو بخوای یا کلا مشکلی داشته باشی و نخوای بگی؟!

خاموشی کردم!… حرفی نداشتم تنها کاری که تونستم بکنم این بود که کف دستام و تا جایی که می‌تونستم فشار دادم‌ و به ژیلا چشم دوختم که تبسمی رو لبش بود!… آقابزرگ‌ نگاه خیره مارو که متوجه شد گفت:
_خوبه پس یک ماه دیگه مراسمتون برگذار میشه!… آیدین کارا رو تو انجام بده مهمونیم‌ تو عمارت خود من می‌گیریم

آیدین نگاهی به من کرد و بعد بیان کرد:
_چشم آقابزرگ

کلافه بودم، کلافه تر شدم! تمایل داشتم کشیده بشم برم که صدای آقابزرگ بار دیگر اومد
_کجا؟

بدون این که جواب بدم یا نگاهش کنم مسیرم و گراهی شدم و سمت داخل قدم برداشتم.
همین که وارد سالن شدم نگاهم سمت میزی حرکت کرد که روش فرزان و اون دختره قرار گرفته بودن!… اما دیگه حضور نداشتن و نبودن… پوفی کشیدم و بار دیگر زنگی به آوا زدم اما بازم جواب نداد؛ گوشیم و پایین آوردم و زیر لب حرصی بیان کردم:
_من تورو آدم میکنم!… برای چی جواب نمیدی آخه

نفسم و با حرص فرستادم بیرون و از سینیِ مردی که پر نوشیدنی بود یه گیلاس برداشتم و خلوت ترین جای سالن و انتخاب کردم، سمتش حرکت کردم تا یکم مغزم آروم شه!!… روی مبل دو نفره قهوه ای نشستم و نگاهام و بستم!… آروم آروم از مشروبم مزه کردم‌!… مزش تلخ و گس بود یه جورایی حال خوب و بد و بهت تزریق میکرد و باعث میشد به یاد آوا بیفتم… آوایی که هم حال خوب بهم‌ می‌داد با وجودش هم حال بد!
احساس کردم کنارم یکی جای گرفت اما نگاهام و باز نکردم‌که آوای نازک دختری به گوشم خورد
_چرا تنهایی؟!