×
دستی رو سنگ قبرش کشیدم و زمزنه کنان گفتم:
_نوه دار شدنت مبارک!
مولین مادر شدن چقدر سخته مخصوصا که مادر خوبی نباشی!… زود حرکت کردی الان تو باید مراقبم میبودی و جای عدالت خانم سرم غر میزدی میدونم من مادر خوبی نیستم حتی به قول جاوید شاید لایق مادر شدنم نباشم شاید واقعا آدم عوضی باشم نمیدونم
_عوضی این داستان که من بودم!
ناباور و بُهت زده سرم و بالا آوردم و با مشاهده کردنش دهنم باز شد و سری به چپ و راست تکون دادم! توقف کردم و نگاهم و به چشمای عسلیش دادم!. باورم نمیشد… تبسمی زد ولی من باورم نمیشد خودش باشه و انگار که سراب دیده باشم…
باز ناباور سری به چپ و راست تکون دادم و با اشک اضافه کردم:
_اومدی!؟ نامرد کجا رفته بودی!؟ این بود مراقبتت!؟ حال و روزم و ببین
محکم زدم به تخت سینش
_چرا اومدی!؟ برو بزار وقتی دلنشین خورده خورد شدم بیا هنوز زوده
مگه ناظهار کردم بهت بدون تو نمیتونم چرا راهی شدی!؟ واسه چی تنهام گذاشتی
خودم پرت کردم تو آغوشش که کف دستاش دورم پیچید و بعد نفس عمیقی در گوشم پچ زد
_حرکت کردم تا یاد بگیری خودت از پس خودت بربیای
اشکام بند نمیاومد
_پس چرا اومدی؟
_اومدم چون یکی وسط مسیر کم آورده بود!
قلب نازک نارنجیش بدجور شکسته بود و دیگه برام پیام نمیفرستاد که چی شده
مثل بچه های پنج ساله خواهش کردم
_پس نرو دیگه
وَ جوابمو مثل پدری که میخواست بچشو قانع کنه داد
_نمیشه دیگه
از بغلش بیرون اومدم و این بار شاکی شدم
_چرا این کارارو میکنی!؟
من نمیخوام جاوید و ببینم دیگه نمیخوام بهش بگم باردارم اصلا ازش بدم میاد
_آوا... به خاطر خودت این حرف و میزنی یا به خاطر بچت؟
_چه فرقی میکنه!؟… تو به خاطر کی این کارارو میکنی؟
_به خاطر تو!
نیشخندی زدم
_چرا!؟
سرتا پا کاویدم
_چراکه تعریف دلبسته شدن این نیست که یه گل و بچینی تعریفش اینه که از گل مراقبت کنی
فقط خیره با دیدهای اشکی نگاهش کردم که ادامه داد
_اون پدر این بچس باید بفهمه!… وَ علاوه بر اون جاوید هنوز تو قلبت جا داره که این طوری ازش عصبی و ناراحتی
آدما از کف دست کسایی بهشدت قلبخور و دلشکسته میشن که براشون مهمن
بی اهمیت به حرفاش لب زدم
_فرزان نرو!
تک خنده ای کرد و مثل خودم بی توجهی کرد
_همه چیو بهش بگو!
صدام راهی شد بالا و عصبی شدم
_تو مگه میدونی اون چیا بهم اضافه کرد که این قدر راحت میگی همه چیو بهش بگو!
_نه اما هر چی گفته وقتی نمیدونه تو بارداری و مادر بچشی مهم نیست!… این چند روز که راهی شدی و اومدی باید بهت ثابت شده باشه که هنوزم دوستش داری چرا شانس دوباره به خودت و اون نمیدی!؟
چرا این قدر زود عقب کشیدی!؟
آوا با شناختی که من از جاوید دارم مشکل تو بعد این که به جاوید بگی بارداری در اصل شروع میشه فکر نمیکردم این قدر ضعیف باشی
نمیخواستم… من دیگه جاوید و نمیمیل داشتم و یه قلبیلم واسه این مضوع بیشتر نداشتم
از نگاهم افتاده بود… شایدم میمیل داشتم لج کنم نمیدونم!
_چرا باید به جاوید بگم وقتی میدونم اون دیگه نمیخواد منو چرا باید بگم وقتی تو هستی
چرا وقتی اون پولو سهامو شرکتو به من ترجیح داد هیچ کس شاکی نشد؟
اما الان من بخوام تورو ترجیح بدم همه میگن غلط؟! چرا…
دستش و رو لبم گذاشت که ساکت شدم و اون یک کلمه اضافه کرد:
_بچت!
هیچی نبیان کردم که با مکث ادامه داد
_شایدم خودت
نیشخندی زدمو سرمو به چپ و راست تکون دادم
_اگه بگم و قبول نکنه بگم و من و نخواد و فقط بچش براش مهم باشه… چیکار کنم!؟
_کسی که بچش و دوست داره قطعا اگه عاقل باشه مادر اون بچرم دوست داره… کسی که عاقل باشه و آهستهش برای بچش بخواد قطعا به مادر بنگاه احترام میزاره و میخوادش
همه ی اینا به کنار برات مهم نباشه کسی بخوادت یا نخوادت قوی باش دقیقا همون طور که من ازت انتظار دارم
پریشون شدم شایدم درمونده گاهی آدما بد کم میآوردن
_الان باز میخوای بری!؟
سری به معنی آره تکون داد که بغض کردم
_میای باز؟
_آره
_دیگه بهت پیام نمیدم تا خودت بیای
لبخندی گوشه لبش شکل گرفت
_دیگه جواب نمیده
خیره تو صورتش بودم که نگاهش رو لبم اومد اما به یک ثانیه نکشید که سرش بالا اومد و پیشونیم و چسبوند به لب هاش و نمیدونم چرا حس میکردم دیگه حالا حالا ها نمیبینمش و این بوسه حکم خداحافظی طولانی و داره!…
لبش که از پیشونیم جدا شد تو صورتم خیره گفت:
_نباید میومدم اما الان که اومدم توقع دارم تموم کنی کز کردن گوشه اتاقتو… میدونم که خودخواه نیستی و به خاطر بچت همه چیو به جاوید میگی... خدافظ!
میل داشت پشتش و کنه که کف دستش و چنگ زدم
_خدافظی نکن… بگو به امید دیدار
کف دستم و تو دستش فشار داد و بعد مکثی ول کرد و بیان کرد:
_میبینمت!
×
_برم عمارت خانم؟
_نه!… برو شرکت!
×
جاوید*
با صدای در نگاهی به در کردم و بی حوصله گفتم:
_بفرمایین!!
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن