×××
روی پله های حیاط جای گرفته بودم و ذهنم درگیر بود و دروغ بود اگه میبیان کردم نمیترسم مادرم و ببینم!
مادری که نمیدونستم ازش کینه به دل باید داشته باشم یا مشتاق دیدارش باید باشم… تو افکار خودم بودم که احساس کردم کسی کنارم جای گرفت و با فکر این که آیدین سرم و بی خیال سمتش برگردوندم ولی با مشاهده کردن فرزان خشکم زد و کم کم اخمام پیچید توهم!
نگاهش به روبه روش بود!… منم حرفی نزدم و نگاهم و به روبه روم دادم که صدش اومد
_اِم اس داره
سری تکون دادم و اضافه کردم:
_میدونم
_باید بریم ببینیمش
_میدونم
_دیدیش؟
بازم کوتاه جواب دادم
_نه
_ببینیش تصویرش از ذهنت پاک نمیشه
دستی رو صورتم کشیدم و نتونستم نیش نزنم و آروم لب زدم
_مثل تصویر سوخته بابا؟ ببخشید اشتباه شد… تصویر سوخته بابام؟
نگاهم و بهش دادم که خونسرد تو صورتم زُل زده بود
متوجه کنایم شده بود
انتظار نداشتم کنارم بشینه ولی قرار گرفته بود
یعنی کوتاه داشت میومد؟! نمیدونم هر چی بود نباید توقع میداشت منم کوتاه بیام… نه با حضور آوا در کنارش!
با پایان جملم بدون هیچ حرفی با مکث از جاش بلند شد و راهی شد داخل کخ کلافه نفس عمیقی کشیدم و بعد دقایقی از جام بلند شدم
سمت در حرکت کردم و وارد خونه شدم اما با مشاهده کردن فرزان جلو در آبی چوبی که میدونستم اتاق مادرم خشکم زد!
اتاقی که تا یک ساعت پیش صوتی گریه از توش قطع نمیشد اما نه من تمایل داشتار این بودم نرگس بهش بگه ما این جاییم نه فرزان… نیم نگاهی به من کرد و بدون هیچ حرفی در اتاق و باز کرد که آوای زنی قد بلند شد و شک نداشتم این بار خودش بود
_برو… نرگس برو!… نه آب میخوام نه غذا!
این نفسیم که داره میره و یکی بیاد ببره
من هیچی نمیخوام
نشد… نشد التماس کنم به بچه هام منو ببخشن!این عذاب تا کی؟
این همه درد تا کی؟
این همه دلتنگی و درد انتظار تا کی!؟
برو نرگس برو! برو من باید با این درد دل سوز بمیرم
ناباور جلو راهی شدم و کنار فرزان ایستادم
نگاهم به زنی که روی تخت بود خورد
چشمام روی موهای سفیدش چرخید و تو نگاه عسلیش که دیگه سویی نداشت من و ببینن خیره موند!… قطره اشکی رو صورتم ریخت!
کِی موهای خرماییش این جوری سفید شد؟!
کی چشمای عسلی براقش این جوری بی فروغ شد؟!
کی صورت صاف و سادش این شکلی پر چروک شد!؟
کی این قدر خمیده شده بود و انگار تنها کسی که تاوان داده بود من و فرزان نبودیم
فرزان قدمی به جلو گذاشت و سمت تختش رفت کنار تخت جای گرفت و کف دست مادرمو تو کف دستش گحرکت کرد و آروم لب زد
_سلام مامان!
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن