_نمیدونم این سوال برای خودمم پیش اومده شاید زیرا من شامگاهیه مادرمم و جاوید شبیه پدرم اما در اصل جواب این سوالو نمیدونم!
هیچی ناضافه کردم که این سری اون خاموشی و شکست
_هنوز به جاوید فکر میکنی یا حس داری بهش؟!
از سوال یهوییش جا خوردم و بعد مکثی صادقانه جواب دادم
_اگه بگم نه دروغ اضافه کردم… هنوزم تو وجودم احساس خالی بودن میکنم از نبود حضورش اما این فکر کردنا یا به قول تو این حس داشتنا نسبت به جاوید نه تنها اشتباه بلکه گناه هم هست چون اون الان متاهل و از طرفی به قول خودش هیچ پلی بین من و اون دیگه باقی نمونده که برگردیم و از اول شروع کنیم!
سکوت شد که بعد مدتی صوتی فرزان اومد
_نگام کن!
نگاهش کردم که خیره به دیدهام مصمم لب زد
_هر وقت کامل فهمیدی نباید فکر و ذکرت سمت جاوید بره یا هر وقت این تصمیم و گراهی شدی که دیگه واقعا هیچی بین تو اون نیست اینو بهم نشون بده…
بُهت زده نگاهش میکردم که ادامه داد
_من به خاطر این که هنوز دلبسته جاویدی سمتت نمیام و نخواهمم اومد اما اگه تو سمتم بیای…
ناباور خیره بودم بهش و حتی پلکم نمیتونستم بزنم که کف دستش و نوازش بار کنار صورتم و کشید و لب زد
_ دورت میگردم!
فقط نگاهش میکردم و نمیدونستم چه عکس العملی نشون بدم نسبت به حرفاش
فقط خودم و عقب کشیدم
_مَ…مَن بِ..برم دیگه!
هیچی ناضافه کرد و خیره نگاهم میکرد که از تخت پایین اومدم و با قدمای بلند خودم و از اتاقش بیرون انداختم!
×××
گل کَلم دیگه ای از ظرف ترشی عدالت خانم برداشتم و تو دهنم گذاشتم و همین طور که با ِِلذت مزه ترشش و مزه مزه میکردم ذهنم درگیر حرفای فرزان بود.
با حرف آخری که بهم زد فهموند تا تو نخوای هیچی بین من و تو شکل نمیگیره و این از طرفی خوب بود اما از طرفیم این یعنی اون بهم حس پیدا کرده بود و منم…؟!
منم حس داشتم؟! پس جاوید چی؟! جاویدی که خودش گفت پلی دیگه برای برگشت نیست و واقعا هم نبود… دیگه هیچ جادهی نزاشته بودیم برای شروعی مجدداً اما فکرش مگه پاک میشد از ذهنم یا یادش از دلم؟!
شاید به فرزانم حس داشتم اما اون حس عاشقی نبود
شاید حسی که بینمون شکل گرفته بود از سر تنهاییامون و نیازامون بود و بس!
فکرم درگیر بود بین دومسیری تمایل داشتن نمیل داشتن مونده بودم و از طرفی فکر و ذکر و یاد و حتی نگاه جاوید از خاطرم نمیحرکت کرد
تو افکارم غرق بودم که یک باره ظرف ترشی از کف دستم کشیده شد و هراسیده تو جام پریدم.
نگاهم و به عدالت خانم دادم و گفتم:
_وای عدالت خانم… ترسیدم!
چشمی نازک کرد
_والا من ضعف کردم تو این جوری ترشی میخوری… یه شیشه ترشی و یه روزه خالی کردی دختر… زخم معده میگیری.
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن