_همه چی کف دست ماست آوا
این که تو فقیر به جهان بیای یا تو خانواده بد به دنیا بیای جای اشتباهی به دنیا بیای شاید دستت نباشه ولی بعدش هر چی پیش اومد کف دست خودت… این زیستنا و خودمون انتخاب کردیم یادمه مادرم میاظهار کرد قبل این که به این دنیا بیایم خدا به هممون حق انتخاب داده و حیاتمون و نشونمون داده بیان کرده میتونی از پسش بر بیای و ماهم با خیال این که میتونیم اظهار کردیم آره اما هممون اشتباه میکردیم…!
فقط خیره نگاهش میکردم باورم نمیشد آدمی که الان همه چی داشت حرف از نخواستن زیستنش میزنه!
_حرفت و قبول ندارم
یعنی اگه واقعا داستانی که مادرت تعریف میکرده واقعیم باشه و زیستنامون و خودمون انتخاب کرده باشیم یعنی همه چیش و قبول کردیم یه چیزی تو خودمون اون موقع متوجه شدیم یه توانایی… یه قدرت
پس اشتباه نکردیم!
اون موقع فقط خودمون و باور داشتیم و ایمان داشتیم به تواناییامون و قدرتامون که قبول کردیم حیاترو پس هممون میتونیم از پس زندگیامون بر بیایم اونم خودمون به تنهایی چراکه تواناییش و تو خودمون یه وقتی مشاهده کردیم!
نیشخندی زد
_خوبه به حرف من رسیدی اگه به اشتباه هم این زندگی و انتخاب کردیم بازم هممون از پسش بر میایم چون تواناییش و داریم چون همه چی کف دست خودمون
_آره… اما بازم همواره همه چی دست خودمون نیست یه وقتایی زیستن بد بازیش میگیره!
خاموشی کرد که نفس عمیقی کشیدم و ادامه دادم
_تو سوالی نداری؟!
با مکث اظهار کرد:
_این قدر رو بازی میکنی و بی شیله پیله ای هیچ سوالی ندارم
_بَده؟!
نگاهش و از سقف اتاق گراهی شد و بهم داد
_نمیدونم اما این نشون میده میشه بهت اطمینان کرد
تبسمی زدم
_با این که تو رو بازی نمیکنی منم همین حس و نسبت بهت دارم
حس میکنم خسته شدی از این همه بازی که دور خودت چیدی!
البته عیب نداره بازیکن ماهری شدی
هیچی نگفت و فقط نگاهش بهم بود و نمیدونم چی شد که نگاهای خودمم غرق خواب شد تو اون جای گرم و نرم و به عالم بی خبری راهی شدم
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن