×××
نگاه خیرم به صفحه تلویزیون بود که دقایق پایانی و نشون میداد و من جدا از این که اصلا هیچ کدوم از حرفای مجری و نمیشنیدم و نمیمتوجه شدم فقط نگاهم به دقیقه شمار تلویزیون بود که صدای پایی توجهم و جلب کرد!
نگاهم و دادم به فرزانی که مثل همواره اتو کشیده و تمیز بود و از پله ها داشت پایین میومد و نگاهش به من بود!
تعجب کل وجودم و گحرکت کرد و کم کم لبخندی رو لبام شکل گرفت و لب زدم
_اومدی؟!
نگاهی به سفره هفت سین انداخت و صنقلبی روبه روم و کشید بیرون و جای گرفت و با نگاه خیره ای به سفره هفت سین بیان کرد:
_چند سالی میشه که سال نو توی خونم تنها میگذره
_چرا؟!
نگاهش و بهم داد که ادامه دادم
_چرا تنها خب؟! خانواده ای رفاقت… فامیلی چمدونم دوست دختری چیزی!
خیره شد به تنگ ماهی و زبونم نتونست ساکت بمونه:
-شایدم خب خودت دوست داری هر سال تنها باشی
من که امسال دارم دیوونه میشم یه جورایی دارم دق میکنم از این تنهایی
نفس عمیقی کشید و یه لحظه حس کردم تو نگاهش غم وجود داره و برای اامان بار از خنثی بودنش درومده و بعد مکثی اضافه کرد:
_تو هیچی نمیدونی یعنی؟!
تعجب کردم
_چیو باید بدونم در رابطه با زیستن تو آخه؟!
چند لحظه نگاهم کرد و بعد خیره بهم لب زد
_نمیدونم!
چند بار پلک زدم که خودش ادامه داد
_خانوادم و از دست دادم بهشدت وقت… اسم و رسمیم که الان دارم از مردیه که من و به فرزند خوندگی خودش دراورده
دیدهام گرد شد که ادامه داد
_دوست و رفیقم باید بگم حوصله ی هیچ آدمی و ندارم یعنی به قول تو حوصله خودمم ندارم اما با این حال تمام تلاشم و برای زندگیم میکنم
وَ خب جوابم داده به تمام چیزایی که میل داشتم رسیدم
از احترام و قدرت گحرکت کرده تا وضع زندگی و پول و ثروت حتی به شخصیتی که میخواستمم رسیدم ولی وقتی جلو آینه وایمیستم انگار خودم و دیگه نمیشناسم
انگار دوتا بال داشتم و خودم کندمشون!
وقتی گفتی کاش منم حال قلبم مثل تو با تنهایی خوب میشد تو قلبم فقط نیشخند زدم چون حال قلب آدما فقط وقتی خوب میشه که به حرفش باشی و گوش کردن به حرف قلبم کار عاقلانه نیست
میدونی شدم شبیه یه پازل هزار تیکه که هیچ آدمیم حوصله تکمیل کردنش و نداره!
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن