رمان آوای نیاز تو پارت ۱۲۰

نمی‌دونمی زیر لب گفتم و ادامه دادم

_می‌دونستی پدر ژیلام میاد؟

_آره خب

نگاه کلافه ای به اطراف کردم و تو دو راهی رفتن نحرکت کردن مونده بودم که صوتی آیدین اومد

_جاوید؟!

نگاهم و بهش دادم که ادامه داد

_ببین کاری به خوب و بد ژیلا ندارم اما این و تو می‌دونی که مادر پدرش وقتی از هم طلاق گراهی شدن یه بچرو به اسم این که آقابزرگ دوستش داره و شامگاهیه خاتون بوده و نمی زاره بهش بد بگذره و جاش خوبه ول کردنو هر کدومشون حرکت کردن پی حیات‌ خودشون و در اصل ژیلا رو ترک کردن!

می‌خوام‌ بگم بعضی شخصیتای بد آدما یا بد بودن آدما تا قسمتیش ربط پیدا میکنه به زیستنشون و اتفاقایی که براشون افتاده و تو این و خوب می‌دونی که ژیلا عقده مشاهده کرده شدن داره یا جلب توجه و شاید سه سال پیش اگه این خصوصیتش نبود باهم می‌موندین… اصلا کاری به اون ماجرام ندارم اما چه بخوای چه نخوای در حال حاضر اسمش الان روته و اون بعد مدتی می‌خواد به پدر و مادرش که وقت گذاشتن یکی دو روزگار بیان این جا نشون بده زیستنش بدون اونام خوبه و بدون اونام از پس حیاتش براومده پس حداقل تلاش کن به عنوان پسر عموش یا یه دوست کنارش باشی… هر چند تو کار خودت و میکنی همیشه اما خوب بودن سخت نیست باور کن!

نفس عمیقی کشیدم که ادامه داد

_قهوت سرد شد نمی.خوری بریم زیرا تو کلا در جواب زر زرای من یا نفس عمیق می‌کشی همیشه یا فحش میدی میری

نیشخنوی زدم… نگاهی به لیوان قهوم کردم و با ترمتوجه شد لب زدم

_تو هنوز با آتنا در ارتباطی؟

ابروهاش بالا رفت

_اگه منظورت اینه که ازش خبر آوا و گراهی شدم‌ یا نه باید بگم نه زیرا اصلا شماره اونور آبش و ندارم

سری تکون دادم و از جام کشیده شدم که اونم قد بلند شد و بیان کردم:

_من شرکت نمیرم کار دارم حواستم باشه به کارمندا

باشه ای بیان کرد و گوشیم و از رو میز برداشتم، سمت خروجی حرکت کردم و موقع خارج شدن از در کافه تو صفحه چتم با ژیلا حرکت کردم و بدون هیچ مقدمه و سلام و علیکی خشک نوشتم

“تا نیم ساعت دیگه آماده باش”