رمان آوای نیاز تو پارت ۱۱

×

نشسته بودم کنار آتنا و ذهنم درگیر حرفاش بود… دیگه گریه نمیکرد ولی ساکت به یه جایی خیره شده بود که رو بهش کردم و گفتم:
_خب اون فرزان که بهت اضافه کرده بود تو رو میفرسته خارج برای مقلبینگ برای چی دزدی کردی دیگه!؟

بهم نیم نگاهی کرد و با آوای گحرکت کردش اظهار کرد:
_برای خرج و گرسنگی برادرم خودم رو فروختم ولی بعد اون دیگه پولی کف دستم نبود… داداشم پرورشگاهه… اگه میحرکت کردم خارج دیگه برادرم رو نمی‌دیدم و من این رو نمیخوام آوا… میخوام پیش برادرم باشم!… مجبور بودم اون گردنبند رو بدزدم اما متوجه شد و بقیشم که میدونی!

به ظاهر داغون خودش اشاره کرد و ادامه داد
_دیگه خارجم نمیفرسته منو!… امیرم اگه بفهمه دیگه فرزان کاری نداره بهم و بابتم پولی نمیده مجبورم میکنه هر شبــــ…

دیگه نتونست حرف بزنه و زد زیر گریه… پوفی کشیدم و اضافه کردم:
_گریه نکن آتنا یه کاریش میکنیم… اصلا بیا بریم پیشش و…

هنوز حرفم تموم نشده بود که پرید وسط حرفم و گفت:
_از جونت سیر شدی؟ سر و وضع من و نمیبینی؟!
_بسیار خب خودم میرم اصلا؛ اونم آدمه دیگه لولو خورخوره که نیست!
_آوا من اون آدم رو میشناسم… چی میگی؟!… تو الان قلبسوزیت گل کرده نمی‌فهمی چی میگی!

اومدم جواب بدم ولی تلفنم زنگ خورد… سمت کیفم راهی شدم و نگاهی به گوشیم کردم، مولین بود و حتما مضطرب شده بود… سریع جواب دادم که صوتی مضطربش پیچید تو گوشم
_کجایی تو دختر؟
_اومدم مولین تو حیاطم همین الان‌ میام!

تماس رو قطع کردم و رو به آتنا گفتم:
_ببین قَنبَرک نزن یه کاریش می کنیم… من باید برم‌، یه چیزیم بخور ضعف نکنی دختر… آدرس اون‌ جایی که باید برمم، برام تو برگه ای چیزی بنویس فردا میخوام برم سرکار میام ازت میگیرم!
_واقعا میخوای به خاطر من بری پیش فرزان؟!

آره ای اضافه کردم و سمت در رفتم که صداش قد بلند شد
_آوا!

نگاهش کردم که ادامه داد
_مرسی!

×

جاوید*
با اخم روی مبل جای گرفته بودم که کف دستای لاک خورده ظریفی از پشت دورم حلقه شد… بدون این که نگاهی بهش بندازم با کنایه گفتم:
_خجالت نکش بیا تو بغلم بشین!

اومد رو به روم و یه چشمک زد و اضافه کرد:
_میام میشینما!

فقط بهش نگاه کردم که رو به روم جای گرفت و اظهار کرد:
_جاوید واقعا نمی‌فهممت تا دو ماه آینده قراره ازدواج کنیم این حرکت کردارت چیه؟

بدون این که حالتی تو چهرم ایجاد کنم با خونسردی اظهار کردم:
_والا من بیست بار قضیه این حرکت کردار رو برات توضیح دادم اما خب چی کار کنم که خودت رو میزنی به نفهمی!

صورتش رو آورد جلو تو صورت من اظهار کرد:
_منم بیست بار بهت گفتم مثل قدیم میشیم… بهت قول میدم همسر عزیزم!
_فرزان یه چیزی رو راجب تو راست میاضافه کرد… این که عُقده داری… ولی من نمیدونم چرا نفهم بازیم گل کرده بود اون موقع ها!

اخماش تو هم حرکت کرد و تلخ بیان کرد
_ میشه اسم فرزان رو نیاری؟!

تو صورتش خیره شدم که صوتی آیدین اومد
_شام آماکف دست بچه ها بیاین!

ژیلا پوفی کشید و کشیده شد و سمت آشپزخونه رفت؛ از پشت خیره شدم بهش… شومیز سفید با دامن کوتاه مشکی که خوب پاهای زنونش رو به رخ میکشید اما جز ظاهر تو این آدم چی دیده بودم چند سال پیش!؟ بالاخره حرکت کرد تو آشپزخونه و از دیدم خارج شد؛ خیره به جای خالیش بودم‌ که آیدین سمتم اومد و اظهار کرد
_پاشو دیگه!

بهش نگاهی کردم و اضافه کردم
_من‌ موندم مولینِ تو که از من خوشش نمیاد چرا من و دعوت میکنه خونش!
_مولینمه دیگه! در مرحله بعدم عمه تو… ول کن این حرفارو پاشو بیا

از جام کشیده شدم و اضافه کردم:
_من میرم آیدین… تشکر کن بگو اشتها نداشت، مهم آقابزرگ بود که منو ببینه دهنش بسته بمونه!

می‌دونست هر چیم بگه نمیمونم برای همین فقط به یه باشه اکتفا کرد… سمت خروجی حرکت کردم که دنبالم اومد و آواش در اومد
_جاوید قضیه تو و آوا…

درک کردم میخواد چی بگه که سریع پریدم وسط حرفشو بیان کردم:
_بِینِ من و آوا چیزی نیست آیدین فقط دوستیم همین… کنارش برای دقایقی از زندگی نکبتیم میام بیرون برای همین باهاش راحتم… وگرنه که من حتی به اسم واقعیِ خودمم کنارش نیستم پس دلواپس جوجه ماشینیت نباش!

خاموشی کرد و بعد چند ثانیه با تعجب اظهار کرد:
_باشه!

کف دستی لای موهام کشیدم و یکم برای این سوالی که میمیل داشتم بپرسم ازص ترمتوجه شد داشتم که آیدین خودش ادامه داد
_چی میخوای بگی بریز بیرون راحت باش
_به آوا حس داری؟

نگاهاش شیطون شد و بیان کرد:
_پس فقط با آوا رفاقت و هیچی بینتون نیست! بعلــــه مشخصه!

پشیمون از سوالم پوفی کشیدم و اومدم برم که کف دستش رو گذاشت رو شونم و گفت:
_بسیار خب بابا… نه حسی نیست، فقط احساس مسئولیت دارم نسبت بهش… یه درصد فکر کن از یه نفر خوشم بیاد اامان نفر به تو نگم!

×××

آوا*
پرونده ها رو‌ مرتب کردم و سرجام قرار گرفتم… برگه ای که صبح موقع اومدن به شرکت آتنا بهم داده بود رو از تو کیفم در آوردم و به آدرس نوشته شده روش خیره شدم؛ آدرسی که به گفته خودش خونه فردی به اسم فرزان عظیمی بود!
خونش زیاد از این جا دور نبود… دروغ بود اگه میبیان کردم‌ نهراسیده بودم و استرس نگرفته بودم چون آدمی که اون بلا رو سره آتنا آورده بود و قاچاق مقلب می‌کرد معلومه چه جور آدمی‌ میتونه باشه… پوفی کشیدم‌ و زیر لب اضافه کردم:
_برم چی بگم اصلا؟

تو افکارم غرق بودم که به اون یارو فرزان چی بگم و چه قلبیل قانع کننده ای برای دزدی آتنا بیارم که یهو آوای رو مخ ژیلا نمیدونم از کدوم سمت اومد
_تو اینجا چیکار میکنی؟!

با اخم سرم رو آوردم بالا و به قیافه آرایش خوردش چشم دوختم… از وقتی که اون بلا رو سرم آورد و تایپا رو گردن من انداخته بود ازش حسابی بدم اومده بود!
بیخیال این حرفا برگه تو دستم رو بار دیگر تو کیفم انداختم و رو بهش اظهار کردم:
_باید کجا باشم؟
_چند روزگار نمشاهده کردمت بیان کردم حتما انداختنت بیرون

برگه های روی میز رو مرتب کردم و گفتم:
_اشتباه فکر کردین ژیلا خانم!
_پس کجا بودی این چند روز؟!… چرا سر کارت حاضر نشدی؟

از سوال پیچ کردناش شاکی شدم.
_من این چند روزگارِ کاری طبقه بالا پیش مشاوره آقای آریانمهر بودم… هماهنگ شکف دست!
_چی؟! مشاور؟!… اگه منظورت آیدین زمانیه که دیروز کلا شرکت نبود!

دیدهام رو چرخوندم و اضافه کردم:
_من جناب حامد آریا‌جو رو میگم نه آقای آیدین زمانی… درضمن آقای وقتیم وسطای ساعت کاری اومدن… خدا رو شکر شرکت مال پدر بزرگ و پسر عموتونه چقدر اطلاعات دارین راجبش!

نگاهی برام نازک کرد و بدون جواب سمت دفتر کارش رفت… خبر مرگم میتمایل داشتم امروزگار یکم زود تر از سرکار برم تا به این یارو فرزان سر بزنم ولی با این اتفاق و این زبون درازیم عمرا این ژیلا بزاره زودتر از ساعت کاریم برم!
نفس عمیقی کشیدم و با اخم مشغول بقیه کارا شدم که فکری تو ذهنم جرقه زد!… با فکر این که به حامد زنگ بزنم بگم هماهنگ کنه یکم زودتر برم لبخندی زدم… واقعا از وجود حامد تو شرکت شانس آورده بودم ولی بسیار زشت بود همش کارم گیر می کرد بهش زنگ میزدم… اما چاره چی بود؟!
نگاهی به ساعت گرد روی دیوار رو به روم انداختم… همش دو ساعت مونده بود تا پایان وقت کاری و کم کم باید میرفتم پی کار آتنا زیرا اگه الان از شرکت نمیزدم‌ بیرون دیر وقت میشد و دیگه نمی‌رسیدم… کلافه پوفی کشیدم و آخر سر قصد کردم زنگ بزنم به حامد… بعد دو بوق صدای بم و مردونش رو گوش دادم
_بله؟
گلوم رو صاف کردم و بیان کردم:
_سلام!

بعد چند دقیقه مکث گفت:
_علیک… باز کف دست گل چی آب دادی به من زنگ زدی!؟

نگاهام رو محکم باز و بسته کردم و اضافه کردم:
_نه بابا کف دست گل چیه؟! ولی خب… میگم آقا حامد میشه، میشه..‌

اومدم حرفم رو کامل بزنم که پرید وسط حرفم
_بگو
_میشه شما هماهنگ کنین من یکم زود تر برم امروزگار؟!… کار واجب دارم نمیشه نرم قول دادم به کسی
_خب خودت مرخصی ساعتی بگیر نیازی به من نیست که!
_آخه… آخه…

میتمایل داشتم بگم این ژیلا عمرا با اون نگاه و ابرویی که اومد برام‌ به من مرخصی بده امروز و ولی به جاش بیان کردم:
_خیلی خب باشه بازم ممنون!

کلافه قطع کردم و کف دستم رو زیر چراکهم گذاشتم، حالا چیکار می کردم؟!‌‌… اگه بعد ساعت کاری تا خونه اون یارو فرزان اونم با اتوبوس و پیاده می‌حرکت کردم دیر وقت میشد که!
تو فکر‌ بودم که صوتی اِس و مِس گوشیم کشیده شد… نگاهی به صفحش کردم اما با دیدن پیامی از طرف حامد نگاهام برق زد از خوشحالی و تبسمی رو لبم نقش بست
“ده دقیقه دیگه بیا پایین تو پارکینگ شرکت منتظرتم… ماشینم ماشین آریانمهره”

×

با عجله خودم رو به پارکینگ رسوندم… دیده چرخوندم تا ماشین آریانمهر رو مشاهده کردم، سمتش رفتم که شیشه ماشین اومد پایین و قیافه حامد نمایان شد
_سلام!

سری تکون داد و اضافه کرد:
_سوار شو!

مونده بودم در جلو رو باز کنم یا عقب که خودش خم شد و در جلو رو باز کرد و خیال من و راحت کرد… نشستم بهش نگاه کردم و بیان کردم:
_مشکلی پیش نیاد؟
_مشکل؟!…‌ چه مشکلی؟
_این که بدون اجازه ژیلا و زود تر از ساعت کاری دارم میرم!

نچی کرد و اظهار کرد:
_نه… مشکل پیش نمیاد

خیالم راحت شد و اظهار کردم:
_راستی… برای چی بیان کردی بیام اینجا؟! با تو؟!

نگاهش رو داد بهم و خیلی ریلکس اضافه کرد:
_اول این که دلم برای رفیقم تنگ شده بود… دوم این که با خودم اضافه کردم حالا که آریانمهر ماشینش و داده به من برسونمت جایی که میخوای بری تا بفهمی اون بنده خدا دیو دو سری نیست که ازش ساختی!

به صندلیم تکیه دادم و بیان کردم:
_خب دمت گرم رفیق جان ولی برات مشکل پیش نیاد کار خودت عقب نیوفته؟
_نه…‌ کجا برم؟!
_برو(…)

از آدرسی که دادم تعجب کرد و ابروهاش رو داد بالا و اظهار کرد:
_اونجا چیکار داری؟!
_والا این قسمتای شهر که برای ژن خوباست ما کاری جز فلاکت نداریم اونجاها… بعدشم قصش درازه باید برم‌ یه نفر رو ببینم که از قضا واقعا فکر کنم این یکی دیو دو سره!

سری تکون داد و دیگه کنجکاوی نکرد ولی نگاهم رو از صورتش نگرفتم چون متوجه ته ریشش شده بودم که به‌شدتم بهش می‌یومد مخصوصا وقتی بهشون کف دست میکشید ولی یهو سرش رو برگردوند سمتم… یکی از ابروهاش رو داد بالا که تند سرم رو برگردوندم و با نگاهام این ور اون ور رو خیره شدم که صداش در اومد
_خجالت نکش! میدونم کار مشاوری بهم نمیاد باید مدل می شدم!

یکم‌ نگاهش کردم و به‌شدت خودمونی و راحت بیان کردم:
_اعتماد به نفست تو حلق خودت!

لبخند زد و ضبط رو روشن کرد که صدای پیانو بی کلام پیچید تو فضای ماشین و باعث شد خودم کف دست دراز کنم و چند تا موزیک این ور اون ور کنم اما در آخر همش پیانو بی کلام بود که پخش میشد… آخر سر کلافه سر جام نشستم و بیان کردم:
_ای بابا خاک بر سرش با این آهنگاش!

حامد نگاهی به من کرد و گفت:
_چشه مگه؟!… خوبه!
_نه چیش خوبه حوصله آدم سر میره!

چیزی ناظهار کرد و منم سرم رو تکیه دادم به صندلی ماشین و نگاهام کم کم از زور خستگی سنگین شد و به عالم خواب راهی شدم!

جاوید*
تو مسیر بودیم‌ که آوا دیدهاش سنگین شد و خوابید!… کنجکاو شده بودم ببینم تو اون منطقه ای که آدرسش رو بهم داده با کی کار داره… دوباره نگاهی به چهرش کردم و لبخندی هر چند کوچیک رو لبم شکل گحرکت کرد… با زنگ خوردن گوشیم نگاهم رو ازش گراهی شدم و گوشیم رو از روی داشامگاهورد برداشتم… نگاهی به صفحش انداختم و طبق معمول آیدین بود
_بله؟
_جاوید کجا راهی شدی یهو! ببین اول یه چهار تا نفس عمیق بکش چراکه یه گندی زدم که فقط با کف دستان تو جمع میشه… تو رو خدا عجله کن تا به فنا نرفتیم!

کلافه اظهار کردم:
_باز چی شده!؟
_اون فلشه بود… صورتیه!
_خب؟
_همون که کارای جمتوجه شدمون با اطلاعاتش تا ناموسش توش بود
_خُــــــــب؟!
_نمیدونم کجاست… یعنی گمش کردم… تا نیم ساعت دیگم طرف قرار داد میاد من چی و نشونشون بدم؟!

بهت زده به چراغ مسیرنمایی که دیگه قرمز نبود و سبز شده بود خیره شدم که بوق ماشینای پشت سرم من رو به خودم آورد و همینطور که ماشین رو به حرکت در میاوردم با حرص گفتم:
_چی؟! یعنی چی گم شده؟! مگه نقل و نبات که میگی گم شده آیدیــــن؟!… بی‌مسئاماتی تو آخر منو دِق میده!
_میدونم‌‌ میدونم ولی یه امیدی هنوز دارم فکر کنم تو خونه ی تو جاش گذاشتم تو رو خدا یه سر برو ببین تو خونته یا نه!

از عصبیت چند بار رو فرمون کوبیدم و اضافه کردم:
_آیدین آیدین از کف دست تو من چیکار کنم؟ برو دعا کن که تو خونه ی من باشه وگرنه…

پرید وسط حرفم و اضافه کرد:
_وگرنه خشتکم رو رو سرم پاپیون میکنی اینم میدونم!

کلافه و عصبی تماس رو قطع کردم و کف دستی رو صورتم کشیدم… این بشر توانایی این و داشت که در عرض پنج دقیقه میگرن من رو فعال کنه… بلا‌اِجبار مسیر رو به سمت خونم تغییر دادم و نگاهی به آوا کردم که دیدهاش هنوز بسته بود و خوابِ خواب بود… آروم صوتش زدم اما جوابی نداد… چند بار دیگه کلمه آوا رو قد بلند اضافه کردم تا شاید بیدار شه و مضوع رو کم و بیش بهش بگم که یه صدا ناواضح ازش اومد
_هــــوم؟… مولی…ن پنج دقیقه دیگه… فقط پنج دقیقه دیگه!

پوفی کشیدم و سری به چپ و راست تکون دادم… بیخیال بیدار شدنش شدم و به مسیرم ادامه دادم!

×

ماشین رو یه جا پارک کردم و بار دیگر نگاهی به صورتش کردم که غرق خواب بود؛ موهایی که از مقنعش بیرون اومده بود و تک توک رو صورتش افتاده بود قیافش و معصوم تر کرده بود!
این بار صوتش کردم و چند بار تکونش دادم
_آوا پاشو… پاشو… آوا؟!

دیدهاش رو خواب‌آلود باز کرد و به دور و بر نگاهی کرد، مقنعش رو صاف کرد و نگاهی به بُرجای اطراف انداخت و اظهار کرد:
_فکر میکردم این منطقه بیشتر ویلایی باشه!

نگاهی بهش کردم و اظهار کردم:
_اینجا اونجا نیست این جا خونه ی…

هنوز حرفم رو کامل نزده بودم که سرش با شتاب سمتم برگشت و سریع سریع بیان کرد:
_یعنی چی اینجا اونجا نیست مَن من… من به تو اعتماد کردم منو کجا آوردی؟! وای نباید میخوابیدم… مَن عحب احمقی…

چشمام گرد شد و بهش نگاهی کردم که با رنگ و روی پریده همین‌جوری شتاب‌زده‌ سریع شر و ور میاضافه کرد و ترسیده بود… پریدم وسط حرفش و با تُن آوای قد بلندم اظهار کردم:
_چی میــــگی؟!

از تن آوام یکم تو جاش پرید که ادامه دادم
_بهم زنگ زدن از شرکت اضافه کردن فلَشی که اطلاعات و عکسای محصولات جمتوجه شدمون توشه جا مونده خونه ی آریانمهر احتمالا… تا نیم ساعت دیگه هم جلسه دارن باید فلش برسه به دستشون! مجبور شدم بیام این جا وگرنه بد میشد برای شرکت… هر چقدرم آوات زدم تا بهت بگم و بیدارت کنم بیدار نشدی!

به برج رو به رو با دست اشاره ای کردم و ادامه دادم
_اینم منزل آقای آریانمهره کار تو ام بعد این انجام میدیم و میبرمت!

نفس عمیقی کشیدم و از ماشین پیاده شدم و در رو محکم بستم… این دختر من رو چی فرض کرده بود!؟ جاده افتادم اما هنوز از ماشین فاصله آنچنانی نگحرکت کرده بودم که صوتی باز و بسته شدن در ماشین اومد و نشون دهنده این بود که آوام پیاد شده!… کلافه سمتش برگشتم ببینم باز چیشده که ماشین رو دور زد و اومد سمتم و آروم با خجالت گفت”
_ببخشید.. یه چی پروندم خوابالود بودم!

سری تکون دادم و گفتم:
_باشه بشین تو ماشین تا بیام!

به مسیرم ادامه دادم که باز افتاد دنبالم و بیان کرد:
_منم بیام؟!

ایستادم و نگاهم و بهش دادم و بی رو در وایسی اضافه کردم
_چند دقیقه پیش دو تا سکته ناقص کردی تو ماشین حالا میخوای بیای بالا با من؟!

یکم این ور اون ور و با نگاه خیره شد و گفت:
_خب خب… اولا که اعتماد دارم بهت چون آقای آریانمهر با اون همه دَب دَبه کَب کبه هم بهت اعتماد داره و کلید خونه زندگیشم بهت میده… جدا از اون خودمم تو همین برخوردایی که داشتیم شناختمت… بعدشم حالا یکم وحشت کردم خب خوابالود بودم… خیلیم دوست دارم بیام داخل برج و ببینم!

شونه ای انداخت بالا و به برج رو به رو با دست اشاره ای کرد… تبسمی گوشه لبم شکل گحرکت کرد و قفل ماشین رو زدم و همینطور که مسیرم رو ادامه می دادم کوتاه اضافه کردم:
_بیا!

وارد لابی شدیم که صداش در اومد
_اوهَه چه نایسه!

در جوابش هیچی نگفتم… نگاهی به نگهبانی کردم که خدا رو شکر مشغول کاری بود و من رو نمشاهده کرد وگرنه سلام علیک می‌کرد… وارد آسانسور شدیم و طبقه آخر رو زدم که مجدداً آواش به گوش رسید
_اُوهَه پنت‌هَوس هم هست خونشون که… خب البته آره دیگه اون نخواد اینجور جاها حیات کنه کی کنه… حتما من؟!

بازم هیچی نگفتم که یهو نگاهش افتاد تو آینه آسانسور و چشماش گرد شد و اظهار کرد”
_چرا بهم نمیگی قیافم این شکلیه! مقنعه رو تو رو قرآن خب شاید الان خاستگار پیدا شه!

از آینه آسانسور نگاهم رو بهش دادم که تند شتاب‌زده مقنعش رو صاف کرد و بعد به من چشم دوخت که خیره به حرکاتش بودم… آسانسور ایستاد
رو به نگاهش گفتم
_یه بار دیگم بگو اُهَه!
_چرا؟!
_چون الان که راهی شدیم خونه این یارو دیگه نگی اوهه!

این رو گفتم و از آسانسور خارج شدم که خنده ای کرد و مثل جوجه اردک دنبالم اومد… رمز در رو زدم و وارد شدم و اونم پشت سرم اومد داخل و وارد سالن شدیم… نگاهی به اطراف انداختم تا فلش رو پیدا کنم که گفت:
_بدو دیگه بدو برو فلش رو بیار بریم دیر شد!

سرم رو سمتش برگردوندم که داشت با کنجکاوی همه جا رو میکاوید و در جوابش اضافه کردم:
_فلش رو باید پیدا کنیم معلوم نیست کجای خونست، اصلا معلوم نیست تو خونست یا نه!
_چــــی؟!…‌یعنی چی؟! یعنی الان بگردیم دنبال فلشی که اصلا معلوم نیست تو خونست یا نه؟

سری به معنی آره تکون دادم که ادامه داد
_ای بابا… باشه مشکلی ندارم اما من بهم بریزم اینجا رو به خاطر یه فلش دیگه جمع نمیکنما… بعد اون یارو دیو دو سر آریانمهر گیر بده بگه خونم چرا این جوری شد به من ربطی نداره!
_اوکی ایرادی نداره فعلا فلش مهمه… لای کاناپه و اینور اونور آشپزخونه رو ببین منم‌ اتاقا رو نگاه میندازم… فلشه هم صورتیه!
_آخه این یارو مگه چقدر شلختست که فلش به اون‌ مهمی رو گم کرده، خوبه میدونست کارش گیر اون فلشه… حالا معلوم نیست کجای خونه به این بزرگی گذاشتتش… ولی عجب خونه ایه خوش به حال زنش!

نیشخندی زدم و اظهار کردم:
_بگرد کم حرف بزن آوا!

×
آوا*
هر جایی که فکر می کردم رو گشتم آخر سرم فلشی پیدا نکردم؛ از طرفیم دیگه دیرم شده بود برای پیگیر شدن کار آتنا!… تقریبا یه ساعت بود خونه رو با حامد زیر و رو کرده بودیم ولی هیچی به هیچی!
حامدم کلافه شده بود و مدام یکی بهش زنگ میزد و اون رد تماس میداد… به خونه نگاهی کردم که تقریبا ترکیده بود
رو به حامد که معلوم بود عصبیه و هی اینور اونور میحرکت کرد اضافه کردم:
_آقای آریانمهر خونه رو این جوری ببینه هر دومون رو قطعا نه اما حتما اخراج میکنه

نگاه کلافش رو به من داد و گفت:
_اگه این فلش پیدا نشه و این قرارداد به‌شدت مهم سر نگیره بعضی از کارکنای شرکت که حِرفه تخصصی ندارن و قرار‌دادین اخراج میشن

چشمام گرد شد از این جملش… نمی‌دونستم انقدر اون فلش مهمه، از طرفیم منم جز اون کارکنایی بودم که تخصص و مهارت خاصی نداشتم و از قضا قراردادیم‌ بودم برای همین ترس تو قلبم جای گرفت… تو همین فکرا بودم که گوشیش مجدداً زنگ خورد و این دفعه جواب داد و با صدایی که تا حالا ازش نگوش داده بودم داد زد
_چیه هی زنگ میزنی؟!… گندت هنوز جمع نشده

تماس رو قطع کرد که آب دهنم رو قورت دادم و سر جام یکم صاف تر قرار گرفتم… کی بود اینجوری باهاش حرف زد؟! نگاهی بهش دادم و رو بهش ملایم اظهار کردم:
_میگم خب یه جاهایی رو نگشتیم مثلا کشو کمد اینا… که خب نمیشم گَشت خصوصیه ولی شاید اونجاها گذاشته باشه… میخوای زنگ بزن از آقای آریانمهر اجازه بگیر‌ اونجاها رو هم بگردیم!

سری انداخت بالا و نشست روی یکی از مبلا و سرش رو با کف دست گرفت و گفت:
_نیست اونجاها!

اومدم بپرسم از کجا میدونی اما حالش رو که مشاهده کردم بیخیال شدم… از جام قد بلند شدم و راهی شدم سمتش و گفتم:
_خوبی؟!

سرش رو آورد بالا، چشماش یکم رو به قرمزی میزد؛ نگاهی دور تا دور خونه انداخت و گفت:
_میگرن دارم… داره باز عود میکنه!
_بزار برم برات آب بیارم!

سمت آشپزخونه حرکت کردم که صداش در اومد
_آب خنک لطف کن بیار از یخچال!

مکثی کردم و بیان کردم:
_باشه فقط اشکال نداشته باشه در یخچال مردم رو باز میکنم؟!

نگاه خیرش رو از ته سالن داد بهم و اظهار کرد:
_یه آب دیگه

شونه ای انداختم بالا و در یخچال رو باز کردم و با صدای کشیدهی گفتم:
_من همیشگی فکر می کردم یخچال آدم پولدارا پُرِپره… ولی اینکه توش تفم نیست!

دنبال شیشه آب گشتم که پیداش کردم و با یه لیوان سمت حامد برگشتم که یه تبسم گوشه لبش بود و برای این که از این حالت در بیاد ادامه دادم
_چیه؟! تا دو دقیقه پیش که اخمات تو هم بود الان تبسم کنار لبت چی میگه؟!

آب رو تو لیوان ریختم و دادم دستش که ابروهاش رو داد بالا و گفت:
_تُف؟!
_خب راست میگم دیگه… یخچال خالیِ خالیه! آدم خونه زیستن اینجوری داشته باشه یخچال اونجوری؟! خب جور در نمیاد
_شاید بنده خدا وقت نمی کنه بره خرید!

شونه ای انداختم بالا سمت آشپزخونه رفتم و اومدم شیشه رو تو یخچال بزارم که چشمم به یه چیز صورتی خورد… سرم رو جلوتر بردم و مشاهده کردم بعله! تند برش داشتم و بدو سمت حامدی راهی شدم که داشت آب میخورد و از هیجان جیغ زدم که بنده‌خدا هول شد و آب پرید گلوش و شروع کرد سرفه کردن اما بی توجه بهش بالا پایین پریدم و فلش رو بردم تو صورتش و سریع سریع گفتم:
_پیداش کردم پیداش کردم متوجه شدی… آخر سر پیداش کردم!

دیدهاش گرد شده بود و پشت سر هم سرفه میکرد… دیدم نه این داره خفه میشه جدی جدی برای همین چند تا محکم زدم پشتش که یهو کف دستم رو گحرکت کرد؛ من و کشید اون ور و بعد چند تا سرفه با صدای گراهی شده گفت:
_کجا بود؟

به فلش تو دستم‌ خیره شدم و گفتم:
_تو یخچال… عجب آدم شلخته ایه من و یاد قصه های حسن کچل میندازه!

×

تو ماشین قرار گرفته بودم و منتظر حامد بودم که فلش رو برده بود تو شرکت تا برسونتش به جلسه و طرف قرارداد… هم خوشحال بودم از این که فلش رو پیدا کرده بودیم هم دلخور… دلخور از این که الان دیر وقت بود و نمیشد پیش اون یارو فرزان برم و شرمنده آتنا و قاما که بهش داده بودم میشدم!