دندان هایم را محکم روی هم فشار دادم.
– چه ساعتی باید بیام؟!
و او که متوجه عصبانیتم شده بود، توجهی به سؤالم نکرد.
– پدر و مادرت از وقتی جریان ما رو فهمیدن انداختنت دور؟!
– من رو با خودت جمع نبند!
با بی اعتنایی ریز خندید.
– بیخودی بحث رو عوض نکن! بگو ببینم… پدر و مادرت از وقتی جریان ما رو درک کردن انداختنت دور یا از شامگاه پارتی که کف دستگیر شدی، انداختنت دور؟!
از آنکه بسیار راحت می جویا شد خانواده ام از کی مرا دور انداخته اند، لجم گرفت.
راست می گفتند که حرف حق تلخ است!
حرف های حامد هم درباره ی خانواده ام حقیقت محض بودند!
آن ها مرا دور انداخته بودند…
از همان شامگاه پارتی مانند یک تکه آشغال مرا دور انداخته بودند!
– اوکی! من خودم جوابم رو گراهی شدم! به هر حال خاموشی علامت رضایته!
دندان هایم را روی هم فشار دادم.
ترس از جان امید که در کف دستان حامد بود، دست و پایم را برای دادن جواب دندانشکن بسته بود!
پس در سکوتی که برای او علامت رضایت بود به ادامه ی حرف هایش گوش کردم!
**بچه ها از این به بعد هر پارتی نویسنده بده همون لحظه میزارم، اگه هم راضی نیستین همون روال قبل رو ادامه میدم که صبر کنم پارتا زیاد شه
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن