اخم های حامد درهم شد.
– پس بدون که جز من، یه حیوون دیگه هم تو حیاتت بوده!
تنها نگاهش کردم.
– یه حیوون که گرچه عمر رابطه ش باهات کمتر از من بوده، ولی خب نزدیکتر از من بهت بوده!
از آنجایی که امید را گروگان گحرکت کرده بود، انتظار داشتم جمله اش را به او ربط دهد، ولی با اسمی که به زبان آورد ماتم برد.
– نیما!
– چی؟!
ابروهایش را بالا برد.
– نیما شایسته! استاد نیما شایسته!
با گیجی نگاهش کردم.
– چی داری میگی برای خودت؟!
حامد پوزخند زد.
– تموم این نقشه ها زیر سر نیماست! استاد محبوب دانشگاه!
زمزمه وار جویا شدم: این نقشه ها؟!
اما انگار به گوش حامد نرسید که با غیظ از نیما بیان کرد: همون جنتلمنی که اون شامگاه بعد از رفتن من اومد پیشت و کار نکرده ش رو گردن گرفت!
– من… منظورت از این نقشه ها… چیه؟!
– دزمتوجه شدن آقا امیدتون!
ابرویی بالا انداخت.
– و البته شیوا و کارهایی که باهاش کردم!
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن