به سمت درحرکت کردم ولی قبلش با لحنی شتابزده و عصبی گفتم:
-مطمئنم بخاطر این اخلاق گندت تو عمرت حتی با یه دختر هم نتونستی دوست بشی…
با در خونشون چندقدم بیشتر فاصله نداشتم که شتابزده تند ودرحتلی که حس میکردم داره به سمتم میاد بیان کرد:
-هی هی .وایسا…وایسا ببینم…
از حرکت ایستادم و به آرومی، خونسردانه چرخیدم سمتش.بهم نزدیک شد.
نحوه ی راه حرکت کردن و نزدیک شدنش جوری بود که حس میکردم اومده که بزنه…
و اینکارو هم کرد.
باهمون کف دستکش قرمز_ مشکی رنگ کف دستش آروم و به حالت تلنگر زد به کتفم و سؤال کرد:
-ببینم چی اظهار کردی الان!؟
ازش نهراسیدم هرچند به نظرم از این ورزشکارای بی اعصاب بود. صاف تو نگاههاش خیره شدم و بعد کف دستمو رو کتفم کشیدم و جواب دادم:
-اظهار کردم بااین اخلاقی که داری مطمئنم هیچ دختری تاحالا باهات دوست نشده!
جوابم اونو خندوند.البته خنده های از سر تمسخر و تحقیر.اون قسمتی از دستکش که انگشتش شستشو توش فرو برده بود رو زیر بینیش کشید و اظهار کرد:
-جوجه…نصف دخترای این محله و دیگر محلات تو کف منن عین خودت.منتها ما محل سگ نمیدیم…
با تنفر نگاهش کردم.البته تنفر که نمیتونم بگم زیرا حتی با اضافه کردن اون حرفها هم ازش متنفر نشدم.ولی عصبانی چراااا…
بهشدت محکم گفتم:
-من تو کَفت نیستم…تو مثل یه سگ هار پاچه گیر می مونی و من اصلا علاقه ای به اینکه یه همچین دوست پسر هاری داشته باشم ندارم!
بسیار سریع راهی شدم همین باعث شد یه مشت به شکمم بزنه والبته نه یه مشت واقعی…یه ضربه ی آروم که البته حتی ضربه ی آرومش هم در نظر من ترسناک بود خصوصا اون لحظه که پریود بودم و با اون ضربه به شکمم جاری شدن خون رو توی پَدم کاملا احساس کردم.
کف دستامو گذاشتم رو شکمم و ناباورانه نگاهش کردم و جویا شدم:
-هی! چیکار کردی…!؟ من پریودم…
باهمون حالت بیخیال و لاتیش گفت:
-زدم که یادت بمونه حتی اگه نوه ی پوران خانم هم باشی باز اگه توروی من بلبل زبونی بکنی کتکه رو میخوری…البته اینکه کتک نبود…این بیشتر یه نوازش دوستانه بود
مکث کرد.فکر کردم حرفهاش تموم شده اما نشده بود زیرا اینبار یه ضربه ی اروم دیگه به سرم زد که باعث شد سرم کج بشه و کلاهم بیفته روی زمین و بعد هم اظهار کرد:
-باشه دخی؟ دیگه تو روی من پررو زبونی نکن…وگرنه این ضربه ها بهشدت محکمتر میشن…
سرم رو خم کردم.کلاهم افتاده بود رو زمین و موهام پراکنده شده بودن.
قلبم درد گرفته بود.چشمهامو رو هم فشردم و آرام نالیدم:
-اووووخ قلبم…
کمرمو تا کرده بودم چراکه قلبم واقعا درد گحرکت کرده بود.از اون دردهایی که قلبت نمیخواد جُم بخوری تا وقتی که درده ولت کنه..
تلنگری بهم زد و اظهار کرد:
-فیلم بازی نکن…اون ضربه شدتش فقط با نوازش برابری میکنه بزن به چاک…
سرمو بالا گرفتم و با عصبانبت درحالی که همچنان صورتم از درد مچاله شده بود گفتم:
-برای حریفای تو یا یه انسان درحالت عادی اره اما برای من که تازه پریود شدم نه…آی…دلم….آااااخ
خم شدم و با بدبختی کلاهمو از روی زمین برداشتم.
واقعا قلبم تیر میکشید و نمیتونستم تکون بخورم.کم مونده بود گریه کنم این درد عصبانیم کرد برای همین گفتم:
-لعنتی! تقصیر توئہ…تازه یکم بهتر شده بودم….
اینو اظهار کردم و چراکه درد اون لحظه واقعا امونمو بریده بود تکیه ام رو به دیوار دادم و آروم آروم سُر خوردم روی زمین و روی پا دری نشستم…
تکیه ام رو به دیوار دادم و آروم آروم سُر خوردم روی زمین و روی پا دری قرار گرفتم.
اون قلب درد لعنتی تازه خوب شده بود ولی این وحشی دلربا گند زد بهش و بار دیگر بیدارش کرد.
اصلا بلد نبود با دختر جماعت رفتار کنه…
درست مثل اون لحظه که حتی به خودش زحمت خم شدن هم نداد.تو همون حالت ایستاده یه لگد بهشدت آروم به پام زد و اضافه کرد:
-هی! هی یاتوام…هوی؟
له درد و خشم سرمو بالا گراهی شدم و به این پسر گستاخی که حتی آداب معاشرت بلد نبود شماتت گونه اضافه کردم:
-وقتی میگی هی و من جوابتو نمیدم بعدش نباید بگی هووووی! من که اسممو بهت گفتم بلد نیستی یکم مودب باشی!؟
مجدداً با درد سرمو خم کردم و آهسته نالیدم.بیخیال و لش اظهار کرد:
-ما اینجوری صوت میزنیم..پاشو! بیخودی ادا حال بدارو درنیار! پاشو
سرم رو بالا گحرکت کردم و درحالی که صورتم از درد مچاله شده بود و با اینکه اصلا قلبم نمخواست اون منو این ریختی ببینه اضافه کردم:
-چه مرگته !؟ مگه نمیبینی حالم خوب نیست…نمیتونم کشیده بشم! اووووف! لعنت به پریودی!
کم مونده بود گریه کنم.ای بابایی بیان کرد و بعد بالاخره یه تکونی به خودش داد. کف دستکشهاش رو درآورد و گذاشت یه گوشه و بی مقدمه بغلم کرد و با کشیده کردنم از روی زمین به مسیر افتاد.
کف دستامو رو شکمم گذاشتم و بهش نگاه کردم.
اون بسیار جذاب خاص و باحال بود.
از همون مدل پسرایی که واسه من خاص و جالب و چالش بر انگیز بود نه مثل مردهای دور اطرافم که همشون یه مشت پولدار، سانتی مانتال سوسول بودن.
آدمای کت شلواری کرواتی که تو خوردن و خوابیدن و تفریح و پول درآوردن!
یدون هیچ هیجانی.بدون هیچ عاشقیی…
نزدیک کاناپه که شد بجای اینکه خم بشه و به آرومی و با احتیاط بزارم روی زمین کنارش توقف کرد و عین رها کردن بالش رو تخت، کف دستهاش رو از زیر بدنم تهی کرد و عقب برد و من تلپی افتادم روی کاناپه.
اون درد مجدداً تو وجودم زبونه و تیر کشید.
آخ بلندی بیان کردم و نگاههامو روی هم فشردم و با آوای کشیده اضافه کردم:
-هیییییی! چه غلطی میکنی! کمرمو شکوندی! آاااااخ کمرم! این کاناپه بود یا سنگ!؟
نیشخندی زد و اظهار کرد:
-شرمنده اخلاق ورزشیت! حال نداشتم خم بشم!
کف دستمو زیر کمرم بردم و آرام مالوندمش.واقعا دزد گرفته بود.
انسان نبود این بشر.
و فکر کنم تو اون لحظات خودش هم متوجه درد شد ولی
کنارم قرار گرفت و سرش رو به سمتم چرخوند و پرسید:
-کجات درو میکنه!؟
دستامو رو زیر شکمم گذاشتم و جواب دادم:
-اینجا…
کف دستشو روی شکمم گذاشت و آروم آروم عین یه حرفه ای شروع کرد مالیدنش و همزمان گفت:
-وقتی بچه بودم اینکارو زیاد برای شقی انجام میدادم
کنجکاو پرسیدم:
-شقی کیه؟ خواهرت!؟
ابرو بالا انداخت وجواب داد:
-نوووچ مادرم…
شقی اسم عجیبی بود.هیچ زنی که اسمش نمیتونه شقی باشه.متعجب پرسیدم:
-اسمش شقیه !؟
دماغشو جمع کرد و جواب داد:
-نه شقایق….
آهانی اظهار کردم و سرمو تکون دادم.دستهاش قوی بودن اما در عین حال لطیف.بهش خیره شدم.
چطور من تا حالا اونو اینجا ندیده بودم اون هم وقتی بیشتر اوقات وقتی از آموزشگاه میومدم خودمو میرسوندم پیش مولین پوران!؟خیره به صورت دلپذیرش جویا شدم:
-چند ساله اینجا زیستن میکنین!؟
کف دستش آروم آروم بالا اومد وهمزمان جواب داد:
-چهار-پنج سال…
با اینکه دستش ناخوداگاه بهم حس ساکتش میداد ولی واسه چند لحظه این حرکت و مالش دستش رو از یاد بردم و پرسیدم:
-پس چرا من تاحالا ندیدمت!؟آخه من گاهی میام پیش مولین بزرگم…
شونه بالا انداخت و با بیتفاوتی و لحن لش و بیخیالی بیان کرد:
-مسئول بیخبری تو که من نیستم.من یا سر کارم یا باشگاه یا با رفقام…
احساس کردم کف دستش داره میرسه به سینه ام و رسیده بود. یعنی داشت شکمم رو می مالوند ولی یهو انگشتاش رو رسوند به سینه ام و حتی یه کوچولو تونست لمسشون کنه ولی من قیل از اینکه کاملا بتونه لمسشون بکنه زدم رو انگشتاش و اضافه کردم:
-اینجا شکم نیست!!
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن