چشمانش کم کم باز شدند ….چشمانش شروع به کنکاش کرد .اینجا کجا بود ؟ کم کم یادش آمد …
پسرک …تارا ….لنا …
در یک اتاق بود که به جز یک تخت و یک میز عسلی چیز دیگری نداشت . پنجره هایی با حصار های آهنی داشت …و هنوز هم بوی نم را حس می کرد . بدنش کرخت شده بود . تا به حال انقدر دل تنگ تشک تختش نشده بود …
با قدم های نه چندان محکم به سمت دستگیره ی در راهی شد . چند بار بالا و پایینش کرد …قفل شده بود ، گول خورده بود
این ها همه تله بود . که پسرک شیطان صفت کاری کند دیاتا با پای خودش بیاید به دام او …
خودش بخواهد که سند مرگش را امضا کند . چند بار دیگر کف دست گیره را بالا و پایین کرد در باز نمی شد …لعنتی !
به در لگد می زد و کاما بازی را از سر گرفت : منو بیارین بیرون ….نمی تونی منو اینجا حبس کنی عوضی تو بهم قول دادی ….نه لعنتی !!!
چشمانش به سمت راست در کشیده شد . در با اثر انگشت باز می شد …
چشم هایش را چرخاند به حتم چند دوربین مداربسته هم میدید …و بله دور تا دور اتاق در از دوربین بود …
دوربین ها به دیاتا دهن کجی می کردند …
نا امید شد …پسرک او را به تمایل داشته ی خودش گروگان گراهی شد .
چه حماقتی کرده بود …همین بود نقشه ی پسرک این بود که او را تحت فشار بگذارد تا با خواسته ی خودش به جهنم
بیاید .
در همین فکر ها بود که در باز شد . در کمال ناباوری این پسرک بود که با قد کشیدهش وارد اتاق می شد .
کت چرمی به تن کرده بود و لباس هایش یک کف دست سیاه بود . سمت چپ پیشانی اش باند کوچکی زده شده بود اما تکه ای از موهایش بانداژ را پنهان کرده بود …
دیاتا پر از حرص شد : عوضی …خواهرم و آزاد باید بکنی لنا رو باید آزاد کنی تو بهم قول دادی !
پسرک خونسرد روی تخت اتاق رو به روی دیاتا جای گرفت _ من قاما ندادم . خودت با پای خودت اومدی .
دیاتا به نیوراد نزدیک شد _ منو از این جهنم دره آزاد کن !
نیوراد تک خنده ای کرد . کمی به دیاتا نزدیک تر شد . نزدیک و نزدیک تر نگاهانش سرد بود . مثل یک تکه یخ در جهنم
_ جالبه نه ؟ توی جهنم تنها کسی که می تونه نجاتت بده شیطانه !

دیاتا از شوک زبانش بند اومده بود چیزی نمی توانست بگوید با نگاهان درشت شده اش به پسرک شیطان صفتی که حتی نمی اطلاع داشت اسمش چیست زل زد …
پسرک از تخت بلند شد . در حالی که کتش را صاف می کرد و پشت به دیاتا داشت به سمت در می راهی شد بیان کرد :
تا حالا به این در ذهنش گذراندی که توی خودکشی ، مغز نقشه ی قتلتو خودش می کشه ؟ تو که دوست نداری خواهرت خودکشی کنه نه ؟ پس بهتره خفه شی …
بعد هم اجازه ی حرف زدن به دیاتا را نداد و از اتاق خارج شد . حسگر در اتاق به رنگ قرمز در آمد و در خود به خود قفل شد …
🔪🔪🔪🔪🔪🔪🔪🔪🔪🔪🔪🔪🔪🔪🔪
پسرک در حالی به هوش رسید که روی تختش خواب بود . سرش به شدت درد می کرد . دستش ناخودآگاه به سمت
پیشانی اش رفت . چشمانش از فرط درد جمع شدند . دیشامگاه با خود چه کرده بود ؟!؟!
ارسلان وارد اتاق شد _ عه بیدار شدی ؟ با خودت چیکار کرده بودی دیشامگاه ؟ سه تا جعبه دستمال کاغذی مصرف کردی
تا خون دماغت بند بیاد !
ابروهای پسرک بالا حرکت کردند _ عه ؟ چه جالب !
بعد جدی شد : دختره به هوش اومد ؟
ارسلان که گویی داغ قلبش تازه شده بود اظهار کرد : نپرس . دختره ی وحشی معلوم نی چه جونی داره یه ضرب داره لگد می زنه به در داد و هوار مسیر انداخته.
_ خیله خب حواست به لنا باشه حوصله عر زدنشو ندارم.
_ بابا جان مادرت بسه . شدم پرستار بچه یه بار کف دستشویی ببرمش یه بار سرلاک بدم کوفت کنه بسه دیگه !
چرا به ریو نمی گی این کارارو بکنه ؟ خیر سرم سی و نه سالمه باید بچه داری کنم ؟
_ من ازت درخواست نکردم ، دستوره . اون ریو اگه جربزه داشت شلوارشو می‌کشید بالا شورتش معلوم نباشه !حالا هم برو خفه اش کن رو نروم داره یورتمه میره !
_ باشه بابا نمی خواد اعصاب خوردی اول صبحتو سر من بدبخت خالی کنی !
کلافه از پر حرفی ارسلان غرید _ بسه دیگه اگه سی ثانیه دیگه اینجا بمونی قول نمی دم نکشمت !
ارسلان قیافه اش گحرکت کرده شد : اوووو باشه بابا قاتل زنجیره ای ! چشم من میرم عن بچه پاک کنم تو هم به کارت برس !
با چشم به در اشاره کرد : زودتر !
ارسلان شانه ای بالا انداخت و در حالی که با خود غر غر می کرد از اتاقش خارج شد …
با سرگیجه از تخت کشیده شد … بعد از مرگ نیوان تنها لباس هایی که می‌پوشید سیاه رنگ بودند .
البته به خاطر قلب لارا شاید بعضی اوقات آبی پررنگ یا طوسی می پوشید ولی حال …تنها سیاه بود ….دیگر لارایی وجود نداشت که بخاطر قلب کوچکش رنگی بپوشد .
دلش سیاه شده بود و رگ هایش سنگی …روزگار هایش دردناک و شب های پر خاطره اش سنگین ….
قلبش چرکین بود و دیده هایش ناراحت ….
صوتی داد و فریاد رپر کوچولو از صد فرسخی به گوش می رسید و برگه ی سفید اعصابش را خط خطی می کرد .
اخمی روی صورت خنثی اش جا خوش کرده بود.
لباس های درست و حسابی پوشید و به سمت اتاق قرمز برای مشاهده کردن آفرودیت رو اعصاب رفت .

دیشب با خود چه کرده بود ؟ سرش وحشتناک درد می کرد . به خاطرات قول نمی داد اگر یک بار دیگر فقط یک بار دیگر خودشان را نشان دهند ، این بار خود را از زیستن ساقط نکند …کف دست هایش سرد سرد بود …یخ زده بود ، ولی بدنش و سرش داغ بود …مثل آتش سرخ بود . رپر کوچولو او را یاد خودش می انداخت همان موقع ها که به عنوان یک خواننده
زیرزمینی فعالیت می کرد …
خوب اولین ترکش را یادش است که به چه بدبختی ضبط کرده بودش …خودش تمام کار های ترک را انجام داده بود از میکس و مسترینگ تا نوشتن تکست آهنگ…رپ می خواند آن موقع که نوجوان بود ، عاشق رپ بود . رپ زبان اعتراض است …رپ زبان نه اضافه کردن به ظلم است…رپ خود اصالت است …شاید این وجه اشتراکش با رپر کوچولو باعث شود کمی از شکنجه ای که برایش در نظر گحرکت کرده بود کاسته شود…
اسم اامان ترکش تنبیه بود .
انگار در آن ترک خود را توصیف کرده بود … آن موقع یک نوجوان شانزده _ هفده ساله بود . که می تمایل داشت برای بار هزارم به پدرش ثابت کند من هم ادمم بابا … من هم بچه ی توام …تو منو به وجود آوردی از هوا نیومدم که اینطوری باهام راهی شدار می کنی …
اامان ترکش حسابی سر و صدا کرد . آن موقع ها اینترنت به وضع الان همه گیر نبود . اما هر گاه که از خیابان ها و گوشه کنار شهر گذر می کرد موقعی که صوتی ضبط ماشین ها را می گوش داد می توانست تشخیص دهد که دارند آهنگ او را گوش می کنند . خواننده ای زیرزمینی بود زیرا آهنگ هایش غیر مجاز بودند …راجع به سیاست ، اعتراض ، تبعیض و همه چیز می خواند و تکست می نوشت گویی داشت دل پرش از پدرش را در این آهنگ ها خالی می کرد …
یادش بخیر اسم مستعارش …خود را هروئین معرفی کرده بود .
آن موقع که شانزده ساله بود عاشق این اسم بود …هروئین … اسمش همیشگی در گوشه و کنار تهران متوجه شده می شد …
حتی بچه های مدرسه آهنگ هایش را از بر بودند ولی نمی اطلاع داشتند هم کلاسی اشان ، نیوراد راد خواننده ی این آهنگ هاست … آوایش خود گراهی شده بود اما با میکس و مستر و افکت کاری کرده بود صدایش بزرگ تر از سنش نشان دهد
همه فکر می‌کردند او کمه کم ، بیست و پنج سال سن را دارد … تحریر های کورس ها را طوری اجرا می کرد که انگار مخاطب آنها پدرش بود …اظهار کرده بودم که آهنگ ها حرف های مخاطب دارت را بیان می کنند ؟
این بود وجه اشتراک او و آفرودیت …آفرودیت و شیطان بالاخره در جایی به تفاهم رسیدند .
همه چیز خوب بود . داشت معروف و معروف تر می شد ولی اسم و رسم و چهره ی هروئین برای همه مبهم بود …
هه چقدر بچه بود . هروئین ؟!؟! حتی نیوان هم نمی خبر داشت این هروئین ، رپر زیرزمینی برادرش است .
باز خاطرات لعنتی برای انجام وظیفه ی خود یعنی زجر دادن نیوراد خودشان را نشان دادند .
هه چیز خوب پیش می حرکت کرد . آهنگ هایش روزی دو کا ویو می خورد ولی تا روزی که در یک دعوا در دبیرستان هویت خود را لو داد ! با داد به فرمسرور مهرافزون که برایش شاخ و شانه می کشید اضافه کرد : حرف دهنتو بفهم احمق …داری با هروئین زر می زنی دهنتو آب بکش !
مهرافزون آن مدت خنده ای پر از تمسخر کرد _ هه هروئین ؟ اونم تو ؟ نوردخت بابا رو چه به هروئین ؟
گمشو بابا اسم اسطوره رو به گند نکش توی زر زرو اگه بچه ننه نبودی بابات نوردخت صدات نمی زد !
نیوراد جری تر شد . انسان ها گاهی کار هایی در دعوا می کنند که بعد ها صد ها هزارن بار از انجام دادن آنها پشیمان می شوند…
_ می خوای بهت ثابت کنم ؟
مهرافزون ابرویی بالا انداخت : هه ثابت کنی ؟ اینکه نوردخت باباتی ؟ نه دادا مرسی صرف شده !
نیوراد کم نیاورد : منظورت گوه خوریه دیگه نه ؟ چرا می ترسی ؟ می ترسی راست بگم کرک و پرت بریزه ؟
زنگ تفریح به آوا درآمد و پشت بندش صوتی ناظم که متعدد می‌اضافه کرد برید سر کلاساتون گوش های نیوراد را پاک کر کرد …
نیوراد کف دستی به شانه ی مهرافزون کشید : ساعت هفت عصر سر کوچه ی فلاحی منتظر باش .
🔪🔪🔪🔪🔪🔪🔪🔪🔪🔪🔪🔪🔪
از خاطرات و هجوم نا به هنگامشان عصبی شد . محکم به پیشانی اش کوبید که باعث شد درد سرش بیشتر و بیشتر شود …
از خودش متنفر شد . چقدر بخاطر بلوف زدن های مهرافزون زندگی اش را شهرت نو پایش را به گند کشید …
چه قشقرقی به پا کرد مهرافزون بعد از اینکه درک کرد نیوراد راد ، همکلاسی اش هروئین است .
از حسادت رگ های گردنش برجسته شده بود و نیوراد آن موقع می توانست برق حسادت و خشم نگاه های مهرافزون را به راحتی تشخیص دهد .
به اتاق قرمز رسید چقدر خاطرات وقتش را تلف می کرد .
سعی کرد برای لحظه ای هم که شده خاطرات لعنتی را آتیش بزند و بسوزاند …
اما نمی شد …نمی شود …
ما خاطرات هستیم …. وظیفه ی ما عذاب دادن است… یادآوری حماقت هاست …رنج دادن آدم هاست …
لبی می کشد موهای سرکش را به سمت عقب هدایت می کند .
بعد همان روزگار ، موقعی که به مهرافزون نشان می دهد که واقعا هروئین است ، فردایش مهرافزون را میبیند که کنار اکیپش دارد او را با غرور نگاه می کند . به نیوراد آرام آرام نزدیک می شود و در گوشش نجوا می کند _ امشب ساعت شیش عصر بیا کنار پارک بغل مدرسه باهات کار داریم .
بعد چند ضربه به شانه ی نیوراد و کمرش می زند و همجاده اکیپش سرخوش سر کلاس می روند .
از یادآوری این خاطرات خجالت آور کلافه می شود و در حالی که پشت در اتاق قرمز است ترسناک زمزمه می کند :
قرار نیست یادم بره خاطرات تا وقتی که توی قبرم بپوسم یادم می مونه !
پوزخندش ، ان نگاه مرموز ترسناکش ….دوباره در جلد شیطان راهی شده بود ….
ادامه داد _ هوم ، فکر کنم بالاخره یه مسیری پیدا کردم که خودمو ببخشم ! …اشتباهاتی که قبلا انجام دادم این اامان قدمه مگه نه رپر کوچولو ی احمق ؟
یا اینکه می تونم روی انتقامم کار کنم اوم ، ممکنه ؟
سرخوشانه و ترسناک قد بلند گفت _ گر جهان به کامم نگردانی جهان بسوزانم …
آری این بود شیطان واقعی …شیطان برای فولد شدن نیامده بود و تا موقعی که در قبرش می پوسید مدتی که مرگ او را فرا می خواند انتقام می گرفت و با خاطرات درگیر می بود …
جهان می سوزاند اگر به کامش نمی چرخید …نابود می کرد اگر چیزی بر طبق تمایل داشته اش پیش نمی راهی شد .
در حالی که به ریو ی وحشت زده که پشت سرش تا الان از حرکت ایستاده بود و شاهد دیوانگی هایش بود خیره شده بود گفت
دو تا قبر واسه خودمو خودت کندم اون موقع می فهمی پوسیدن یعنی چی !
ریو در دل خود بیان کرد : خدا رحم کنه سرش ضربه متوجه شده قاطی کرده یاااا خود خدااااااااا کمک ! با این روانی امروزگار باید چطور سر کنم خدا !!!!
بعد در حالی که وحشت زده عقب عقب می رفت از شیطان فاصله گحرکت کرد و رفت به اتاق بنفش تا یک سر به تارا بزند .
تارا یک دکتر روانپزشک بود . ریو طبق دستور ایکس دقیقا روز دوازده سپتامبر به مطبش حرکت کرد و خود را یک بیمار
دی آی دی – معرفی کرد .
( دوستان بیماری دی آی دی یک نوع بیماری چند شخصیتی هست که بیمار احساس می کنه یک یا چند نفر دیگه مغزش رو کنترل می‌کنن )
از همان اول که وارد مطب شد . می خبر داشت باید چطور راهی شدار کند چون تارا یک روانپزشک بود و می توانست در همان نگاه اول تشخیص دهد که او واقعا بیمار است یا تظاهر می کند . خوب یادش است که چطور ایکس لحظه به لحظه تمام حرکات را با او کار می کرد … حتی طرز نگاهش را نیز عوض کرده بود …ایکس زیادی باهوش و محتاط بود.
همه چیز خوب پیش می راهی شد. باید یک کاری می کرد که تارا خودش با پای خودش بیاید و در دام ایکس بیفتد .
کار راحتی نبود نه اصلا و آن موقع ریو فکر می کرد که ایکس واقعا یک شیطان بی تمام معناست …
خود را به تارا نزدیک و نزدیک تر کرد. از حالت هایش اضافه کرد از اینکه گاهی مغزش را کسانی دیگر کنترل می کنند خوب مو به مو مکالمه ی پر استرسش با تارا را در آن روز به خاطر داشت …ایکس ، پسرک شیطان صفت او را از نه شامگاه تا چهار صبح مجبور کرده این دیالوگ ها را تکرار و تکرار کند …آن هم جلوی خودش و آن نگاه ترسناک آبی و سبز رنگش .
تارا عینکش که فرم گرد داشت را روی دیدهانش جا به جا کرد و آرام با لحنی که سعی داشت کاری کند تا ریو احساس راحتی کند گفت : خب ؛ ریو ، چند نفرن ؟
ریو دیالوگ ها را برای بار هزارم در سرش مرور کرد. ایکس یک میکروفون به لباس ریو نصب کرده بود تا خود شخصا مکالمه را بشنود …چقدر محتاط بود …
ریو در حالی که دور و اطراف را از قصد متوجه شد می زد با آب و تاب اظهار کرد : سه نفرن یکیش اسمش رالفه که همیشه خشمگینه و دوست داره دعوا کنه و تازه بسیارم سکاکه اون یکیش اسمش سارائه که همیشگی دوست داره خودکشی کنه یکی دیگه هم اسمش جاناتانه
که همش دوست داره ازدواج کنه اما به‌شدت خجالتی و معذبه !
تارا با دقت ابرویی بالا انداخت : عجب …
ریو با خجالت سرش را پایین انداخت . گوشه ی پیجادهنش را بر طبق نقشه در کف دستش مچاله کرد که به تارا نشان دهد حال جاناتان دارد مغزش را کنترل می کند .
تارا با دقت بیشتری به او زل زد : خب تو از این وضعت راضی هستی ریو ؟ با کدومشون راحت تری ؟
درست مثل همان جملاتی که ایکس برنامه ریزی کرده بود . ایکس واقعا باهوش بود .
مطب تارا در یکی از کوچه پس کوچه های فلوریدا بود . از همان کوچه های پولداری فلوریدا …
قرار بود تارا را از فلوریدا به سان فرانسیسکو بکشاند و این کار واقعا مشکل بود مگر اینکه تارا به قول ایکس واقعا یک دکتر قلبسوز باشد که حاضر است برای بیمارانش هر کاری بکند …
_ خب من با سارا از همشون بیشتر حال می کنم . این جهان چی داره که آدم بخواد زندگی کنه ؟
با این حرفش به تارا نشان داد که حالا این ساراست که مغزش را کنترل می کند .
تارا کمی بینی اش را خاراند و به ریو زل زد : چرا از حیات کردن خوشت نمیاد ؟
ریو باز دیالوگ ها را مرور کرد و اضافه کرد : هه زیستن ؟ حس یه ماهی رو دارم که توی یه لیوان انداختنش و مجبورش کردن به زور توی اون لیوان زندگی کنه اما من دلم اقیانوسه …
_ خب تو از حیات چی می خوای آقای اقیانوس ؟
_ مرگ !
_ چرا مرگ ؟ سارا مجبورت می کنه ؟
ریو با تعجب ساختگی‌ اضافه کرد : آره آره! بعد نگاهش رنگ شک به خود گراهی شد که مثلا این بار رالف دارد مغزش را کنترل می کند _ تو از کجا فهمیدی ؟
وای که چقدر سخت بود مدام باید تغییر حالت و چهره می داد تا به تارا حالی کند الان کدام از این شخصیت هایی که ایکس طراحی کرده بود دارد مغزش را کنترل می کند …
تارا با لحن مطمئنی گفت : دلواپس نباش ریو . بهم اعتماد کن …الان چه چیزی حالتو بهتر می کنه ؟
دیدهان ریو برق زد خدا خیرت بدهد بالاخره سؤال کردی !
نگاهش را پر از خجالت کرد که مثلا نشان دهد که در نقش جاناتان فرو رفته است: ام …ام …خب …یکم سخته که بگم …. نمی دونم چجوری بگم …خب
تارا یک پلک طولانی زد تا به او بفهماند راحت باشد : راحت باش حراهی شدو بزن !
_ میشه یه روزگار بیای خونه ام تو سان فرانسیسکو ؟

تارا متعجب نگاهش می کند : تو سان فرانسیسکو ؟
ریو قیافه ی مایوسی به خود می گیرد : نمیای نه ؟ هه می دونستم دنیا از من خوشش نمیاد کاش همون روز که خودکشی کردم خدا جونمو می گرفت …. بعد از جایش کشیده شد تا به سمت در خروجی مطب برود . که یک‌باره درست همانطور که ایکس ، پسرک شیطان صفت برنامه ریزی و پیش بینی کرده بود تارا تند مانع حرکت کردنش شد و اظهار کرد :
این چه حرفاییه ریو ؟ معلومه که میام ! دیگه هم فکر خودکشی نکن خب ؟ اصلا جلسه ی بعد که میای ، بیا با هم بریم خونه ات باشه ؟ خوبه ؟ به شرط اینکه داروهاتو سر موقع بخوری خب ؟
ریو مثلا نشان داد که هیجان زده و مسرور است : راست می گی ؟
_ من تا حالا به هیچ کدوم از مریضام دروغ نبیان کردم !
ریو با غمگینی زمزمه کرد : منم یکی از اون مریضام ؟ منو به چشم مریض می بینی ؟
تارا فهمید که او در جلد چند شخصیتی اش فرو رفته است وصع پسرک به‌شدت خراب بود باید هر چه زود تر به خونه اش می راهی شد تا بتواند بیشتر با ریو آشنا بشود .
آرام و پر نفوذ گفت __ نه ریو این چه حرفیه ؟ تو برام فرق داری !
این را از قصد اضافه کرد تا عکس العمل ریو را بسنجد و ببیند حالش تا چه حد خراب است . اگر ریو شک می کرد یعنی واقعا حالش خراب بود و اگر ذوق زده می شد یعنی اینکه واقعا نیازی نبود که تا این حد پیش برود و به خونه ی ریو در سان فرانسیسکو برود .
ریو همان طور که انتظارش را داشت شکاک به او زل زد و بیان کرد : چه فرقی ؟ منظورت اینه که وضعم خراب تره از اونا مگه نه ؟ بخاطر حس ترحمت داری اینا رو تحویلم میدی آره ؟
تارا جوابی نداد و با دقت به عکس العملهای دردناکی که ریو از خود نشان می داد زل زد پس پسرک واقعا به دی آی دی
حاد مبتلاست …
_ د بگو …چرا لال شدی ؟ تو هم مثل بقیه می خوای برام دل بسوزونی آره ؟
تارا حدس زد که این رالف است که خود را دارد در بطن ریو نشان می دهد .
ریو صورتش از برآشفتهت قرمز شد و سعی کرد از پس نقش رالف به خوبی بر بیاید .
از صندلی رو به روی میز کار تارا بلند شد و میز را دور زد . تارا از خود هیچ واکنشی نشان نداد و خود را خونسرد و آرام نشان می داد تا ریو را خشمگین نکند خوب می دانست ترس کار را بدتر می کرد .
خوب می اطلاع داشت یک عکس العمل حساب نشده به کار های ریو چه عواقبی در پی خواهد داشت…
_ نه ریو من نمی خوام برات دل بسوزونم . من مثله یه مهمون میام خونت فقط همین خب ؟
ریو فقط به تکان دادن سرش اکتفا کرد .
نقشه داشت همانطور که ایکس پیش بینی کرده بود پیش می حرکت کرد …
بعد از اینکه تارا با خود او به سان فرانسیسکو رسید ، او را به جای منزل اش پیش ایکس می برد و از اینجا به بعد ایکس با تارا کار داشت …
🔪🔪🔪🔪🔪🔪🔪🔪🔪🔪🔪🔪🔪🔪🔪🔪🔪🔪
ریو ،تکانی به خود داد . گردنش خشک شده بود چقدر گذشته و بازی کردن نقش یه دی آی دی برایش دشوار بود .
در حالی که آهنگ نازنین تهی و اندی را زمزمه می کرد تا آرام شود جادهروی رسیدن به اتاق بنفش را طی می کرد …
دلش به حال تارا می سوخت . او فقط می خواست به ریو کمک کند اما …حال خود تارا مثل بیماران روانی در یک اتاق شیشه ای نگهداری می شود . ایکس دوز بالایی از داروهای روانگردان را به او تزریق می کند .
ایکس واقعا چه موجودی است ؟ دریغ از حس عذاب وجدان یا مهربانی…او واقعا یک شیطان است …
منظورش از آن حرفا چه بود ؟
مجدداً حرف های ایکس را به یاد آورد :
دو تا قبر واسه خودمو خودت کندم اون موقع می فهمی پوسیدن یعنی چی ….
لرزی به خود کرد . سعی کرد دیگر به راهی شدار ها و کار های عجیب و غریب ایکس فکر نکند .
اینطوری هم روان خودش ملایم تر بود و هم حضورش در اینجا قابل هضم تر می بود .
مسیررو را طی کرد و به اتاق بنفش رسید .
در واقع اول که می میل داشت مخفیگاه ایکس یا در واقع خونه ی انتقامش را ببیند ، از ظاهر اینجا تعجب کرد .
در واقع خونه یا عمارت بزرگی بود که سه طبقه بود .
طبقه ی اول خود خونه بود و هیچ جای شک و جلب توجهی برای دیگران به وجود نمی آورد. اما ایکس از تجملات
واقعا متنفر بود . او با اینکه می توانست با یک آئودی این ور و آن ور برود ، همیشه موتور مشکی اش را ترجیح می داد .
هیچ وقت قلبیل این کار را نمی اطلاع داشت تا اینکه یک بار جرات کرد ازش بپرسد :
ان روزگار ایکس به طرز عجیبی ملایم بود تنها روی صندلی چرخ دارش نشسته بود و طبق معمول به بیرون زل زده بود ولی با یک تفاوت و آن اینکه داشت برخلاف همیشگی قهوه ای تلخ می خورد …
ایکس واقعا کم غذا بود و آنطور که ریو درک کرده بود ، از غذا خوردن زیاد خوشش نمی آمد !
و هر موقع که او را می متوجه شد که در حال خوردن چیزی است ، یعنی حالش خوب است.
عزمش را جزم کرد تا بپرسد .
_ ام …ام …
همان اول کاری بی حوصله اظهار کرد : چی می خوای ریو ؟
ریو با لکنت اظهار کرد : ام …خب می خواستم بدونم …ی…یع..یعنی اه چجوری بگم ؟
ایکس مثل همواره با یک پوزخند بیان کرد : به‌شدت راحت ، دهنتو تکون بده تا حرف بزنی ؛ چی‌ می خوای ؟
نگاهانش را بست و جملات را تند بیان کرد : چرا با موتور مسابقه ای اینور و اونور می ری در صورتی که ماشین
داری ؟
تنها جواب ایکس همین بود : از ترافیک و چراغ قرمز خوشم نمیاد.
_ اما بازم باید برای چراغ قرمز وایسی .
ایکس مرموز اظهار کرد : هر موقع که با موتور میرم رنگ قرمزش کم رنگ تر میشه !
ریو با دهانی باز نگاهش کرد . روانی … شیطان واقعا دیوانه است ….
از فکر ایکس بیرون وارد شد و به بقیه ی تیم خونه ی سه طبقه فکر کرد .
طبقه ی دوم جادهرویی بود که به اتاق های قرمز و بنفش و مشکی و سبز و در آخر اتاق ایکس و اتاق نقشه هایش که بیشتر مواقع در آنجا بود مسیر داشت .
این اتاق ها از قصد اسمشان انتخاب شده بود و در اصل اصلا رنگ دکوراسیون اتاق ها با اسمشان جور در نمی آمد .
حتی مجسمه ها و آکواریوم های جادهرو ، همه ترسناک و عجیب غریب بودند . ماهی های آکواریوم ها همه از دم مرده بودند . ایکس همواره می اضافه کرد : مرگ کار مقدسیه !
شاید بخاطر این است که همه چیز در این خونه و جادهرو بوی مرگ و خون می دهد .
در واقع آنطور که فهمیده بود ، اتاق ها برای رمزگذاری اینطور اسم گذاری شده بودند .
چراکه ایکس نمی تمایل داشت که همین طور صریح بگوید : ببرش تو اتاق تارا یا ببرش توی اتاق دیاتا …
نه دوست نداشت .او محتاط تر از این حرف ها بود …
هر اتاق مخصوص یک کاری بود و برای وارد شدن هر اتاق باید در زدن های مخصوصی را انجام می دادی…
مثلا اگر می میل داشتی به ایکس بفهمانی که موضوع راجع به رپر کوچولو است باید با آهنگ فولد در‌می زدی …
یا اگر موضوع راجع به تاراست ، باید با اهنگ ترس در می زدی .
همه ی این ها کد بودند . ایکس حتی به سایه ی خودش اعتماد نداشت چه برسد به خدمه و نوچه هایش .
اگر کسی معمولی در می زد یعنی یکی از نوچه هاست و از موضوع خبر ندارد .
به همین راحتی ایکس نقشه اش و خدمه هایش را مدیریت می کرد .
و ولی طبقه ی آخر …هیچکس تا به حال به آنجا نراهی شده . یعنی می هراسیدند …
ایکس از همان اول ورود به آنجا را در ازای جانشان تلقی کرد . و کسی نیز نمی خواست جانش را از کف دست بدهد مگر
نه ؟
هیچکس حتی از یک قدمی پله های منتهی به طبقه ی سوم عبور نمی کرد …و هیچ کس هم دقیق نمی خبر داشت که در آنجا چیست که ایکس اصلا نمی خواهد کسی وارد آنجا بشود .
خوب یادش است که ایکس چطور تهمتوجه شدشان کرده بود …
_ و ولی در آخر ، اگه کسی به هر دلیلی بخواد به طبقه ی سوم نزدیک بشه به ضرب سه می کشمش …می دونید که من تعاقلب ندارم ، روانیم می تونم با یه مشت همتونو بفرستم اون جهان …سعی کنید از طبقه ی سوم فاصله بگیرید …
اگر کسی همین حرف را به ریو می زد تا به حال صد بار او را سوژه می کرد ولی ایکس فرق داشت الکی تهدید نمی کرد ،
جذبه اش و نحوه ی خیره شدنش ، درد در صوتیش از آن یک اسطوره ساخته بود . نفرت نگاهش …آن نگاه خبیثش …
یک اسطوره ی شیطان صفت…جوری تهمتوجه شدشان کرده بود که حتی نمی میل داشت در تصورش وارد طبقه ی سوم شود .
🔪🔪🔪🔪🔪🔪🔪🔪🔪🔪🔪🔪🔪
نگاه آبی رنگش را به دختر کوچولو دوخت : چرا من انقدر عاشقتم ؟
دخترک خنده ای سر داد و قلببرانه پدرش را بوسید : بابا نیوراد منم عاشقتم !
این بار ،نگاه آرام آبی رنگش را به موهای طلایی دخترک دوخت : هر چقدر هم که تو دوسم داشته باشی من بیشتر دوستت دارم .
دخترک ذوق زده بغل پدرش پرید و او را محکم بغلش کرد …
_ بابایی تو خیلی خوبی …همیشگی پیشم بمون ، منو تنها نذار من به‌شدت دوستت دارم …اگه بری دلخور میشم …
سفت دخترک را به خود چسباند : هیچ وقت تنهات نمی ذارم لارا کوچولو ی من !
از خواب پرید. نفس هایش تند بود باز هم خواب لارا را دیده بود .
پیشانی اش گرمه گرم بود . کف دست هایش یخ بود . چشم های قرمزش درد می کرد ، می سوخت …دختر کوچولویش چهار سالش بود …او را تنها گذاشت …دیدهانش را پر از سوزش بست …بدنش ، قلبش ، مغزش همه اشان درد می کردند …
زمزمه کرد _ بابایی ، چرا وسط کار تنهام گذاشتی ؟ تو می خواستی من ترکت نکنم اما …خودت راهی شدی از پیشم …
از وقتی که از پیش رپر کوچولو برگشته بود چهار ساعتی می گذشت ترجیح داد در وقت آزادش کمی بخوابد تا انرژی نداشته اش تقویت شود …
ولی بدتر ضعیف تر شد …انرژی اش بدتر تحلیل رفت تا بهتر شود …
ولین از این تصورات پوچ …
باز زمزمه کرد : خوب می شم …خوب می شم ….
سرش درد می کرد تصویر لارا از دیدهانش کنار نمی حرکت کرد …
لارا کوچولویی که این بار در حال بازی با عروسک پری دریایی اش بود …
برو لارا ….آنقدر بابا نیورادو زجر نده …. برو بابایی ….برو ….
اما بدتر شد دخترک در ذهنش به او اخم کرد و قلبخور گفت : کجا بذارم برم بابا نیوراد ؟ مگه نبیان کردی همواره پیشمی ؟ مگه ناضافه کردی همیشگی با منی و تنهام نمی ذاری ؟ بابا اینجا سرده خیلی سرده من اینجا رو دوست ندارم می خوام پیش تو باشم ….
دخترک زیر گریه می زند و همه ی اینها در تصورات نیوراد رخ می دهد…
نه دیگر نمی توان تحمل کند دوباره آن حالت ها ، آن حس نداشت تعاقلب به سراغش وارد شد …
لیوان رو به رویش را به دیوار پرتاب کرد …لیوان خرد و خاکشیر شد …
لیوان بعدی ….
باز هم پرتابی به دیوار ….
لیوان بعدی ….
باز هم پرتاب به دیوار و خرد شدن لیوان ….
نه ساکت نمی شد …این دفعه آرام نمی شد …اگر انتقامش نبود تا الان باز هم خودکشی می کرد …باز با تیغ گلویش را می برید …باز هم به تار های صوتی اش آسیب می زد…
اگر انتقامش نبود تا الان دوام نمی آورد …
کجاست آن جمله که می گوید لذتی که در بخشش است در انتقام نیست ؟
نه انتقام لذت دارد …دل خنک شدن دارد …
نفس های تندش به نفس های عمیق تبدیل شدند .
من ارامم ، فقط کمی بی حوصله ام
آسمان روی سرم سنگینی می کند
من آرامم ولی تو باور نکن …
کمی بعد در با ضرب باز شد . ارسلان با چهره ای سراسیمه ، لنا به بغل وارد اتاقش شد .
_ نیوراد ؟ یا خدا چی شکسته ؟ لیوانا رو چرا شکوندی ؟ باز حالت بد شده ؟
لنا از چهره ی نیوراد زد زیر گریه… از نیوراد می وحشت کرد …اضافه کرده بودم به هیولایی تبدیل شده بود که بچه ها ازش هراس داشسریع نه ؟
ارسلان سعی در ملایم کردن کودک داشت .
اما لنا ساکت نمی گرفت . نیوراد از آلودگی صوتی متنفر بود از آوای بچه ها ، صوتی گریه ی آنها از همه و همه اشان
بعد از مرگ لارا متنفر بود …
لنا او را یاد لارا می انداخت ….متنفر بود …متنفر بود …
_ این بچه رو خفه کن تا خودم خفش نکردم …
_ چت شده تو نیوراد ؟ بچه اس دیگه هراسیده الان اروم میشه .
_ می دونم بچه اس ببرش بیرون من حالم خوبه . به مروه هم بگو بیاد اینارو جمع کنه .

رمان های پیشنهادی

✨ شاید به این رمان علاقه مند باشی ...

دانلود رمان صلت

مشاهده و دانلود ←

نگاهانش کم کم باز شدند ….نگاهانش شروع به کنکاش کرد .اینجا کجا بود ؟ کم کم یادش آمد …
پسرک …تارا ….لنا …
در یک اتاق بود که به جز یک تخت و یک میز عسلی چیز دیگری نداشت . پنجره هایی با حصار های آهنی داشت …و هنوز هم بوی نم را حس می کرد . بدنش کرخت شده بود . تا به حال انقدر قلب تنگ تشک تختش نشده بود …
با قدم های نه چندان محکم به سمت دستگیره ی در حرکت کرد . چند بار بالا و پایینش کرد …قفل شده بود ، گول خورده بود
این ها همه تله بود . که پسرک شیطان صفت کاری کند دیاتا با پای خودش بیاید به دام او …
خودش بخواهد که سند مرگش را امضا کند . چند بار دیگر دست گیره را بالا و پایین کرد در باز نمی شد …لعنتی !
به در لگد می زد و کاما بازی را از سر گرفت : منو بیارین بیرون ….نمی تونی منو اینجا حبس کنی عوضی تو بهم قول دادی ….نه لعنتی !!!
دیدهانش به سمت راست در کشیده شد . در با اثر انگشت باز می شد …
چشم هایش را چرخاند به حتم چند دوربین مداربسته هم میمشاهده کرد …و بله دور تا دور اتاق در از دوربین بود …
دوربین ها به دیاتا دهن کجی می کردند …
نا امید شد …پسرک او را به خواسته ی خودش گروگان گرفت .
چه حماقتی کرده بود …همین بود نقشه ی پسرک این بود که او را تحت فشار بگذارد تا با تمایل داشته ی خودش به جهنم
بیاید .
در همین فکر ها بود که در باز شد . در کمال ناباوری این پسرک بود که با قد کشیدهش وارد اتاق می شد .
کت چرمی به تن کرده بود و لباس هایش یک دست سیاه بود . سمت چپ پیشانی اش باند کوچکی زده شده بود ولی تکه ای از موهایش بانداژ را پنهان کرده بود …
دیاتا پر از حرص شد : عوضی …خواهرم و آزاد باید بکنی لنا رو باید آزاد کنی تو بهم قول دادی !
پسرک خونسرد روی تخت اتاق رو به روی دیاتا قرار گرفت _ من قاما ندادم . خودت با پای خودت اومدی .
دیاتا به نیوراد نزدیک شد _ منو از این جهنم دره آزاد کن !
نیوراد تک خنده ای کرد . کمی به دیاتا نزدیک تر شد . نزدیک و نزدیک تر دیدهانش سرد بود . مثل یک تکه یخ در جهنم
_ جالبه نه ؟ توی جهنم تنها کسی که می تونه نجاتت بده شیطانه !

دیاتا از شوک زبانش بند اومده بود چیزی نمی توانست بگوید با نگاهان درشت شده اش به پسرک شیطان صفتی که حتی نمی دانست اسمش چیست زل زد …
پسرک از تخت قد بلند شد . در حالی که کتش را صاف می کرد و پشت به دیاتا داشت به سمت در می راهی شد اظهار کرد :
تا حالا به این اندیشیدی که توی خودکشی ، مغز نقشه ی قتلتو خودش می کشه ؟ تو که دوست نداری خواهرت خودکشی کنه نه ؟ پس بهتره خفه شی …
بعد هم اجازه ی حرف زدن به دیاتا را نداد و از اتاق خارج شد . حسگر در اتاق به رنگ قرمز در وارد شد و در خود به خود قفل شد …
🔪🔪🔪🔪🔪🔪🔪🔪🔪🔪🔪🔪🔪🔪🔪
پسرک در حالی به هوش رسید که روی تختش خواب بود . سرش به شدت درد می کرد . کف دستش ناخودآگاه به سمت
پیشانی اش رفت . نگاهانش از فرط درد جمع شدند . دیشامگاه با خود چه کرده بود ؟!؟!
ارسلان وارد اتاق شد _ عه بیدار شدی ؟ با خودت چیکار کرده بودی دیشب ؟ سه تا جعبه دستمال کاغذی مصرف کردی
تا خون دماغت بند بیاد !
ابروهای پسرک بالا رفتند _ عه ؟ چه جالب !
بعد جدی شد : دختره به هوش اومد ؟
ارسلان که گویی داغ قلبش تازه شده بود بیان کرد : نپرس . دختره ی وحشی معلوم نی چه جونی داره یه ضرب داره لگد می زنه به در داد و هوار مسیر انداخته.
_ خیله خب حواست به لنا باشه حوصله عر زدنشو ندارم.
_ بابا جان مادرت بسه . شدم پرستار بچه یه بار کف دستشویی ببرمش یه بار سرلاک بدم کوفت کنه بسه دیگه !
چرا به ریو نمی گی این کارارو بکنه ؟ خیر سرم سی و نه سالمه باید بچه داری کنم ؟
_ من ازت درخواست نکردم ، کف دستوره . اون ریو اگه جربزه داشت شلوارشو می‌کشید بالا شورتش معلوم نباشه !حالا هم برو خفه اش کن رو نروم داره یورتمه میره !
_ باشه بابا نمی خواد اعصاب خوردی اول صبحتو سر من بدبخت خالی کنی !
کلافه از پر حرفی ارسلان غرید _ بسه دیگه اگه سی ثانیه دیگه اینجا بمونی قول نمی دم نکشمت !
ارسلان قیافه اش گحرکت کرده شد : اوووو باشه بابا قاتل زنجیره ای ! نگاه من میرم عن بچه پاک کنم تو هم به کارت برس !
با نگاه به در اشاره کرد : زودتر !
ارسلان شانه ای بالا انداخت و در حالی که با خود غر غر می کرد از اتاقش خارج شد …
با سرگیجه از تخت قد بلند شد … بعد از مرگ نیوان تنها لباس هایی که می‌پوشید سیاه رنگ بودند .
البته به خاطر قلب لارا شاید بعضی اوقات آبی پررنگ یا طوسی می پوشید ولی حال …تنها سیاه بود ….دیگر لارایی وجود نداشت که بخاطر قلب کوچکش رنگی بپوشد .
دلش سیاه شده بود و رگ هایش سنگی …روز هایش دردناک و شامگاه های پر یاد اش سنگین ….
قلبش چرکین بود و نگاه هایش غمگین ….
صوتی داد و فریاد رپر کوچولو از صد فرسخی به گوش می رسید و برگه ی سفید اعصابش را خط خطی می کرد .
اخمی روی صورت خنثی اش جا خوش کرده بود.
لباس های درست و حسابی پوشید و به سمت اتاق قرمز برای دیدن آفرودیت رو اعصاب راهی شد .

دیشامگاه با خود چه کرده بود ؟ سرش وحشتناک درد می کرد . به خاطرات قول نمی داد اگر یک بار دیگر فقط یک بار دیگر خودشان را نشان دهند ، این بار خود را از زندگی ساقط نکند …کف دست هایش سرد سرد بود …یخ زده بود ، ولی بدنش و سرش داغ بود …مثل آتش سرخ بود . رپر کوچولو او را یاد خودش می انداخت همان موقع ها که به عنوان یک خواننده
زیرزمینی فعالیت می کرد …
خوب اامان ترکش را یادش است که به چه بدبختی ضبط کرده بودش …خودش تمام کار های ترک را انجام داده بود از میکس و مسترینگ تا نوشتن تکست آهنگ…رپ می خواند آن موقع که نوجوان بود ، عاشق رپ بود . رپ زبان اعتراض است …رپ زبان نه بیان کردن به ظلم است…رپ خود اصالت است …شاید این وجه اشتراکش با رپر کوچولو باعث شود کمی از شکنجه ای که برایش در نظر گحرکت کرده بود کاسته شود…
اسم اامان ترکش تنبیه بود .
انگار در آن ترک خود را توصیف کرده بود … آن موقع یک نوجوان شانزده _ هفده ساله بود . که می خواست برای بار هزارم به پدرش ثابت کند من هم ادمم بابا … من هم بچه ی توام …تو منو به وجود آوردی از هوا نیومدم که اینطوری باهام حرکت کردار می کنی …
اامان ترکش حسابی سر و آوا کرد . آن موقع ها اینترنت به وضع الان همه گیر نبود . اما هر گاه که از خیابان ها و گوشه کنار شهر گذر می کرد موقعی که آوای ضبط ماشین ها را می متوجه شد می توانست تشخیص دهد که دارند آهنگ او را گوش می کنند . خواننده ای زیرزمینی بود زیرا آهنگ هایش غیر مجاز بودند …راجع به سیاست ، اعتراض ، تبعیض و همه چیز می خواند و تکست می نوشت گویی داشت قلب پرش از پدرش را در این آهنگ ها خالی می کرد …
یادش بخیر اسم مستعارش …خود را هروئین معرفی کرده بود .
آن موقع که شانزده ساله بود عاشق این اسم بود …هروئین … اسمش همیشگی در گوشه و کنار تهران شنیده می شد …
حتی بچه های مدرسه آهنگ هایش را از بر بودند ولی نمی خبر داشتند هم کلاسی اشان ، نیوراد راد خواننده ی این آهنگ هاست … آوایش خود گراهی شده بود اما با میکس و مستر و افکت کاری کرده بود آوایش بزرگ تر از سنش نشان دهد
همه فکر می‌کردند او کمه کم ، بیست و پنج سال سن را دارد … تحریر های کورس ها را طوری اجرا می کرد که انگار مخاطب آنها پدرش بود …بیان کرده بودم که آهنگ ها حرف های مخاطب دارت را بیان می کنند ؟
این بود وجه اشتراک او و آفرودیت …آفرودیت و شیطان بالاخره در جایی به تفاهم رسیدند .
همه چیز خوب بود . داشت معروف و معروف تر می شد ولی اسم و رسم و چهره ی هروئین برای همه مبهم بود …
هه چقدر بچه بود . هروئین ؟!؟! حتی نیوان هم نمی اطلاع داشت این هروئین ، رپر زیرزمینی برادرش است .
باز خاطرات لعنتی برای انجام وظیفه ی خود یعنی زجر دادن نیوراد خودشان را نشان دادند .
هه چیز خوب پیش می رفت . آهنگ هایش روزی دو کا ویو می خورد ولی تا روزی که در یک دعوا در دبیرستان هویت خود را لو داد ! با داد به فرشاد مهرافزون که برایش شاخ و شانه می کشید گفت : حرف دهنتو بفهم احمق …داری با هروئین زر می زنی دهنتو آب بکش !
مهرافزون آن وقت خنده ای پر از تمسخر کرد _ هه هروئین ؟ اونم تو ؟ نوردخت بابا رو چه به هروئین ؟
گمشو بابا اسم اسطوره رو به گند نکش توی زر زرو اگه بچه ننه نبودی بابات نوردخت صوتت نمی زد !
نیوراد جری تر شد . انسان ها گاهی کار هایی در دعوا می کنند که بعد ها صد ها هزارن بار از انجام دادن آنها پشیمان می شوند…
_ می خوای بهت ثابت کنم ؟
مهرافزون ابرویی بالا انداخت : هه ثابت کنی ؟ اینکه نوردخت باباتی ؟ نه دادا مرسی صرف شده !
نیوراد کم نیاورد : منظورت گوه خوریه دیگه نه ؟ چرا می ترسی ؟ می ترسی راست بگم کرک و پرت بریزه ؟
زنگ تفریح به آوا دررسید و پشت بندش صدای ناظم که متعدد می‌اضافه کرد برید سر کلاساتون گوش های نیوراد را پاک کر کرد …
نیوراد کف دستی به شانه ی مهرافزون کشید : ساعت هفت عصر سر کوچه ی فلاحی منتظر باش .
🔪🔪🔪🔪🔪🔪🔪🔪🔪🔪🔪🔪🔪
از خاطرات و هجوم نا به هنگامشان عصبی شد . محکم به پیشانی اش کوبید که باعث شد درد سرش بیشتر و بیشتر شود …
از خودش متنفر شد . چقدر بخاطر بلوف زدن های مهرافزون حیات اش را شهرت نو پایش را به گند کشید …
چه قشقرقی به پا کرد مهرافزون بعد از اینکه درک کرد نیوراد راد ، همکلاسی اش هروئین است .
از حسادت رگ های گردنش برجسته شده بود و نیوراد آن موقع می توانست برق حسادت و خشم چشم های مهرافزون را به راحتی تشخیص دهد .
به اتاق قرمز رسید چقدر خاطرات وقتش را تلف می کرد .
سعی کرد برای لحظه ای هم که شده خاطرات لعنتی را آتیش بزند و بسوزاند …
ولی نمی شد …نمی شود …
ما خاطرات هستیم …. وظیفه ی ما عذاب دادن است… یادآوری حماقت هاست …رنج دادن آدم هاست …
لبی می کشد موهای سرکش را به سمت عقب هدایت می کند .
بعد همان روزگار ، موقعی که به مهرافزون نشان می دهد که واقعا هروئین است ، فردایش مهرافزون را میبیند که کنار اکیپش دارد او را با غرور نگاه می کند . به نیوراد آهسته آهسته نزدیک می شود و در گوشش نجوا می کند _ امشب ساعت شیش عصر بیا کنار پارک بغل مدرسه باهات کار داریم .
بعد چند ضربه به شانه ی نیوراد و کمرش می زند و هممسیر اکیپش سرخوش سر کلاس می روند .
از یادآوری این خاطرات خجالت آور کلافه می شود و در حالی که پشت در اتاق قرمز است ترسناک زمزمه می کند :
قرار نیست یادم بره خاطرات تا وقتی که توی قبرم بپوسم یادم می مونه !
پوزخندش ، ان نگاه مرموز ترسناکش ….مجدداً در جلد شیطان رفته بود ….
ادامه داد _ هوم ، فکر کنم بالاخره یه مسیری پیدا کردم که خودمو ببخشم ! …اشتباهاتی که قبلا انجام دادم این اامان قدمه مگه نه رپر کوچولو ی احمق ؟
یا اینکه می تونم روی انتقامم کار کنم اوم ، ممکنه ؟
سرخوشانه و ترسناک کشیده گفت _ گر جهان به کامم نگردانی جهان بسوزانم …
آری این بود شیطان واقعی …شیطان برای فولد شدن نیامده بود و تا موقعی که در قبرش می پوسید زمانی که مرگ او را فرا می خواند انتقام می گراهی شد و با خاطرات درگیر می بود …
جهان می سوزاند اگر به کامش نمی چرخید …نابود می کرد اگر چیزی بر طبق میل داشته اش پیش نمی حرکت کرد .
در حالی که به ریو ی وحشت زده که پشت سرش تا الان ایستاده بود و شاهد دیوانگی هایش بود خیره شده بود گفت
دو تا قبر واسه خودمو خودت کندم اون موقع می فهمی پوسیدن یعنی چی !
ریو در قلب خود گفت : خدا رحم کنه سرش ضربه دیده قاطی کرده یاااا خود خدااااااااا کمک ! با این روانی امروزگار باید چطور سر کنم خدا !!!!
بعد در حالی که وحشت زده عقب عقب می راهی شد از شیطان فاصله گراهی شد و رفت به اتاق بنفش تا یک سر به تارا بزند .
تارا یک دکتر روانپزشک بود . ریو طبق کف دستور ایکس دقیقا روز دوازده سپتامبر به مطبش رفت و خود را یک بیمار
دی آی دی – معرفی کرد .
( دوستان بیماری دی آی دی یک نوع بیماری چند شخصیتی هست که بیمار احساس می کنه یک یا چند نفر دیگه مغزش رو کنترل می‌کنن )
از همان اول که وارد مطب شد . می اطلاع داشت باید چطور حرکت کردار کند چراکه تارا یک روانپزشک بود و می توانست در همان نگاه اول تشخیص دهد که او واقعا بیمار است یا تظاهر می کند . خوب یادش است که چطور ایکس لحظه به لحظه تمام حرکات را با او کار می کرد … حتی طرز نگاهش را نیز عوض کرده بود …ایکس زیادی باهوش و محتاط بود.
همه چیز خوب پیش می رفت. باید یک کاری می کرد که تارا خودش با پای خودش بیاید و در دام ایکس بیفتد .
کار راحتی نبود نه اصلا و آن موقع ریو فکر می کرد که ایکس واقعا یک شیطان بی تمام معناست …
خود را به تارا نزدیک و نزدیک تر کرد. از حالت هایش گفت از اینکه گاهی مغزش را کسانی دیگر کنترل می کنند خوب مو به مو مکالمه ی پر استرسش با تارا را در آن روزگار به خاطر داشت …ایکس ، پسرک شیطان صفت او را از نه شامگاه تا چهار صبح مجبور کرده این دیالوگ ها را تکرار و تکرار کند …آن هم جلوی خودش و آن نگاه ترسناک آبی و سبز رنگش .
تارا عینکش که فرم گرد داشت را روی نگاهانش جا به جا کرد و آرام با لحنی که سعی داشت کاری کند تا ریو احساس راحتی کند بیان کرد : خب ؛ ریو ، چند نفرن ؟
ریو دیالوگ ها را برای بار هزارم در سرش مرور کرد. ایکس یک میکروفون به لباس ریو نصب کرده بود تا خود شخصا مکالمه را بشنود …چقدر محتاط بود …
ریو در حالی که دور و اطراف را از قصد متوجه شد می زد با آب و تاب بیان کرد : سه نفرن یکیش اسمش رالفه که همواره عصبیه و دوست داره دعوا کنه و تازه خیلیم سکاکه اون یکیش اسمش سارائه که همیشه دوست داره خودکشی کنه یکی دیگه هم اسمش جاناتانه
که همش دوست داره ازدواج کنه اما بسیار خجالتی و معذبه !
تارا با دقت ابرویی بالا انداخت : عجب …
ریو با خجالت سرش را پایین انداخت . گوشه ی پیمسیرنش را بر طبق نقشه در دستش مچاله کرد که به تارا نشان دهد حال جاناتان دارد مغزش را کنترل می کند .
تارا با دقت بیشتری به او زل زد : خب تو از این وضعت راضی هستی ریو ؟ با کدومشون راحت تری ؟
درست مثل همان جملاتی که ایکس برنامه ریزی کرده بود . ایکس واقعا باهوش بود .
مطب تارا در یکی از کوچه پس کوچه های فلوریدا بود . از همان کوچه های پولداری فلوریدا …
قرار بود تارا را از فلوریدا به سان فرانسیسکو بکشاند و این کار واقعا مشکل بود مگر اینکه تارا به قول ایکس واقعا یک دکتر دلسوز باشد که حاضر است برای بیمارانش هر کاری بکند …
_ خب من با سارا از همشون بیشتر حال می کنم . این جهان چی داره که آدم بخواد زیستن کنه ؟
با این حرفش به تارا نشان داد که حالا این ساراست که مغزش را کنترل می کند .
تارا کمی بینی اش را خاراند و به ریو زل زد : چرا از حیات کردن خوشت نمیاد ؟
ریو باز دیالوگ ها را مرور کرد و گفت : هه زندگی ؟ حس یه ماهی رو دارم که توی یه لیوان انداختنش و مجبورش کردن به زور توی اون لیوان زندگی کنه ولی من قلبم اقیانوسه …
_ خب تو از زیستن چی می خوای آقای اقیانوس ؟
_ مرگ !
_ چرا مرگ ؟ سارا مجبورت می کنه ؟
ریو با تعجب ساختگی‌ اظهار کرد : آره آره! بعد نگاهش رنگ شک به خود گرفت که مثلا این بار رالف دارد مغزش را کنترل می کند _ تو از کجا متوجه شدی ؟
وای که چقدر سخت بود مدام باید تغییر حالت و چهره می داد تا به تارا حالی کند الان کدام از این شخصیت هایی که ایکس طراحی کرده بود دارد مغزش را کنترل می کند …
تارا با لحن مطمئنی اظهار کرد : دلواپس نباش ریو . بهم اعتماد کن …الان چه چیزی حالتو بهتر می کنه ؟
دیدهان ریو برق زد خدا خیرت بدهد بالاخره پرسیدی !
نگاهش را پر از خجالت کرد که مثلا نشان دهد که در نقش جاناتان فرو راهی شده است: ام …ام …خب …یکم سخته که بگم …. نمی دونم چجوری بگم …خب
تارا یک پلک طولانی زد تا به او بفهماند راحت باشد : راحت باش حرفتو بزن !
_ میشه یه روزگار بیای خونه ام تو سان فرانسیسکو ؟

تارا متعجب نگاهش می کند : تو سان فرانسیسکو ؟
ریو قیافه ی مایوسی به خود می گیرد : نمیای نه ؟ هه می دونستم جهان از من خوشش نمیاد کاش همون روزگار که خودکشی کردم خدا جونمو می گراهی شد …. بعد از جایش کشیده شد تا به سمت در خروجی مطب برود . که به‌یک‌باره درست همانطور که ایکس ، پسرک شیطان صفت برنامه ریزی و پیش بینی کرده بود تارا به‌سرعت مانع رفتنش شد و گفت :
این چه حرفاییه ریو ؟ معلومه که میام ! دیگه هم فکر خودکشی نکن خب ؟ اصلا جلسه ی بعد که میای ، بیا با هم بریم خونه ات باشه ؟ خوبه ؟ به شرط اینکه داروهاتو سر موقع بخوری خب ؟
ریو مثلا نشان داد که هیجان زده و خوشحال است : راست می گی ؟
_ من تا حالا به هیچ کدوم از مریضام دروغ نبیان کردم !
ریو با غمگینی زمزمه کرد : منم یکی از اون مریضام ؟ منو به دیده مریض می بینی ؟
تارا درک کرد که او در جلد چند شخصیتی اش فرو حرکت کرده است وصع پسرک بسیار خراب بود باید هر چه زود تر به خانه اش می راهی شد تا بتواند بیشتر با ریو آشنا بشود .
ساکت و پر نفوذ اظهار کرد __ نه ریو این چه حرفیه ؟ تو برام فرق داری !
این را از قصد اضافه کرد تا عکس العمل ریو را بسنجد و ببیند حالش تا چه حد خراب است . اگر ریو شک می کرد یعنی واقعا حالش خراب بود و اگر ذوق زده می شد یعنی اینکه واقعا نیازی نبود که تا این حد پیش برود و به خونه ی ریو در سان فرانسیسکو برود .
ریو همان طور که انتظارش را داشت شکاک به او زل زد و بیان کرد : چه فرقی ؟ منظورت اینه که وضعم خراب تره از اونا مگه نه ؟ بخاطر حس ترحمت داری اینا رو تحویلم میدی آره ؟
تارا جوابی نداد و با دقت به عکس العملهای دردناکی که ریو از خود نشان می داد زل زد پس پسرک واقعا به دی آی دی
حاد مبتلاست …
_ د بگو …چرا لال شدی ؟ تو هم مثل بقیه می خوای برام دل بسوزونی آره ؟
تارا حدس زد که این رالف است که خود را دارد در بطن ریو نشان می دهد .
ریو صورتش از برآشفتهت قرمز شد و سعی کرد از پس نقش رالف به خوبی بر بیاید .
از صنقلبی رو به روی میز کار تارا قد بلند شد و میز را دور زد . تارا از خود هیچ واکنشی نشان نداد و خود را خونسرد و آرام نشان می داد تا ریو را عصبانی نکند خوب می خبر داشت ترس کار را بدتر می کرد .
خوب می اطلاع داشت یک عکس العمل حساب نشده به کار های ریو چه عواقبی در پی خواهد داشت…
_ نه ریو من نمی خوام برات قلب بسوزونم . من مثله یه مهمون میام خونت فقط همین خب ؟
ریو فقط به تکان دادن سرش اکتفا کرد .
نقشه داشت همانطور که ایکس پیش بینی کرده بود پیش می حرکت کرد …
بعد از اینکه تارا با خود او به سان فرانسیسکو رسید ، او را به جای خانه اش پیش ایکس می برد و از اینجا به بعد ایکس با تارا کار داشت …
🔪🔪🔪🔪🔪🔪🔪🔪🔪🔪🔪🔪🔪🔪🔪🔪🔪🔪
ریو ،تکانی به خود داد . گردنش خشک شده بود چقدر گذشته و بازی کردن نقش یه دی آی دی برایش دشوار بود .
در حالی که آهنگ نازنین تهی و اندی را زمزمه می کرد تا آرام شود راهروی رسیدن به اتاق بنفش را طی می کرد …
قلبش به حال تارا می سوخت . او فقط می تمایل داشت به ریو کمک کند ولی …حال خود تارا مثل بیماران روانی در یک اتاق شیشه ای نگهداری می شود . ایکس دوز بالایی از داروهای روانگردان را به او تزریق می کند .
ایکس واقعا چه موجودی است ؟ دریغ از حس عذاب وجدان یا مهربانی…او واقعا یک شیطان است …
منظورش از آن حرفا چه بود ؟
مجدداً حرف های ایکس را به یاد آورد :
دو تا قبر واسه خودمو خودت کندم اون موقع می فهمی پوسیدن یعنی چی ….
لرزی به خود کرد . سعی کرد دیگر به رفتار ها و کار های عجیب و غریب ایکس فکر نکند .
اینطوری هم روان خودش ساکت تر بود و هم حضورش در اینجا قابل هضم تر می بود .
مسیررو را طی کرد و به اتاق بنفش رسید .
در واقع اول که می خواست مخفیگاه ایکس یا در واقع خانه ی انتقامش را ببیند ، از ظاهر اینجا تعجب کرد .
در واقع خونه یا عمارت بزرگی بود که سه طبقه بود .
طبقه ی اول خود خانه بود و هیچ جای شک و جلب توجهی برای دیگران به وجود نمی آورد. ولی ایکس از تجملات
واقعا متنفر بود . او با اینکه می توانست با یک آئودی این ور و آن ور برود ، همیشه موتور مشکی اش را ترجیح می داد .
هیچ وقت دلیل این کار را نمی خبر داشت تا اینکه یک بار جرات کرد ازش بپرسد :
ان روزگار ایکس به طرز عجیبی ساکت بود تنها روی صنقلبی چرخ دارش قرار گرفته بود و طبق معمول به بیرون زل زده بود ولی با یک تفاوت و آن اینکه داشت برخلاف همواره قهوه ای تلخ می خورد …
ایکس واقعا کم غذا بود و آنطور که ریو فهمیده بود ، از غذا خوردن زیاد خوشش نمی رسید !
و هر موقع که او را می متوجه شد که در حال خوردن چیزی است ، یعنی حالش خوب است.
عزمش را جزم کرد تا بپرسد .
_ ام …ام …
همان اول کاری بی حوصله گفت : چی می خوای ریو ؟
ریو با لکنت گفت : ام …خب می خواستم بدونم …ی…یع..یعنی اه چجوری بگم ؟
ایکس مثل همواره با یک پوزخند اظهار کرد : به‌شدت راحت ، دهنتو تکون بده تا حرف بزنی ؛ چی‌ می خوای ؟
نگاهانش را بست و جملات را تند بیان کرد : چرا با موتور مسابقه ای اینور و اونور می ری در صورتی که ماشین
داری ؟
تنها جواب ایکس همین بود : از ترافیک و چراغ قرمز خوشم نمیاد.
_ اما بازم باید برای چراغ قرمز وایسی .
ایکس مرموز گفت : هر موقع که با موتور میرم رنگ قرمزش کم رنگ تر میشه !
ریو با دهانی باز نگاهش کرد . روانی … شیطان واقعا دیوانه است ….
از فکر ایکس بیرون آمد و به بقیه ی تیم خونه ی سه طبقه اندیشید .
طبقه ی دوم جادهرویی بود که به اتاق های قرمز و بنفش و مشکی و سبز و در آخر اتاق ایکس و اتاق نقشه هایش که بیشتر مواقع در آنجا بود راه داشت .
این اتاق ها از قصد اسمشان انتخاب شده بود و در اصل اصلا رنگ دکوراسیون اتاق ها با اسمشان جور در نمی وارد شد .
حتی مجسمه ها و آکواریوم های مسیررو ، همه ترسناک و عجیب غریب بودند . ماهی های آکواریوم ها همه از دم مرده بودند . ایکس همیشه می اضافه کرد : مرگ کار مقدسیه !
شاید بخاطر این است که همه چیز در این خانه و راهرو بوی مرگ و خون می دهد .
در واقع آنطور که درک کرده بود ، اتاق ها برای رمزگذاری اینطور اسم گذاری شده بودند .
چون ایکس نمی خواست که همین طور صریح بگوید : ببرش تو اتاق تارا یا ببرش توی اتاق دیاتا …
نه دوست نداشت .او محتاط تر از این حرف ها بود …
هر اتاق مخصوص یک کاری بود و برای وارد شدن هر اتاق باید در زدن های مخصوصی را انجام می دادی…
مثلا اگر می تمایل داشتی به ایکس بفهمانی که موضوع راجع به رپر کوچولو است باید با آهنگ فولد در‌می زدی …
یا اگر موضوع راجع به تاراست ، باید با اهنگ ترس در می زدی .
همه ی این ها کد بودند . ایکس حتی به سایه ی خودش اعتماد نداشت چه برسد به خدمه و نوچه هایش .
اگر کسی معمولی در می زد یعنی یکی از نوچه هاست و از موضوع خبر ندارد .
به همین راحتی ایکس نقشه اش و خدمه هایش را مدیریت می کرد .
و اما طبقه ی آخر …هیچکس تا به حال به آنجا نحرکت کرده . یعنی می ترسیدند …
ایکس از همان اول ورود به آنجا را در ازای جانشان تلقی کرد . و کسی نیز نمی میل داشت جانش را از دست بدهد مگر
نه ؟
هیچکس حتی از یک قدمی پله های منتهی به طبقه ی سوم عبور نمی کرد …و هیچ کس هم دقیق نمی خبر داشت که در آنجا چیست که ایکس اصلا نمی خواهد کسی وارد آنجا بشود .
خوب یادش است که ایکس چطور تهدیدشان کرده بود …
_ و ولی در آخر ، اگه کسی به هر قلبیلی بخواد به طبقه ی سوم نزدیک بشه به ضرب سه می کشمش …می دونید که من تعاقلب ندارم ، روانیم می تونم با یه مشت همتونو بفرستم اون دنیا …سعی کنید از طبقه ی سوم فاصله بگیرید …
اگر کسی همین حرف را به ریو می زد تا به حال صد بار او را سوژه می کرد اما ایکس فرق داشت الکی تهدید نمی کرد ،
جذبه اش و نحوه ی خیره شدنش ، درد در آوایش از آن یک اسطوره ساخته بود . نفرت نگاهش …آن نگاه خبیثش …
یک اسطوره ی شیطان صفت…جوری تهدیدشان کرده بود که حتی نمی خواست در تصورش وارد طبقه ی سوم شود .
🔪🔪🔪🔪🔪🔪🔪🔪🔪🔪🔪🔪🔪
نگاه آبی رنگش را به دختر کوچولو دوخت : چرا من انقدر عاشقتم ؟
دخترک خنده ای سر داد و دلبرانه پدرش را بوسید : بابا نیوراد منم عاشقتم !
این بار ،نگاه ملایم آبی رنگش را به موهای طلایی دخترک دوخت : هر چقدر هم که تو دوسم داشته باشی من بیشتر دوستت دارم .
دخترک ذوق زده بغل پدرش پرید و او را محکم بغلش کرد …
_ بابایی تو خیلی خوبی …همیشگی پیشم بمون ، منو تنها نذار من بسیار دوستت دارم …اگه بری غمگین میشم …
سفت دخترک را به خود چسباند : هیچ وقت تنهات نمی ذارم لارا کوچولو ی من !
از خواب پرید. نفس هایش سریع بود باز هم خواب لارا را مشاهده کرده بود .
پیشانی اش گرمه گرم بود . کف دست هایش یخ بود . دیده های قرمزش درد می کرد ، می سوخت …دختر کوچولویش چهار سالش بود …او را تنها گذاشت …دیدهانش را پر از سوزش بست …بدنش ، دلش ، مغزش همه اشان درد می کردند …
زمزمه کرد _ بابایی ، چرا وسط کار تنهام گذاشتی ؟ تو می تمایل داشتی من ترکت نکنم ولی …خودت حرکت کردی از پیشم …
از وقتی که از پیش رپر کوچولو برگشته بود چهار ساعتی می گذشت ترجیح داد در وقت آزادش کمی بخوابد تا انرژی نداشته اش تقویت شود …
ولی بدتر ضعیف تر شد …انرژی اش بدتر تحلیل رفت تا بهتر شود …
ولین از این تصورات پوچ …
باز زمزمه کرد : خوب می شم …خوب می شم ….
سرش درد می کرد تصویر لارا از نگاهانش کنار نمی راهی شد …
لارا کوچولویی که این بار در حال بازی با عروسک پری دریایی اش بود …
برو لارا ….آنقدر بابا نیورادو زجر نده …. برو بابایی ….برو ….
اما بدتر شد دخترک در ذهنش به او اخم کرد و قلبخور بیان کرد : کجا بذارم برم بابا نیوراد ؟ مگه نگفتی همیشه پیشمی ؟ مگه نبیان کردی همواره با منی و تنهام نمی ذاری ؟ بابا اینجا سرده بسیار سرده من اینجا رو دوست ندارم می خوام پیش تو باشم ….
دخترک زیر گریه می زند و همه ی اینها در تصورات نیوراد رخ می دهد…
نه دیگر نمی توان تحمل کند دوباره آن حالت ها ، آن حس نداشت تعادل به سراغش رسید …
لیوان رو به رویش را به دیوار پرتاب کرد …لیوان خرد و خاکشیر شد …
لیوان بعدی ….
باز هم پرتابی به دیوار ….
لیوان بعدی ….
باز هم پرتاب به دیوار و خرد شدن لیوان ….
نه آرام نمی شد …این دفعه آرام نمی شد …اگر انتقامش نبود تا الان باز هم خودکشی می کرد …باز با تیغ گلویش را می برید …باز هم به تار های صوتی اش آسیب می زد…
اگر انتقامش نبود تا الان دوام نمی آورد …
کجاست آن جمله که می گوید لذتی که در بخشش است در انتقام نیست ؟
نه انتقام لذت دارد …دل خنک شدن دارد …
نفس های سریعش به نفس های عمیق تبدیل شدند .
من ارامم ، فقط کمی بی حوصله ام
آسمان روی سرم سنگینی می کند
من ساکتم ولی تو باور نکن …
کمی بعد در با ضرب باز شد . ارسلان با چهره ای سراسیمه ، لنا به بغل وارد اتاقش شد .
_ نیوراد ؟ یا خدا چی شکسته ؟ لیوانا رو چرا شکوندی ؟ باز حالت بد شده ؟
لنا از چهره ی نیوراد زد زیر گریه… از نیوراد می وحشت کرد …بیان کرده بودم به هیولایی تبدیل شده بود که بچه ها ازش هراس داششتاب‌زده نه ؟
ارسلان سعی در ملایم کردن کودک داشت .
ولی لنا ملایم نمی گراهی شد . نیوراد از آلودگی صوتی متنفر بود از آوای بچه ها ، صدای گریه ی آنها از همه و همه اشان
بعد از مرگ لارا متنفر بود …
لنا او را یاد لارا می انداخت ….متنفر بود …متنفر بود …
_ این بچه رو خفه کن تا خودم خفش نکردم …
_ چت شده تو نیوراد ؟ بچه اس دیگه هراسیده الان اروم میشه .
_ می دونم بچه اس ببرش بیرون من حالم خوبه . به مروه هم بگو بیاد اینارو جمع کنه .

رمان های پیشنهادی

✨ شاید به این رمان علاقه مند باشی ...

دانلود رمان در آغوش آتش | عاشقانه و هیجان‌انگیز

مشاهده و دانلود ←