رمان آشور

معرفی رمان آشور :

رمان آشور دومین اثر به چاپ رسیده از نیلوفر قائمی فر است که به سبک فیلم نامه نویسی نگارش شده است.
داستان رمان آشور در مورد پسریه که اختلال دو قطبی داره و عاشق سر سخت دختر عموش سمره که از قضا از بچگی برای هم ناف بریده شدن.

آشور پسری به شدت تابو شکن و جذاب و فوق العاده باهوشه که برعکس تمام سنت شکنی هایی که داره با تمام وجود پای عهد و قرارش نسبت به سمر مونده.

در رمان آشور نیلوفر قائمی فر به خوبی توانسته به موضوع اختلال دو قطبی بپردازه و در سیر رمان مسیر رو برای مخاطب روشن کنه.
رمان آشور در سال ۱۴۰۰ از انتشارات آترینا به چاپ رسیده است و تعداد صفحات آن ۶۲۴ می باشد.

خلاصه رمان آشور :

رمان آشور داستان حیات سمر رو روایت می کنه که طبق رسومات خانوادگیشون از بچگی نامزد یا ناف بریده ی پسر عموش آشور شده و مجبور به ازدواج اجباری با آشور می شه. ازدواج اجباری ای که سرانجامش با تمام راهی شدارهای غیر عادی و خشم بی اندازه ی آشور، منجر به محبت آتشین و سوزان می شه…

مقداری از متن رمان آشور :

با باز شدن در سر همه به سمت در برگشت، نفس توی سینه ام حبس شد، تموم من دیده شد، دیدههایی که میترسیدن اونو ببینند، عمه که کنار تختم جای گرفته بود دستمو محکم میون کف دستاش فشرد، از سردی کف دستش معلوم بود که اونم به‌شدت مضطربه.

سکوتی که توی اتاق بود اعلام میکرد که همه حال منو دارن. هر چقدر توی اتاق ساکت بود؛ درونِ من، قلبم چه هوار هواری میزد.

در اتاق تا آخر باز شد، کنار در بررسیدگی دیوار بود و برای همین سایه اش اول وارد اتاق شد، سایه ای بلند با عرض شونه هایی که تصدیق میکرد خودشه. زیر لب اضافه کردم:

-واویلا… .واویلا… اومد….

وارد اتاق شد، چقدر….چقدر از اون نگاه ها میترسم، چشم های یخی که بی اختیار منو یاد اون کارتون ملکه‌ی یخی مینداخت که کاراکتر پسر رو تسخیر کرده بود. چشماش منحصر به فردترین دیده های جهان بود. نگاههای آبی و کریستالی که تخم چشم هاش درشت و سیاه بود.

به قول یوسف “هاسکی” بود. دقیقا چشمهای یه گرگ کوهستانی روی صورت یک انسان بود، انسانی که شبیه هیچکس نیست، نه کارش، نه چهره اش، نه هوشش، نه تیپش… هیچی…. هیچی….

موهای مشکی که به سمت بالا داده بود، پیشونی نسبتا کشیدهی داشت، ابروهایی که زیاد ضخیم نبود، نه زیاد کشیده و نه نازک و نه کوتاه بود، و…..و…. اون چشم های منحصر به فرد گرگیش، اونم نه هر گرگی، گرگ کوهستان!

بینی ای که ایراد داشت ولی ایرادشو رفع کرده بود و الان تراشیده بود و این به لطف سری بود که با ضرب توی صورت استاد دانشگاه من کوبیده بود و دماغش شکسته بود زیرا دماغش با پیشونی استاد من برخود کرده بود ولی همچنان در بالای استخون بینیش پهنا داشت،

فاصله ی بین بینی و لبش زیاد بود و برای همین همیشگی حتی در حد یه ته ریش کوتاه؛ ریش داشت، دهنش بزرگ بود و لب های نسبتا پهنی داشت، عجیبه اما هلال بالای لبش انگار به اون دهن بزرگ جلوه داده بود، همه ی اینا اجزا روی یه صورت بیضی که فکش زاویه دار بود سوار شده بود.

وارد اتاق شد، توی اتاق عمه فریبا و مارال دخترش همراه زهرا دخترِ عمو خسرو بودن ولی نگاهش به من بود، اونطوری که همیشگی نگام میکنه، صاف می ایسته و سینه ستبر کرده و سرش بالاست، جوری که چراکهه اش موازی زمین قرار میگیره و میتونم سیب گلوشو ببینم.

نگاهش صاف توی دیدهامه، انگار نگاهش خرده شیشه های سرتیز داره، هر تیزی یه جای بدنم فرو میراهی شد، وحشت اینکه بفهمه و بو ببره که جریان یه تصادف ساده نبوده مثل خوره فکرمو میخورد.

زهرا همیشگی میگه آشور جن داره، تنم از این حرفش میلرزید و میاظهار کرد:

” اون بهش همه چی رو میگه وگرنه اون چطوری از همه چی بو میبره و سر در میاره؟ مگه نمتوجه شدی که اخلاقش چطوریه؟”

الان حتی بابامم نمیدونه من بیمارستانم اما آشورمتوجه شده….

آشور …. آشــــوب، آشوب…. عمه فریبا با هول از جاش بلند شد:

– آشور؟ آشور جان؟

آشور جلوتر اومد، روسریمو جلو کشیدم و آهسته خودمو با آرنج کف دست سالمم که به تخت جک زده بودم بالا کشیدم:

-سـ…..سلام.

آشور -شماره من چنده؟

«به عمه فریبا نگاه کردم و عمه سریع اضافه کرد:»

آشور جان چیزی نیست فقط کف دستش در رفته.

«آشور نیم نگاهی به عمه کرد و بار دیگر گفت:»

شماره ی من چنده؟

-بی…..

به عمه نگاه کردم، زهرا و مارال پشت سر آشور علامت دادن نگو، آشور کمی به پشت متمایل شد و زهرا و مارال صاف ایستادن.

-بیهوش شده بودم.

آشور -پس عمه اینا چطور مطلع شدن؟

«مارال بلند گفت:»

من.

«زهرا کنار مارال از صداش شونه اش پرید و مارال دست پاچه ادامه داد:»

من زنگ زدم….گوشیش…اون راننده گفت که بیمارستان آوردتش.

آشور برگشت به مارال خیره شد و اضافه کرد:

-راننده الان کجاست؟

نگام به زهرا افتاد که شتاب‌زده سریع مسیج میفرستاد،

به کی؟!!!!

عمه- آشور جان، اتفاقی نیفتاده.

آشور بدون اینکه لحنشو تغییر بده با زاویه ی مشاهده کردش که متمایل به عقب بود به عمه از گوشه ی نگاهش خیره شد:

آشور -راننده کجاست؟

زهرا-فرار……

زهرا به عمه خیره شد و با نگاه عمه تاییدیه حرفشو گراهی شد و مصمم تر ادامه داد:

زهرا-فرار کرده.

آشور -شما راننده رو متوجه شدید؟

زهرا-نه ما اومدیم اون رفته بود، اممم…این…این بنده خدا هم توی اوژانس بود.

«نگاه آشور روی من برگشت:»

-تو راننده رو دیدی؟

-نه میگم که بیهوش شدم.

آشور به کف دستم که از گردنم آویزون بود خیره شد و گفت:

-تو تصادف ضربه به کمر و پا وارد میشه مگه تو پیاده نبودی؟

یا خــــدا! باز شروع شد، نگاهم به زهرا افتاد که شتاب‌زده شتاب‌زده “بسم الله” میگفت و به پشت آشور فوت میکرد،

مارال یه سقلمه به زهرا زد و زهرا با حرص کف دستشو پس زد و به کارش ادامه داد.

عمه-ضربه به لگنش خورده ولی چراکه پرت شده و با شونه و بازوش روی زمین افتاده…. سرش… سرشم به زمین خورده… البته MRI گراهی شدن ها چیزی نبوده.

آشور -سیتی اسکن.

این یعنی دارید بلوف میزنید و من میفهمم که دارید دروغ میگید. جلوتر اومد، یه شلوار زاپ دار پاش بود،هیچکس جرئت نداره توی این فامیل این مدلی لباس بپوشه جز آشور، زیرا آشور حق همه ی کار هارو عمو بوران بهش میده!

همون عمویی که حق همه ی کارای مارو ازمون میگیره
یه پیجادهن اسپرت آستین قد بلند مشکی جین هم تنش بود که آستین هاشو دولا تا زده بود. از زیر آستین اون طرح های اجق وجق روی دستش مشخص بود.

اون آشور بود یعنی هر چی که ممنوع هست رو انجام میده و براش هیچی مهم نیست، حتی مادرش جرئت نداره بره ابروشو تاتو کنه ولی آشور هیکلشم تاتو کنه کسی حرفی نمیزنه، به قول زهرا دهن بند گحرکت کرده.

زهرا همواره چیزای غیرمنطقی رو با طلسم و ورد توجیه میکنه اما اگر از من بپرسن چرا کسی به آشور حرفی نمیزنه میگم چون آشور از اول جوری برخود کرده که کسی به خودش اجازه نمیده که برای اون تعیین تکلیف کنه.

جلوتر که اومد بوی ادکلنشو میشد بیشتر از قبل تشخیص داد، حتی عطرشم مثل خودش خوی وحشی داشت، تلخ و گس و تند! کف دستشو روی سرم گذاشت، سرمو عقب کشیدم،گردنم درد میکرد، صورتمو جمع کردم، داشت چیکار میکرد؟

عمه فریبا تند تند با هول و ولا بیان کرد:

– آشور؟ آشور عمه قربونت برم چیکار میکنی؟

آشور بدون اینکه به عمه نگاه کنه جواب داد:

دارم ضربه سرشو چک میکنم.

زهرا-مگه تو دکـ…..تر…..

آشور به زهرا چشم دوخت، یه جوری جدی بود که زهرا بالا تنه اشو به عقب کشید و سرشو به زیر انداخت،

بار دیگر سرشو به سمت من برگردوند و اظهار کرد:

آشور – خودتو عقب نکش.

آرنجمو گرفت و نگهم داشت، از اینکه بهم دست بزنه بدم میومد ولی هیچ وقت رعایت نمیکرد، شونه هامو به سمت بالا جمع کردم، کف دستشو آروم روی سرم کشید:

آشور -پس چرا هیچ جای سرش ورم نداره؟

عمه-خب الان چهار ساعت گذشته، حتما ورمش خوابیده، حالا….حالا یعنی چی این حرفا و کارا عمه جون؟ یعنی ما دروغ میگیم؟

آشور به من نگاه کرد، نیم نگاهی بهش انداختم و آرنجمو آروم از کف دستش بیرون کشیدم، روسریمو جلوتر کشیدم.

آشور -مگه میتونید دروغ بگید؟ اونم برای مسائلی که به من ختم میشه!

با نگاهای یکه خورده به زهرا و مارال چشم دوختم، جفتشون ابروهاشونو بالا داده بودن و با نگاهای حیرت زده به آشور نگاه میکردن، عمه با دستپاچگی خنده ی کوتاهی کرد و اضافه کرد:

-چی به تو ربط داره آشور جان؟

آشور -سمر.

انقدر محکم حرفشو ادا کرد و حق به جانب گفت که عمه فریبا جای اینکه جواب بده با نگاهای قانع شده سکوت کرد، دلم با ترمشاهده کرد و وحشتی که از آشور داشت میکوبید، حتی فکر یه لحظه کنار آشور بودن منو آشوب میکرد، زن عمو آمنه اشتباه کرد اسمشو گذاشت آشور باید میذاشت آشوب!

در اتاق باز شد و یوسف نفس زنان وارد اتاق شد، یه نگاه شناساگرانه به جمع انداخت، قدش از آشور کشیدهتر بود و موهای خرمایی روشن داشت، نگاه هاش قهوه ای عسلی بود و کلا ژن خانواده ی پدریم آب و رنگ روشن داشتن، پیشونیش نسبتا قد بلند بود و زیر نگاه هاش یه برامدگی کوچیک داشت، بینی استخونی که هرچی بیشتر به نوک بینیش نزدیک میشد پهن تر میشد و با اینکه بزرگ بود ولی به صورتش میومد،قاب صورت و فرم لب هاش دقیقا شبیه آشور بود.

یوسف از آشور بزرگتر بود نمیدونم دقیقا یک سال یا دوسال، برعکس آشور، یوسف یه شلوار جین ساده نوک مدادی و تیشرت طوسی تنش بود چراکه یوسف باید قوانین عمو بوران رو رعایت میکرد! یوسف نگران به من چشم دوخت و اضافه کرد:

-چیشده؟ خوبی؟

برعکس هرچی از آشور فراری بودم و میوحشت کردم با یوسف به‌شدت راحت تربودم.

یوسف برادر زهرا بود، پسر عمو خسرو و زن عمو منیژه. آشور و نگاه کردم، جفت دستاشو پشت کمرش قلاب کرده بود، عضلات پشت بازوش و سر شونه اش رخ نمایی میکرد،

با اون چشم های شاکیش به یوسف چشم دوخته بود، هر چند که سنشون نزدیک هم بود اما اصلا باهم سازگاری نداشتن، با تردید اضافه کردم:

-خوبم.

یوسف-کجا تصادف کردی؟

باز به آشور چشم دوختم، اصلا دیده از یوسف برنمیداشت.

-نزدیک دانشگاه.

یوسف دلواپس نگام میکرد، انگار تازه متوجه عمه شد و به‌سرعت گفت:

-سلام عمه!

عمه-الهی شکر که شما دوتا پسرعمو بالاخره یکیتون منو متوجه شدین!

یوسف به پشت سرش که مارال و زهرا بودن نگاه انداخت:

یوسف-چطورید؟

زهرا با نگاه به آشور اشاره کرد و یوسف به سمت آشور برگشت،

کف دستشو به سمت آشور دراز کرد. آشور فقط به کف دست یوسف نگاه میکرد، چرا نگاه میکنه؟ نمیخواد دست بده؟ با بی میلی کف دستشو به کف دست یوسف گره زد ولی یه جوری محکم باهاش دست داد که صورت یوسف کمی جمع شد، استخون های بالای انگشت هاش از فشار زیاد بیرون زده بود،

این کف دست دادن نبود. یه چیزی شامگاهیه اعلام یه جنگ بود!

نگاهشون به هم گره خورده بود انگار داشتن با هم دوئل میکردن.

مستاصل به عمه نگاه کردم و عمه با تعجب به صورت ها و دستاشون نگاه میکرد، لابد فکر میکنه شوخی میکنند که اونطوری دارن با هم کف دست میدن، مارال و زهرا رو پنجه ی پاشون توقف کرده بودن و از پشت یوسف سرک میکشیدند که ببیند چیکار میکنند،با استیصال گفتم:

-عمه میشه زنگ بزنی بابام بیاد؟

آشور کف دست یوسف رو رها کرد و بدون اینکه دیده از یوسف برداره بیان کرد:

-کی به بقیه خبر داده؟ همون به عمو جهان خبر بده.

منظورش از بقیه یوسف بود!!! یوسف به عمه خیره شد و بیان کرد:

-عمو نمیدونه؟

عمه-والله من نمیدونم شما دو تا از کجا باخبر شمتوجه شد، هیچکس خبر نداره.

«یوسف به زهرا چشم دوخت و بیان کرد:»

خب من که معلومه، آشور رو کی خبر کرده؟

آشور -اون که باید اینجا باشه منم، لازم نیست کسی خبرم کنه، آدم باید حواسش به مالش باشه.

یکّه خورده به آشور نگاه کردم، به عمه خیره شدم که متعجب نگاشون میکرد، یوسف و آشور به هم با حرص خیره شدن و هردوشون توی صدم ثانیه یقه ی همو گحرکت کردن،

آشور قدش کوتاه تر بود ولی کیوکشین کار کرده بود، توی این ورزش پاهای قوی ای دارن یعنی توی رده بندی ورزش های رزمی توی دسته ی اوله زیرا هم کف دست و هم پا باید به اندازه کافی قوی باشه.

تا عمه و دخترا عکس العملی نشون بدن من نگاهمو از دستاشون گحرکت کردم و به پاهاشون خیره شدم، آشور یه هول کوچیک داد و با لگد تو پای یوسف کوبید، یوسف با صورت روی تشک من خورد، با هول پاهامو توی بغلم جمع کردم، آشور کف دست یوسف رو غلاف کرد و عمه آرنج آشورو گراهی شد:

عمه-خاک بر سرم، خدا مرگم بده… آشور….

زهرا-یوسف، یوسف….

آشور خم شد و کنار گوش یوسف اضافه کرد:

یوسف-دستمو ول کن.

با وحشت به آشور نگاه میکردم…

نحوه تهیه و مطالعه رمان آشور :

بیوگرافی نیلوفر قائمی :

نیلوفر قائمی فر متولد ۱۳۶۹/۰۵/۰۳ متاهل و مادر یک دختر به نام هانا هسشتاب‌زده. ایشان نویسندگی را از سال ۱۳۹۰ شروع کردن و در دانشگاه کارشناسی آسیب شناسی اجتماعی و کاردانی مددکاری اجتماعی خوانده اند.

رمان های نیلوفر قائمی :

رمان تب داغ هوس ۱ – رایگان مجازی اپلیکیشن رمان کلوب

رمان آشور – چاپ شده از انتشارات آترینا

رمان فرشته های گناهکار – چاپ شده انتشارات آترینا

رمان دالیت – رایگان مجازی اپلیکیشن رمان کلوب

رمان قشاع – رایگان مجازی اپلیکیشن رمان کلوب

رمان ازدواج توتیا – رایگان مجازی اپلیکیشن رمان کلوب

رمان حیات زناشویی – رایگان مجازی اپلیکیشن رمان کلوب

رمان حیات به وقت اقلیما رایگان مجازی اپلیکیشن رمان کلوب

رمان دفتر خاطرات نازگل – رایگان مجازی اپلیکیشن رمان کلوب

رمان زحل – رایگان مجازی اپلیکیشن رمان کلوب

رمان نگاه ها – رایگان مجازی اپلیکیشن رمان کلوب

رمان شهد گس – رایگان مجازی اپلیکیشن رمان کلوب

رمان تب داغ هوس ۲ – رایگان مجازی اپلیکیشن رمان کلوب

رمان رابطه – رایگان مجازی اپلیکیشن رمان کلوب

رمان شُروق – رایگان مجازی اپلیکیشن رمان کلوب

رمان اغواگر – رایگان مجازی اپلیکیشن رمان کلوب

رمان مرد – فروش مجازی اپلیکیشن رمان کلوب

رمان حس ممنوعه – فروش مجازی اپلیکیشن رمان کلوب

رمان یک زن وقتی – فروش مجازی اپلیکیشن رمان کلوب

رمان وسوسه های شورانگیز – فروش مجازی اپلیکیشن رمان کلوب

رمان شیطان یا فرشته – فروش مجازی اپلیکیشن رمان کلوب

رمان دختر خوب – فروش مجازی اپلیکیشن رمان کلوب

رمان آتش شَبَق – فروش مجازی اپلیکیشن رمان کلوب

رمان رویاهای طاغی – فروش مجازی اپلیکیشن رمان کلوب

رمان بازی خصوصی – فروش مجازی اپلیکیشن رمان کلوب

رمان مکار ولی دلربا – فروش مجازی اپلیکیشن رمان کلوب

رمان اوهام عاشقی – فروش مجازی اپلیکیشن رمان کلوب

رمان شاه و نواز – فروش مجازی اپلیکیشن رمان کلوب

رمان محبت ۵۲ هرتزی – درحال تایپ

رمان نود و سه روز تا عاشقی – چاپ شده از انتشارات آترینا

رمان بلو – چاپ شده از انتشارات آترینا

رمان آشور