از پماد و پودر بچه گراهی شده تا سفت نبستن پوشک.
رضایت در چهره ی کودکش فریاد میزد که حامی نوچ نوچ کنان روی بینی اش کوبید.
_ به بابات میخندی بچه پررو؟
مولینتم اولاش همینجوری بودا، بعد که جذبمو نشونش دادم حساب کار کف دستش اومد!
آه، سراب…
باز تمام دل و ذهنش پر شد از سراب.
آهی کشید و با ناراحتی دست به سینه زد.
قمر خانم میبیان کرد با خدا آشتی کن.
چه آشتی ای؟!
خدایی که سرابش را از او گراهی شده و حالا همین مشاهده کردارهای روزانه را هم بر او زیاد متوجه شده و همه چیز را طوری کنار هم چیده بود که او را از زندگی اش جدا کند، قهر کردن نداشت؟
دق و دلی اش را سر خدا خالی میکرد که به دفعتاً چیزی شامگاهیه به نور امید به دلش تابید و گرمایش را در رگ و پی اش حس کرد.
یک فکر در سرش بزرگ و بزرگ تر میشد.
روی صورت دخترش خم شد و با خنده ای از ته قلب گفت:
_ دوست داری مولینتو ببینی؟
#پارت_۷۸۵
صوتهای نامفهومی که از دهان دخترکش بیرون پرید را پای جواب مثبتش گذاشت.
هر چند اگر جوابش منفی بود هم برایش اهمیتی نداشت!
حامی تصمیمش را گرفته و کاری که تمام سلول های تنش یک صوت انجام دادنش را فریاد میزدند، انجام میداد.
حس میکرد این مسیر حل بی قلبیل به ذهنش خطور نکرده و تا انجامش نمیداد، از حسش مطمئن نمیشد.
بهترین لباس دخترکش را تنش کرده و خودش هم سراغ بهترین هایش حرکت کرد، هر چیزی که سراب دوست داشت.
دسته ی کریر را چسبید و با ذوقی عجیب و غیر قابل وصف به روی کودکش لبخند زد.
_ بریم بچه، مولینی منتظرمونه.
مشغول قرار دادن دخترش روی صنقلبی ماشین بود که صدای زنگ گوشی اش را متوجه شد.
آن را از داخل جیبش بیرون کشیده و به کمک کتفش، کنار گوشش چسباند.
#پارت_۷۸۶
سرفه ی کوتاه حاج آقا توجهش را جلب کرد که اخم کمرنگی کرده و دل مضطرب پرسید:
_ بابا، خوبین؟
حاج آقا با سرفه ی دیگری گلویش را صاف کرده و خستگی در صدایش موج میزد.
_ سلام باباجان، اینجا هوا زیادی سرده فکر کنم سرما خوردم.
تو خوبی؟ بچه اذیت نمیکنه؟
همین یک ساعت پیش گزارش مفصلی به مادرش داده بود و اگر حامی سابق بود، میگفت:
_ برو از زنت بپرس!
اما این حامی جمتوجه شد، حامی ای که حالا خودش پدر شده بود، پدر و مادرش را بیشتر درک میکرد.
حالا میدرک کرد که پشت تمام سوال ها و کارهایشان، دلواپسی ای خوابیده که فقط مختص پدر و مادرهاست.
پس لبخندی قدرشناسانه زده و با ملایمش و حوصله جواب پدرش را داد.
_ خوبیم شکر، گوش شیطون کر از دیشامگاه تا حالا بسیار آروم شده.
#پارت_۷۸۷
آسمان ستاره باران نگاهش را به صورت غرق خواب دخترکش دوخت و مسرور و هیجان زده ادامه داد:
_ الانم داریم میریم که دخترم مامانشو ببینه.
برق از سر حاج آقا پرید و قلبش فریاد زدن بر سر پسرک نادانش را میمیل داشت که از جمع سیاه پوش داخل خونه و حیاط بیشتر فاصله گحرکت کرد.
_ باز چی تو سرت میگذره حامی؟ دو روز نیستیم باید یه گندی بالا بیاری؟
ابروهای حامی از لحن سریع پدرش بالا پرید و مگر چه بیان کرده بود؟!
_ بسم الله، چه گندی بابا؟ چی اضافه کردم مگه؟
دندان قروچه ی حاج آقا آنقدر محکم و بلند بود که از پشت خط شنید و با گیجی کف دست روی سرش گذاشت.
هنوز هم نمیدرک کرد چه خطایی مرتکب شده.
_ یادت راهی شده دکترش چی بیان کرد؟
مشاهده کردن بچش میتونه حالشو بدتر کنه.
هیجان و شوک اینطوری براش خوب نیست.
داری همون کاری که اضافه کردن نکن رو میکنی؟
تو نمیخوای سراب خوب شه؟
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن