باحضور گیسو و جمع خانواده ام موفق شدم برای چند ساعت هم که شده به کوهیار فکرنکنم واز بودن کسایی که دارم خداروشکرکنم! مگه من چی میتمایل داشتم ازخدا جز یه خانواده سالم و محیطی آروم؟ قلب شکسته ام رو اگر فاکتور میگراهی شدم زندگی داشت روال عادیشو طی میکرد ومن الکی واسه خودم سختش کرده بودم!
توی چشم بهم زدن مرخصیم تموم شد و باید برمیگشتم به تعبیدگاهم..
تعبیدگاهی که خودم انتخابش کرده بودم.. ولی بایدباهاش کنارمیومدم.. یادم میاد ازهمون بچگی هم بابا توی گوش بچه هاش خونده بود، انتخاب هاشونو دلبسته شده باشن وباهاشون کناربیان! زیرا درنهایت انتخاب خودت بوده!!
لباس هامو پوشیدم و حاضر وآماده روبه روی آینه نشستم و به خودم چشم دوختم ومنتظرشدم تا گیسوهم آماده بشه!
قراربود مثل گذشته باهم سرکار بریم و مرور خاطرات کنیم!
داشتم به خودم نگاه میکردم که گیسو بیان کرد:
_باورکن قشنگی نیاز نیست مثل دیوانه ها به خودت زل بزنی!
با حسرت آهی کشیدم واضافه کردم:
_دلبری به چه دردم میخوره گیسو؟ وقتی چیزی که باید رو ندارم.. وقتی توی جهانیی نفس میکشم که بوی کوهیار ازش پرکشیده؟؟
یه دفعه شیشه ادکلنش ازدستش افتاد روی میز و ادکلنش شکست!
خداروشکر میز توالت چوپی بود وگرنه اصلا توانایی پرداخت خسارت رو نداشتم!
_هیع!! چی شد؟
_وای ببخشید! خاک توسرم کنن از دستم لیزخورد!
_فدای سرت کف دستت چیزی نشد؟ خودت خوبی؟
کلافه چنگی به موهاش زد وبا عجز وناله اظهار کرد:
_اینقدرخوب نباش سارا!
گیج شدم از حرفش.. چی گفته بودم مگه؟
باهمون گیجی نگاهش کردم که گفت:
_عاشقی کورت کرده حالیت نیست که اون آقا ولت کرده و معلوم نیست الان باکی ریخته روهم! اونوقت توبیا ازهمه چیزت بگذر چرا؟؟؟ چراکه آقا کوهیار نیست اونارو ببینه!
_گیسو؟ یه سوال بپرسم راستشو میگی؟
کلافه به موهاش چنگ زد وجواب نداد..
_ازت جواب خواستم گیسو!
_بپرس سارا جان.. من کدوم دفعه بهت دروغ گفتم باردومم باشه؟
_توچت شده؟ از کوهیار چیزی میدونی؟ چرا همتون یه جوری شدین؟ من همش دو هفته نبودم واین همه تغییر برای دو هفته بهشدت زیاده ها!
با ساکتش نشست کنارم و گونه ام رو بوسید واظهار کرد:
_نه خواهر جان چی میخواد بشه؟ من که بخاطر تو آزردهم و از طرفی هم مشکلات حیاتم زیاد شده ولی کوهیار! دلم نمیخواد خودتو نابود کنی چون اون دیگه نیست! قلبم نمیخواد تارک جهان کنی زیرا اون صبرنکرد حتی واسش توضیح بدی وانگ بهت چسبوند..
_ازش چیزی میدونی؟
_من از اون خبرندارم سارا.. طبق حرف هایی که زدی آتیش گرفتم.. فقط همین!
میدونستم گیسو داره می پیچونه پس بیخیالش شدم چراکه اگه نخواد حرف بزنه آسمون هم به زمین برسه نمیزنه!
داشت دیرمون میشد.. تندشتابزده آماده شدیم و راهی شدیم که به کار زیستنمون برسیم!
به اصرار گیسو مثل همیشگی بین راهمون راهی شدیم کله پزی و طبق همیشگی گیسو نذاشت من حساب کنم..
مسیر من متروخور نبود وباید از گیسو جدا میشدم..
_خب دیگه وقت خداحافظیه.. هفته دیگه می بینمت!
_ع چرا؟ مگه بامن نمیای؟
_یادت راهی شده ما دیگه پیش هم کار نمیکنیم؟
_نه اما فکرکردم تا یه مسیری روباهم میریم!
_نه عشقم مسیرمن مترو خور نیست! برو دیرت میشه پندار گیرنده بهت!
کف دستشاشو دور گردنم حلقه کرد وگفت:
_خیلی خوش گذشت.. فکرنمیکردم اینقدر ازهم دور بشیم که یه روزگاری برسه قلبم نخواد فردایی باشه!
گونشو بوسیدم وگفتم:
_محبت منی خواهری.. ولی یادت باشه ها.. یه چیزیت بود وبه من نبیان کردی!
_میگم خواهر.. یه روزگاری همه چی رو میفهمی و ازته قلبم آرزو میکنم هیچوقت اون روزگار نرسه!
_ببین باز داری مرموز میشی ها!!
_بروخوشگلم.. دیرن نشه یه وقت! خداحافظ!
همدیگه رو بوسیدیم و ازهم جدا شدیم!
دیرم شده بود و مجبورشدم تاکسی دربست بگیرم..
نیم ساعت بعد جلوی خونه پندارپیاده شدم!
به ساعت خیره شدم.. نه وچهل دقیقه بود.. یک ساعت و چهل دقیقه تاخیر!
_خدایا خودت به خیربگذرون!
کلید رو به در انداختم و قبلش زنگ زدم و راهی شدم داخل…
وارد خونه که شدم همه سرمیز صبحونه بودن!
فکرنمیکردم این وقت روزگار پنداز خونه باشه و جالب ترازاون این ساعت صبحونه بخورن!!!
_سلام.. صبح بخیر!
بجز آرش که برج زهرمار بود همه با روی خوش جواب دادن و خوش آمد اظهار کردن..
_معذرت میخوام دیرشد مشکلی پیش اومده بود..
پندار_ اشکالی نداره دخترم.. برو لباس هاتو عوض کن بیا صبحونه بخور!
_ممنونم.. صرف شده.. نوش جونتون!
راهی شدم توی اتاقم و لباس های مسخره ای که ازشون متنفر بودم رو پوشیدم و رفتم کنار آمنه نشستم و اظهار کردم:
_خوبی آمنه جونم؟ دلم برات تنگ شده بود!
توی چشم هاش یه جهان غم پنهان شده بود.. با تبسمی ناراحت اظهار کرد:
_منم قلبم برات تنگ شده بود عزیزقلبم.. خوبی؟
چشم هامو روی هم گذاشتم وگفت:
_خوبه خوب!!
پندار_ سارا جان میتونم باهات حرف بزنم؟
بانگاهی مضطرب بهش دیده دوختم..
چه خبربود امروز.. پندارهم دلخور به نظر میرسید!
آرش کشیده شد و همین که قدم اول رو برداشت صدای عصبی پندار لرز به جونم انداخت…
_بشین سرجات.. هیچ جا نمیری تا من برگردم!
آرش_ بابا؟
_اضافه کردم جایی نمیری تا من بیام!!
عصبی مشتشو روی میز کوبید و جای گرفت سرجاش!
آب دهنمو باصدا قورت دادم و به پندار خیره شدم..
خدایا خودت کمک کن.. چه خبرشده اینجا؟؟؟
بااشاره بهم اضافه کرد که کشیده شم..
دست هام می لرزید.. با عجزبه آمنه که اشک توی نگاه هاش جمع شده نگاه کردم…
بیصدا دنبال پندار راهی شدم و هرلحظه منتظر شنیدن اخراج و برگشت خوردن چک وسفته هام بودم…
حرکت کردیم داخل اتاق کارش…
پشت میزش جای گرفت و بیان کرد:
_در رو ببند…
با مکث در اتاقو بستم و همونجا منتظرشدم!
_چیزی شده آقای پندار؟
_چی میخواد بشه؟ امروزگار آرش خان سوپرایزمون کرد!
_ی.. یعنی چی؟
_میخواد هرچه زودتر ازدواج کنه…
گیج نگاهش کردم…
_چون واسه دو ماه دیگه پرواز دارن و میخوان مهاجرت کنن!
_خ.. خب.. اومم… چقدر زود…
_عجله کن دختر.. آرش نباید بره.. حتی اگه به اجبار به عقدش دربیای!!
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن