رمان آبی به رنگ احساس من پارت آخر

اهسته سرمو قد بلند کردم..نگاهم دلخور بود..
نفس عمیق کشید و بیان کرد :من چکار کردم که نگاهت انقدر ازم دلخور وگرفته ست؟..
با زبونم لبم رو تر کردم و بیان کردم :شک کردی..
–من؟..بهار من به تو شک کردم؟..رو چه حسابی اینو میگی؟..مگه من حرفی به تو زدم؟..
سرمو تکون دادم و گفتم :نه..اما..نگاهت..
–نگام چی بهار؟..من با نگاهم اضافه کردم به تو شک دارم؟..من اصلا نگات کردم؟..تمام مدت که تو اتاق بودی سرمو قد بلند کردم؟..
-نه ..همین بی توجهیات بهم فهموند که بهم شک داری..وقتی داشتم از اتاق می راهی شدم بیرون سرتو برگردوندی..اینا یعنی چی اریا؟..
نمی دونم چرا حرفامو با حرص می زدم..شاید چون طاقت نداشتم اریا این راهی شدار رو باهام بکنه..
اریا تبسم ماتی زد و مستقیم زل زد تو دیدهام..
–بهار تو قبول داری که من یه مردم؟..قبول داری که غیرت دارم؟..هیچ وقت نباید با غیرت یه مرد بازی کرد..چراکه غیرت عذاب بزرگیه برای یه مرد..با متوجه شدن حرف های شاهد همه ی احتمالاتم دور این محور می چرخید که تو بی گناهی و اون عوضی داره تحریکم می کنه..من که بچه نیستم بهار..اظهار کرده بودم پلیسم و از نگاه متهمام می فهمم که چه کاره هستن و راست و دروغشون چیه..اما شاهد متهم من نبود که صرفا به خاطر مواد یا قتل یا هر چیز دیگه به کف دستم بیافته..اون کسی ِ که داره با غیرتم بازی می کنه..به ناموسم بی احترامی می کنه..اینا رو می فهمی بهار؟..تو جای من نیستی..تو نمی تونی درون ِ من رو درک کنی..درونه یه مرد متعصب رو..مردی که با جون و قلب عاشق همسرشه و حالا یه ابلهی پیدا شده و میگه با زنت بودم..حتی همین یه جمله هم یه مرد رو می شکنه چه برسه به حرفای شاهد..من ذهنم درگیر اون بود..ذهنم درگیر حرفاش بود..به تو اعتماد دارم اما به شاهد نه..بهت نگاه نمی کردم تا نبینی شکستم..به محض اینکه نگات می کردم این بغض لعنتی سر باز می کرد..غرورم خورد شد اما نمی میل داشتم تو بفهمی..اون موقع که شاهد بود و با خشم نگات کردم تو از قلبم خبر نداشتی..نمی دونستی چه طوفانی تو قلبم برپا شده..خشمم از شاهد بود و نگاهم حاکی از قلب طوفان زده م..اما بعد که تنها شدیم مشاهده کردم شکستمو نباید نشونت بدم ..نباید بفهمی که غرور مردونه ی شوهرت خورد شده..ولی وقتی از اتاق بردنت بیرون.. طاقت نیاوردم و..
دیگه ادامه نداد..بغض داشت خفه ش می کرد..سرشو تکون می داد و هیچی نمی گفت..نگاهش به زمین بود..
با متوجه شدن حرفاش قلبم اتیش گرفت..ازاین متوجه شد به قضیه نگاه نکرده بودم..چرا زود قضاوت کردم؟..قبول داشتم اریا مرد بود با یه غرور مردونه ..با یه غیرت خاص و قوی..چرا اینا رو نامشاهده کرده گحرکت کردم؟..چرا از طرف خودم نگاهش رو معنی کردم اما به درونش نگاه نکردم؟..
مگه اون همواره از تو نگاهام پی به حقیقت نمی برد؟..پس چرا من به درونش توجه نکردم و حرف قلبشو نخوندم؟..
اریا عاشق تر بود یا من؟..اریا بیشتر دوستم داشت یا من؟..
نوید تمام مدت روشو برگردونده بود..اینجوری بهتر بود..راحت تر می تونستم به اریا نگاه کنم و با نگاهم و کلامم باهاش حرف بزنم..
از جام بلند شدم..رو به روش زانو زدم..
با صدای ارومی زیر لب صوتش زدم..
-اریا..
اروم سرشو کشیده کرد..اشک تو دیدهاش حلقه بسته بود..
به نوید نگاه کردم..هنوز روش اونور بود..
سرمو بردم جلو..زیر گوش اریا زمزمه کردم :اگر هنوز هم می تونی پاکیمو از تو چشمام بخونی پس نگام کن..دقیق نگام کن..زل بزن تو چشمام..بهم بگو..
صورتمو روبه روی صورتش قرار دادم..هر دو زل زده بودیم تو دیدهای هم..نگاه اریا توی چشمام قفل شده بود..حتی پلک هم نمی زد..
لبخند اروم اروم قرار گرفت رو لباش..من هم به روش تبسم زدم..
صورتشو اورد جلو..زیر گوشم اروم به طوری که نوید نشونه گفت :بهارِ من همواره پاکه..از روی زمین نیستش می کنم کسی رو که بخواد بهت دست بزنه عزیز دل ِ اریا..
تبسمم پررنگتر شد..ناخداگاه صورتشو بوسیدم..
نوید تک سرفه ای کرد..از اریا جدا شدم..نوید هنوز روش اونطرف بود..
با صدای شوخی گفت :گردنم خشک شد..بزنید رو دور شتاب‌زده دیگه..برگردم؟..
اریا با تبسم گفت :مزاحمی خب..حالا هم تحمل کن..
–کف دستت درد نکنه..اریا جون خاله..جون عزیزت بذار برگردم ..باور کن گردنم دیگه صاف نمیشه..
اریا اروم لبخند زد و بیان کرد :قسم نده..برگرد..
نوید صورتشو برگردوند..گردنشو به چپ و راست تکون داد ..
به اریا چشم دوختم..به روی لباش لبخند بود..
همون موقع در اتاق باز شد..
شاهد هممسیر ۲ تا مرد قوی هیکل اومدن تو اتاق..
با متوجه شدن من یه تای ابروشو داد بالا و نگاهش از روی صورتم به طرف اریا کشیده شد..
پوزخند زد و رو به من اضافه کرد :پس همه چیزو بهش گفتی اره؟..
چیزی ناضافه کردم فقط با نفرت نگاش کردم..
رو به اریا خیلی ریلکس اظهار کرد :طلاقش نمیدی؟..
اریا با خشم زیر لب غرید :خفه شو عوضی..مگه شهر هرته که الکی الکی زنمو طلاق بدم؟..مگه اینکه از رو جنازه ی من رد بشی کف دستت به بهار برسه..اون زنه منه ..زن من هم می مونه..
شاهد با ارامش به طرفم اومد..خودمو چسبوندم به پای اریا.. ولی کف دستای اونم بسته بود و نمی تونست کاری بکنه..
شاهد زیر بازومو گرفت.. با یه حرکت بلندم کرد..به اریا خیره شدم..نگاه سرخ و پراز خشمش به شاهد بود..
شاهد به اریا اظهار کرد :ظاهرا با زبون خوش حرف توی گوشت نمیره نه؟..مشکلی نیست..همون حرفی که خودت زدی رو عملیش می کنم..از روی جنازت هم خودم رد میشم هم زنت..اونجوری دیگه نیازی به طلاق نیست..وقتی بمیری دیگه همه چی تمومه..
با شنیدن این حرف جیغ کشیدم .. با خشم برگشتم سمت شاهد..
محکم کف دستمو از تو کف دستش کشیدم و سرش داد زدم:اونی که باید بمیره تویی نه اریا..تو یه عوضی ِپستی..یه مزاحم که می خواد ارامش رو از حیات من بگیره..ارزو می کنم به درک واصل بشی..
شاهد محکمتر بازومو گحرکت کرد و بیان کرد :ارزو بر جوانان عیب نیست دختر جون..
به اون دوتا مرد اشاره کرد ..اومدن جلو..طناب رو از دور اریا و نوید باز کردن..هنوز کف دستاشون بسته بود..زیر کتفشون رو گحرکت کردن و قد بلندشون کردن..
هر دو تقلا می کردن اما بی فایده بود..خودمو به هر دری می زدم تا از دستش خلاص بشم ولی نمی شد..
از ویلا خارج شدیم..اریا و نوید رو مجبور کردن هر دو زانو بزنند..شاهد منو محکم گرفته بود..
رو به یکی از مردا اشاره کرد..راهی شد بالای سر اریا ایستاد..شاهد رو به روشون بود..من رو هم دنبال خودش می کشید..مرد اسلحه ش رو به طرف اریا نشونه گرفت..
با متوجه شدن اون صحنه زدم به سیم اخر..دستام از پشت بسته بود..شاهد هم بازومو چسبیده بود..کف دستامو مشت کردم و محکم کوبیدم تو شکمش..انگار همه ی نیروم جمع شده بود تو کف دستام..شاهد ناله ای کرد و دستش شل شد..
از فرصت استفاده کردم و به طرف اریا دویدم..رو به روش زانو زدم..تو چشمام اشک حلقه بسته بود..بغض کرده بودم..ولی نگاه دلواپسم به اریا بود..
نگاه گرم و مهربونی بهم انداخت واروم اضافه کرد :مضطرب نباش خانمی..
-نمی تونم اریا..این عوضیا می خوان بکشنت..
–نترس..نمی تونن..
با تعجب نگاش کردم..منظورش چی بود؟!..
شاهد به طرفم اومد .. زیر بازومو گراهی شد..کشیدهم کرد ..منو کشید سمت خودش..
اریا داد زد :ولش کن..اون که کف دستش بسته ست..نمی تونه فرار کنه..
–زیادی حرف می زنی جناب سرگرد..من هر کار که بخوام می کنم..شیرفهم شد؟..
رو به مرد اشاره کرد..جیغ کشیدم..تقلا می کردم..اروم و قرار نداشتم..
-عوضیا ولشون کنید..همه تون یه مشت ادمای پست و رذلید..ادم کشا..
شاهد داد زد :خفه شو..
ولی هیچ کس جلو دارم نبود..جیغ و داد می کردم..
با گوش دادن صوتی گلوله نگاهامو بستم..خدایا..نــــــــــه..
اشک از چشمام جاری شد..اریا…
اروم لای چشمامو باز کردم..با تعجب به رو به روم خیره شدم..اریا و نوید زنده بودن..ولی مردی که می میل داشت بهشون شلیک کنه غرق خون افتاده بود رو زمین..
صوتیی از پشت سر باعث شد همه ی نگاه ها به اون سمت کشیده بشه..
–به به..می بینم که جمعتون حسابی جمعه..
کم مونده بود دیدهام از کاسه بزنه بیرون..زیر لب اسمشو زمزمه کردم..باورم نمی شد..اون اینجا چکار می کرد؟!..
سردی لوله ی اسلحه رو روی پیشونیم حس کردم..شاهد اسلحه ش رو گذاشته بود کنار پیشونیم..
اما نگاه من به اون بود..به..به بهنوش..
یه مرد هیکلی وقد بلند هم کنارش توقف کرده بود..بهش اشاره کرد..به طرف اریا و نوید حرکت کرد و کف دستاشونو باز کرد..هر دو توقف کردند..ولی اون مرد اسلحه ش رو به طرفشون نشونه گرفت..
اریا با اخم رو به بهنوش اظهار کرد :تو اینجا چکار می کنی؟..چطور ازاد شدی؟..
بهنوش راهی شد جلو..نگاه پر از نفرتی به اریا انداخت و اظهار کرد :تو که باید بهتر با قانون اشنا باشی جناب سرگرد..سند گذاشتم اومدم بیرون..موقتی..اما همین هم منو به هدفم می رسونه ..
–چه هدفی؟!..
بهنوش پوزخند زد و گفت :کشتن ِ تو و..
به نوید اشاره کرد و گفت :پسرخاله ی عزیزت..
رو به شاهد بیان کرد :به تو کاری ندارم..می تونی با اون سوگلیت بری رد کارت..اما تا من نگفتم هیچ کس از اینجا جم نمی خوره..
رو به اریا ادامه داد :کار من فقط با این دوتاست..
نوید داد زد :از کشتن ما چی گیرت میاد؟..تو یه دیوونه ای بهنوش..فقط واسه اینکه اریا و اقابزرگ ازت شکایت کردن می خوای ادم بکشی؟..
بهنوش با همون پوزخند روی لباش اسلحه ش رو به طرف نوید نشونه گراهی شد وبیان کرد :کم حرف بزن جناب سروان..یه نفسی هم بکش..نه..انقدر خر نیستم که به خاطر یه شکایته ساده کف دست به قتل بزنم..
اریا داد زد :پس قلبیلت چیه؟..تو ادم نمیشی نه؟..
بهنوش با خشم فریاد زد :خفه شو اریا..ببند دهنتو..می خوای قلبیلمو بدونی؟..اره؟..باشه بهت میگم..تویِ عوضی..باعث مرگ کسی که دوستش داشتم شدی..باعث شدی کسی که عاشقش بودم سرش بره بالای دار..تو..تو و نوید..هر دوی شما باید کشته بشید..می خوام دارتون بزنم..همونطور که کیارش ِ من رو کشتید باید کشته بشید..
دهانم از زور تعجب باز مونده بود..گفت..کیارش؟!..وای خدا..اینجا چه خبر بود؟!..
از نگاه اریا و نوید هم می خوندم که اونا هم به اندازه ی من شاید هم بیشتر از من.. از حرف های بهنوش تعجب کردن..
اریا گفت :اخه چطور ممکنه؟!..تو..به کیارش علاقه داشتی؟!..پس..
بهنوش :اره..عاشقش بودم..می دونی از کی؟..از وقتی که با تو دوست شد و تو اوردیش خونه ی اقابزرگ..ازهمون دیدار اول بهش علاقه مند شدم..پسر دلپذیری بود..هر کار می کردم تا نظرش رو جلب کنم..حرکت کردم تو شرکت پدرش و درمیل داشت کار دادم..گفتن منشی می خوان..با جون و قلب قبول کردم..باهاش بودم..با کیارش.
.خیلی زود به هم وابسته شدیم..اون هم منو دلبسته شد..بهم گفت دیگه نمی خواد تو شرکت منشی باشم..بهم پیشنهاد کار دیگه ای رو داد..
رو به روی اریا و نوید قدم می زد..
–با کیارش همدست بودم..تو هر چیزی..ولی حرکت کرده راهی شده متوجه شدم تغییر کرده..بهش که گفتم.. اضافه کرد نه داری اشتباه می کنی..
به من خیره شد..نگاهی سرشار از خشم و نفرت..
–همچنان در کنارش فعالیت می کردم..تا اینکه بهم گفت نامزد کرده..خوردم کرد..من دوستش داشتم وبه خاطرش هر کاری می کردم اما اون نابودم کرد..بهش گفتم چرا با من اینکارو کردی..اونم اضافه کرد من دختره رو دوستش ندارم..واسه یه کاری می خوامش..خیالت راحت عاشقی من تویی..این دخترِ مزاحم افتاده بود بین ما..کیارش روزگار به روزگار بیشتر ازم فاصله می گحرکت کرد..اون دختری که باعث سردی کیارش از من شده بود رو نمی شناختم..
به اریا خیره شد واظهار کرد :اون شب توی مهمونی من هم بودم..نقاب داشتم..هیچ کدومتون منو ندیدین..البته نمی دونستم تو هم تو مهمونی هستی..اخر شامگاه فهمیدم..
به من پوزخند زد وگفت :اون دختری که تو بغل کیارش داشت باهاش خوش می گذروند من بودم..همون دختری که با خنده و عشوه تو بغل نامزدت جای گرفته بود و حواس کیارش رو پرت کرده بود ..اره..اون من بودم..ما همو عاشق شدیم..ولی تو بین ما بودی..اگر وعده و وعید های کیارش نبود سه سوت خلاصت می کردم..
اون شامگاه تا می تونستم کیارش رو مست کردم..خودم هم خورده بودم اما به مستی اون نبودم.. ترتیبشو دادم که با اون مرد باشی..می تمایل داشتم از نگاه کیارش بیافتی..تو قشنگ بودی..مطمئنا می تونستی کیارش رو بندازی تو دامت..مشاهده کردم کیارش داره دنبالت می گرده..مطمئن بودم تا الان دخلت اومده..گفتم بذار تورو توی اون حالت ببینه و برای همواره قیدت رو بزنه..ولی ..
به اریا اشاره کرد وبیان کرد :تو نذاشتی..تو دخالت کردی و نذاشتی نقشه م عملی بشه..اون شامگاه منم همجاده کیارش فرار کردم..راهی شدیم خونه ش ..
رو به من گفت :بازم کیارش اومد سمتت اما بهم گفت که کارت تمومه و دیگه اون دختر تو زندگیش نیست..شاد شدم..اینکه همه چیز تموم شد..چطوریش رو نمی دونستم.. اما تموم شد..
به اریا چشم دوخت..ادامه داد :خانواده م از کارهای من خبر نداشتن..حتی نمی دونستن من عاشق کیارش هستم..فکر می کردن توی تهران دارم تو یه شرکت کار می کنم..از همه طرف زمزمه های نامزدی من و تو به گوش می رسید..ولی من کیارش رو می تمایل داشتم..درظاهر وانمود می کردم تورو می خوام..ولی در اصل قلبم با کیارش بود..
رو به اریا و نوید داد زد :اما شما دوتا عوضیِ مزاحم کیارش رو از من گراهی شدید..افتاد پشت میله های زندان..بعد هم اعدامش کردن..از وقتی که درک کردم کیارش رو گرفتن و باعثش اریا بوده به خونش تشنه شدم..قصدم این بود بهش نزدیک بشم و نابودش کنم..اما اون ازدواج کرده بود..دلم می خواست زندگیشو از هم بپاشم و بعد هم از پشت بهش خنجر بزنم..می تمایل داشتم ذهنیتشو نسبت به زنش تغییر بدم..اون زن بهار بود..کسی که روزگاری نامزد عشقم بود..ولی اریا هم کسی بود که عشقم رو ازم گرفته بود..پس باید از هر دوی شما انتقام می گحرکت کردم..هر شامگاه خونه گریه و زاری راه می انداختم و می اضافه کردم اریا رو می خوام..درصورتی که می میل داشتم بهت نزدیک بشم تا به موقعش خوردت کنم..اما تو عاشق بودی..
به من اشاره کرد و فریاد زد :عاشقه این دختر..هر کاری می کردم باز به در بسته می خوردم..اون روزگار وقتی وارد ویلا شمشاهده کرد متوجه شدم سوئیچ ماشین رو برنداشتی..هنوز از در بیرون نراهی شده بودم..برگشتم و توی ماشین رو گشتم..ولی چیزی پیدا نکردم..به بهانه ی سوئیچ اومدم تو اتاقت که تو با خشونت باهام حرکت کردار کردی..
اون روز که کنار دریا بودیم می خواستم بهار رو تحریک کنم..می تمایل داشتم بگم من هنوزم اریا رو دوست دارم..اما این بهار بود که جلوم توقف کرد و اضافه کرد اریا اونو دوست داره و ماله اونه..دیگه داشتم اتیش می گراهی شدم..این دختر همه چیز داشت..عاشقی..اریا..مال و ثروت اریا..از طرفی روزگاری نامزد کیارش بود..
زدم به سیم اخر و هولش دادم ..سرش خورد به سنگ ولی زنده موند..ای کاش می مرد..
روزگار جشن از در پشتی اومدم تو..همه سرشون به کار خودشون گرم بود..راهی شدم تو اتاقتون..همه جارو گشتم..می میل داشتم یه اتو ازتون گیر بیارم..باید کاری می کردم که جلوی همه سکه ی یه پول بشین..از هر دوی شما متنفر بودم..
چمدون رو از زیر تخت اوردم بیرون..چیزی توش نبود..به کفش کف دست زدم..برجسته بود..کنارش زیپ داشت..بازش کردم..مدارکتون اونجا بود..با متوجه شدن اسمت شک کردم..تو بهم اظهار کرده بودی اسمت “بهار احمدیِ”اما توی شناسنامه اسمت “بهار سالاری” بود..تموم مدارک مربوط به تو رو برداشتم..از ویلا زدم بیرون..ذهنم حسابی مشغول شده بود..
از بابام جویا شدم کسی روبه اسم سولین سالاری می شناسه؟..به‌شدت زود شناخت..بهم اضافه کرد که اون مرد ” ماهان ” دایی اریا رو کشته..دیگه رو ابرا بودم..بهتر از این نمی شد..اتوی خوبی بود..ظاهرا چون پدرم با اقابزرگ صمیمی بوده و سامان هم شریکشون بوده پدرم از همه چیز با خبر میشه..
رفتم تهران و تحقیق کردم..استشهاد محلی گرفتم ..هر کاری می کردم تا اقابزرگ رو مطمئن کنم..تو باید از زندگی اریا خارج می شدی..می میل داشتم بیرونت کنم..کیارش اعدام شده بود و این یعنی مرگ حتمی اریا..تو اتیش انتقام روزی هزار بار می سوختم و خاکستر می شدم..ولی اینبار هم به بن بست خوردم..فکر می کردم با این کارم تو از خانواده ی کامرانی طرد میشی..اما طرد که نشدی هیچ..با..
با گوش دادن صوتی فریاد یک نفر همه شوکه شدیم..
– ویلا در محاصره ی پلیسه..کسی از جاش تکون نخوره..
بهنوش اسلحه ش رو توی کف دستاش تکون داد و رو به اریا نشونه گرفت..
دیوانه وار لبخند زد و بیان کرد :تو باید بمیری..حاضرم پلیس منو با یه گلوله از پا در بیاره ..ولی تو هم با من کشته بشی..
با وحشت جیغ کشیدم و محکم خودمو از تو بغل شاهد بیرون کشیدم..ولم نمی کرد..با ارنجم زدم تو صورتش..اما هنوز دنبالم بود..
به طرف اریا دویدم..همزمان آوای پشت سر هم شلیک گلوله خاموشی اونجا رو بر هم زد..
توی بغل اریا بودم..نفسم بند اومده بود..اصلا یادم راهی شده بود چطور باید نفس بکشم..فقط وحشت بود که وجودمو پر کرده بود..
اروم سرمو از اغوشش بیرون اوردم..میل داشتم برگردم که اریا شونه م رو گرفت و نذاشت..نگاش کردم..اما مسیر نگاه اون رو به رو بود..
اریا :نگاه نکن بهار..
-چرا؟!..اریا بذار ببینم چی شده..
نگاهشو دوخت تو نگاهام..اروم سرشو تکون داد..شونه م رو ول کرد..برگشتم..
با مشاهده کردن بهنوش وشاهد که غرق خون افتاده بودن رو زمین جیغ قد بلندی کشیدم و خودمو چسبوندم به اریا..
شاهد جلوی پای من افتاده بود و بهنوش هم درست رو به رومون افتاده بود رو زمین..اطرافشون پر ازخون بود..
اریا سرمو تو اغوش گراهی شد..شوکه شده بودم..اخه چطور این اتفاق افتاد؟!..
با وحشت سرمو کشیده کردم و به لباس اریا دست کشیدم..
-ا..اریا تو که چیزیت نشده؟..حالت خوبه؟..
لبخند زد و با اطمینان گفت :من خوبم خانمی..مضطرب نباش..
نفسمو از سر ارامش دادم بیرون و زیر لب خداروشکر کردم..
جرات نداشتم برگردم و به شاهد و بهنوش نگاه کنم..صحنه ی بدی بود..حالم داشت بد می شد..
نگاهی به اطرافم انداختم..افراد شاهد رو دستبند به کف دست نیروهای پلیس بردن بیرون..
اون مردی که هممسیر بهنوش اومده بود هم تیر خورده بود..
ولی نمی دونستم هر ۳ مردن یا هنوز زنده هسسریع..
*******
امبولانس اومد.. مردی که همجاده بهنوش بود زنده بود اما بهنوش وشاهد تموم کرده بودن..
من و نوید و اریا کناری ایستاده بودیم..نیروهای پلیس همه جای حیاط و ویلا بودند..نگاهم بی هدف روی اون ها بود..
به همه چیز و هیچ چیز فکر می کردم..هم ذهنم پر بود از چراهایی پر از افسوس که چرا شاهد و بهنوش اینکارو کردند و اخر به اینجا رسیدند ؟.. هم تهی بودم از هر فکر و ذهنیتی..نمی دونم..انگار گیج شده بودم..این همه شوک..واقعا سخت بود..
صدام گحرکت کرده بود..رو به اریا اضافه کردم :پلیسا چطور رسیدن؟!..کسی خبرشون کرده بود؟!..
اریا سرشو تکون داد و همونطور که به رو به رو خیره بود اضافه کرد :بذار از اولش رو برات بگم..وقتی دزمشاهده کردنت من شماره پلاک رو برداشتم..انقدر تند از اونجا دور شدن که حتی نتونستم برم از تو ویلا ماشین رو بیارم و تعقیبشون کنم..بدون شک بهش نمی رسیدم..ماشین متعلق به شاهد نبود..شماره پلاک رو گزارش کردیم وادرسش مشخص شد..صاحب ماشین مرده بود و ماشین کف دست پسرش بود..اون هم اعتراف کرد که ماشین رو داده کف دست دوستش..با دوستش که یکی از ادمای شاهد بود تماس گرفت و قرار گذاشت تا ماشین رو تحویل بگیره..
نگام کرد و ادامه داد :گروهی از بچه های ستاد تو اتاق من جمع شدیم تا درمورد همین ماموریتی که من و نوید بر عهده گراهی شده بودیم بحث کنیم..وقت زیادی نداشتیم..نتیجه بر این شد که من و نوید نامحسوس وارد عملیات بشیم..وقتی بیژن..پسر صاحب ماشین سوئیچ رو تحویل گرفت یکی از بچه ها بیژن رو با خودش برد ستاد..بعد هم من و نوید افتادیم دنبال ماشین و تعقیبش کردیم..تا اینجا اومدیم..نوید متوجه یه ماشین مشکوک شده بود ولی سر پیچ غیبش می زنه..
-همون بهنوش بوده درسته؟..
اریا سرشو تکون داد و گفت :ظاهرا همینطوره..حدس می زنم وقتی سند گذاشته اومده بیرون افتاده دنبال ما و تا اینجا اومده..
-چطوری می میل داشتین پلیس رو خبر کنید؟!..هیچ کدوم از مامورا دنبالتون نیومدن؟!..
اریا به نوید نگاه کرد..نوید ریز خندید و پاشو اورد بالا..پاچه ی شلوارشو کمی داد بالا و از توی جورابش یه شیء به‌شدت کوچیک بیرون اورد..یه دکمه ی قرمز روش بود..
با تعجب اضافه کردم :این چیه؟!..
اریا :فرسشتاب‌زدهه..و ردیاب..به کمک این کف دستگاه ِ کوچیک بچه ها پیدامون کردن..گفتم که..از قبل نقشه مون اینطور برنامه ریزی شده بود..اگر بچه ها پشت سرمون می اومدن ممکن بود نقشه لو بره..نمی شد بی گدار به اب زد..اما با این کار شک و شامگاههه ای باقی نمی موند..
-کی فرسسریعه رو فعال کردید؟!..پس چرا انقدر دیر اومدن؟!..
اینبار نوید جواب داد :قبل ازاینکه وارد ویلا بشیم حرکت کردم سمت ماشین تا سوسیس بیارم..
به اریا خیره شد ..هر دو خندیدند..
با تعجب اضافه کردم :سوسیس واسه چی؟!..
اریا :می میل داشت بده به سگ شاهد بخوره..بهش داروی بیهوشی زده بود که بیهوش بشه..
ابرومو انداختم بالا و اضافه کرد :وای چه جالب..عجب فکری..
نوید خندید و گفت :زن داداش ما رو دست کم نگیر..
خندیدم..ادامه داد :بعد هم که اومدم پیش اریا و عملیات رو شروع کردیم..وقتی که ادمای شاهد پیدامون کردن می میل داشتم فعالش کنم ولی نتونستم..هم جلوی دیدهشون لو می راهی شدیم و هم اینکه فرصتی بهمون ندادن..تو اتاق هم شاهد و دار و کف دسته ش بودن و نمی شد..اون همه ادم چشمشون به ما بود..بعد هم که ما رو بستن به صنقلبی و نتونستم..وقتی اوردنمون بیرون و تو حیاط زانو زدیم بدون فوت وقت..دکمه رو فشار دادم..تا بهنوش اومد و کمی وقت گذشت نیروها هم رسیدن..
با لبخند به اریا نگاه کردم و اظهار کردم :پس واسه ی همین بیان کردی نترسم؟!..
اریا هم با تبسم سرشو تکون داد..
رو به هر دوشون گفتم :پس کلی توی این عملیات اکشن بازی کردین..
نوید خندید و گفت :اکشن بازی نه زن داداش..عملیات ۰۰۷ ..
من و اریا هر دو تبسم زدیم..
برگشتم و به ماشین امبولانس نگاه کردم که حرکت کرده بود .. داشت از در می رفت بیرون..
اهی کشیدم و گفتم :باورم نمیشه بهنوش و شاهد کشته شدن..واقعا چرا اینطور شد؟!..
اریا خاموشی کوتاهی کرد و گفت :وقتی تو جلوم ایستادی بهنوش شلیک کرد.. همزمان شاهد هم اومد سمت تو که گلوله خورد بهش..همین که صوتی گلوله قد بلند میشه ..پلیس که قبلا اخطار داده بود شلیک می کنند و بهنوش تیر می خوره ..اون مردی هم که هممسیرش بود بهش شلیک میشه اخه به سمت نیروهای پلیس شلیک می کرد..اگر بچه ها بهنوش رو با تیر نمی زدن معلوم نبود چی می شد..بدون شک به هر سه تای ما تیراندازی می کرد..
سرمو تکون دادم و چیزی ناضافه کردم..یاد شاهد و حرفاش افتادم..واقعا سرنوشت چه بازی هایی می کنه..اینکه شاهد توی اون مهمونی باشه .. اریا رو ببینه .. دنبالش بیافته تا بفهمه من هنوز پیش اریا هستم یا نه..بعد که منو ببینه با خودخواهی بخواد به کف دستم بیاره..می دونستم شاهد ادمی ِ که حتما باید به اون چیزی که می خواد برسه..ولی حالا در راه رسیدن به اون چیزی که می خواست جونشو از دست داد..
واقعا چه ارزشی داشت؟!..که بخواد با خودش و حیاتش اینکارو بکنه..موضوع بهنوش هم واقعا شوک برانگیز بود..هیچ وقت فکرشو هم نمی کردم اون دختری که اون شامگاه تو مهمونی تو اغوش کیارش بود و باهاش می اظهار کرد ومی ریز خندید بهنوش باشه..واقعا توی این مدت چقدر ماجرا اتفاق افتاد و ما ناخواسته و ناطلاع داشته درگیرش شدیم..
وتهش هم رسید به اینجا..
*******
توی ماشین بودیم و داشتیم بر می گشتیم..هر ۳ خاموشی کرده بودیم..
وارد شهر که شدیم اریا گفت :بهار می خوام بهت یه چیزی بگم ..اما قول بده اروم باشی..
دلم ریخت..تو قلبم گفتم ای خدا..باز چی شده؟!..
با تعجب اضافه کردم :چی شده اریا؟!..بازم اتفاقی افتاده؟!..
سرشو تکان داد و گفت :نه اون اتفاقی که فکرشو می کنی..این اتفاق می تونه هم خوب باشه و هم..
-خواهش می کنم اگر چیزی شده بگو..
–بهار الان که رسیدیم ویلای اقابزرگ ممکنه ..
کلافه اضافه کردم :ممکنه چی؟!..
اخاموشی کرده بود..این خاموشیش منو می ترسوند..
اینبار نوید گفت :اریا بذار من بگم..
اریا فقط سرشو تکون داد..به نوید چشم دوختم..صنقلبی جلو قرار گرفته بود..برگشت و نگام کرد..
–اقابزرگ می خواد ببینتت..
دیدهام گرد شد ..
-منو؟!..به خاطر..موضوع پدرم؟!..
–اره..اما نه اون چیزی که تو فکر می کنی..موضوع یه چیز دیگه ست..
-موضوع چیه؟!..ای بابا..گیجم کرمشاهده کرد..
اروم لبخند زد و گفت :برسیم خودت می فهمی..بذار اقابزرگ خودش بهت بگه..ولی اصلا دلواپس نباش..باید مسرور هم باشی..
گنگ نگاش کردم..سر در نمی اوردم..اینا چی می اضافه کردن؟!..برای چی باید خرسند باشم؟!..
الان مطمئنا اقابزرگ منو ببینه دیگه باید اشهدمو هم بخونم..
اینکه پدرم پسرش رو کشته..اما اون هم پدر منو کشته..خب پدر من پسرش رو کشته .. این وسط پدرم مقصر بوده..ولی اون هم نباید پدر منو می کشت..
ای واااااااای..به کل گیج شدم..اصلا نمی دونم چی درسته چی غلط..
انقدر تو افکارم غرق شده بودم که نمتوجه شدم کی رسیدیم..
فصل بیست و ششم
با تعجب بهشون نگاه می کردم..
همین که رسیدیم اریا منو اورد ویلای اقابزرگ..هی خودمو می کشیدم عقب می اظهار کردم بذار بعدا اما اریا اصرار می کرد همین الان..
دیگه دیدم نمی تونم کاریش کنم تسلیم شدم و باهاش اومدم..البته نوید هم باهامون بود..
همه توی سالن جمع شده بودن..
مادرجون و پدرجون..خاله و شوهر خاله..و..
از همه مهمتر اقابزرگ..
با مشاهده کردن من همه از جاشون قد بلند شدن..سرمو انداختم پایین .. سلام کردم..مادرجون به طرفم اومد .. محکم بغلم کرد..
با لحن بی سابقه ای گرم و مهربون اظهار کرد :الهی فدات بشم عزیزم..سلام به روی ماهت..کجا بودی دخترم؟..دلمون هزار راه راهی شد..
مات و مبهوت تو بغلش بودم .. از پشتش به بقیه چشم دوختم..رو لبای همه تبسم بود..حتی اقابزرگ..
خدایا خوابــــم؟!..اینجا چه خبره؟!..
از بغلش اومدم بیرون..فکر می کردم الان همه می ریزن سرم که پدر تو ماهان رو کشته ..ولی در کمال تعجب اینطور نشد..
داشتن حسابی تحویلم می گرفتن..همه یکی یکی اومدن جلو و بغلم کردن..به جز اقابزرگ و شوهرخاله و نوید همه رو بغل کرده بودم..
اصلا باورم نمی شد..گیج و منگ بودم..عین نمتوجه شد بمتوجه شدا داشتم نگاشون می کردم..سرخ شده بودم..نه از خجالت و شرم اینکه می دونن من کیم..از اینکه اینجور باهام رفتار می کردن و من هم زیر اون همه نگاه خیره مونده بودم چه کنم..
اقابزرگ :بسته دیگه..دورشو خلوت کنید..
همه با لبخند رفتن کنار و روی مبل قرار گرفتن..
اریا کف دستشو گذاشت پشتم..نگاش کردم..اونم به روم لبخند می زد..
زیر لب گفتم :اریا اینجا چه خبره؟!..چرا همه یه جوری شدن؟!..
اروم لبخند زد و اضافه کرد :بشین خانمی ..اقابزرگ بهت میگه..
رو یه مبل دونفره جای گرفت..من هم کنارش قرار گرفتم..
نگاهم روی همه می چرخید..تا اینکه روی اقابزرگ ثابت موند..
هنوزم لبخند به لبش بود و چیزی که بیشتر مبهوتم می کرد نگاه گرم و مهربونش بود..
*******
اقابزرگ رو به اریا اظهار کرد :صندوقچه ی روی میز رو بهش بده..
اریا از جاش بلند شد و صندوقچه رو برداشت ..به طرفم گرفت..با تعجب نگاش کردم..با تبسم به صندوقچه اشاره کرد..
هنوزم نگام بهت زده بود..از کاراشون سر در نمی اوردم..برخوردشون رو پیش خودم جور دیگه ای برداشت کرده بودم ولی الان..اصلا اونطور که تو ذهنم بود پیش نیومد..
صندوقچه رو گرفتم..اریا کنارم قرار گرفت..
اقابزرگ:بازش کن..
نگاهی به بقیه انداختم..اب دهانمو قورت دادم..یعنی چی توشه؟!..بازش کردم..
با تعجب به محتویات داخلش نگاه کردم..چندتا نامه..سه تا دفترخاطرات..یه شناسنامه ..یه پاکت مدارک هم توش بود که مربوط به گواهی تولد نوزاد و کاغذ ترخیص از بیمارستان جهت زایمان..اوه..سند ازدواج..
اسامی رو خوندم..اقای ماهان کامرانی..خانم مریم صفوی..نگاهام گرد شد..
م..ماهان ؟!.. م..مر..مریم؟!..مامان من؟!..با..ماهان ازدواج کرده بود؟!..پس..
نگاهمو از روی سند ازدواج برداشتم وبه اقابزرگ دوختم..هم تعجب کرده بودم هم لال شده بودم..باورم نمی شد..
اقابزرگ سرشو تکون داد و اضافه کرد:با من بیا..صندوقچه رو هم با خودت بیار..
از جاش کشیده شد..
به اریا چشم دوختم..نمی دونم تو نگام چی مشاهده کرد که زیر لب اضافه کرد :باهاش برو..نترس..
نگاهش بهم اطمینان می داد..
از کنارش بلند شدم..اقابزرگ راهی شد اونطرف سالن..در یکی از اتاقا رو باز کرد..
خودش کنار ایستاد و اظهار کرد :برو داخل..هر چی توی صندوقچه هست رو بخون..بعد بیا بیرون..من پاسخگوی همه ی سوالاتت هستم..
دیگه داشتم شاخ در می اوردم..منظورش چی بود؟!..
چرا هر کی می خواست یه چیزی رو بهم بفهمونه یه صندوقچه می داد کف دستم؟!..
یعنی این مدارک و دفاترهم مربوط به پدر و مادرم می شدن؟!..
به خودم اومدم..دیدم اقابزرگ دیگه کنارم نیست و تمام مدت دارم با خودم فکر میکنم..
رفتم داخل..به اطرافم نگاه کردم..یه میز و صنقلبی گوشه ی اتاق بود..کتابخونه ی کوچیکی رو به روش بود..سمت راست پنجره و سمت چپ یه اینه ی قدی ..
زیاد کنجکاوی نکردم..صندوقچه واجب تر بود..ذهنم بدجور مشغولش شده بود..
پشت میز جای گرفتم..به‌سرعت در صندوقچه رو باز کردم و دفاتر و نامه ها رو اوردم بیرون..مدارک رو هم از داخل پاکت بیرون اوردم..
همه رو ریختم رو میز..قصد کردم اول یکی از نامه ها رو بخونم..
پشتشون رو خیره شدم..پشت هیچ کدوم چیزی نوشته نشده بود ..جز یکیش..”عفو بنما”..
بازش کردم..برگه رو اوردم بیرون..تاشو باز کردم ..
“بسمه تعالی”
سلام..اسم من مریم صفوی است..بی شک من را می شناسید..هیچ وقت با هم رو به رو نشده ایم اما کما بیش از هویت من مطلع هستید..درسته..من..مریم همسر ماهان و مادر نوه یتان هستم..نوه ای که از وجودش بی خبرید..
بسته ای را به دستتان می رسانم..داخل ان صندوقچه ایست که همه ی هویت و گذشته ی من و ماهان در ان گذاشته شده..با خواندن تک به تکشان پی به تمام حقایق خواهی برد..
حرفی ندارم بزنم..فقط این را می گویم که چیزی تا پایان عمرم باقی نمانده..روزگارهای اخر را سپری می کنم..نفس هایی که می کشم هر دم نشان از ان دارد که حیاتم رو به پایان است..
دخترم..بهار را..به نزدتان می فرستم..بهار نوه ی شماست..دختر ماهان..مدارک داخل صندوقچه ست..ان ها را با دقت بخوانید..
خواهش می کنم صبرپیشه کنید و به دنبال ما نگرمشاهده کرد..از شما تقاضا دارم کاری نکنید ..تا بهار خودش پیش شما بیاید..همه ی حقایق را برایش بگویید..من نمی توانم..می خواهم این روزگارهای اخر را بی دغدغه سپری کنم..بدون نگاه پر از سرزنش دخترم..بدون اهی که از سینه بیرون می دهد که چرا حیاتش اینطور تلخ سپری شد..
در اخر از شما یک خواهش دارم..مرا عفو کنید..برای ندانم کاری وپنهان کاری..با وجود شما بهار ِ من سخت بزرگ شد..می دانم ستم بزرگیست..اما من مادرم..نمی توانستم جگرگوشه م را از خود جدا کنم..
با خواندن دفتر خاطرات من.. ماهان و سامان..پی به حقایق می برید..امید به ان دارم که مرا ببخشید..حلالم کنید..
“مریم صفوی”
*******
نامه تو کف دستام خشک شده بود..این نامه ی مادرم بود..برای اقابزرگ نوشته بود..
گف..بیان کرده من..من نوه ی اقابزرگم..د..دختر ماهان !!..
یعنی حقیقت داره؟!..پس اونایی که توی اون صندوقچه بود چی؟!..اون خاطرات..اونا چی؟!..
لحظه به لحظه بیشتر گیج می شدم..روی دفاتر رو خیره شدم..
خاطرات “مریم” ..خاطرات” ماهان”..خاطرات “سولین”..
به نامه ها نگاه کردم..یکی یکی بازشون کردم..نامه ی عاشقانه بود..بعضی ها رو ماهان برای مولینم نوشته بود..بعضی ها رو هم مامان برای ماهان نوشته بود..
قاطی کرده بودم..
دفتر خاطرات مولین رو باز کردم..
یه نامه از لای دفتر افتاد رو میز..برش داشتم..پشتش هیچی نوشته نشده بود..
بازش کردم..
*******
برای دخترم..بهار..
عزیزم ..دختر نازنینم..قبل از انکه خاطرات من را بخوانی باید چند چیز را به تو بگویم..اول از همه مرا ببخش که نامیل داشته تو را گمراه کردم..مجبور شدم..نمی خواستم اما نمی توانستم تحمل کنم..نگاه سرزنش امیزت را..لحن پر شکوه ت را..
من اخر جادهم دخترم..الان پیش من نیستی..این روزها تنهام..سرم را با خواندن خاطرات قدیم گرم می کنم..
الان چیزی نمی گویم..خودت همه چیز را با خواندن خاطرات ما می فهمی..دفاتری که قبلا به اسم خاطرات از من و سولین خواندی نصفش حقیقت داشت اما مابقی نه..
من و سامان هر دو با هم اینکار را کردیم چراکه هر دو از اینده هراس داشتیم..هرچه در ان دفتر خواندی در مورد من تا اشنایی با ماهان و اتفاقات بعد از ان حقیقت داشت..
ولی تا قبل از مرگش حقایق همان هایی بودن که تو خواندی..بعد از مرگ ماهان همه چیز فرق کرد..
حقایق در این دفتر نوشته شده..میل داشتی می توانی گذشته ی پدرت ماهان و سولین را هم بخوانی..
اما خاطرات ماهان و همینطور سولین ..پیوندی با خاطرات من دارد که اگر همه ی ان را با دقت بخوانی پی می بری که در خاطرات انها نیز همین موارد گفته شده است..
برایت ارزوی سلامتی می کنم دخترم ..باز هم از تو درمیل داشت بخشش دارم ..حلالم کن بهارم..
در پناه حق
*******
وای خدا دارم میمیرم..شاخ در نیارم بسیار ِ..
وقت رو تلف نکردمو سریع حرکت کردم سروقت دفترخاطرات مولین..
ابتداش همونی بود که تو اون یکی دفتر هم نوشته بود..
تا اونجایی که ماهان برای ازدواج با مریم اصرار داشت..
بقیه ش فرق می کرد..از اونجا به بعدش رو خوندم..
*******
توی رستوران قرار گذاشتیم..ماهان اظهار کرد که دیگه طاقت نداره ازم دور باشه..منم مثل اون بودم..هر دو دل تو دلمون نبود که به هم برسیم..اما همون شامگاه قلب پدرم درد گرفت و قبل از اینکه برسونیمش بیمارستان تموم کرد..
غصه دار بودم و عزادارِ پدرم .. از طرفی هم عاشق ماهان بودم..
۲ ماه از مرگ پدرم گذشته بود..ماهان هنوز هم برای ازدواج با من اصرار داشت..مادرم حرفی نداشت..ماهان هم مستقل بود..خونه..ماشین..شغل..همه چیز داشت..
هر دو تو یه بیمارستان کار می کردیم..من پرستار و اون پزشک..ازم تمایل داشتگاری کرد واضافه کرد بدون حضور پدر و مادرش می خواد ازدواج بکنه..گفت پدرش ناراضیه و می خواد دختر دیگه ای رو به عقدش در بیاره ولی ماهان اینو نمی تمایل داشت..من هم نمی تونستم از کف دستش بدم..عاشقش بودم..جز مادرم کسی رو نداشتم..
عقد دائم کردیم..حیاتمون عالی بود و در کنار ماهان لذت خاصی داشت..
روزگار به روزگار بیشتر عاشقش می شدم..ولی همواره از این می ترسیدم که اقابزرگ از وجود من توی حیات ماهان بو ببره..می وحشت کردم اون موقع دیگه این خوشبختی رو نداشته باشم..
تا اینکه باردار شدم..دیگه اوج خوشامگاهختیم بود..با به جهان اومدن بهار زیستن ما هم به طراوت بهار شد..
ماهان عاشق بهار بود..اسمش رو خودش انتخاب کرد..می پرستیدش..گاهی من بهش حسادت می کردم و می اضافه کردم تو بهار رو بیشتر از من دوست داری..اما ماهان منو می بوسید و می بیان کرد خانمی این چه حرفیه؟..بهار از وجود توست..بی تو نه من هستم نه بهار..
با این حرفاش عاشق ترم می کرد..مادرم رو داشتم..اون هم با مشاهده کردن خوشامگاهختی من شاد بود..اما این خوشامگاهختی خیلی زود از بین حرکت کرد..
اون روزگار با بهار و ماهان راهی شده بودیم پارک..خیاطی کار داشتم..به ماهان اظهار کردم پیاده میرم..تمایل داشت بهار رو با خودش ببره که بچه بی قراری کرد..بهار تازه ۸ ماهش بود..
به ماهان اضافه کردم با خودم می برمش..اون هم قبول کرد..میل داشت منو برسونه اما قبول نکردم..خیاطی نزدیک بود..
ماهان هم بیمارستان کار داشت و باید می رفت..
*******
بقیه ی خاطرات صحنه ی تصادف ماهان بود..درست مشابه همون خاطراتی که تو دفتر اول خوندم..با این تفاوت که من هم حضور داشتم..یه نوزاد ۸ ماهه..
ادامه ش رو خوندم..
بعد از مرگ ماهان..
بعد از فوت ماهان زندگیم رنگ ماتم گراهی شد..تیره و کدر..
نمی درک کردم روزگارم کی میاد و میره ..شامگاهم چطور سپری میشه..همه ش اه بود و افسوس..
خودم براش مجلس ختم گحرکت کردم..جرات نداشتم برم خونه ی پدرش..از دور شاهد مراسم خاکسپاریش بودم..من..همسرش..جرات نداشتم برم جلو و با شوهرم..عاشقیم ..وداع کنم..
خدایا بسیار سخت بود..با چه قدرتی جلوی پاهامو گحرکت کردم که قدم بر ندارم ..با چه زوری جلوی خودمو گحرکت کردم که به طرفش پرواز نکنم و شیون و زاری مسیر نیاندازم..
از دور توقف کرده بودم و گوشه ی شالم رو جلوی دهانم گراهی شده بودم و ازته قلب زار می زدم و ماهانم رو صوت می زدم..اما..کسی صدامو نمی متوجه شد..
مادرم پیشم بود..بهار رو تر و خشک می کرد..از من که کاری بر نمی اومد..صبح تا شامگاه زانوی غم بغل می گرفتم و از پنجره به بیرون خیره می شدم..انگار تو دل اسمون ماهانم رو می دیدم..به روم تبسم می زد..
دقیقا ۳ ماه از مرگ ماهان گذشته بود که یه روزگار سامان اومد خونه م..اون موقع ها بیشتر با ماهان بود و می متوجه شدمش..ازموضوع ازدواج من و ماهان خبر نداشت ولی وقتی بهار به جهان اومد ماهان همه چیزو بهش اضافه کرد..
دیگه خیلی کم دیدمش..تا الان..
-چیزی شده؟!..
–مریم باید از این شهر بری..
-چرا؟!..
–اقای کامرانی فهمیده ماهان زن داشته و الان دنبالته تا بچه ت رو ازت بگیره..
با وحشت اظهار کردم :چی داری میگی؟!..ولی من بچه م رو بهش نمیدم..این دختر تنها یادگار ماهانِ..
–می دونم..برای همین میگم باید از اینجا بری..
-اخه کجا برم؟!..من و مادرم که جایی رو نداریم..نه دوستی نه فامیلی..
–نگران نباش..من شماها رو مخفی می کنم..
ترس از کف دست دادن دخترم..پاره ی تنم و یادگار دلدادگیم ..من رو وادار کرد تا از شمال فرار کنم..همجاده مادرم به کمک سامان اومدیم تهران..پاما نداشتم..ماهان وضع مالیش عالی بود اما نمی تونستم ثابت کنم که من زنشم و این بچه هم دختر ِماهانِ..بنابراین دستم به جایی بند نبود..اگر می تمایل داشتم این راز رو فاش کنم اقای کامرانی بچه م رو ازم می گحرکت کرد..حاضر بودم گوشه ی خیابون بخوابم اما نذارم جگرگوشه م رو ازم جدا کنند..از پدرم هم چیز زیادی بهم ارث نرسید..یعنی چیزی نداشت که گیر من بیاد..خونمون هم اجاره ای بود..پولش هم خرج کفن و دفن پدرم و..خوراک و پوشاک خودمون و بهار شد..تهش هیچی برام نموند..
سولین برامون یه خونه ی کوچیک و قدیمی خرید ..همراه مادرم و دخترم اونجا ساکن شدیم..سولین هر روز بهمون سر می زد..هر بار یه چیزی برای بهار و خونه می خرید و می اورد..
صدقه بگیر نبودم..درسته مجبور بودم ولی غرور هم داشتم..مصمم شدم برم توی بیمارستان مشغول بشم..
به چند تا از بیمارستان ها جهت کار مراجعه کردم..هیچ کدوم قبولم نکردند..گفتند تعداد پرسنل تکمیلِ و نیاز نداریم..کار دیگه ای هم قبولم نمی کردن..تمایل داشتم تو یه شرکت منشی بشم که رئیسش وقتی درک کرد بیوه هستم و مجردم برام دندون تیز کرد..منم دیگه ردشو نگرفتم و برگشتم خونه..
به سولین چیزی نمی گفتم..به اون ربطی نداشت..حیات خودم بود و دخترم و مادرم..خودم باید اداره ش می کردم..
اما با کدوم کار؟!..
پرستار خصوصی شدم که پسر همون پیرزنی که پرستارش بودم با وجود همسر و فرزند بهم پیشنهاد صیغه کرد..به معنای واقعی کلمه خورد شدم..بیوه بودم..ولی ادم بودم..چرا باهام اینطور حرکت کردار می کردن؟!..چرا نگاهشون به من مثل نگاه یه خریدار به کالای مورد علاقه ش بود؟!..
حسابی ترسیده بودم..به این باور رسیدم که یک زن بیوه نمی تونه ازادانه هر کار تمایل داشت بکنه..تو جامعه اینطور جا افتاده بود..صد افسوس که راهی نداشتم و باید توی خونه می موندم..
سامان متوجه شد پرستار خصوصی شدم..انقدر خشمگین شد که اضافه کردم الان می زنه زیر گوشم..ولی کاری نکرد..تمام خشمش رو سر در حیاط خالی کرد..انقدر محکم کوبیدش به هم که بهار زد زیر گریه..بچه م ترسیده بود..
سامان چرا انقدر عصبی و کلافه شد؟!..
شامگاه اومد خونمون..سفت و سخت..محکم و قاطع ازم تمایل داشتگاری کرد..گفت منو دوست داره و می خواد که همسر دائمش باشم..
اون موقع دقیقا یک سال و نیم از مرگ ماهان گذشته بود..
قبول نکردم..من هنوز هم عاشق ماهان بودم..چطور می تونستم قبول کنم که با سولین ازدواج کنم؟!..
هر روزگار پیشنهادش رو مطرح می کرد وبا جواب منفی من رو به رو می شد..نمی تونستم از خونه بیرونش کنم..چون هم بهش مدئون بودم و هم اینکه اون تنها کسی بود که می شناختم و می تونست کمکم بکنه..درضمن این خونه هم متعلق به اون بود..
از نگاه های مردم خسته شده بودم..تا اینکه یه روزگار حرفی به گوشم رسید که همونجا مرگم رو از خدا خواستم..
از مغازه سبزی خریده بودم و داشتم بر می گشتم خونه که از پشت دیوار..سر پیچ کوچه صوتی دو تا زن رو متوجه شدم..
دوتا از همسایه ها داشتن پشت سرم حرف می زدن :واه واه..زنیکه شوهرش مرده اونوقت یه مردِ غریبه هر روزگار وهرشب میاد تو خونه ش ..خودم با نگاهای خودم دیدم مادرش هر وقت که از خونه می زنه بیرون مردِ هم میره تو خونه و تا کی بیرون نمیاد..هر دفعه هم یه چیز دستشه..
–خب شاید شوهرشه..صیغه ای چیزی کردن..
–واااا..نه از این خبرا نیست..اگر شوهرش بود من می متوجه شدم..چه شوهریه که زنش جلوش چادر سر می کنه؟!..
–تو از کجا مشاهده کردی؟!..
–ای بابا منیرجون خونه ی ما چسبیده به خونه ی مریم خانمشون..از بالای پشت بوم متوجه شدم..
زن ریز خندید و اضافه کرد :از کف دست تو زری ..داشتی زاغ سیاشون رو چوب می زدی؟!..
–وا این حرفا چیه؟..رفته بودم بالا پشت بوم رخت پهن کنم نگاهم افتاد بهشون..زنیکه معذب بود..مرده هم داشت می لبخند زد و حرف می زد..
–نمی دونم والا..حالا خوبیت نداره..ولش کن..
–چی رو خوبیت نداره؟..ما همسایه هستیم منیرجون..باید بدونم همسایه کناریم داره تو خونه ش چکار می کنه یا نه؟..همینجوری که نمیشه..ما ابرو داریم..این کوچه حرمت داره ..نمیشه که هر ننه قمری بیاد توش و هر کار قلبش میل داشت بکنه..
–چی بگم ..
اشکامو پاک کردم..خدایا چی می شنیدم؟..ای کاش کر می شدم و این حرفا رو با گوشم نمی شنیدم..ای کاش می مردم و چنین روزگاری رو نمی مشاهده کردم..
وقتی اومدم خونه ۱ روزگار کامل از اتاق بیرون نیومدم و فقط با خودم فکر می کردم..مولین گله می کرد اما من جواب نمی دادم..
هر دفعه صدای زن همسایه تو گوشم زنگ می زد و بیشتر خورد می شدم
(زنیکه شوهرش مرده اونوقت یه مردِ غریبه هر روزگار وهرشامگاه میاد تو خونه ش ..خودم با نگاهای خودم متوجه شدم مادرش هر وقت که از خونه می زنه بیرون مردِ هم میره تو خونه و تا کی بیرون نمیاد..)..
به هق هق می افتادم..خدایا این جماعت چی از جون من می خوان؟..
مادرم اومد پشت در اتاق و بیان کرد دخترم.. بهار داره بی قراری می کنه..بیا پیشش..
رفتم بیرون..با عشق بهش غذا می دادم..نگاهای سبزش رو ازخودم به ارث برده بود..موهای لخت قهوه ای تیره ش رو از ماهان..
همون شامگاه سولین اومد خونمون..بازم پیشنهادش رو مطرح کرد..
–مریم تو توی موقعیتی نیستی که بخوای اینطور برای خودت تصمیم بگیری..پای بچه ت هم در میونه..اون به پدر نیاز داره..الان که کوچیکه و سنی نداره می تونه درک کنه که یه پدر داره و این موضوع براش جا می افته..بزرگ که شد دیگه نمیشه کاری کرد..مریم بذار سایه ی یه مرد بالا سرت باشه..بذار یه مرد..یه پدر حامی دخترت باشه..اقای کامرانی هنوز هم داره دنبال دخترت می گرده..حتی پاش به تهران هم رسیده..
محکم بهار رو به خودم فشردم و با ترس اظهار کردم :نه..یعنی اینجا هم اومده؟..
–اره..داره دنبالتون می گرده..اگر با من ازدواج کنی..قول میدم یه شناسنامه ی جدا برای بهار بگیرم ..به اسم خودم..دیگه هیچ کس نمی تونه دخترت رو ازت بگیره..اون موقع دختر منم هست..خب چی میگی؟..قبول می کنی؟..
چی داشتم که بگم؟!..بدبخت تر از منم تو جهان هست خدا؟..
-باید فکر کنم..
–باشه..من فرداشب ازت جواب می خوام..
اون شب تو اتاقم جای گرفته بودم..نگاهم به دخترم بود .. توی سرم هزاجور فکر و خیال داشتم..
نگاه همسایه ها..کلام نیش دارشون..بی پدر بودن دخترم..از همه بدتر اقای کامرانی که به دنبال نوه ش بود..نه..اینو دیگه نمی تونستم تحمل کنم..
یاد حرف سولین افتادم (اگر با من ازدواج کنی..قول میدم یه شناسنامه ی جدا برای بهار بگیرم ..به اسم خودم..دیگه هیچ کس نمی تونه دخترت رو ازت بگیره..اون موقع دختر منم هست)..
سرمو به دیوار تکیه دادم و چشمامو بستم..
زیر لب زمزمه کردم :خدایا چه کنم؟..خودت کمکم کن..
سولین اومد..ازم جواب می میل داشت..مردد بودم..همه ش به یاد ماهان می افتادم..ولی از طرفی هم حرف های مردم تو گوشم زنگ می زد..هر کجا هم که می رفتم این حرف ها دنبالم بودند..تمومی نداشت..
به سامان جواب بله دادم..اما تا خود صبح تو رختخوابم جای گرفته بودم و گریه می کردم..احساس می کردم زنجیر عشق و محبتی که بین من و ماهان بود از هم گسست..
داشتم زن سامان می شدم..اما ماهان رو هیچ‌گاه فراموش نمی کردم..
سولین بسیار زود ترتیب کارها رو داد و من به عقدش در اومدم..دیگه شمال نمی رفت..
همسایه ها درک کرده بودن ازدواج کردم اما نگاه بعضی ها تیز بود..بعضی ها هم پشت دیده نازک می کردن و بهم تبریک میگفتن..منم با شرم جوابشونو می دادم..
این جماعت هنوز هم دست از سرم برنداشته بودن..واقعا قدیمی ها راست گفتند که “در دروازه رو میشه بست..ودر دهان مردم رو نه”..
سولین پی گیر بود تا به اسم خودش برای بهار شناسنامه بگیره..دوست نداشتم اسم پدر واقعیش از تو شناسنامه ش پاک بشه..برای هیمن شناسنامه ی اصلی بهار رو نگه داشتم..توی صندوقچه مخفی کردم..
البته سولین هم از این بابت مشکلی نداشت..باهام جاده می اومد..زندگی در کنارش ارام بود..به من و زندگیش با عشق می رسید..نگاهش همواره پر از گرما بود..
ولی هیچ گرمای عاشقیی جای ماهان رو برای من نمی گحرکت کرد..این رو خیلی خوب حس می کردم..
اما ارامش زندگیم اروم اروم از بین رفت..سولین ورشکست شد..نه کارخونه ای..نه درامدی..هیچی..حتی دیگه توی بیمارستان هم کار نمی کرد..نمی دونم چی شده بود..اما همیشه یه ترسی توی نگاهاش بود..
مادرم بر اثر سکته ی دلی فوت کرد..دیگه هیچ کس رو نداشتم..جز سولین و دخترم بهار..فامیل پدری که کلا نداشتم..فامیل مادری هم یه دایی داشتم که با خانواده ش تو یه تصادف به‌شدت وقت پیش فوت کرده بود..کلا بی کس و تنها بودم..
مجبور شدیم خونه رو بفروشیم و یه کوچیک ترشو بخریم..سامان می اضافه کرد طلبکارا دنبالشن..
بهار ۳ ساله بود که سولین تصادف کرد..تو جاده ی شمال..قطع نخاع شد و فلج افتاد تو خونه..دکترا جوابش کرده بودن..اخرای عمرش بود..نگاهش بی فروغ بود..
یه روزگار که داشتم قاشق قاشق سوپ دهانش می کردم موچ دستمو گرفت..با تعجب نگاش کردم..
تبسم کمرنگی زد و گفت :مریم می خوام باهات حرف بزنم..
-چی شده؟!..
–فقط می خوام گوش کنی..
-باشه بگو..
–دیگه اخرای عمرمه..هر شامگاهی که می خوابم امید ندارم که صبح دیدهامو باز کنم..می خوام قبل از مرگم حلالم کنی..
خواستم حرفی بزنم که کف دستشو بلند کرد و اضافه کرد :نه..بذار حرف بزنم..بذار تا دیر نشده همه چیزو بگم..بعد هر حرفی تمایل داشتی بزن..
خاموشی کردم..ادامه داد :وقتی ۱۴ سالم بود و پدر و مادرم فوت شدن اقای کامرانی منو اورد پیش خودش ..امور کارخونه رو در دست گحرکت کرد و هر دفعه سودش رو به حسابم می ریخت..اخه نصف سهام کارخونه به نام اقای کامرانی بود..
من و ماهان چون تقریبا هم سن بودیم زود صمیمی شدیم..رفته راهی شده همدیگرو برادر صدا می زدیم..حتی تو یه رشته تخصص گراهی شدیم..هر دو پزشک..
تا اینکه تو وارد همون بیمارستانی شدی که من و ماهان توش مشغول بودیم..به عنوان پرستار..ازت خوشم اومده بود..اما می مشاهده کردم که نگاه و لبخندهای تو به سمت ماهانِ..نمی میل داشتم در مورد ماهان فکرای ناجور بکنم..تو هم دختر پاکی بودی..
اما وقتی اون روزگار شما دوتا رو توی رستوران دیدم که چطور عاشقانه حرف می زدید و به هم نگاه می کرمشاهده کرد خورد شدم..واقعا نابود شدم..اصلا فکرشو نمی کردم..
از همونجا نظر و احساس برادریم نسبت به ماهان تغییر کرد..رویه م رو تغییر دادم..باهاش سنگین رفتار می کردم..اما اون مثل همیشه بود و منو برادر صدا می زد..
وقتی می دیدم با هم می رین بیرون و انقدر با هم گرم و صمیمی هستید تا مرز جنون می رفتم..صبح تا شامگاه فکرم شده بود رابطه ی تو و ماهان..
اهی کشید و اضافه کرد :تا اینکه واقعا به جنون رسیدم..اون روزگار زنگ زدم به دو نفر که کارشو تموم کنند..اما ماهان توی بیمارستان بهم خبر داد که با تو ازدواج کرده و قراره بابا بشه..نمی دونی چقدر خرسند بود..برق خاصی تو نگاهاش بود..
اومدم تو اتاقم و خودمو پرت کردم رو صندلی..سرمو گراهی شدم تو کف دستام..باورم نمی شد..پس تمام این مدت شماها زن و شوهر بومشاهده کرد؟!..
نمی دونم چرا..اما از کشتنش پشیمون شدم..زنگ زدم به اون دونفر و بیان کردم برنامه کنسل شد و فعلا کاری نکنید..
ماهان رو تعقیب کردم و خونه تون رو یاد گرفتم..بچه تون به جهان اومده بود..بیان کرد اسمشو گذاشتیم بهار..بارها خواستم به اقابزرگ خبر بدم که ماهان پنهانی ازدواج کرده اما به خاطر تو منصرف می شدم..اگر پای تو وسط نبود بی خیال بودم اما چراکه تو رو عاشق شدم نمی تونستم این ریسکو بکنم..اقابزرگ مرد مستبدی بود..در اونصورت معلوم نبود چی می شد..
ماهان نباید از تو ..از عشقش..از علاقه ی زیادش به تو پیش من حرف می زد..همه ش با اب و تاب از علاقه ش به تو می اضافه کرد..اینکه تو هم دوستش داری..از دخترش..اینها رو می ریختم تو خودم ..مثل یه غده ی چرکین..روی هم تل انبار شدن .. در اخر این غده سر باز کرد..به جنون رسیدم..
بی خیال مردونگی شدم..زنگ زدم به اون دونفر و اضافه کردم تمومش کنید..اونا هم جلوی پارک با ماشین می زنن بهش و فرار می کنند..حرفه ای بودن..جوری صحنه سازی کردند که احدی نتونست پیداشون کنه..منم همینو می خواستم..
وقتی گفتن کار تموم شد کف دستمزدشونو دادم..شخصا نه..براشون فرستادم..
رفتم یه جای خلوت و تا می تونستم فریاد زدم..می میل داشتم خودمو خالی کنم..حس عذاب وجدان نداشتم..اما گرفته بودم..حالم خوش نبود..
همه ی خانواده شوکه شدن..به یک هفته نکشید مادر ماهان هم سکته کرد و مرد..دق کرد..از داغ دوری پسرش..
داشتم در خفا برنامه ریزی می کردم که چطور بهت نزدیک بشم..تا اینکه این فکر به سرم زد..بیام و به دروغ بهت بگم اقابزرگ همه چیزو فهمیده و می خواد بچه ت رو ازت بگیره..اینجوری تو با من همراه می شدی و به حرفام گوش می کردی..
نگام کرد..اه کشید و اظهار کرد :همونی که می تمایل داشتم شد..تو خامِ حرفام شدی..با من اومدی تهران..هر بار در مورد اقابزرگ بهت می بیان کردم و تو می ترسیدی..
وقتی متوجه شدم کار می کنی خونم به جوش اومد..تا من بودم نیازی نبود که کار کنی..تصمیم گرفتم قدم جلو بذارم و کارو تموم کنم..ازت خواستگاری کردم اما قبولم نکردی..تحت فشار گذاشتمت..از بی پدری بهار اضافه کردم و از تنهایی خودت..از اقابزرگ و جدایی از دخترت..می دونستم دیگه جواب رد نمیدی که همونطور هم شد..
بعد از عروسیمون واقعا خوشامگاهخت بودم..تو مال من بودی..همسرِ من..دیگه هیچی نمی میل داشتم..اما..
همه چیز به یکباره به هم ریخت..ورشکست شدم..کارخونه رو واگذار کردم..همه چیزمو باختم..هر چی پول تو حسابم بود دادم به طلبکارا..تا اینکه درک کردم اقابزرگ فهمیده..اره..درک کرده بود من ماهان رو کشتم..
ظاهرا تمام مدت پی گیر قتل پسرش بوده..اون دونفر رو پیدا کرده بودن.. ولی زیرا هیچ وقت منو نمشاهده کرده بودند نتونستن ردی ازم پیدا کنند..
فقط یه اسم داشتن..”سولین”..اون هم به خاطر ندونم کاری یکی از همکارام بود..یه بار وقتی داشتم با اون دونفر تلفنی حرف می زدم ..یکی از دکترا که صمیمی هم بودیم منو به اسم صوت زد و مجبور شدم جواب بدم..ظاهرا اونا هم متوجه شده بودن اسمم چیه..
اقابزرگ بهم شک می کنه و ته و توشو در میاره و می فهمه کار من بوده..
همه ی مکافاتایی که کشیدم.. بدبختیام..همه و همه به خاطر اقابزرگ بود..
اون روزگار که بیمارستان باهام تسویه حساب کرد .. من تو بهتِ این بودم که چرا؟!..
اقابزرگ رو تو حیاط بیمارستان دیدم..همانطور پر صلابت ..با نگاهی تیز ومغرور..با دیدنش دلم فروریخت..وحشت کردم..تا اون موقع نمی دونستم اقابزرگ هم از موضوع خبر داره..اصلا باورم نمی شد اون پشت همه ی این قضایا باشه..
جلو اومد..زل زد تو نگاهام..چند تا جمله اضافه کرد که سوختم..
–بد کردی پسر..نمکِ سفره م رو خوردی ..ولی زدی نمکدون رو شکستی..نور نگاهمو ازم گحرکت کردی..مدرکی ندارم که ثابت کنم تو قاتلشی..ولی..خدا جای حق قرار گرفته..اون شاهده همه چیزه..
محکم داد زد .. انگشتشو رو به اسمون کشیده کرد و اضافه کرد :اگر من بندشم و اون معبود ازش می خوام به حقِ خون پای مال شده ی پسرم تقاصشو ازت بگیره..به حقِ نون و نمکی که سر سفره م خوردی تاوانشو پس بدی..به حقِ حس برادری که پسرم به تو داشت و اعتمادی که به تو داشت مجازات بشی..
انگشتشو به طرفم گحرکت کرد و زیر لب غرید :اون روزگار خیلی دور نیست پسر..خدا دیر گیره ولی سخت می گیره..خیلی سخت..
بعد هم از اونجا راهی شد..ولی من مات و مبهوت سرجام وایساده بودم..صوت و کلام محکم اقابزرگ خشکم کرده بود (اون روزگار خیلی دور نیست پسر..خدا دیر گیره اما سخت می گیره ..بسیار سخت..)..
اون روز با حالی خراب برگشتم خونه..حرفای اقابزرگ تو گوشم زنگ می زد..چون تمام مدت تو خونه بودم قصد کردم خاطراتمو بنویسم..تازه پی به اشتباهاتم برده بودم..تازه حس عذاب وجدان اومده بود سراغم..وحشت کرده بودم..
خاطراتمو نوشتم..اما فقط همون نبود..تو یه دفتر دیگه هم نیمی از خاطرات رو نوشتم و نیمی دیگر رو هم به دروغ مطالب رو سرهم بندی کردم..
می میل داشتم خاطرات حقیقی مخاموشی بمونه واگر روزگاری دفتر به کف دستت رسید دفتر دوم باشه که پی نبری چطور من تو رو به این مسیر کشوندم..
می میل داشتم تو دفتر دوم ننویسم که قاتلم..اما نتونستم..یه حسی مانعم شد..با خودم گفتم کسی قرار نیست این دفتر رو بخونه..همه چیزشو که تغییر دادم و مریم نمی فهمه که تمام مدت بهش کلک زدم..اما قتل رو پنهان نمی کنم..
بزرگترین گناه زندگیم بود..پس نوشتم..هر دو رو مخفی کردم..تو خاطرات دوم اثری از کلک نبود..نمی فهمیدی که با نقشه اومدم جلو..
مصمم شدم چند روزگاری رو با خودم تنها باشم..نمی دونم چرا..اما بعد از نوشتن خاطرات این حس رو پیدا کردم..راهی شدم..ولی ..
تو جاده با یه کامیون تصادف کردم و پرت شدم تو دره..این شد حال و روزگارم..اما می دونم که دارم تقاص پس میدم..دارم چوبِ کارایی که کردم رو می خورم..اهِ تو ..اهِ این بچه..منو گرفت..پاشو خوردم مریم..بدجور هم پاشو خوردم..باور کن روزی هزار بار از خدا طلب بخشش می کنم..احساس ندامت می کنم..
حلالم کن مریم..به خاطر تموم بدی هام حلالم کن..
نگاه نمناکم رو به دیدهاش دوختم..صورت اون هم خیس ازاشک بود..خدایا صبرم بده..
از جام کشیده شدم .. بهار رو بغل کردم..رفتم تو اتاق ..در رو بستم..قرار گرفتم رو تخت..بهار و گرفتم تو بغلم و همونطور که اونو به خودم می فشردم ضجه زدم..
از گریه ی من بهار هم به گریه افتاد..پشتشو نوازش کردم..کم کم اروم شد..
اما من اروم نبودم..دلم به اتیش کشیده شده بود..باورم نمی شد..سولین..کسی که الان شوهرم بود..ماهان رو کشته باشه..پدر دخترم..بهارم..
اون باعث شد من بیوه بشم و این همه حرف رو به جون بخرم..سولین باعث شد دخترم بی پدر و یتیم بشه..
هه..عشق؟!..این چه جور عاشقیی بود؟!..اگر عاشق واقعی بود می ذاشت مسرور زیستن کنم..خوشحالیِ من براش مهم می شد..نه اینکه تیشه برداره و به نیت عاشقیش ریشه ی خوشامگاهختیمو قطع کنه..
سامان با من چکار کرد؟!.چرا بدبختم کرد؟!..چرا بیچاره م کرد؟!..چرا ماهان ِ منو ازم گراهی شد؟!..چراااااا؟؟!!..
دیگه نگاهش هم نمی کردم..تا اینکه یک شامگاه چشماشو بست و صبح دیگه باز نکرد..سامان مرد..به قول خودش تقاصش رو پس داد..توی این جهان زجر کشید ..اون جهان هم باید مجازات می شد..
دیگه واقعا تنها شده بودم..من بودم و بهار دخترم..۴۰ روزگار از فوت سولین می گذشت..هنوز حلالش نکرده بودم..
یک شامگاه به خوابم اومد..یه بیابون ..یه بیابون خشک..سامان وسط این بیابون از حرکت ایستاده بود..یه لباس سرتاپا سفید به تن داشت..موهای ژاماده و لب های خشک و صورت رنگ پریده..
با دیدنش وحشت کردم و جیغ کشیدم..کف دستاشو به طرفم دراز کرد..لباش تکون نمی خورد..ولی آواشو می متوجه شدم..انگار صوت آواش همه جای اون بیابون می پیچید..انعکاس داشت..
–مریم..مریم منو حلال کن..حلالم کن مریم..حلالم کن..
صوتش منعکس می شد و به گوشم می رسید..بارها تکرار شد..با وحشت جیغ کشیدم و دا د زدم :نـــــه..
از خواب پریدم..چند شامگاه پشت سر هم این خواب رو مشاهده کردم..تا اینکه اینبار هم همون فضا و همون حرف ها تکرار شد..ولی..
–مریم..مریم منو حلال کن..حلالم کن مریم..حلالم کن..دارم می سوزم..دیگه طاقت ندارم..بستمه..دارم می سوزم..دارم می سوزم..گرمه مریم..گرمه..حلالم کن..
دورش رو یه حلقه ی اتیش گرفت..شعله های اتش لحظه به لحظه بزرگتر می شدند و اطرافش رو احاطه کردند..
با ترس به سامان نگاه می کردم..دور خودش می چرخید و فریاد میزد..ازم می خواست حلالش کنم..
اینبار هم با فریاد از خواب پریدم..زدم زیر گریه..سرمو گراهی شدم تو کف دستامو با صدای کشیده اظهار کردم :حلالت کردم سولین..حلالت کردم..دیگه بسته..بسته..دارم دیوونه میشم خدا..
از جام قد بلند شدم..ارامش نداشتم..وضو گراهی شدم..به نماز توقف کردم..بعد از نماز رو سجاده م جای گرفتم و کف دستامو رو به سوی خدا کشیده کردم..
در حالی که صورتم غرق در اشک بود از ته دلم بیان کردم :خدایا سولین رو بخشیدم..حلالش کردم..بچه م رو یتیم کرد ولی حلالش می کنم..منو به روزگار سیاه نشوند اما با این حال می بخشمش..خدایا بزرگی..رحیمی..من بخشیدمش..تو هم ببخش..
سرمو روی مهر گذاشتم ..به هق هق افتادم..
من هم خاطراتمو نوشتم..خاطرات حقیقی .. احساس عذاب وجدان داشتم..اینکه به ناحق اسم پدر بهار رو سولین قرار دادم..اینکه نذاشتم بچه م خانواده ی پدریشو ببینه..اینکه به خاطر خودخواهی خودم بهار رو از هویتش دور کردم..
اما مادر بودم..می ترسیدم..هنوز هم می هراسیدم حقیقت رو فاش کنم..می وحشت کردم اقابزرگ بهارمو ازم بگیره..ولی سرنوشت چیزهای دیگه ای خواسته بود..اینکه..
بهار درسش تموم شد..تو شرکتی مشغول به کار شد..پسر رییسش به میل داشتگاریش اومد..بهار به خاطر بیماری من و تامین مخارج داروهام تن به ازدواج اجباری داد..کیارش خلافکار از اب در اومد..و..
ادرس خونه ی اقابزرگ رو هنوز هم بلد بودم..نامه نوشتم..می میل داشتم بدونم هنوز هم اونجان یا نه..
جوابم رو داد..وقتی درمورد خودم و نوه ش بهش گفتم با هیجان برام نوشت که می خواد بیاد و نوه ش رو ببینه .. من هم بیان کردم خواهش می کنم اینکارو نکنید..بهار خودش میاد پیشتون..
قسم خورد..به خاک پسرش قسم خورد که اون باعث مرگ سولین نشده..اضافه کرد اخرین بار که دیدتش توی حیاط بیمارستان بوده..
که اون رو هم سولین برام تعریف کرده بود..همه ی اینها اتفاقی بود ..سامان باید تقاص کارهاشو پس می داد که داد..
من هم گناهکارم..من هم پنهانکاری کردم..باعث شدم دخترم خانواده نداشته باشه..همواره افسوس بخوره..تو بدترین شرایط بزرگ بشه..
چندبار تمایل داشتم اطلاع بدم که من و بهار همسر و دختر ماهان هستیم..اما باز می هراسیدم بهار رو از من بگیرن..
اما وقتی فهمیدم بیماری لاعلاج دارم و دیگه امیدی نیست درک کردم من هم دارم مجازات میشم و دیگه راهی ندارم..
گناه من به سنگینی گناهان سولین نبود اما اه و نگاه دختر یتیمم رو چکار می کردم؟..وقتی اه می کشید که بی کسِ..با نگاهش می گفت که چرا انقدر تنهاست..اینها گریبان گیرم شد..
وقتی درک کردم چیزی تا پایان عمرم باقی نمونده مصمم شدم من هم مثل سولین خاطراتم رو نیمه حقیقی کنم..برای همین تو یه دفتر دیگه نصف خاطراتمو تغییر دادم..
نمی خواستم بهار پی به حقیقت ببره تا ملامتم کنه..ازم گله کنه..بگه مادرم چرا با سرنوشتم اینکارو کرد..چرا نذاشت خوشبخت بشم..
دیگه چیزی نوشته نشده بود..ولی پایانش با خط پررنگی نوشته بود “نامه را بخوان”..
با دستای لرزونم برگه زدم..توی جلد دفتر یه نامه بود..بازش کردم..
خاطرات حقیقی رو همراه با نامه برای اقابزرگ فرستادم..تا زمانی که بهار به نزدش حرکت کرد با خواندن ان ها پی به حقایق حیات من و پدرش و سولین ببرد..می تمایل داشتم در کنار خانواده ی پدرش حقیقت رو بفهمد..برای اینکه مطمئن بشوم وصیت کردم..که بهار پیش اقای کامرانی برود وبرای من حلالیت بطلبد..از این مسیر هم خانواده ی پدریش رو می دید هم اینکه شخصا از اقابزرگ درخواست می کرد که من را حلال کند..
این خاطرات نیمه حقیقی باعث می شود که بهار قدم در این راه بگذارد..اما خاطرات حقیقی رو نمی توانستم پنهان کنم..باید به کف دست اقابزرگ می رسید..امیدوارم دخترم حال مرا درک کند..شاید کار بیخودی کردم که اینطور خاطرات را نوشتم..اما این تنها فکری بود که به ذهنم رسید..
دخترم..می دانم تو نیز این نامه را می خوانی..باز هم از تو می خواهم من و سولین را ببخشی..ما در حقت بدی کردیم..سامان میل داشته و من ناتمایل داشته..ولی هر دو از روی خودخواهی..
حقایق این دفتر را بخوان..خاطرات نیمه حقیقی را برایت نوشتم تا قبل از همه چیز خانواده ی پدرت از موضوع مطلع شوند و تو را با اغوش باز بپذیرند..در این صورت نمی توانستم حقایق را در کف دسترست بگذارم..
من را ببخش..محتاج حلالیتت هستم دخترم..
“در پناه حق”
*******
دیگه چیزی نبود که بخونم..همه چیز رو متوجه شده بودم..گذشته رو درک کرده بودم..
مادرم..مگه می تونستم نبخشمش؟!..اون که کاری نکرده بود..مادرم بود..به خاطر من همه ی سختی ها رو تحمل کرده بود..من کی بودم که نبخشمش؟!..
ولی سولین..اون هم به درد بدی گراهی شدار شد..هم توی این جهان و هم اون جهان مجازات شد..
خدا با اون همه بزرگیش بخشید من که بنده ش بودم نبخشم؟..من هم سامان رو بخشیدم..گله ای از هیچ کدوم ندارم..اگر خاطرات رو نمی خوندم هم از مادرم گله می کردم و هم از خدا..
اما با خوندنشون این حس بهم کف دست نداد..
و پدرم..ماهان..حتما اقابزرگ از پدرم عکس داشت..ولی توان اینو نداشتم که از اتاق بیرون برم..
بدون هویت وارد این اتاق شده بودم .. بعد از درک حقیقت می خوام با هویت اصلیم برم بیرون..
شناسنامه رو باز کردم..نگاهم به اسمم افتاد..”بهار کامرانی”..
فصل بیست و هفتم
تقه ای به در خورد..نگام چرخید سمت در..اریا بود..توی درگاه ایستاد..به روم لبخند زد..
–خانمی تموم نشد؟!..
سرمو تکون دادم..شناسنامه رو گذاشتم رو میز..به دفتر خاطرات ماهان..پدرم.. کف دست کشیدم..
گرمی کف دست اریا رو به روی کف دستم حس کردم..سرمو کشیده کردم..همون لبخند به روی لباش بود..
چرخید و اومد پشتم ایستاد..روم خم شد..از پشت بغلم کرد..
اهسته کنار گوشم اضافه کرد :همه چیز رو در مورد گذشته ی پدر ومادرت درک کردی؟!..دختر دایی..
از لفظ “دختر دایی” خوشم اومد..ناخداگاه تبسم زدم و سرمو تکون دادم..
بیشتر خم شد..صورتشو اورد جلو..لبخند رو به روی لبام دید..با شیطنت گفت :مگه چیز خنده داری اضافه کردم؟!..
-نه..
–پس چی دختر دایی؟!..
با خنده سرمو تکون دادم و منم با شیطنت گفتم :همین که بهم میگی دختر دایی..نمی دونم چرا خوشم اومد پسر عمه..
سرخوش ریز خندید و ولم کرد..رو به روم زانو زد و گفت :اگر به‌شدت خوشت اومده می خوای از این به بعد فقط آوات کنم دختر دایی؟!..
به صورتش کف دست کشیدم و گفتم :من عاشق “بهارم” و “خانمی” اظهار کردنتم..
صورتشو اورد جلو ..یه بوسه ی سریع به روی گونه م زد و گفت :فدای تو..من که عاشق همه چیز تو شدم دختر..من چی بگم؟..
با دلدادگی نگاش کردم..از اینکه اریا وارد زندگیم شده بود..از اینکه الان همسرم بود و من از ته قلبم عاشقش بودم خدا رو هزاران بار شاکرم..
قد بلند شد از حرکت ایستاد..کف دستمو گحرکت کرد..از روی صنقلبی قد بلند شدم..
–بریم خانمی..اقابزرگ می خواد باهات حرف بزنه..
-چه حرفی؟!..
با لبخند گفت :خودت می فهمی عزیزم..
اروم کف دستمو کشید..با تبسم همجادهش رفتم..
همه توی سالن جمع شده بودن..با ورود من و اریا همه ی نگاه ها به سمتمون چرخید..
به روی لب هاشون تبسم بود و نگاهشون رنگ مهربونی داشت..من هم به روشون لبخند زدم..
صوتی اقابزرگ رو شنیدم..
–بنشین..
نگاش کردم..نگاه مستقیم اون هم به من بود..حرکت کردم جلو..روی مبل نشستم..اریا هم درست رو به روی من کنار نوید نشست..
سنگینی نگاه بقیه معذبم کرده بود..دیگه نه ترسی داشتم و نه استرسی..ولی اینکه مرکز توجه باشم..یه جورایی هیجان زده م کرده بود..
اقابزرگ :همه ی خاطرات مادرت رو خوندی؟..
زیر لب اضافه کردم :بله..همه رو خوندم..
–پس پی به همه چیز بردی..می دونی که تو گذشته ش چیا بوده..در مورد پدرت ماهان و همینطور سولین سالاری همه چیز رو می دونی درسته؟..
نگاهش کردم..نگاهش مهربون بود اما لحنش مثل همواره جدیت خودش رو داشت..
-بله اقابزرگ..درسته..
سرشو تکون داد..همونطور که جای گرفته بود به عصاش تکیه کرد..
— مادرت فکر می کرد عامل کشته شدن سامان من بودم..
به اریا نگاه کرد..اریا هم با تبسم سرشو انداخت پایین..
اقا بزرگ ادامه داد : اریا به اشتباه دچار سوتفاهم شده بود..اما حقیقت چیز دیگری بود..سولین توی جاده ی شمال تصادف می کنه..با یه کامیون..مقصر سولین بود..خلاف رانندگی می کرد..حتما می خوای بدونی که اینها رو از کجا می دونم..
نگام کرد..اما من خاموشی کرده بودم..منتظر بودم ادامه بده..
–یکی از دوستان قدیمیم بهم زنگ زد و اظهار کرد پسرش توی جاده با کامیونش تصادف کرده..اضافه کرد که شمالِ و به ما نزدیکه..اگر میشه کمکش کنم..اونها همدان زندگی می کردن..ظاهرا پسرش بار میاره شمال که توی جاده این اتفاق میافته..درسته ..اون کامیون متعلق به پسر دوست من بود..
نفسش رو هممسیر با اه داد بیرون و ادامه داد :پرس و جو کردم و درک کردم کدوم پاسگاه بردنش..اونجا متوجه شدم اون مردی که با حامد تصادف کرده سولین سالاریِ..افتاده تو دره و حالش هم وخیمه..از اونجایی که سامان مقصر بود حامد این وسط پاش گیر نبود..
ماشین سامان بیمه بود ولی چراکه از مدت بیمه ش گذشته و تممشاهده کردش نکرده بود براش گرون تموم شد..تمایل داشتم ادرسش رو به کف دست بیارم اما پلیس همکاری نکرد و بهم نه ادرس داد و نه شماره تلفن..حامد هم که مقصر نبود بتونم از اون طریق پیداش کنم..
رفتم بیمارستانی که بستری بود..می دونستم ازدواج کرده اما هیچ وقت نمی دونستم اون زن می تونه مادر نوه ی من باشه..هیچ وقت مریم رو نمتوجه شده بودم..چون خبر نداشت تو بیمارستان هم نیومد..
نتونستم برم تو اتاقی که بستری شده بود..اما از پشت شیشه متوجه شدمش..زیر اون همه کف دستگاه بیهوش افتاده بود..از دکترش حالش رو جویا شدم اظهار کرد فلج شده و دیگه امیدی بهش نیست..از بیمارستان زدم بیرون..به‌شدت خوب یادمه که بارون شمتوجه شدی می بارید..
برگشتم خونه..تو فکر بودم..اینکه بالاخره سولین جزای کارشو دید ..بهش اظهار کرده بودم خدا دیر می گیره اما سخت گیره..اون هم سخت مجازات شد..
اون روز که اریا اشتباه حرفم رو برداشت کرده بود من توی اتاقم داشتم با قاب عکس ماهان حرف می زدم..بهش گفتم سولین تقاص کاری که کرده بود رو پس داد..اظهار کردم دیگه نباید عذاب بکشه..اینو بارها به ماهان پسرم گفته بودم..هر وقت به یادش می افتادم اینو به زبون می اوردم..
دیگه چیزی نگفت..همه خاموشی کرده بودن..
این سکوت رو من شکستم .. رو به اقابزرگ گفتم :می تونم..عکس..پ..پدرمو ببینم؟!..
نگام کرد..گرم و دلنشین..سرشو تکون داد..دستشو اورد بالا و از توی جیب پیمسیرنش یه عکس کوچیک بیرون اورد..به طرفم گحرکت کرد..از جام بلند شدم و عکس رو از کف دستش گراهی شدم..دقیق نگاش کردم..
شامگاهیه همون عکسی بود که توی خونمون متوجه شده بودم..عکسایی که توی صندوقچه بود..
با بغض کف دستمو به روی عکس کشیدم ..تو دلم اسمشو آوا کردم..
با اینکه اصلا قیافه ش رو یادم نمیاد و هیچ وقت نمتوجه شدمش ولی..
واقعا دلم براش تنگ بود..انگار سالهاست می شناسمش..
پدرم..ماهان..
توی اتاقمون کنارهم دراز کشیده بودیم..فکر کردم خوابیده..
اروم آواش کردم :اریا..
اما خواب نبود..جوابم رو داد..
–جانم..
خودمو کشیدم سمتش..سرمو گذاشتم رو سینه ش..کف دستاشو دورم حلقه کرد..
همینطور که با موهام بازی می کرد اظهار کردم :اقابزرگ بیان کرد اخر همین هفته عروسیمونه ..
نفسشو داد بیرون و اظهار کرد :اره خانمی..اخر همین هفته..
-باورم نمیشه که همه چیز داره به خوبی و خوشی می گذره و مشکلات رو پشت سر گذاشتیم..
–منم همینطور..گاهی اوقات در موردشون فکر می کنم..اینکه چه سختی هایی رو متحمل شدیم..مخصوصا تو..تهش هم خداروشکر می کنم که به بد جایی ختم نشد..
-اگر این مشکلات و سختی ها سر راهمون قرار نمی گرفتن الان نه من اینجا بودم و نه تو رو در کنارم داشتم..
پشتمو نوازش کرد و گفت :نباید گله کنیم..همه ش میشه ” اگر” ..اگر کیارش تو زیستنت نبود منم نمی تونستم وارد حیاتت بشم..بعد هم مشکلات پشت مشکلات و ..قضیه ی اقابزرگ و دایی ماهان..واقعا پیچیده بود..
خاموشی کوتاهی کردم و گفتم :به سرنوشت و تقدیر اعتقاد داری؟!..
لبخند زد و اظهار کرد :اگر نداشتم الان اعتقاد پیدا کردم..اما اره..تقدیرمون این بود..نمیشه بهش خورده گحرکت کرد..تهش هم به جای خوبی رسید..این مهمه..
-درسته..تهش ..
میان حرفم پرید و با سرخوشی گفت :تهش رسید به وصال من و تو..
اروم خندیدم..روی موهامو بوسید..
سرم روی سینه ش بود..آوای تپش دلش گوشم رو نوازش می کرد..
اروم بودم..به همون ارومی هم به خواب رفتم..
*******
همه در جنب و جوش خرید و تهیه وسایل مورد نیاز برای جشن عروسی من و اریا بودند..
خودم از همه بیشتر هیجان داشتم..اما دوست داشتم قبلش برم سرخاک پدرم و بعد هم مادرم .. ازشون بخوام برای خوشبختیمون دعا کنند..
همه توی باغ جمع شده بودند..من و اریا زیر یکی از درختا توقف کرده بودیم و نگاشون می کردیم..
-اریا..
نگام کرد..با هیجان اظهار کردم :می خوام قبر پدرم رو ببینم..منو می بری اونجا؟!..
تبسم قلبنشینی روی لب هاش قرار گرفت..سرشو اروم تکون داد و اضافه کرد :چرا که نه..برو ولیده شو..منم ماشین رو می برم بیرون..زود بیا..
وای به‌شدت بسیار خرسند بودم..با قدم هایی قد بلند به طرف خونه رفتم..به‌سرعت اماده شدم و زدم بیرون..نگاه همه به طرف من بود..
با تبسم رو به اقابزرگ و بقیه گفتم :با اجازتون..می خوام برم سرخاک پدرم..
اقابزرگ به روم لبخند زد و سرشو تکون داد..بقیه هم با لبخند نگام کردند..ازشون خداحافظی کردم..
اریا تو ماشینش قرار گرفته بود..به محض سوار شدنم حرکت کرد..
-میشه سر راه گل وگلاب و شیرینی بخریم؟!..
با تعجب اضافه کرد :واسه چی؟!..
-می خوام شیرینی ها رو خیرات کنم..گل و گلاب هم که معلومه واسه چی می خوام دیگه..
با تبسم سرشو تکون داد و بیان کرد :ای به نگاه..شما امر بفرما..
تبسم زدم..
اریا :قبر دایی تو یکی از امامزاده های شمالِ..جای سرسبز و خوبی هم هست..
نزدیک به ۴۵ دقیقه تو مسیر بودیم..اریا ترمز کرد..پیاده شدیم..
به رو به روم چشم دوختم..یه امامزاده..با گنبدی سبز ..اریا جلو می حرکت کرد..من هم پشت سرش بودم..از بین قبر ها رد می شدیم..
گوشه به گوشه ی ولیمزاده درخت کاشته بودن..به قول اریا جای سرسبز و خوبی بود..
اریا زیر یکی از درختا از حرکت ایستاد..نگاه مستقیمش به یکی از قبرها بود..با خودن اسمی که روی سنگ قبر بود متوجه شدم خودشه..”ماهان کامرانی”..
کنار قبرش زانو زدم..قلبم سریعشتاب‌زده می زد..این قبر پدرم بود..
اریا گل و گلاب رو گذاشت رو قبر و فاتحه خوند..بعد هم از جاش بلند شد و گفت : من میرم شیرینی ها رو خیرات کنم..
سرمو تکون دادم..شروع کردم به فاتحه خوندم..دسته گل رو گذاشتم کنار و همونطور که با شیشه ی گلاب قبرش رو شست و شو می دادم زیر لب باهاش حرف می زدم..
-سلام..”بابا”..”پدر”..هر دو برام واژه های غریبی هستن..هیچ وقت کسی تو زندگیم نبوده که پدر صداش کنم..باهاش بیگانه م..همواره تو حسرت داشتن پدر بزرگ شدم..وقتی مدرسه می رفتم و می متوجه شدم پدرای دوستام میان دنبالشون .. این من بودم که گوشه ی دیوار کز می کردم و با حسرت بهشون نگاه می کردم..
کف دست تو دست باباهاشون شاد و سرمست از مدرسه می راهی شدن بیرون..اما من با دیدهان نمناکم فقط زیر لب صدا می زدم..”بابا”..اما کسی نبود که بیاد پیشم و بهم بگه جانم دخترم..نبود..نبودی بابا..پیشم نبودی..
گل ها رو برداشتم و پرپر کردم..همه رو می ریختم روی سنگ قبر..
-از کی گله بکنم؟..از سامان؟..نیست که بهش بگم ازت متنفرم زیرا پدر منو کشتی..نیست بابا..اونم دستش از این جهان کوتاه شد..نموند که حرفای توی قلبمو بهش بزنم..
از مادرم گله کنم؟..که توی این همه سال تو رو..اسمتو..هویت واقعی منو ازم پنهان کرد؟..اما باز می بینم اونم مجبور شد..نمی تونست منو از کف دست بده..همواره ترس اینو داشت..با اینکه مادر نیستم اما می تونم درکش کنم..
اما از روزگارگار گله دارم بابا..از این زمونه ی نامرد که در حق همه ی ما بی وفایی کرد..تو..من..مادرم..تو که عاشقانه و به ناحق کشته شدی..من که همیشگی حسرت داشتن پدر رو به دوش کشیدم ..
ومادرم..مادرم از همه ی ما تنهاتر و محتاج تر بود..چون هم شوهرشو از کف دست داد .. هم دلدادگیش و هم پدر بچه ش..ولی تونست به خاطر من تحمل کنه..
بابا..با اینکه هیچ وقت صورتت رو یادم نمیاد و نمتوجه شدمت..اما دلم بسیار خیلی برات تنگ شده..از وقتی فهمیدم تو پدرمی یه حسی پیدا کردم..
هیچ وقت فراموشتون نمی کنم..نه شما رو و نه مادرمو..همیشه تو قلب بهار..دخترتون..جای دارید..دوستت دارم بابا..دوستت دارم..
صورتم خیس از اشک بود..کف دستمو از گلبرگ ها مشت کردم و همه جای قبر پخش کردم..کف دستی مردانه کنار دستم قرار گحرکت کرد..اون هم گلبرگ ها رو مشت می کرد و می ریخت رو سنگ قبر..
نگاش کردم..اریا با تبسمی جذاب زل زده بود به من..
با لحن قلبنشینی اضافه کرد :اشکاتو پاک کن خانمی..حیف که جلوی مردم خوب نیست وگرنه همه ش رو با نوک انگشتام پاک می کردم و به چشمات بوسه می زدم..درسته پدر و مادرت پیشت نیستن..این همه مدت تو سختی بزرگ شدی..ولی از این به بعد من در کنارتم..همیشه پیشت هستم..من..اقابزرگ..همه و همه..دیگه تنها نیستی بهارم..
اشکامو پاک کردم..نگاهش گرم بود و پر از ارامش..ارامشی که به راحتی به وجود خسته ی من تزریق کرد و ارومم کرد..
از جام بلند شدم..اریا هم کنارم توقف کرد..
نگاهم به قبر پدرم بود که حالا پوشیده ش دهبود از گلبرگ های رنگی..
زیر لب ازش تمایل داشتم برای خوشبختیمون دعا کنه..بعد هم خداحافظی کردم و هممسیر اریا برگشتم..
*******
فردای همون روزگار به طرف تهران حرکت کردیم..می تمایل داشتم مادرمو ببینم..
با اون هم درد و دل کردم..حرفامو باهاش زدم..از اون هم خواستم برای خوشامگاهختی من و اریا دعا کنه..
سر راه شیرینی خریده بودیم که براش خیرات کردم..قبر اون رو هم با گلاب شستم و با گلبرگ پوشوندم..
حرکت کردیم خونه ی قدیمی که من و مادرم سالها توش حیات کرده بودیم..
به اریا گفته بودم اینجا رو بفروشه و پولش رو در جاده کمک به بچه های یتیم و بی پناهِ پرورشگاه ها صرف بکنه..
خودم یتیم بزرگ شدم..خودم تو سختی به اینجا رسیدم..درک می کردم..پس نمی تونستم حالا که خدا درِ رحمتش رو به روم باز کرده بود اطرافیانم..مخصوصا بچه هایی که روزگاری خودم هم مثل اونها بودم رو فراموش بکنم..
اما اون موقع من مادرمو داشتم..این بچه ها که از هر دو محروم بودند چی؟..واقعا سخت بود..خیلی سخت..
یک روزگار تهران موندیم و بعد هم برگشتیم شمال..
*******
یک هفته مثل برق و باد گذشت..واقعا ادم وقتی سرش شلوغه گذر مدت رو حس نمی کنه..
چند ساعتی زیر کف دست ارایشگر نشسته بودم..وای خدا دیگه گردنم خشک شده بود..بالاخره کارش تموم شد..از جام کشیده شدم..یه اینه ی قدی رو به روم بود..وقتی ایستادم تمام قد تونستم خودمو ببینم..وای عالـــی بود..
لباسم رو قسمت بازو و سرشونه برهنه بود .. از قست سینه تا پایین کمرم تنگ می شد..دامن پفی و کشیده که دنباله داشت..دنبالش رو دور کف دستم انداخته بودم..
قرار بود تو باغ دو تا دختر بچه دنباله ش رو بگیرن..همجادهم فقط مادرجون بود و عمه جون مادر نوید..
شنلم رو پوشیدم..زنگ زده شد..خانم ارایشگر گفت که دولیده..
کلاه شنل رو انداخت رو صورتم و اضافه کرد: تا داماد شاباش نده نمیذارم رونما کنه..
تبسم زدم..همه مانتوشون رو به تن کردن..اریا که اومد تو صوتی کف دست و جیغ و هورا بود که به اسمون راهی شد..
وای خدا داشتم از هیجان پس می افتادم..فقط آواشون رو می گوش دادم..کلاه شنل نمیذاشت رو به روم رو ببینم..اما کفشاشو دیدم..اره..کفشای مشکی و براق.. درست رو به روم از حرکت ایستاده بود..
خانم ارایشگر:اقا داماد رونما می کنید اما قبلش شیرینی ما فراموشتون نشه..
صدای خنده ی اروم و متین اریا رو متوجه شدم..نمی دونم چکار کرد که همه کف دست زدن..اما از زیر کلاه متوجه شدم که اطرافم پر از پول شد..
کمی سرمو اوردم بالا..کف دست خانم ارایشگر یه کف دسته اسکناس بود و اطرافم هم روی زمین پول ریخته بود..
صوتی مادرجون رو گوش دادم..
–پسرم کلاهش رو بردار..فیلمبردار هموقت فیلم می گیره..
همگی دست زدن و شمارش شروع شد..شاگردهای ارایشگر کف دست می زدن و می شمردن..
–3..2..1..
اریا کلاه رو از روی سرم برداشت..صوتی کف دست و جیغ و هورا توی اون فضا هیجانم رو بیشتر می کرد..
گونه هام گل انداخته بود اما زیر اون همه ارایش مشخص نبود..
سرم همچنان پایین بود..کف دست گل دلربایی رو به طرفم گراهی شد..با مشاهده کردن کف دسته گل سرمو اروم قد بلند کردم..
نگام تو نگاهای مشکی و نافذش گره خورد..درهمون حال دستمو اوردم جلو و گل رو ازش گرفتم..نگاه از هم بر نمی داشتیم..
وای فوق العاده شده بود..معرکه بود..با دیدنش توی اون سر و تیپ به وجد اومده بودم..کت و شلوار مشکی نوک مدادی..پیجادهن سفید براق..نمی تونستم نگاه ازش بردارم..
بقیه هم ولین نمی دادن..از بس کف دست می زدن و تبریک می اضافه کردن..
اریا خودش شنلم رو روی سرم مرتب کرد..کف دستمو دور بازوش حلقه کردم..فیلمبردار که یه خانم تقریبا ۳۶,35ساله بود..جلوی ما عقب عقب می راهی شد و ازمون فیلم می گراهی شد..
مادرجون و عمه هم پشت سرمون می اومدن..اریا در ماشین رو برام باز کرد..اروم نشستم..
مادر جون :من با ماشین نوید میام..اریا اروم رانندگی کن..عجله نکنی..راستی میری اتلیه؟..
–باشه..نه برای اون قسمتش یه برنامه ی دیگه دارم..
–باشه پسرم..خداحافظ..
اریا هم سوار ماشین شد..قبل از اینکه حرکت بکنه دستمو گرفت..گوشه ی کلاه رو دادم بالا و نگاش کردم..
با تبسم دلربای زل زده بود به من..
به روش تبسم زدم و گفتم :چرا اینجوری نگام می کنی؟!..
با صوتیی که به راحتی می شد هیجان درش رو حس کرد بیان کرد :وای بهار مطمئنی خواب نیستم؟!..مثل فرشته ها شدی..وای بر قلبِ من..داری دیوونه م می کنی به خدا..
با طنازی گفتم :اریا..از کف دست تو..
کف دستمو نوازش کرد و با لحن ارومی گفت :از کف دست تو که منو کردی یه پا مجنون..سر به بیابون نذارم خیلیه..
ریز خندیدم و گفتم :چرا بیابون؟!..
با تبسم سرشو تکون داد و اضافه کرد :واسه ی اینکه داری دیوونه م می کنی..مگه طاقت میارم؟!..
سرخوش لبخند زدم و گفتم :میاری..
سرشو تکون داد و با ناله اضافه کرد :خدا کنه..
وای از کاراش حسابی خنده م گراهی شده بود..ماشین رو روشن کرد..کف دستمو ول کرده بود..می دونستم همیشگی مسلط رانندگی می کنه..
پخش رو روشن کرد..آوای خواننده تو فضای ماشین پیچید..
بهت تو ی دستامه وقتی تو پیش منی
نه تو نمی تونی از عشقم دل بکنی
تو مال منی تو فال منی جهان جهان تو رو می خوام
تو یاس منی احساس منی جز تو کسی رو نمی خوام
تا تو رو دارم حیات بهشت برام
انگار خدا محبت تو رو نوشته برام
تو مال منی تو فال منی دنیا جهان تو رو می خوام
تو یاس منی احساس منی جز تو کسی رو نمی خوام
ماشین بغلیمون تند شتاب‌زده با ریتم بوق می زد..سرمو بلند کردم..نوید بود..به اریا اشاره کرد شیشه رو بکشه پایین..اریا با تبسم شیشه رو داد پایین..
–چیه؟!..
نوید با خنده اظهار کرد :به به.. جناب سرگرد ..کولاک کردیا..دمت گرم..آواشو ببر بالااااا..
اریا با خنده سرشو تکون داد و صدا رو بیشتر کرد..ماشینایی که کنارمون حرکت می کردن هم برامون بوق می زدن و بهمون تبریک می اظهار کردن..
جشن عروسی تو ویلای کنار دریا بود..
اریا جلو بود و نوید هم پشت سرمون می اومد..رسیدیم..درو برامون باز کردن..
وای دهانم باز مونده بود..وارد باغ شدیم..دور تا دور باغ رو با چراغ های زیبا و بادکنک های رنگی به شکل دل و حلقه های گل تزیین کرده بودند..فوق العاده بود..
ماشین رو به روی ویلا ایستاد..همه دوره مون کرده بودن..هیجانم بیشتر شده بود..
اریا از ماشین پیاده شد..به طرفم اومد..در رو باز کرد..کمک کرد پیاده بشم..دستم تو کف دستش بود..کلاه شنل روی سرم بود اما تا حدودی اطرافم رو می مشاهده کردم..
جلومون گوسفند قربونی کردن..روی سرمون شاباش می ریختن ..
همه دست می زدن و جیغ و هورا می کشیدند..
از بین مهمونا رد شدیم .. به تبریکاتشون جواب می دادیم و تشکر می کردیم..
به طرف ویلا حرکت کردیم..
دستام تو کف دستاش بود..بالای سالن رو بسیار دلربا برامون ولیده کرده بودند..داشتیم می راهی شدیم اونطرف که مادرجون با کف دست به اتاق اشاره کرد و اظهار کرد :برید تو اتاق..
با تعجب نگاش کردیم..تبسم زد و گفت :برید خودتون می فهمید..
اریا سرشو تکون داد..راهی شدیم تو اتاق..وای خدا..
اتاق با ترکیبی از رنگ های بنفش و سفید ..همجاده با سفره ی عقدی شیک و زیبا جلوه ای خاص پیدا کرده بود..
بهت زده نگام به سفره ی عقد بود..
اریا رو به مادرجون گفت :ما که قبلا عقد کردیم..دیگه سفره ی عقد لازم نبود..
مادرجون سرشو تکون داد و به بالای اتاق اشاره کرد :برید بشینید رو صنقلبی..عاقد الان میاد..
دیگه داشتم شاخ در می اوردم..اریا از من بدتر بود..با نگاهای گرد شده اظهار کرد :عاقد؟!..
همون موقع اعلام کردن حاج اقا اومد..همه به جنب و جوش افتادن..
با اشاره ی مادرجون روی صندلی نشستیم..کنارمون از حرکت ایستاد..به طرفمون خم شد و اروم اضافه کرد :اقابزرگ بیان کرده شناسنامه ی بهار چون اصل نیست نمی خوام عقدی هم درش باشه..بهار ۲ سال بزرگتر از سن اون شناسنامه ش هست..یعنی ۲۰ سالشه..اقابزرگ گفت می خوام اسم اریا به عنوان شوهر تو شناسنامه ی حقیقی بهار باشه..درضمن اینجوری هم یه بار دیگه خطبه خونده میشه با اسم بهار کامرانی فرزند ماهان..و هم اینکه توی فیلم عروسیتون این لحظه ثبت میشه..
هنوز گیج حرفاش بودم که عاقد شروع کرد..همون خطبه خونده شد ..فیلمبردار ازمون فیلم می گرفت..
خب اینکه این لحظه یه یادگار برامون محسوب می شد بد نبود..بسیار ها بودن که قبلا عقد محضری می کردن اما موقع عقد به صورت صوری خطبه می خوندند تا توی فیلم عروسیشون ثبت و ضبط بشه..این جشن هم مثل بقیه..با این تفاوت که اسم اریا می راهی شد تو شناسنامه ی حقیقیم..
پس من ۲۰ سالم بوده نه ۱۸ سال..اره..اون وقت که سامان برای من شناسنامه گحرکت کرد من ۲ ساله بودم..وای چه حسیه بیان بهت بگن تو ۱۸ سالت نیست ۲۰ سالته..
آزردهی و مسروری..هر دو حسی بودند که توی اون لحظه داشتم..آزرده از این بابت که دیر متوجه شدم ..خرسند هم از این بابت که بالاخره متوجه شدم..درسته دیره..اما اینکه به حقیقت پی بردم خوش بسیار بود..
خطبه خونده شد ..اینبار بزرگتر داشتم..دیگه تنها و بی کس نبودم..
–با اجازه اقابزرگ و همه ی بزرگترا..بله..
برامون کف دست زدن و بهمون تبریک گفتن..
اینباراسم اریا به عنوان شوهرم توی شناسنامه ی خودم ثبت شد..سند ازدواجمون رو هم دادیم حاج اقا تا اسم پدر و فامیلم رو درست کنه..
همه ی کارها انجام شد..همه هدایاشون رو به رسم تبریک بهمون دادند ..هر بار من و اریا ازشون تشکر می کردیم..
چند تا عکس یادگاری هم تو زاویه ها و حالت های مختلف گراهی شدیم..
اومدیم تو سالن..بزن و بکوب بود..اقابزرگ به طرفمون اومد..لبخند بر لب داشت..رو به رومون توقف کرد..پیشونی من و اریا رو به گرمی بوسید..
–توی اتاق عقد شلوغ بود نتونستم بیام..اینجا کادوی عروسیتونو میدم..
پاکتی رو به طرف اریا گحرکت کرد..
–این سند همون باغی هست که می تمایل داشتی..به عنوان هدیه ی عروسی بهت میدم..امیدوارم سال های سال خوشامگاهخت در کنار هم حیات کنید..دعای خیرم بدرقه ی مسیرتونه..
برقی خاص تو چشمای اریا جهید..می دونستم همیشه ارزوش بود اون باغ رو به کف دست بیاره..اینکار اقابزرگ برامون ارزشمند بود..اریا اقابزرگ رو بغل کرد و ازش تشکر کرد..
سرشو تکون داد ..تبسم زدم و ازش تشکر کردم..
نیم نگاهی به سالن انداخت و اضافه کرد :اریا مگه قرار نبود مجلس مختلط نباشه؟..این چه وضعشه پسر؟..
اریا با لبخند گفت :اقابزرگ نمی تونستم ویلا رو نصف کنم..مجبور شدیم..
–این حرفا نیست..مردا برن تو حیاط و زنا داخل باشن..
اریا سرشو تکون داد..من هم حرفی نداشتم..اینجوری بهتر هم بود..لااقل من معذب نیستم..داخل باغ هم میز و صندلی چیده بودند..اقایون رفتن بیرون و مجلس زنونه شد..اریا هنوز کنارم بود..
شنلم رو در اوردم..اریا نیم نگاهی بهم انداخت .. سرشو انداخت پایین..خانمای فامیل وسط می رقصیدن و فیلمبردار هم فیلم می گراهی شد..
عمه خانم به طرفمون اومد..صورتمو به گرمی بوسید..با تعجب نگاش کردم..
مادرجون گفت :عمه خانم همه چیز رو در موردت می دونه دخترم..یعنی کل فامیل از موضوع مطلع شدن..
با شرم سرمو زیر انداختم..عمه خانم با مهربونی اظهار کرد :خجالت نداره دخترم..انقدر شاد شدم که حد نداشت..اولش شوکه شدم..اما بعد اشکم در اومد..اصلا باورم نمی شد..خوشامگاهخت بشی ایشاالله..
زیر لب تشکر کردم..کمی پیشمون موند بعد هم از کنارمون رد شد..هر دو رو صندلیمون نشستیم..
اریا کنار گوشم اضافه کرد :۱ ساعت دیگه میریم باغ ..قرار بود اتلیه نریم تا بریم اونجا عکس بگیریم..به همین بهانه میریم اونجا رو نشونت میدم..
-پس مهمونا چی؟!..
–اونا هم میان..اما بعد از ما..هر وقت عکسامون رو انداختیم..
-باشه..من حرفی ندارم..
مجبورمون کردن برقصیم..رو به روی هم بودیم..اریا یه کم سرخ شده بود..اما قشنگ و هماهنگ می رقصید..
اروم بهش گفتم :تو هم خوب می رقصی.. اما رو نمی کردی..
زیر لب با لبخند گفت :من الان دارم اب میشم رقص چیه؟..برم بشینم؟..
کف دستمو دور بازوش حلقه کردم .. همونطور که اروم و منظم می رقصیدم اظهار کردم :نخیر تا من وسطم هیچ جا نمیری..
با تبسم سرشو تکون داد..
روی سرمون پول می ریختن..
بعد از رقص اریا حرکت کرد پیش مردا..
*******
حیرت زده به باغی که جلوی چشمام بود نگاه می کردم..فوق العاد هبود..اصلا باغ نبود..یه تیکه از بهشت جلوی چشمام بود..
نزدیک بهار بود و این طراوت.. دلرباییِ باغ رو به رخ می کشید..گل های رنگارنگ همه جا دیده می شد..درختان قد بلند و سرسبز..یه حوض بزرگ با طرح و نقشی قشنگ وسط باغ بود که وسط حوض یه فواره به شکل کوزه قرار داشت..واقعا عالی بود..
درست رو به رومون یه ساختمون ویلایی با نمایی تمولی سنگ..سفید..چراکه مروارید درخشان..مات و مبهوت دور خودم می چرخیدم..
اریا محو کارهای من شده بود..با تبسم به اطرافش اشاره کرد وبیان کرد :چطوره خانمی؟..
با ذوق نگاش کردم و اظهار کردم :وای اریا معرکه ست..حیرت اوره..اینجا خوده بهشته..
زمزمه وار اظهار کرد :دقیقا..اینجا بهشته تو هم فرشته ی این بهشتی عزیزم..
کف دستاشو دور کمرم حلقه کرد..
با متوجه شدن آوای فیلمبردار که عکاسمون هم بود نگاهمون به سمتش کشیده شد..
–اینجا واسه ی عکاسی جای بی نقصیه..مطمئنم عکساتون فوق العاده میشه..
چند جا رو با راهنمایی های خانم عکاس تو حالت های مختلف از حرکت ایستادیم تا ازمون عکس گحرکت کرد..
بعد از ۱ ساعت مهمونا هم رسیدن..
*******
شامگاه خوبی بود..رویایی و قشنگ..ویلایی که توش بودیم..یعنی همینجا که من اسمش رو گذاشته بودم” بهشت “رو از قبل برامون ولیده کرده بودن..
قرار بر این شد از این به بعد اونجا زندگی کنیم..وسایلمون رو از قبل بسته بودیم..ماه عسل قرار شد بریم چند جای ایران رو بگردیم..هر دفعه هم یکیمون یه جا رو پیشنهاد می کرد..
من اول از همه بیان کردم مشهد..بی زیرا و چرا قبول کرد..قلبم می تمایل داشت اول برم پابوس اقا امام رضا(ع)..
مشهد..اصفهان..شیراز..همدان..و خیلی جاهای دیگه..واقعا بهمون خوش گذشت..عید امسال رو تو ماه عسل سپری کردیم..
*******
می تمایل داشتم درسمو ادامه بدم..حالا که اریا پشتم بود و موقعیتش رو داشتم نمی میل داشتم عقب بمونم..
خودم پزشکی دلبسته شدم..شغل پدرم..شب و روزگار درس می خوندم و اریا هم تشویقم می کرد..
تا اینکه کنکور شرکت کردم..وای حالا باید منتظر نتایج می شدم..نتیجه ی زحمات و کم خوابی های این مدت..
اما یه روزگار اریا با روزگارنامه اومد خونه ..با شادی خبر قبامام رو بهم داد..
دیگه رو ابرا بودم..بهتر از این نمی شد..دقیقا همون رشته ای که می تمایل داشتم..پزشکی ..
*******
محیط دانشگاه سرد و خشک و مقرراتی بود..اینو می پسندیدم..توی درس و رشته م پیشراهی شد داشتم..تمام این پیشحرکت کرد و پشتکارم رو مدئون اریا بودم..
اینکه با صبرو تحملش..با کمک های بی اندازه ش منو در هر چه بهتر شدن و موفق تر شدن تو رشته م یاری می کرد..
به همین ترتیب ۲ سال گذشت..
روی لبم زمزمه ی این رو داشتم که قلبم بچه می خواد..اما اریا مخالف بود..
می اظهار کرد :درسات سنگینه نمی تونی از پسش بر بیای..
اما من می تمایل داشتم..اریا می اضافه کرد نه و من به اصرار می میل داشتم که بچه دار بشیم..
فصل بیست و هشتم
-اخه چرا؟!..
با مهربونی نگام کرد و روی مبل جابه جا شد..
–خانمی الان درسات سنگینه..تازه اول راهی..وقت زیاد داریم..
رفتم جلو..توی بغلش جای گرفتم…کف دستامو دور گردنش حلقه کردم و لبامو جمع کردم..
-ولی اریا من دلم بچه می خواد..
بینیم رو با نوک انگشت کشید .. با خنده اظهار کرد :تو خودت هنوز بچه ای..بچه رو می خوای چکار؟..
با ناز بیان کردم:قول میدم به درسام لطمه ای نزنه..در ضمن من اگر هنوز بچه م پس چرا توعاشقم شدی؟..
با شیطنت نگام کرد و اضافه کرد:عاشق همین بچه بازیات شدم..نمی دونستی؟..
اخم شیرینی کردم که بلند لبخند زد..منو به خودش فشرد و اضافه کرد :الان باید برم ستاد..شامگاه که برگشتم درموردش حرف می زنیم باشه؟..
از رو پاش کشیده شدم..اون هم بلند شد و به طرف اتاق راهی شد..
-باشه ..اما امشامگاه زودتر بیا..
بین جاده برگشت و نگام کرد..ابروشو انداخت بالا و بیان کرد :چرا؟!..
حرصم گرفت..با همون حرصه توی نگام زل زدم بهش..با لبخند سرشو تکون داد و رفت تو اتاق..
وای خدا اخرشم منو دیوونه می کنه..خب بچه می خوام ..اون هم از اریا..وای بهتر از این نمی شد..اما باید یه جوری راضیش می کردم..
لباسش رو پوشید ..بعد از بوسیدن گونه م خداحافظی کرد و حرکت کرد..با تبسم بدرقه ش کردم..
همین که درو بستم به فکر این بودم که امشامگاه چکار کنم برامون به یادموندنی بشه؟..اخه سالگرد ازدواجمون بود..
درضمن قرار بود در مورد بچه هم حرف بزنیم..
امشامگاه باید هرجوری شده راضیش کنم..
*******
جلوی اینه توقف کرده بودم..با تبسم از تو اینه زل زده بودم به خودم..وای..یه لباس مخصوص رقص عربی به رنگ سبز فسفری..
رنگش روشن بود و پارچه ش براق و لطیف..فقط قسمت سینه م رو می پوشوند..قسمت شکم و شونه هام برهنه بود..دامنش هم راسته بود و دو طرفش چاک داشت..به صورتی که وقتی می چرخیدم پاهام می افتاد بیرون..
ارایش ملایمی هماهنگ با لباسم روی صورتم نشونده بودم..نقابم رو که از جنس پارچه بود روی صورتم بستم..همه چیز اماده بود..
سی دی رو گذاشتم تو پخش و صداش رو زیاد کردم..اهنگ رو استپ کرده بودم تا هر وقت اریا وارد اتاق شد روشنش کنم..
به ساعت نگاه کردم..۱۰ دقیقه ی دیگه می رسید..لامپ رو خاموش کردم..گوشه به گوشه ی اتاق شمع گذاشته بودم..همه رو یکی یکی روشن کردم..اتاق توی نور شمع فوق العاده رویایی شده بود..لباسم از انعکاس نور شمع داخل سنگ ها و پولک هایی که بهش دوخته شده بود می درخشید..صوتی در رو گوش دادم..
هیجان داشتم..روی تخت ایستادم..پرده ی دورش رو انداختم پایین..کنترل پخش تو کف دستم بود..چراکه پرده نازک بود از همونجا هم گیرنده ش کار می کرد..
در اتاق باز شد..اریا مات و مبهوت به اطرافش نگاه می کرد..همون موقع پخش رو روشن کردم و کنترلش رو انداختم رو تخت..
صوتی اهنگ فضای اتاقمون رو پر کرد..
ازپشت پرده کف دستامو باز کردم..بسیار اروم به کف دستام موج می دادم..چرخیدم ..
همون موقع که خواننده شروع به خوندن کرد پرده رو زدم کنار..چشماش با دیدنم توی اون لباس و در حال رقص برق خاصی زد..به راحتی توی اون فضا که با نور کم .. رویایی و قشنگ جلوه می کرد اون برق رو متوجه شدم..
کمرم رو می لرزوندم و به کف دستام موج می دادم..در همون حال کف دستامو اوردم بالا و این بار فقط به کمرم موج دادم..از سینه تا باسن..
به طرفش رفتم..پشت بهش..دقیق رو به روی سینه ش از حرکت ایستادم..با حالت رقص شونه م رو کشیدم عقب..کف دستاشو گرفتم و دور کمرم حلقه کردم..هماهنگ کمرم رو به چپ..به راست حرکت می دادم..
با یه حرکت درهمون حال که تو اغوشش بودم برگشتم..خودمو به عقب پرت کردم..کمرمو سفت چسبیده بود..روی کمرم به پایین خم شده بودم..پام از قسمتی که دامن چاک داشت بیرون افتاده بود ..اورده بودمش بالا و اریا با یه کف دست پامو نگه داشته بود و با اون دستش هم کمرمو..
پامو ول کرد..روی صورتم خم شد..میل داشت نقابم رو برداره که با لبخند خودمو کشیدم کنار..دوست داشتم تشنه ترش کنم..
چرخیدمو راهی شدم وسط اتاق..کف دستاموجلوی صورتم گرفتم و باسنم رو لرزوندم..نگاهش روی تک تک اجزای بدنم می چرخید..به روی لباش لبخند جذابی خودنمایی می کرد..
به طرفم اومد..همونطورکه کمرمو می لرزوندم کف دستامو بردم بالا که نقاب رو باز کنم..با یه قدم کشیده جلوم از حرکت ایستاد و کف دستامو گرفت..نگاش تو نگام قفل شد..کف دستاشو برد پشت سرمو بند نقاب رو باز کرد..نقاب افتاد..
به روش لبخند زدم..خم شد لبامو ببوسه که ابرومو انداختم بالا و چرخیدم رفتم پشتش ایستادم..کف دستمو گذاشتم روی شونه ش و مسلط و هماهنگ رقصیدم..
راهی شدم عقب..برگشت و نگام کرد..سینه م رو لرزوندم..یه چرخ زدم و رو به روش زانو زدم..موهامو ریختم تو صورتم.. سرمو خم کردم..سرمو می چرخوندم..اولش موهام رو به حالت موج لرزوندم بعد سرمو تکون دادم..
در همون حال از جام کشیده شدم..دیگه اخرای اهنگ بود..سرمو قد بلند کردم..موهام ریخت پشتم..کف دستمو بردم زیر موهام و با ناز نگاش کردم..
نگاهش مخمور و خواستنی شده بود..
اهنگ که تموم شد به طرفم خیز برداشت و محکم بغلم کرد..نتونستم خودمو کنترل کنم ..هر دو پرت شدیم رو تخت..
اول چند ثانیه نگام کرد..هممدت نگاهمون روی لبهای همدیگه لغزید..سرشو اورد جلو .. محکم لباشو روی لبام فشرد..کف دستامو دور کمرش حلقه کردم..با اشتیاق فراوان لبام رو می بوسید..من هم همجادهیش می کردم..
انقدر همو بوسیدیم که از نفس افتادیم..لباشو از روی لبام برداشت..هر دو نفس نفس می زدیم..
پیشونیش رو به پیشونیم چسبوند .. زیر لب زمزمه کرد :روز به روزگار بیشتر عاشقت میشم..با این کارات منو دیوونه ی خودت کردی خانمی..
صوتم اروم بود اما همراه با شیطنت..
-منم همینو می خوام..می خوام همیشه عاشقم بمونی..زیرا خودم فراتر از تصورت عاشقتم و می خوامت..
نفس عمیقی کشید و با صدای لرزونی اظهار کرد :بهار با من چه کار کردی؟..دختر به خدا تکی..از اینکه دارمت..از اینکه عاشقت هستم به خودم می بالم..
با این حرفاش هیجانم رو بیشتر می کرد..باعث می شد افسونش بشم..
با عاشقی زمزمه کردم :دوستت دارم عزیزم..
زیر گردنم رو بوسید و اظهار کرد :تو فوق العاده ای..منم دوستت دارم خانمی..بهارم..
-جانم..
سرشو کشیده کرد..دیدهای خمارش دیوونه ترم کرد..اشتیاق و میل داشتن تو نگاهاش بیداد می کرد..
لبخند خاصی زد و بیان کرد :هنوز هم قلبت می خواد مولین بشی؟..
با شوق اضافه کردم :معلومه که قلبم می خواد..ارزومه ..
اروم ریز خندید و گونه م رو بوسید..دیدهک بامزه ای زد و گفت :پس امشب..کار رو تموم می کنیم..
ابرومو انداختم بالا و با شیطنت اضافه کردم :کاره چی؟..
خندید .. با لحن خاصی بیان کرد :همون کوچولوی شیطونی که می خواد جای منو تو قلبت بگیره..
دستمو دور گردنش حلقه کردم..با عشق نگاش کردم و زمزمه وار اظهار کردم :هیچ چیز..هیچ کس..تو جهان نمی تونه جای اریا رو توی قلبِ بهار بگیره..مطمئن باش..
چند لحظه فقط زل زد تو نگاهام..
لبخند خواستنیی تحویلم داد .. نگاه عاشق و مهربونش رو دوخت تو نگاهام..
–اریا به فدات..مخلصتم خانمی..
-ما بیشتر جناب سرگرد..
با شوق نالید :ای خداااااااا..دیوونه نشم از کف دسته این دختـــر..
بلند خندیدم..ولی خنده م نصفه موند چون لبای اریا روی لبام قرار گرفته بود..
بوسه ی طولانی از لبام گرفت و بیان کرد :خب از همین حالا شروع کنیم؟..
-شام درست کردم..کیک پختم..پس اونا چی؟..
ریز خندید و با کم طاقتی بیان کرد :قربون خودت و کف دستپختت..فرار که نمی کنن..بعد می ریم می خوریم..الان چه وقته شامه..
لبخند زدم و بیان کردم :پس کی وقت شامه؟..
اونم خندید و گفت :هر وقت کارمون تموم شد..
وای دیگه از زور خنده اشک از دیدهام جاری شده بود ..
-ازکف دست تو اریا..
تو اغوشش بودم..باز هم این من بودم که زیر بارون بوسه هاش غرق شدم و توی اغوش گم..
اریا رو می پرستیدم..اره..عاشقیش و دوست داشتنش رو ستایش می کردم..
چراکه..واقعا ستودنی بود..
شام خورده بودیم..کیک رو گذاشتم رو میز..با تبسم روی صندلی قرار گرفتم..
اریا نگاهی به من و کیک انداخت .. با تبسم اضافه کرد :به به.. چه خانم با سلیقه ای..
-مرسی عزیزم..بخور ببین چطوره؟..
–مطمئنم خوشمزه ست..مخصوصا اگر تو بهم بدی دیگه محشرم میشه..
با تبسم کیک رو برش دادم و گذاشتم تو بشقاب..دادم کف دستش که اونم بی معطلی شروع کرد..
اول یه تیکه گذاشت دهان من..نصفش هنوز تو کف دستش بود و نداشت همه ش رو بخورم.. اون رو هم گذاشت تو دهان خودش….
ابروشو انداخت بالا..قورتش داد و اضافه کرد :اوممممم..فوق العاده ست خانمی..جدی معرکه شده..
ذوق کردم و بیان کردم :وای راست میگی..به‌شدت خوب شده..ممنونم..
همونطور که کیکش رو می خورد بیان کرد :راستی امروزگار پدر و مادر بهنوش رو دیدم..
کیکی که گذاشته بودم دهانم رو به ارومی قورت دادم و بیان کردم :واقعا؟!..خب چی شد؟!..
سرشو تکون داد و گفت :مشکل مالی..اقای هدایت رو اورده بودن ستاد..زنش هم باهاش اومده بود..هر دو پیر و شکسته شدن..
با صوتیی گراهی شده بیان کردم :خب اره..هرچی نباشه پدر ومادرش هستن..بهنوش هم تنها فرزندشون بود..
فقط سرشو تکون داد..اروم از جام بلند شدم..حرکت کردم تو اتاق تا کادوی سالگرد ازدواجمون رو ولیده کنم..
براش یه ست چرم اصل که کیف و کفش و کمربند بود گراهی شده بودم..گذاشته بودم تو یه جعبه ی طرحدار و بزرگ که یه ربان ابی هم روش داشت..
صوتش زدم..
-اریا..
از توی هال گفت :جانم..
-چند لحظه میای؟..
صوتشو نمتوجه شدم..اما صوتی قدمهاش به گوشم خورد..جعبه رو گذاشتم رو میز و تند رفتم تو درگاه در از حرکت ایستادم..کف دستامو به درگاه تکیه دادم و جادهشو سد کردم..جلوم ایستاد..اروم لبخند زد و به دستام خیره شد..
–چکار می کنی خانمی؟..واسه چی راهو سد کردی؟..
-چشماتو ببند ..
با تعجب اضافه کرد :چرا؟!..
-تو ببند..چراشو بعد می فهمی..
با شیطنت نگام کرد و نگاهاشو بست..
کف دستشو گراهی شدم و کشیدمش تو اتاق..
-باز نکنیا..
–نه شیطون..
روبه روی میز ارایش توقف کرد..خودم مسیرنماییش می کردم..جعبه روی میز بود..
–پس چرا وایسادی؟!..باز کنم؟!..
-اره ..حالا می تونی نگاهاتو باز کنی..
اروم نگاهاشو باز کرد..نگاهش افتاد تو اینه بعد هم سر خورد رو جعبه ی کادو..
نگاهاش برقی زد..به طرفم برگشت و گفت :اوه دختر چکار کردی؟!..مال منه؟!..
ابرومو انداختم بالا و با تبسم گفتم :نخیر واسه اقابزرگه..
تبسمشو جمع کرد و بیان کرد:اِِِِِ..خب پس..
باور کرده بود با خنده اظهار کردم :ماله شماست جناب سرگرد..امشامگاه سالگرد عروسیمونه اقای خوش حواس..
کم کم تبسم مهمون لباش شد و گفت :اِِِِِ..
کشیده ریز خندیدم :ارههههه..
خندید و گونه م رو بوسید:فدای تو بشم عزیزم..تو خودت و وجودت تو زیستن واسه ی من بزرگترین و بالاترین هدیه ست..این کارا لازم نبود..
با تبسم نگاش کردم..عاشقش بودم..از جونم هم بیشتر اریا رو دلبسته شدم..
با تبسم برگشت و جعبه رو برداشت..
–خب حالا هندونه ها رو بی خیال بشیم که هی می کارم زیر بغلت..بریم سروقت زحمتی که کشیدی..
به شوخی زدم به بازوش و بیان کردم :یعنی هندونه گذاشتی زیر بغلم ؟..حرفات واقعی نبود؟..
خندید و از تو اینه بهم دیدهک زد :من غلط بکنم بخوام هندونه بذارم زیر بغلت..تا من هستم تو یه نخود هم نباید قد بلند کنی..
به حرفش خندیدم..بعضی اوقات واقعا شیطون می شد..
در جعبه رو برداشت..همه رو یکی یکی اورد بیرون..با شوقی که تو صوتش مشهود بود اظهار کرد :وای بهار چرا اینکارو کردی؟..اینا فوق العاده ن دختر..
ذوق زده اظهار کردم :دوستشون داری؟..
نگام کرد و گفت :چراکه تو گرفتی بسیار ..ولی اینقدری که تو رو دوست دارم هیچ چیزی رو توی این جهان دوست ندارم..
ناخداگاه کف دستامو دور گردنش حلقه کردمو سرشو به پایین خم کردم..لبامو گذاشتم رو لباشو محکم و گرم بوسیدمش..
لبامو که از رو لباش برداشتم تبسم بزرگی زد و اظهار کرد :وای این بوسه ت بهترین کادو واسه ی من بود بهارم..
اروم ریز خندیدم..این مرد پر از شور و هیجان بود..واقعا در کنارش خوشبخت بودم..خوشامگاهخت و خرسند..
–خب حالا نوبتی هم باشه نوبته منه..
با تعجب و شوق خاصی دستامو زدم به هم و اضافه کردم :مگه تو هم کادو خریدی؟!..
ریز خندید وگفت :پس چی؟..اندیشیدی فقط تو سالگرد ازدواجمون یادت مونده؟..بهترین روزگار عمرم بود..مگه به این اسونی ها فراموش میشه؟..من نمیگم نگاهاتو ببیند..دوست دارم همیشه نگاهات به روی من باز باشه..
با تبسم نگاش کردم..از توی جیبش یه جعبه بیرون اورد..به طرفم گرفت..
خواستم از دستش بگیرم که دستشو کشید عقب..با تعجب نگاش کردم..
–هنوز هم دوست داری پدر و مادرت رو در کنار هم پیش خودت داشته باشی؟!..حضورا نمی گم..همین که همیشه پیش خودت اونا رو داشته باشی..به جز دلت..
از شنیدن حرفاش یه کم گیج شده بودم ..نگاهمو که مشاهده کرد اروم لبخند زد و جعبه رو به طرفم گحرکت کرد..ازش گرفتم..با تبسم بازش کردم..
یه جعبه ی سرمه ای مخمل..که با یه ربان ابی روشن به صورت پاپیون گوشه ش تزیین شده بود..
یه گردنبند به شکل دل..روش پر از نگین بود..اوردمش بیرون..جلوی صورتم گرفتم..وای..به‌شدت خوشگل بود..تلالو خاصی داشت..
–بازش کن..
با تعجب گفتم :چی؟!..
کف دستشو اورد جلو..دو طرف دل رو فشرد..دل طلایی از هم باز شد و همراهش صوتی موزیک ملایم و جذابیی فضا رو پر کرد..
با ناباوری نگاش می کردم..دل به دو نیمه تقسیم شده بود..یه طرف عکس مادرم که به روم تبسم می زد و یه طرف هم عکس پدرم ماهان..که اون هم با تبسم نگام می کرد..
عالی بود..نه..از عالی هم فراتر..محشر بود..زبونم بند اومده بود..اشک به چشمم جای گرفت..
به اریا خیره شدم..با تبسم بیان کردم:ا..اریا این..این..
اروم بغلم کرد..سرمو به شونه ش تکیه دادم..نگاهامو روی هم فشردم..قطره اشکی روی صورتم جاری شد..
-اریا ..این بهترین کادویی بود که تو عمرم گرفتم..ازت ممنونم..
منو به خودش فشرد و اضافه کرد :عزیزدلم..خوشحالم خوشت اومده..
-بسیار دوستت دارم..
–من بیشتر..بسیار بسیار بیشتر..انقدر که تو تصورت نمی گنجه بهار..
تبسم زدم..مثل همیشگی تو اغوشش اروم بودم..
ارامش حقیقی برای من..یعنی اغوش اریا..
اریا توی اتاق..پشت میزش جای گرفته بود .. پرونده ای در کف دستش بود و با دقت ان را مرور می کرد..
تقه ای به در خورد..سرش را از روی پرونده کشیده کرد..
–بفرمایید..
نوید لبخند بر لب وارد اتاق شد..
اریا دوباره سرش را انداخت پایین و اضافه کرد :چه عجب من در زدن تو رو هم مشاهده کردم..چی شده؟!..
نوید روی صندلی نشست و با خنده گفت :مگه باید چیزی شده باشه؟..من همیشگی با ادب بودم..
-اره خب..همیشگی با ادب بودی..اما هیچ وقت رو نمی کردی..
نوید سکوت کرد..اریا پرونده را بست و کناری گذاشت..انگشتانش را در هم قفل کرد .. به نوید چشم دوخت..
نوید تبسم به لب داشت و جورِ خاصی به اریا نگاه می کرد..
-باز چی شده؟!..
–هیچی ..تو چرا امروزگار انقدر به من مشکوکی؟!..
-د اخه می شناسمت نوید..چشمات داد می زنه می خوای یه چیزی بگی ولی مرددی..
ریز خندید و بیان کرد :ایول داری به خدا..
اریا با تبسم بیان کرد :پس یه چیزی شده..خب بگو ببینم..باز چکار کردی؟!..
–کف دست گل اب دادم..
تبسم از روی لبان اریا محو شد..نوید شتاب‌زده شتاب‌زده اظهار کرد :نه یعنی..کار بدی نیست..خوبه..واسه من که بسیار خوبه..
-ای بابا..درست حرف بزن ببینم چی میگی؟!..
کف دست کف دست می کرد..من من کنان بیان کرد :یه چیزی..ازت می خوام..قول میدی کمکم کنی؟!..
اریا دیدهانش را باریک کرد و دقیق نگاهش کرد..
-اره بگو..
نوید نفس عمیقی کشید و شروع کرد..
–دقیقا ۱ ماه پیش بود..شب داشتم بر می گشتم خونه که تو یه کوچه متوجه شدم ۳ نفر سارق دارن کیف یه دختر رو به زور ازش می گیرن..منم چون لباس فرم تنم بود تا مشاهده کردنم پا گذاشتن به فرار..
دختره گریه می کرد و با دیدن من انگار روح دیده باشه به من من افتاد..بهش اظهار کردم اروم باش ولی هنوز داشت می لرزید..سریع سریع می بیان کرد من بی گناهم ..تو رو خدا به بابام چیزی نگید..
هر چی می اضافه کردم نترس کاری باهات ندارم بی خیال نمی شد..اخرش دیدم نخیر هی داره التماس می کنه و گریه ش بند نمیاد..یه داد سرش زدم که بنده خدا تموم کرد..
اریا با چشمان گرد شده گفت :یعنی چی تموم کرد؟!..
نوید لبخند زد و گفت :نه که جدی جدی تموم کنه..یعنی وحشت کرد و ساکت شد..بعد یه چند تا سوال ازش کردم..اونم از ترسش شتاب‌زده شتاب‌زده جواب می داد..گفت حال مادرش خوب نیست..خونه ی خاله ش ِ و باید بره اونجا..خلاصه رسوندمش..
–خب..حالا مگه چی شده؟!..
نوید با تبسم سرش را پایین انداخت و اظهار کرد :یه چیزی شده دیگه..
-چی؟!..
–خب..من..یه جورایی..
تبسم اروم اروم روی لب اریا قرار گرفت..قد بلند لبخند زد و گفت :عاشقش شدی؟!..تو؟!..
نوید سرش را بلند کرد و با اخم کمرنگی گفت : خب اره..مگه چیه؟!..چرا می خندی؟!..
خنده ی اریا تبدیل به تبسم شد و بیان کرد :نمی دونم اما خنده م گرفت..وای نوید تو عاشق شدی؟!..حالا دختره رو می شناسی؟!..تعریف کن ببینم..
–درموردش تحقیق کردم..پدرش پدرِ واقعیش نیست..مادرش هم ناراحتی کلیه داره ولی براش کلیه پیدا شده و می خواد عمل کنه..وضع مالیشون هم خوبه..بد نیست..خودش هم دختر خوب ونجیبیه..اسمش هم..رهاست..
-خوبه..پس تحقیقم کردی..حالا از من چه کمکی ساخته ست؟!..
–می خوام بری با مولین صحبت کنی..نگرانم راضی نباشه..
-چرا؟!..
–خب دیگه..به خاطر پدر رها و مادرش..نمی دونم..نگرانم..اینکارو می کنی؟!..
اریا با تبسم سرش را تکان داد و بیان کرد :اره..چرا که نه..یه داداش نوید که بیشتر نداریم..
دیدهان نوید برقی زد و با شوق اظهار کرد :نوکرتم اریا..
-مخلصیم..به به..پس یه شام عروسی افتادیم..
نوید خندید و سرش را تکان داد..
*******
-داریم کجا میریم؟!..
–صبر کن خانمی می فهمی..
دیگه چیزی نبیان کردم..اریا منو اورده بود بیرون و می بیان کرد می خواد یه چیزی نشونم بده..هر چی هم ازش می پرسیدم چی؟!..می بیان کرد بعد خودت می فهمی..
ماشین رو گوشه ای نگه داشت..
-پیاده شو عزیزم..رسیدیم..
هر دو از ماشین پیاده شدیم..با تعجب به رو به روم خیره شدم..
تابلویی که سر در ساختمون نصب شده بود ” مهد کودک بهار”..
زبونم بند اومده بود..به اریا چشم دوختم..انقدر تعجب کرده بودم که اصلا نمی دونستم چی بگم..
-ا..اریا ..اینجا..اینجا..مهد کودک….
سرشو تکون داد و کنارم از حرکت ایستاد..با تبسم گفت :اره خانمی..این همون مهد کودکیِ که انتظارشو می کشیدی..بالاخره کار ساختش تموم شد..
مات و مبهوت به ساختمونه مهد نگاه می کردم..اینجا زمینش همون زمینی بود که اریا به عنوان مهریه ی صیغه ی محرمیت به نامم کرده بود..
همیشه می اضافه کردم دوست دارم اینجا یه مهد بسازم..عاشق بچه ها بودم..می دونستم در حال ساخته اما نمی دونستم کار ساختش تموم شده..
-وای اریا..واقعا سوپرایزم کردی..نمی دونم چطور ازت تشکر کنم..
دستشو گذاشت پشتم .. در حالی که به داخل ساختمون هدایتم می کرد اضافه کرد :تشکر لازم نیست عزیزم..همه ی زحماتش رو خودت کشیدی..برو داخلش رو ببین..
وارد مهد شدیم..روی دیوارهای اطراف نقاشی های دلربا از شکلک ها و شخصیت های کارتونی کشیده بودن..
دیوار های داخلی مهد به رنگ صورتی و ابی و سفید بود..رنگ امیزی جالب و متنوعی داشت..
شاد بودم..به‌شدت خیلی خوشحال..
–خوشت میاد؟..
به اطرافم نگاه کردم..تبسم بزرگی روی لبام بود..
-عالیه اریا..نقص نداره..واقعا ازت ممنونم..
لبخند زد و گفت :عزیزم اینها همه در مقابل این همه خوشبختی که در کنارت به کف دست اوردم هیچه..تو فرشته ای تو حیاتِ من..
در برابر این همه مهربونی و محبت تنها با محبت زل زدم توی نگاهاش..
زبانم از بیان جملات قاصر بود..
اریا موضوع نوید رو بهم اظهار کرده بود..اما عمه راضی نمی شد..می بیان کرد به هیچ عنوان این خانواده با ما جور نیستن..
نمی دونم والا..ولی نوید اعصابش حسابی داغون بود..دیگه کف دست به دامن اقابزرگ شده بود که اونم می بیان کرد اینبار نمی خواد دخالت بکنه..هرچی پدر ومادر نوید اظهار کردن همون درسته..
فعلا درگیر این موضوع بود..ظاهرا هیچ کدوم کوتاه بیا نبودن..
******
بالاخره بهترین و خوش ترین خبر عمرم رو شنیدم..اینکه باردارم..وای خدا اون روزگار که جواب ازمایش رو گحرکت کردم انقدر ذوق کردم و بالا پایین پریدم که از زور خستگی به نفس نفس افتادم..
با اریا رفتیم و جواب رو گحرکت کردیم..تبسم لحظه ای از روی لبامون محو نمی شد..همون روز راهی شدیم رستوران و بعد ازخوردن یه ناهار خوشمزه یه چرخی تو شهر زدیم..
دیگه حق نداشتم کف دست به سیاه و سفید بزنم..مادرجون و عمه جون هر روز پیشم بودن..کلا دورم همواره شلوغ بود..اریا هر روزگار دست پر می اومد خونه و بیش از پیش بهم توجه می کرد..اما خب دوره ی ویاری که داشتم به‌شدت سخت بود..مرتب از اریا دوری می کردم..وای..
البته این حالات موقت بود و فقط چند ماه اول اینطور می شدم..ولی خب همون مدت هم اریا مجبور می شد جدا بخوابه..وای که چقدر به من و خودش سخت می گذشت..
مرتب تحت نظر پزشک بودم..چند ماه اخر رو دانشگاه نحرکت کردم..باید استراحت می کردم..
وقتی سونو دادم پزشکم گفت دوقلو هستن..خدایا این بزرگترین نعمت تو زیستنم بود..دوتا بچه..از اریا..ثمره ی محبتم بودن..
من و اریا تصمیم گرفته بودیم بعد از به جهان اومدن بچه ها..بعد از ۶ ماه که دیگه غذای مکمل هم می تونستم بهشون بدم براشون پرستار بگیریم..
از همین الان به فکرش بودیم..تا اینکه مادرجون گفت یه خانم میانسال و باتجربه سراغ داره که می تونه این مسئامات رو قبول کنه..
به خاطر اینکه از درس و دانشگاه عقب نیافتم اینکارو می کردم وگرنه از خدام بود همیشه پیششون باشم..
******
با بی قراری پشت در اتاق راه می رفت..نگاهش به ساعتش بود و در اتاق که کی باز می شود..
بهار نیمه شامگاه دردش شروع شده بود ..طبق نظر پزشک این درد درده زایمان بود و این یعنی مدت تولد فرزندانشان رسیده است..
در اتاق باز شد..یکی از پرستارها که زنی تقریبا میانسال بود در حالی که نوزادی را در اغوش داشت جلوی اریا ایستاد..
نوازد را به طرف اریا گراهی شد و با تبسم اظهار کرد :خدا یه فرشته ی ناز بهتون داده..پسرتون هم داره به جهان میاد..
اریا با اشتیاق دخترش را در اغوش گرفت..به اضافه کرده ی پرستار چراکه فرشته دلربا بود..به مناسبت این خبر مقدار زیادی پول به عنوان مژدگانی به پرستار داد..
–ممنونم..بچه رو بدید باید برای معاینه ببرمش..
اریا به سختی از نوزاد دل کند و او را در در اغوش پرستار گذاشت..
همان موقع یکی از پرستاران بیرون امد و رو به پرستاری که نوزاد را بغل داشت بیان کرد :خانم شیبانی خانم دکتر میگن وضعیت مادر بچه ها خوب نیست..بیاید داخل ..باید تزریقاتشو انجام بمشاهده کرد..
پرستار با مضطربی نگاهی به اریا انداخت و به‌سرعت راهی شد داخل اتاق..
پرستار میل داشت داخل شود که اریا آوایش زد..دلواپسی و ترس در نگاه و صدایش مشهود بود :حال خانمم چطوره؟..چی شده؟..
پرستار مردد نگاهش کرد و گفت :شما شوهر بهار کامرانی هستید؟..
–بله..
–ما داریم تلاشمون رو می کنیم..بچه و خانمتون تو وضعیت نرمالی نیستن..شاید..شاید مجبور بشیم جون یکیشون رو نجات بدیم..خانمتون..یا..بچه..
دلش از حرکت توقف کرد..احساس می کرد گلو و دهانش خشک شده است..
بی معطلی ..با جدیت کامل گفت :به پزشکش بگید در هیچ شرایطی نباید بذاره جون خانمم به خطر بیافته..فقط خانمم..فقط اون..می خوام سالم تحویلم بدینش..شنیدید چی بیان کردـم؟..
جمله ی اخرش را با آوای کشیده گفت..
–بله اقا شنیدم..اینجا بیمارستانه..خواهشا رعایت کنید..
با صوتیی لرزان بیان کرد :خانم برو داخل اینا رو به پزشکش بگو..
پرستار سرش را تکان داد و با اخم کمرنگی وارد اتاق شد..
اریا روی صنقلبی نشست..سرش را در کف دست گحرکت کرد..کلافه بود..از طرفی ترس از دست دادن بهار دیوانه ش می کرد..
از جایش کشیده شدم..قدم زد..ارام و قرار نداشت..زیر لب دعا می خواند..نذر ولیم رضا کرد که اگر بهار و بچه هر دو سالم بمانند هر ۴ نفر به پابوسش بروند و انجا نذرش را ادا کند..
در دل گفت که اگر سرنوشت ان نوزاد این است که پا به این دنیا نگذارد اما جان بهارش به خطر نیافتد..برای ان هم نذر کرد..
اما از ته دلش می تمایل داشت که فرزندش همجاده همسرش هر دو نجات پیدا کنند..
زمان به کندی می گذشت..همان موقع یکی از پرشکان به سرعت از انتهای سالن به طرفش امد و بی توجه به حضور اریا وارد اتاق شد..
به ساعتش چشم دوخت..نیم ساعتی گذشته بود که در اتاق باز شد..پرستار هممسیر نوزاد بیرون امد..لبخند بر لب داشت..
با مسروری بیان کرد :تبریک میگم..پسرتون هم به جهان اومد..
اریا بی معطلی پرسید :خانمم..حال اون چطوره؟..
–خانمتون هم حالش خوبه..بنده خدا بسیار اذیت شد ولی زن قویِ..
اریا نفسی از سر اسودگی کشید و زیر لب خدا را شکر کرد..با لبخند نوزاد را در اغوش گراهی شد..دلربا بود..به ارامی دیدهانش را بسته بود و لبانش را تکان می داد..
به خاطر سلامتی فرزندش و بهار اینبار هم مقدار زیادی پول به عنوان مژدگانی به پرستار داد..
پرستار تشکرکرد .. نوزاد را از اغوش اریا جدا کرد و به داخل اتاق برد..
*******
به بخش منتقل شدم..امروزگار واقعا مرگ رو جلوی چشمام مشاهده کردم..اینکه مادر شدن به‌شدت سخته..دردش رو با تمام وجود حس کردم..
اینکه تونستم بفهمم مادرم به خاطر به دنیا اومدن من چه سختی کشیده..واقعا راست بیان کردن که تا مادر نشی نمی تونی درک کنی که چه سختی هایی داره..
اریا کنارم بود..بچه ها کنارم توی تختاشون خوابیده بودن..
وقتی برای اولین بار بهشون شیر دادم بهترین حس رو تو عمرم تجربه کردم..احساس می کردم عاشقانه و از صمیم دلم دوستشون دارم..این عشقو عاشق شدنم هزار برابر شده بود..حس شیرینی بود..حس مادر شدن..
در اتاق باز شد..وای خدا..همه بودن..مادرجون..پدرجون..عمه و شوهر عمه و نوید..اقابزرگ هم همجادهشون اومده بود..
تبسم بر لب داشت و نگاهش به من بود..با همه سلام و احوال پرسی کردم..گل وشیرین ها رو گذاشتن رو میز ..
مادرجون و عمه رو بوسیدم..پدرجون هم پیشونیم رو بوسید وبهم تبریک بیان کرد..
اقابزرگ جلو اومد ..پیشونیم رو بوسید..
–تبریک میگم دخترم..امروزگار از ته قلب شادم..تو دوباه منو به حیاتم برگردوندی..با حضورت ..
به بچه ها خیره شد و بیان کرد :و با به جهان اوردن این دوتا گل ..شادیمون رو تکمیل کردی..خدا همتون رو حفظ کنه..درضمن از همین الان یه تبریک دیگه هم بهت میگم..خانم دکتر..برای من و خانواده باعث افتخاری دخترم..
به روش تبسم زدم و با خجالت اضافه کردم :ممنونم اقابزرگ..هر چی هم داریم از نعمت و برکت وجود شماست..ازتون واقعا ممنونم..ایشاالله سایتون هیچ وقت از سر ما کم نشه..
به سرم کف دست کشید وبا مهربونی گفت :زنده باشی دخترم..
اقا بزرگ ۳ تا پلاک که روش اسم “الله”حک شده بود بهمون کادو داد ..اما یکیشون از بقیه بزرگتر وسنگین تر بود..
اقابزرگ :اون دوتا که کوچیک و ظریف هستند واسه نتیجه های خوشگلمه..فقط یکیش ماله تو ِ..
از این حرفش همه لبخند زدیم..
هم من و هم اریا هر دو ازش تشکر کردیم..کادوی پدر جون و مادر جون یه سرویس طلا بود..و عمه جون هم یه دستبند..
-از همگی ممنونم..این کارا لازم نبود به خدا..چرا زحمت کشیمتوجه شد..
مادرجون :این حرفا چیه دخترم..قابل تو رو نداره..این دوتا نازنین رو به دنیا اوردی ..این کمترین کاریه که ما برات انجام دادیم عزیزم..
نگاهم پر از تشکر وسپاس بود..همیشه دلبسته شدم چنین خانواده ای داشته باشم..و از خدا واقعا ممنونم ..
اینکه بعد از پشت سر گذاشتن این همه مشکلات این پاداش بزرگ رو بهم عنایت کرد..
همه شون رو دلبسته شدم و به داشتنشون افتخار می کردم..
اریا با نوید پچ پچ می کرد..می دونستم داره ازش درمورد رها می پرسه..نوید کمی گحرکت کرده بود..
اریا رو به همه بیان کرد :خب حالا نوبتی هم باشه نوبت تعیین اسم بچه هاست..
رو به اقابزرگ بیان کرد :شما بزرگه مایی اقا بزرگ..نظرتون چیه؟..
اقابزرگ با لبخند اضافه کرد :پسرم تو و بهار پدر و مادر بچه ها هستید..وظیفه ی شماست که به روی بچه هاتون اسم بگذارید..هر چی خودتون صلاح می دونید..
بقیه هم تایید کردن..
اریا گفت :پس با این حساب یه کاری می کنیم..من اسم دخترمون رو انتخاب می کنم..بهار اسم پسرمون رو..چطوره؟..
همه موافق بودن..منم همینطور..
اریا اضافه کرد :وقتی پرستار بچه رو گذاشت تو بغلم و اظهار کرد خدا یه فرشته بهتون داده..نمی دونم چرا این اسم به دلم نشست..چراکه واقعا هم مثل فرشته ها بود..بنابراین قصد کردم اسمش رو بذارم “فرشته”..
فرشته..اره..اسم فوق العاده ای بود..واقعا زیبا بود..همگی ابراز رضایت کردیم..
اریا با لبخند رو به من گفت :خب این هم از اسم دخترمون که شد فرشته..اسم اقاپسر گلمون رو چی بذاریم؟..
نگاهی به جمع انداختم و با تبسم گفتم :والا..چی بگم..باید یه اسمی باشه که به فرشته هم بخوره دیگه..من میگم..
تو نگاهای اریا نگاه کردم و گفتم :فرهاد..
رضایت رو تو نگاهای همه دیدم..و وقتی به زبون اوردن و اضافه کردند اسم بسیار قشنگ و با معنایه خرسند شدم..
اریا هم با لبخند سرشو تکون داد و بیان کرد :عالیه..فرشته و فرهاد..
وقت ملاقات تموم شده بود.. همگی خداحافظی کردن و بعد از سفارش های لازم که مراقب خودمون باشیم رفتن..
اما اریا چند دقیقه ای پیشم موند..کنارم جای گرفت..دستمو گرفت تو کف دستاش..
– نوید چی می بیان کرد؟..
–هیچی..میگه خاله هنوز موافق نیست..اما میگه منم از تلاش دست بر نمی دارم..بالاخره راضیشون می کنم..از شناختی که روی نوید دارم مطمئنم راضیشون می کنه..
تبسم زدم..
تو دیدهام خیره شد وگفت :از گذاشتن اسم فرهاد قلبیل داشتی خانمی..درسته؟..
خندیدم و گفتم: از کجا درک کردی؟..
–وقتی تو چشمام زل زدی و اسمشو اظهار کردی..حالا قلبیلتو بگو ببینم عزیزم..
نفس عمیقی کشیدم وبا تبسم گفتم :دوست دارم پسرم وقتی بزرگ شد پا جای پای پدرش بذاره..در جاده دلدادگی ثابت قدم باشه..بشه فرهاد عاشق..مثل تو برای رسیدن به دلدادگیش تلاش کنه..فرشته و فرهاد ثمره ی دلدادگی من و تو هسسریع..فرشته به زیبایی اسمش و فرهاد به پاکی عشقش..
نگاه خواستنی و عاشقش رو دوخت توی نگاهام..به روی صورتم خم شد و پیشونیم رو بوسید..پیشونیش رو به پیشونیم تکیه داد..
زیر لب اضافه کرد :به داشتنت افتخار می کنم خانمی..از اینکه توی حیاتمی..و همینطور از اینکه فرشته و فرهاد رو بهم دادی بی نهایت ازت ممنونم..
گونه ش رو بوسیدم و زمزمه واراضافه کردم :عاشقتـم اریا..
سرشو بلند کرد و خندید :همین یه جهان حرف توش بود..
ریز خندیدم و اضافه کردم :دقیقا..
آوای گریه ی بچه ها بلند شد..اریا با اشتیاق از جاش قد بلند شد و بغلشون کرد..فرشته تو بغل اریا بود و فرهاد تو بغل من..
اریا با لبخند بیان کرد :فرشته بی نهایت شامگاهیه به تو ِ بهار..
-فرهاد هم شامگاهیه به خودته اریا..دیده و ابرو مشکی و پوست گندمی..
هر دو به هم خیره شدیم و خندیدیم..بچه ها تو بغلمون اروم بودن..
اریا کنارم جای گرفت ..سرمو به بازوش تکیه دادم..
صوتشو زمزمه وار شنیدم..گیرا و دلپذیر..
–احساسی که به تو دارم
یه حس فوق العاکف دست
من عاشق کسی شدم
که به‌شدت صاف و ساکف دست
احساسی که به تو دارم
به هیچکسی نداشتم
من اسم این حال دل رو
عاشق شدن گذاشتم
” پایان ”
فرشته
ـــــــــــ
1391/5/23

رمان های پیشنهادی

✨ شاید به این رمان علاقه مند باشی ...

دانلود رمان بهار رسوایی

مشاهده و دانلود ←