هم نمیاومد!
لحن پر از صوتقتش کمی از عصبانیتم کاست.
-متاسفم. فکر کنم یه کم شتابزده راهی شدم من فقط…
-شما فقط زیرا میترسید احساساتون به شهراد از کنترل خارج بشه عصبانی هستید و
سعی دارید کارهای اشتباهشو تو ذهنتون پررنگ کنید تا نکنه خدای نکرده بدو بدو
سمتش برید!
دهانم از بیپرده گویی زن باز ماند و خدای من… چطور میتوانست چیزی که من جرات
نمیکردم در ذهن برای خود اعتراف کنم را با صوتی کشیدهی بگوید؟!
اخم هایم درهم پیچید.
-به نظرم دیگه کافیه. شما نیومدین منو معالجه کنید و یادمم نمیاد همچین درتمایل داشتی
ازتون کرده باشم!
-به نظر منم… البته عاشق شدم درمیل داشت کنید. نمیدونم دقیقاً بین شما و شهراد
چی گذشته اما مطمئنم میتونستم راهکارهای بسیار خوبی بهتون بدم تا دیگه حداقل1011
بخاطر عاشق شدن کسی خودتون رو سرزنش نکنید! ولی در کل حق با شماست. من و
همسرم امشامگاه برای دریا جون اینجا هستیم و من واقعاً قلبم میخواد اون فداکاریای که
اظهار کردید رو ببینم… فردا منتظرتون باشم دنیز خانوم؟
بعد جملهی آخرش کف دستش را به سمتم دراز کرد و اتصال نگاه خیرهمان با صوتی دریا
از بین رفت.
-ای خدا مریم جون شما هنوز سعی داری خواهرمو برای کلاس موسیقی قانع کنی؟
قبول نمیکنه بخدا تلاش اَلکی نکن!
لحن دریا جوری بود که انگار فقط کم مانده بود بگوید خواهرم چه از موسیقی
میفهمد؟نگاه چپی حوالهاش کردم و این بار من کف دستم را به سمت زن دراز کردم.
-منتظر باشید.
_♡_
-دنیز؟ امیدوارم دیر نکرده باشم!۱۰۱۲
با آوای شیلا سر از دفترچه مقابلم برداشتم و از حرکت ایستادم.
-خوش اومدی عزیزم نه منم تازه رسیدم.
-خب خوبه پس.
-قهوه سفارش دادم، تو چی میخوری؟
-منم همون… جناب یه قهوه ساده لطف میکنید؟
با نگاه بیان کردن گارسون شیلا به سمتم چرخید و برخلاف صورت و آرایش بینقصش
میشد ناراحتی را در چشمانش متوجه شد!
-آزردهی یا من اینجوری حس میکنم؟!
-بیخیال من شو… تو بگو چیکار کردی همه چی خوب پیش رفت؟۱۰۱۳
-هیچی راهی شدیم و همونطور که دریا میتمایل داشت کلاس ثبت نامش کردیم. اینجور که
بوش میاد راحت یکی دو ماه رو باید اینجا بمونیم. یعنی اینطوری که مریم گفت بعدش
کلاس هاشونو آنلاین ادامه میدن. منم تو تایم کلاسش اومدم اینجا اظهار کردم هم به کارم
هم به مدرسه دریا زنگ بزنم اطلاع بدم.
-رئیست چیزی نبیان کرد؟!
-خب مرخصیای دو ماهه واقعاً زیاده خیلی استقبال نکرد ولی درکم میکنه. زن خیلی
خوبیه. فعلاً موضوع مهمتر اینه که بتونم از یه مسافرخونه تمیز و مناسب برای این دو
ماه اتاق بگیرم. باید مراقب خرجمون باشیم که کم نیارم!
دستش را به سمتم دراز کرد و آهسته کف دستم را گرفت.
-مطمئنم تو مثل همیشگی از پسش برمیای… ولی میدونی که هر کمکی میل داشتی من
اینجام!
تبسمی به لحن فوق مهربانش زدم.۱۰۱۴
-شیلا جونم من بعد همه چیزایی که گذروندم یه درس مهم گرفتم اونم اینه که دیگه
هیچوقت از نظر مالی به هیچکس جز خودم و خدام تکیه نکنم ولی ازت ممنونم.
حضورت واقعاً قلبگرمکنندهاس. تو فقط دعا کن دریا حالش خوبتر بشه و دعا کن این
همه تقلا و تلاشم یه نتیجه خوب داشته باشه.
با آرامش دیدهانش را باز و بسته کرد.
-سال هاس مریمو دورادور میشناسم. تو این کار از اون حرفهایتر پیدا نمیکنی. یه
ذره بدون تعارف و شتابزده هست ولی کارش خوبه مضطرب نباش.
نیشخند زدم.
-بدون تعارف بودنشو که خوب درک کردم ولی انشالله همینجوری که میگی خوب باشه…
تو بگو ببینم چی شده؟ چرا گفتی همو ببینیم؟!
نفس ناراحت و کلافهای کشید.
-نمیتونستم تو خونه صبر کنم… استرس داره خفهام میکنه.۱۰۱۵
-چی شده مگه؟!
-گلاره راهی شده از شهراد شکایت کرده!
-چـــی؟
-شکایت کرده که نمیذاره بچه هامو ببینم و از این حرف ها.
-تو مطمئنی؟ کی بهت گفت؟!
-امروز وکیل زنگ زد. شهراد در کف دسترس نبوده به من زنگ زده.
با دل آشوبهای که نمیتوانستم مخفیاش کنم، سؤال کردم:
-خب حالا چی میشه؟!۱۰۱۶
-چی میشه شو منم نمیدونم. چون چند سال بیمارستان بستری بود شهراد تونست به
کل از بچهها دور نگهش داره اما حالا که مرخصش کردن فکر نمیکنم این کار زیاد
ممکن باشه! هر چی نباشه مادر بچه هاس! حق و حقوقی داره!
-ولی اونکه نمیخواد براشون مادری کنه… به شهراد گفته فقط میخواد با هم آشناشن
بعد قراره از ایران بره!
-دیگه قانون با اونش کار نداره. آینده نه حالو میبینه. یه مادر که شش سال بخاطر
مشکل اعصاب شمتوجه شد بستری بوده و حالا مرخصش کردن و میخواد با بچه هاش
درارتباط باشه. حق بهش نمیدن؟ معلومه که میدن. شاید اجازه ندن بچه ها باهاش
زندگی کنن اما اجازه مشاهده کردارو میدونن. گرچه شهراد هم تو این وضعیت بیکار نمیشینه
ولی خب اون زن همخون مایا و ماهینه… کاریش نمیشه کرد! اگر فقط شهراد قبول
میکرد همون موقع که مچ گلاره رو گرفت شکایت کنیم الآن تو این وضعیت نبودیم.
متاسفانه نمیتمایل داشت بیشتر خرد بشه و نمیتونم بگم که حق اینو نداشت اما خب ای
کاش ها هم آدمو ول نمیکنن!
خیره به قهوه ماسیده لب زدم:
-شهراد اینو بفهمه بازم خیلی دلخور میشه، مشاهده کردن اون زن بدجوری روانشو بهم
میریزه!۱۰۱۷
اشک در چشمان شیلا حلقه زد و سیب آدمش محکم تکان خورد.
-اون زنیکه احمق تا داداشمو روانی نکنه از زیستنمون بیرون نمیره… خدایا چقدر راحت
بودیم چندسال نبود.
-چرا بستری بود؟ شما برده بودینش؟!
-نه مولین جونش برد.
همان زنی که واسطهی آشنایی من با شهراد بود؟!
-واقعاً؟ چرا؟!
اخم هایش با شدت درهم حرکت کرد و خیره به دیدهانم با حرص و خشم و عصبانیت اظهار کرد:
-چراکه وقتی شهراد متوجه شد خیانت میکنه و مچ اون و دوست پسرشو گراهی شد، پسره از
ترس فرار کرد و چند وقت بعدم به گلاره خبر دادن نامزد کرده. اون موقع تازه بچهها به1018
دنیا اومده بودن. افسردگی بعد زایمان گراهی شده بود و خبر اون پسره هم که رسید دیوونه
شد… نتونست درد محبتو تحمل کنه و دوبار پشت سر هم خودکشی کرد!
آب در گلویم خشک شد و شیلا با نفرت ادامه داد:
-هیچوقت یادم نمیره ادا اصولاشو! به بچهها شیر نمیداد. هیچ اهمیتی به دوتا فرشته
کنارش که صبح تا شامگاه گریه میکردن و لَه لَه آغوش مادرانه شو میزدن، نمیداد. از
بچهها متنفر بود. از شهراد که اونو مادر کرده و دوست پسرشو ازش گحرکت کرده حالش بهم
میخورد و مدام برای دلدادگی از کف دست راهی شدهاش گریه میکرد. زنیکه روانی… مولینشم برای
اینکه دختر عزیزشو از کف دست نده بردتش بستریش کرد و از همون موقع از شهراد کینه
به قلب گرفت. انگار مثلاً بچهاش خیلی سالم بوده داداش من مریضش کرده. شهرادم که
دید زنه داره سنگ دخترخیانت کارشو به سینه میزنه نه نوه هاشو، اجازه نداد بچهها با
هیچ کدوم از اعضای اون خانواده در ارتباط باشن!
از حجم اطلاعات حال به هم زن سرگیجه گرفتم.
-واقعاً نمیدونم چی بگم… زبونم بند اومده!۱۰۱۹
-میدونی شاید بسیار از زن و مردها تو این دنیا خیانت ببینن ولی اینکه شریک حیاتت
بعد خیانتش جای شرمنده بودن، بخواد برای اون حیوونی که باهاش بوده خودشو بکشه
بدجوری سوختن داره! این زن داداش منو با تمام وجود سوزونده!
مغزم به سرعت داشت قسمتهای مختلف داستان را کنار هم میچید.
علت اینکه چرا مادر گلاره میمیل داشت از شهراد انتقام بگیرد و بچهها را پیش خود ببرد.
علت اینکه شهراد همیشگی میاضافه کرد گلاره مادر لایقی نیست و بخاطر آن زن اعتمادش را
به جنس مونث از کف دست داده بود.
و آن مردک بهرام حرامزاده که هم با یک زن متاهل خوابیده و زندگیاش را خراب کرده
بود و هم بعد آن بسیار راحت به روزمرگی و کارهای پر از گند و کثافت خود ادامه داده
بود!
همه چیز در عین کثیفی داشت به طور کامل معنا پیدا میکرد!
و من فقط یک موضوع در ذهنم میچرخید، شاید شهراد ماجد در حق من بدی بزرگی
کرده بود ولی حال که عصبیتم رفته و با نگاه باز و بیکینه به قضایا نگاه میکردم،
میمتوجه شدم آن موقع چقدر وحشیانه خون و خشم جلوی نگاهانش را گرفته بود!۱۰۲۰
آن مرد از زن باردارش که سعی کرده بود برایش حیات خوبی بسازد، خیانت دیده
بود!او را همبستر کس دیگری دیده و بدتر آنکه زنش بعد آن جای شرمنده شدن بخاطر
جدا شدن از مرد ممنوعهاش خودکشی کرده بود!
مادر زنش هم جای قبول پذیرش خطای کاملاً عیان دختر خود او را مقصر دیده بود! و
سالها بعد مرا طعمه مردی کردند که همه جوره اعتمادش خدشهدار شده بود!
وقتی درک کرد من هم با نقشه نزدیکش شدم، همهی حرصی که از گذشته برایش باقی
مانده بود را روی من خالی کرد!
متاسف و با خندهای تلخ سرم را به چپ و راست تکان دادم.
ممکن بود هر کس دیگری هم جای شهراد بود اِنقدر سخت از من انتقام بگیرد؟ ممکن
بود!
او مثل یک گرگ زخم مشاهده کرده بود که اعتمادش را به همه چیز و همه کس از کف دست داده
بود و من هم نمکی بر روی زخمهای عفونیاش شده بودم!
من مقصر بودم. او صدها برابر بیشتر مقصر بود.
اما هر دوی ما بیشتر از خطاهای خودمان بخاطر خطاهای دیگران مجازات و طعمه شده
بودیم!
جداً که تاسف آور بود… برای جفتمان به شدت تاسف آور بود!۱۰۲۱
-در اصل یه چیزی ذهن منو بدجوری مشغول کرده… تو چطوری با مولینِ گلاره آشنا
شدی؟ چی شد که اون به تو اعتماد کرد و تو حرف هاشو قبول کردی؟ اونو کامل
میشناسم. زن سادهای نیست تو هم دختر خوبی هستی دنیز واقعاً چطوری پیشنهادشو
قبول کردی؟!
با سوال شیلا از فکر بیرون وارد شدم و نفس عمیقی کشیدم.
-قبلاً وقتی تو خونه عطا حیات میکردم یه خاله داشتم. یعنی دراصل همسایمون بود
خیلی بهش اعتماد داشتم حتی خونه اامام هم مال اون بود که با قیمت پایینی بهم داد
تا بتونم از کف دست بابام اینا خلاص شم. اون موقع برای کار خونه اون زن میحرکت کرد. انگار
کارهای پرستاریشو انجام میداد. از طریق اون با هم آشنا شدیم. به هم معرفیمون کرد.
ضامن اعتماد برای هر دو طرف شد. میمیل داشت هم به اون زن کمک کنه و هم یه
چیزی کف دست منو بگیره. اول قبول نکردم اما وقتی خاله سکته کرد بار دیگر تو مراسمش
مامانِ گلاره رو مشاهده کردم. بهم پیشنهاد داد و این بار قبول کردم برم خونش. اشتباه کردم.
میتمایل داشتم فقط شرایطو بسنجم اما تو دامش افتادم!
-نوچ نوچ زنه رو نگاه… مثل مار میمیونه خیر سرش عمهمونه… افعی!۱۰۲۲
-راهی شدم اونجا یه پرونده الکی بهم نشون داد که انگار شهراد یه جانیه. میاضافه کرد تو دنیای
زیرزمینی بهش میگن ارباب شهرادو از این صحبتا و وقتی گفت بچه هاشو اذیت
میکنه، اونم دوتا دختر بچه چهار پنج ساله رو دیگه جهان برام سیاه شد. انگار ضامنمو
محکم کشیدن. حس میکردم جدا از اینکه من به پول زیادی نیاز دارم تا بتونم
خواهرمو بیارم پیش خودم، وظیفمه حالا که شرایط اون دوتا بچه رو متوجه شدم هرطور که
میتونم کمکشون کنم. یاد بچگیای خودم و دریا افتاده بودم!
شیلا با نگاهان ریز شده لب گزید.
-شرط میبندم خالت قبل مرگش راجع به شرایطت به اون زن اظهار کرده اونم اینجوری
خواسته تحت تاثیر قرارت بده!
-احتمالش هست… دیگه هیچ چی رو از اینا بعید نمیدونم.
-واای حتی حرف زدن راجعبشون هم حالمو بد میکنه!
-باور کن منم همینطور!
با محبت نگاهم کرد و اظهار کرد:۱۰۲۳
-مرسی که اومدی و به حرف هام گوش دادی. من دیگه میرم باید به شهراد خبر بدم
خدا میدونه چه حالی میشه ولی باید بگم… تو میمونی اینجا؟
با نگاهی به ساعت کیفم را برداشتم.
-منم کم کم میرم چیزی نمونده کلاس دریا تموم شه… میگم شیلا؟
-جان؟
گفتنش راحت نبود اما دلواپسی از همین حالا دردلم جای گرفته بود!
-از حال شهراد بهم خبر بده باشه؟!
لبخند زد و شانهام را لمس کرد.
در یک لحظه امید و حرفهای زیادی در نگاهش جای گرفت اما خداروشکر فقط به اضافه کردن
یک حتما اکتفا کرد!۱۰۲۴
-میبینمت عزیزم.
-میبینمت.
با قدمهای کشیده از کافه بیرون زد و برای یک لحظه از فکر اینکه اگر این دختر
خواهرشوهرم میشد چقدر خوب میتوانستیم با هم کنار بیایم، چشمانم درشت شد!
مثلاً همه جوره داشتم شهراد را رد میکردم… این افکار سم از کجا در ذهنم مینشست
معلوم نبود!
_♡_
-رسیدیم دیگه نمیخواد تو بیای تو.
-بسیارخب نیم ساعت مونده بود کلاست تموم شه زنگ بزن بیام.
کلافه چشمانش را در حدقه چرخاند.۱۰۲۵
-باشه مامان جون کشتیمون… خدافظ
متاسف سر تکان دادم و خداحافظی زیرلب بیان کردم که برای لحظهای نرمش در نگاهش
آمد!
لب گزید و آهسته اظهار کرد:
-منظوری ندارم فقط میگم بیخودی نگران نباشی. من حواسم به خودم هست.
تبسمی به رویش زدم.
-برو به سلامت کلاست دیر نشه.
سر تکان داد و با عجله پلههای آموزشگاه موسیقی را بالا رفت. باید قبول میکردم که
این کلاسها زودتر از حد انتظارم داشت تاثیرش را روی دریا میگذاشت! مدتها بود
نمتوجه شده بودم به چیزی اِنقدر اشتیاق داشته باشد.۱۰۲۶
با صدای پیامک موبایلم از فکر دریا بیرون رسیدم. تند صفحه پیام هارا لمس کردم و
مضطرب بار دیگر پیامهای شیلا را خواندم.به اظهار کردهی شیلا، شهراد از شکایت گلاره
باخبر شده بود و بعد آن قیامت را نشان همه داده بود!
و در نهایت حال خودش هم خراب شده و آنقدر فشارش بالا رفته بود که دکتر خبر
کرده بودند! دکترش اضافه کرده بود شهراد چیزی تا یک حملهی قلبی فاصله نداشته و برایش
تعداد زیادی دارو نوشته بود.
و همهی اینها فقط بخاطر درخواست آن زن برای مشاهده کردار با بچه هاش بود! خدا
میدانست اگر واقعا دادگاه به گلاره اجازهی دیدن بچهها را میداد، شهراد چه حالی
پیدا میکرد! نگاهم روی پیامک آخر شیلا قفل شد.
«نمیدونی چطوری صورتش سیاه شده بود و سخت نفس میکشید. آخرم با اون حالش
پاشد راهی شد کلینیک… بهشدت دلواپسشم دنیز»!
محکم گونهام را از داخل گاز گحرکت کردم و نگاهم را در خیابان شلوغ و پررهگذر چرخاندم. و
با تصمیمی آنی سمت تاکسیهای زرد رنگ راه افتادم. اشتباه بود یا نه اهمیتی نداشت
زیرا هیچ جوره نمیتوانستم جلوی خودم را بگیرم!۱۰۲۷
شیلا حق داشت مضطرب شهراد ماجد شود. به هر حال خواهرش بود. ولی من، احتمالاً
وقتی که خدا در حال دادن عقل بود غیبت داشتم!
_♡_
با دستهای مشت شده پلههای کلینیک را بالا میحرکت کردم و خاطرات وحشیانه به ذهنم
هجوم آورده بودند. انگاری که ده سال از زمانی که در اینجا مشغول بودم میگذشت و
چقدر آن موقعها دنیز متفاوتتری بودم!
دنیزی که در پیچ و خم زیستن هنوز تا این حد نشکسته بود و دنیزی که به مردِ بدِ
حیاتاش قلب نداده بود!نفس عمیقی کشیدم و همانطور که نگاهم را در محیط آشنای
گذشته میچرخاندم، سمت زن پشت پیشخوان قدم برداشتم.
-سلام خسته نباشید. میخواستم دکتر ماجدو ببینم.
-سلام ممنون امروزگار ایشون پذیرش ندارن… وقت قبلی داشتید؟
-نه ولی شما بهش بگید دنیز اومده.۱۰۲۸
انگار که به نظرش خیلی گستاخ بیایم، ابرو درهم کشید و اخمالود بیان کرد:
-شرمنده آقای دکتر اضافه کردن امروزگار هیچکسو نمیبینن… تشریف ببرید دفعه بعد با وقت
قبلی بیاین!
بیحوصله قدمی رو به عقب گذاشتم و زیپ کیف را باز کردم تا با تلفن به او خبر آمدنم
را بدهم. ولی یکدفعه کسی بهت زده اسمم را آوا زد:
-دنیز خودتی؟!
-دکتر احسان؟
دکتر احسان با سرعت سمتم وارد شد.
-تو اینجا چیکار میکنی دختر… اصلاً کجا بودی این چند وقته؟
-سلام خوبید؟ تهران نبودم آقای دکتر.۱۰۲۹
-هـمــون وگرنه مطمئن بودم اِنقدر بیمعرفت نیستی که بری حاجی حاجی مکه… چه
خبرا همه چی خوبه؟ از این ورا؟
لحن زیادی مهربانش باعث شد لبخندی کوچک به رویش زدم.
جزو معدود انسانهایی بود که ابداً جز خوبی از جانبش نمتوجه شده بودم!
-اومدم دکترشهرادو ببینم… ممنون خوبم شما خوبید؟
-قربونت ما هم خوبیم… چرا سرپایی بیا اینجا.
کف دستش را با فاصله پشت کمرم گذاشت.از کنار زن پشت پیشخوان که داشت متعجب
نگاهمان میکرد گذشتیم و مستقیم سمت اتاق شهراد حرکت کرد.
-فقط مثل اینکه دکتر شهراد اظهار کرده نمیخواد امروزگار کسی رو ببینه. میخواید شما اول
بهش اومدنم رو خبر بدین؟۱۰۳۰
-نه بابا تو که هر کسی نیستی برو پیشش منم باید برم مریضم تو اتاق منتظره… فقط
قبل حرکت کردن یه سر میای پیشم؟
لحنش زیادی گرمتر شده بود یا من اینطور حس میکردم؟!
-مشکلی نداره اما چرا؟!
چشمانش را پر حرف بین اعضای صورتم چرخاند.
-فقط میخوام بعد این همه مدت یه کم باهم اختلاط کنیم.
میتوانستم شرط ببندم حرفهای دیگری جز یک اختلاط ساده دارد!
-باشه میام.۱۰۳۱
سر تکان داد و وقتی پیجر اسمش را خواند، با عجله اضافه کرد:
-من دیگه برم… بعداً میبینمت دنیز جان.
با خداحافظی آرام پشت در اتاق شهراد مکثی کردم و نگاهانم را به کفش هایم دوختم.
میاطلاع داشتم اگر وارد این اتاق شوم، یک چراغ سبز بزرگ به این مرد نشان دادهام! ولی با
این حال ترازوی نگرانیام سنگینتر از این حرفها بود که بتوانم بیخیال شوم!
پس کف دست بالا بردم و چند تقه ملایم به در اتاقش زدم.
_♡_
شهراد:
بیان کرده بود نمیخواهد کسی را ببیند و وقتی تقههایی به در اتاقش خورد، کاملاً توانایی
این را داشت که شخص پشت در را به هزار تکهی مساوی و یک اندازه تقسیم کند!
دستی به بینیاش کشید و مردمک هایش قفل در کرد و مکث کرد تا شکاری که
خودش برای تکه پاره شدن پیش قدم شده بود را ببیند!۱۰۳۲
ولی وقتی در باز شد و نگاهش به آن صورت آشنا و زیادی شیرین افتاد، برای ثانیهای
نفسش قطع شد!
شوکه آوایش زد:
-دنیز؟!
نگاه آهویی داخل شد و آهسته در را رها کرد.
-سلام منشیت اظهار کرد نمیخوای امروزگار کسی رو ببینی اما من اومدم… امیدوارم مزاحم
نشده باشم!
دقیقاً مانند اامان باری که دخترک را دید، ارزیابیاش کرد.
لباسهای ساده، صورت طبیعی و چشمانی که از صدفرسخی دلربایی و جذابیت را فریاد
میزدند.
نفس خشمگین و پرحرارتی کشید و با یکدفعهای بلند شدنش بیتوجه به پریدن
شانههای دنیز سمتش حرکت کرد و محکم کف دست اویی که باعث شده بود بار دیگر به روی
زندگی لعنت شدهاش لبخند بزند را کشید.۱۰۳۳
سر دنیز را به سینهاش چسباند و بینیاش را داخل موهای خوش بوی چشم آهویی برد
و با اامان نفسی که کشید، تازه درک کرد تا این لحظه در چه بینفسی بزرگی کف دست و
پا میزده!
دستانش محکم تن ظریف مقابلش را به خود فشرد و با آخی که یکدفعه دنیز اظهار کرد به
خود آمد.کمی عقب کشید و باعجله و محکم به پیشانی و سروصورت عروسک زیبایش
بوسه زد.
-جان؟ جانم دردت اومد؟ ببخشید عسل من… ببخشید خوشگلم.
دیدن اینکه دنیز خود به سراغش آمده به کل از خود بیخودش کرده بود!
دنیز معذب شده کمی فاصله گحرکت کرد و کف کف دستانش را روی قفسه سینهاش گذاشت.
-شهراد لطفاً برو عقب… من گوش دادم حالت خوب نیست فقط اومدم اینجا بهت سر بزنم
همین. از جنگ برنگشتم که گراهی شدی بوسم میکنی!۱۰۳۴
بیآنکه اعتراض دخترک را به روی خود بیاورد، بیقرار دستی که روی سینهاش بود را
بلند کرد و محکم پشتش را بوسید.
-خوب کردی اومدی عزیزقلبم… بیا بشین.
دستش را پشت کمر دنیز گذاشت و او را سمت صندلیها هدایت کرد. تماماً چسبیده به
دنیز کنارش نشست و به سختی با خود مقابله میکرد تا او را روی پاهایش نکشاند و
باعث وحشت کردنش نشود!
فقط خدا میاطلاع داشت امروزگار که تا دیوانگی کامل فاصله نداشت، متوجه شدن اینکه دنیزش
مضطربش شده و سراغش رسیده، چطور مانند مادهی مخدر سازش را کوک و نعشهاش
کرده بود!
_♡_
دنیز:
آنقدر پر از گرما و شور و اشتیاق نگاهم میکرد که دلم سقوط کرد و با گونههایی که از
توجهش کمی گرم شده بود، سعی کردم تا جایی که میشد فاصله بگیرم.۱۰۳۵
ولی باز هم زانویم به رانهای عضلانیاش چسبید!
معذب گلویی صاف کردم و سؤال کردم:
-متوجه شدم بهت حمله کف دست داده اما انگاری خوبی!
چشمان زیادی زیبایش در صورتم گردش کرد.
واقعاً نمیتوانستم بفهمم که چشمانش زیادی جذابست یا طوری که نگاهم میکرد!
-الآن که دارم میبینمت آره خوبم… مضطربم شدی؟!
با ذوق میجویا شد… جوری که یک پسربچه از مادرش میپرسد امشامگاه شامی که دوست
دارم را پختهای؟! از آنجا که بخاطر حضور یکبارهیام هر بهانهی دیگری جز مضطربی
میاوردم باور پذیر نمیشد، به ناچار کف دست به اعتراف زدم!
-شدم!
نگاهانش ستاره باران شد و وقتی یکدفعه سمتم حرکت کرد و در لحظه لب هایش به
گوشهی لبم چسبید، وارفتم و شوکه از جا پریدم!۱۰۳۶
-آخ قربون مضطربی هات.
-شهراد چیکار میکنی دیوونه شدی؟!
با لذت لب هایش را لیسید و حرارت وجودم را گرفت.
-هیچی میل داشتم از مضطربی درت بیارم.
حرصی دیده هایم را باز و بسته کردم.
-کف دستت درد نکنه کلاً هر چی مضطربی داشتم پروندی! واقعاً مطمئن شدم حالت بسیار
هم خوبه… من دیگه میرم.
سمتم کیفم راهی شدم که تند مچم را گرفت.
-صبر کن، بذار منم میام بریم ناهار بخوریم باشه؟۱۰۳۷
تخس چانه بالا گرفتم.
-کی گفته من دلم میخواد با تو برای ناهار بیام؟!
-تا اینجا اومدی بذار ازت تشکر کنم!
-تا اینجا اومدم که از کرهی ماه نیومدم. همین نزدیکا بودم… خرجش یه تاکسی بود!
انگار که بزرگترین بیحرمتی جهان را کرده باشم، اخمالود شد!
و با عصبانیت شمتوجه شدی که نگاهانم را گرد کرد گفت:
-یه تاکسی یا یه قدم به هر حال یه کاری برای من کردی… بعد مدتها بعد سالها
دوباره یه کاری برای من کردی! برای خودِ خودِ من!
مانند عاشقی بود که معشوقش بزرگترین بیوفای عالم است!۱۰۳۸
-دنیز؟
سریع پلک زدم تا این فکر که اگر هردویمان بعضی اشتباهها را نکرده بودیم حال در چه
رویای شیرینی حیات میکردیم، چشمانم را نسوزاند و حسرت ریشهام را خشک کند!
-تو پارکینگ منتظرم.
شتابزده گفتم و منتظر جواب نماندم.
با عجله از اتاقش بیرون زدم و تا تمایل داشتم سمت پلهها بروم به یاد میل داشتهی دکتر
احسان افتادم.کلافه و حرصی مسیر راهی شده را برگشتم و هنوز به اتاق او نرسیده بودم که
صدای گریهای آشنا توجهم را جلب کرد.
-اه بسه دیگه چقدر آبغوره میگیری؟ هی زر زر… جمع کن خودتو!
-جمع کنم خودمو؟ واقعاً این توضیحیه که بعد متوجه شدن لاس زدنت با اون هرزه و بغل
کردنش بهم میدی؟!۱۰۳۹
خدای من… آوای بیتا بود!
-خودت داری میگی بغل کردن. نخوابیدم باهاش که یه بغل ساده بین دوتا همکار بود.
-هه آره جون خودت. با نگاهام متوجه شدم داری خودتو بهش میمالونی خجالت بکش
مرتیکه! یه ذره فقط یه ذره هم که شده بفهم دیگه زن داری! بفهم متاهل شدی
بیناموس عوضی!
صدای غرش عماد کشیده شد:
-یه کار نکن بزنم دهنت پر خون شه! میگم کاری نکردم! احمق بیشعور بفهم اگر
نمیفهمی هم به جهنم. برو دادگاه بگو شوهرم بهم خیانت میکنه ببینم تخ♡مشونم
میدن کف دستت یا نه! یا میتونی هم به ننه بابات بگی ببینم قبول میکنن شوهر پولدار و
دکترتو که همه جا پزشو به فک و فامیل داهاتیتون میدین از کف دست بدن یا نه. بیچاره
من اگر جلوی تو با یکی دیگه هم بخوابم باز اون بابات میگه بترمگی سر خونه
زیستنت.
از حرفهای حال به هم زن عماد گریههای بیتا کشیدهتر و کام من به تلخی زهر شد. واقعاً
چطور روزگاری این مرد پست را عاشق شدم؟!۱۰۴۰
بیتا هق هق کرد.
-هیچوقت نمیبخشمت عوضی. لعنت به اون روزی که متوجه شدمت… خدا لعنتت کنه!
-آره نبخش. آخه خیلی هم برام مهمه بخشیدن یه زن توهمی مثل تو!
آوای قدمهایی رسید و با عجله تمایل داشتم عقب بروم ولی درست همان لحظه در باز شد و
چشم در چشم عماد شدم! بیتوجه به سنگینی نگاه عماد لب هایم را با زبان تَر کردم و
رو به بیتا و چشمان اشکیاش سؤال کردم:
-خوبی؟!
بیتا بیحرف خیره نگاهم میکرد و یکدفعه عماد با اخمهای درهم توپید.
-چیکار داری باز اینجا؟ چی میخوای بار دیگر هی هر چند وقت یک بار مثل علف هرز
سر جادهمون سبز میشی؟!
شوکه از وقاحتش اخمالود جواب دادم:۱۰۴۱
-مواظب لحن حرف زدنتون با من باشید. من زیرکف دست شما نیستم، با شما هم حرف
نزدم!
نگاهم را برای ثانیهای از نگاهانش جدا نمیکردم تا فکر نکند ذرهای ترس نسبت به او
دارم!
نگاهانش شیطانی درخشید و یکدفعه جوری که فقط خودمان دو تا بشنویم گفت:
-زیرکف دستم نه ولی زیرخوابم بودی!
مردمک هایش را در سرتاپایم چرخاند و با حالتی که کاملاً مشخص بود قصد معذب
کردنم را دارد، بلندتر از قبل اضافه کرد:
-البته هنوزم میتونی بشی!
از گستاخی بیش از حدش دهانم نیمه باز ماند. اما قبل فوران کردنم متوجه بیتا شدم
که از حرکت ایستاده و چند قدم به طرفمان برداشته بود.۱۰۴۲
نوع نگاهش دقیقاً مانند زنی که بارها و بارها بخاطر خیانت و بیحرمتی شکسته، پر از
درد بود و خدا میدانست با چه بیچارگی ای خودم را کنترل کردم تا مقابل او بر سر
شوهرش آوار نشوم!
تا شکستنش را عمیقتر نکنم…
دندان روی هم ساییدم و حرصی قدمی رو به عقب برداشتم و در حالی که خشم مانند
آتش از تک تک کلماتم میچکید، غریدم:
-من با شما نه کار و نه حرفی ندارم… فقط میخوام دوستمو ببینم. اجازه میدین
بیزحمت؟!
در اجازه میل داشتنم هزار هزار فحش و ناسزا خوابیده بود. اخم هایم هم مانند دو قطب
آهنربا با بیشترین شدت در یکدیگر پیچیده بودند و منتظر بودم تا مرد مقابلم فقط یک
حرف دیگر بزند تا دیگر خودم را کنترل نکنم!
اما یکدفعه نگاهش به پشتم افتادو عقب کشید!
-بهشدتخب اما فکر نکنم دوستت بخواد باهات حرف بزنه!
-دنیز اینجا چیکار میکنی؟۱۰۴۳
وقتی شهراد کنارم از حرکت ایستاد، قلبیل عقب کشیدن عماد را متوجه شدم و متاسف برایش سر
تکان دادم. این مرد نه ذرهای شعور و انسانیت حالیاش بود و نه حتی مرد بودن… یک
بزقلب به تمام معنا!
-دنیز؟!
با مجدداً صوت زدن شهراد به سمتش چرخیدم.
-من…
-نمیخوام… واقعاً نمیخوام صدای هیچ کدومتون رو بشنوم!
با صوتی بلند بیتا و درخواست عجیبش جملهام نصفه ماند و او در حالی که جلو
میآمد، محکم به زیر دیدهانش کف دست کشید و رو به شهراد اظهار کرد:
-بیشرف بودن شوهرم برای من ثابت شدهاس ولی حداقل شما این کارو با خودتون
نکنید آقای دکتر… امثال این هرزهها جز اینکه خون آدمو تا قطرهی آخر بمکن هیچ
فایدهی دیگهای ندارن!۱۰۴۴
خدایا… خدای من!
موقع گفتن هرزهها به من اشاره زده بود؟!
واقعاً این کار را کرده بود؟!
شهراد بدتر از من شوکه شده بود و وقتی با حالت ترسناکی آهسته سر تکان داد و سؤال کرد:
-چی اظهار کردی؟ یه بار دیگه تکرار کن!
رنگ از رخم پرید و عماد تند جلو آمد.
-ولش کن یه بحثیه بین خودشون… بهتره ما دخالت نکنیم.
شهراد عماد را مانند یک حشره مزاحم کنار زد و دوباره برای بیتا سر تکان داد.
-اضافه کردم یه بار دیگه تکرار کن.
ملایم میجویا شد… شمرده شمرده و میتوانستم بفهمم بیتا بدجوری مضطرب شده اما
شرمنده؟ حتی یک ذره هم شرمنده نبود!۱۰۴۵
به سختی اضافه کرد:
-م..مگه دروغ میگم آقای دکتر؟!
برای یک ثانیه تنها کف دست شهراد را متوجه شدم که به قصد کوبیده شدن بر صورت بیتا بالا
رفت ولی یکدفعه غرشی کرد و چنگی به یقهی عماد زد!
-زنـت چـی مـیگـه عـماد؟ زنـت چـی داره مـیگـه بـرای خـــودش؟!
جمع شدن مابقی پزشکها و پرستارها را دور و اطرافمان میدیدم و آبرویی که داشت
به راحتی آب خوردن میریخت!
عماد کف دستش را روی دستان شهراد گذاشت و همچنان سعی داشت داستان درست شده
را جمع و جور کند.
-بابا شهراد زنها رو نمیشناسی؟ حسودیا و حرفهای خاله زنکیشون مگه تمومی
داره؟!۱۰۴۶
…-
-ول کن یقمو مرد دیوونه شدی؟ بابا منم عماد!
صورت سرخ و خشمگینتی که از وجود شهراد ساطع میشد باعث شد با وجود اینکه قلبم
میمیل داشت روی شرایط حال به هم زن مقابلم بالا بیاورم، خودم را جمع و جور کنم.
شیلا گفته بود به تازگی یک حمله را از دست داده… قطعاً این بحث برایش خوب نبود!
ولی بیتا هق هق کنان فریاد کشید و این اجازه را نداد!
-هـرزه نـگـم چ..چی بـگـم شـهـراد خان؟ ایـن خانـوم که مثلاً دوسـته مـن بـوده
قبلاً با شـوهرم میپـرید، بعـدم پاهاشو برای شما باز کرد و بـعـد این مدت مجدداً
اومده اینجا که چی؟ خدا میدونه ایندفعه برای کی نقشه داره!
به نظرم شکستن قلب بینوایم آنقدر صدا داشت که برای لحظهای همه سکوت کردند!
تلخیِ سمی حرفهای بیتا دیگران را شوکه و به من حسی داده بود که قلبم میخواست
بر تمام رفاقتهای جهان لعنت بفرستم!۱۰۴۷
مشخص بود از نامزدی قبلی من با عماد خبردار شده که اینگونه برای خود میتاخت.
نمیخبر داشتم چه شنیده و از که شنیده اما یعنی خودش آنقدر کوته فکر بود که اینگونه
داشت هم جنس خودش را کسی که روزگاری اِدعای رفاقت با او را داشت مقابل همه لِه
میکرد؟!
هر روزگار در تمام جهان هزاران پیوند نامزدی و ازدواج به هم میخورد.
یعنی آن افراد حق نداششتابزده بعد به هم خوردن وصلتهایشان با کَس دیگری باشند؟! به
نظر این دوست لعنت شده، من باید بعد به هم خوردن نامزدیام با عماد در خونه
میقرار گرفتم و هیچگاه اسم هیچ مرد دیگری را نمیآوردم که خدای نکرده اَنگ هرزه بودن
بر پیشانیام نخورد؟!
نه… نقل این حرفها نبود!
شاید کسی که خبر نداشت نمیمتوجه شد اما من هم خوب عماد را میشناختم و هم
حرفهای این زوج استثناییای را همین چند دقیقه پیش با گوشهای خودم متوجه شدم!
حقیقت این بود که بیتا از خیانتهای عماد درمانده و دیوانه شده بود و حال داشت
تقاص تک تک هرز پریدنهای شوهرش را جلوی نگاه همه از من میگحرکت کرد!
خدا بسوزاند جگری که بخواهد اینگونه ساکت بگیرد را…انگار نگاهم زیادی پر حرف شده
بود که زن تسخیر شده این بار رو به من کرد.۱۰۴۸
-ایندفعه کی رو میخوای دنیز خانوم هان؟ نکنه طعمه بعدیت دکتر احسانه؟!
دقیقاً همان لحظه نگاهم به دکتر احسان خورد که از اتاقش بیرون رسیده و هاج و واج
مانده به بلبشوی مقابلش خیره شد. نمیخبر داشتم عصبانی و آتش گرفتهام و یا خجالت
زده. هر چه بود حال خوشی نداشتم ولی هیچ از کدام احساساتم زیاد دوام نیاوردند!
وقتی شهراد از خود بیخود شده به جای بیتا مشت محکمی بر صورت عماد زد و شروع
به کتک کاری کردند، کمرم به دیوار پشت سر چسبید و همه سمتشان هجوم آوردند.
بیتا با ترس عقب کشید و نگاه شوکه من میانشان میچرخید.
-مرتیـکه بیغیـرت چرا دهـن زنـتو نمیبـندی؟عرضـه نـداری بـیناموس؟!
-آخ… ولم کن دیوونه بخاطر این پتیاره داری ای..نجوری میکنی؟ ولم کن.
خشم زور شهراد را چند برابر کرده و عماد به سختی از هر سه ضربه یکی را جواب
میداد.احسان و دو مرد دیگر هر چقدر سعی میکردند، توان جدا کردنشان را نداشتند.
صدای فریاد، جیغ و ناسزاها در کلینیک همیشه لوکس و تجملاتی پیچیده بود.
ولی این افتضاح نه… چیزی که اهمیت داشت تصویری بود که داشتم میمتوجه شدم!۱۰۴۹
مردها با تمام توانشان سعی میکردند شهراد را عقب بکشند ولی هیچ حواسشان به
رگهای بیرون زده و صورتی که به صورت غیرطبیعی سرخ شده بود، نبود! حواسشان
به صوتی خش گراهی شده و لرزش تنش هم نبود!
ولی من میدیدم…
با زبانی لال شده میمتوجه شدم و خدایا اگر کمی دیگر پیش میراهی شد، بیشک دلش
میایستاد! با حالی خراب جلو رفتم و با صورتی که نمتوجه شدم چه زمانی خیس شده بود،
آوایش زدم:
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن