ابرویم بالا پرید .امروز زیادی جنتلمن شده بود !برای آنکه یک وقت نظرش را تغییر
ندهد، موزیکی پلی کردم و با آرامش نگاه بستم .حرفهایی که متوجه شده بودم و حال این
بیرون راهی شدن باعث شد به کل موضوع بچه از ذهنم برود.
لحظهای به سرم زد شاید بهتر بود مثل فیلمها با یک موزیک عاشقانه و پوشیدن لباس
خواب و حرکات اغواگرانه به هم آغوشی دعوتش کنم و وقتی در اوج هستیم، از
تصمیمم بگویم .اما آخرین باری که تمایل داشتم با لوندی اغوایش کنم دقیقه همان لحظه
که دیدتم، لباس خواب مارکم را وحشیانه پاره پاره کرد !۱۱۶۷
پس بهتر بود لباسهای دلبسته شدنیام را حرام نکنم و منتظر زمان مناسب بمانم .
این قرتی بازیها به من و این مردک وحشی نیامده بود .
_♡_
حرکات گهواره مانند ماشین و موسقی ملایم پلک هایم را سنگین کرد و درست مدتی
که خوابم در حال عمیق شدن بود، ماشین از حرکت ایستاد.با بوسهای که به کنار لبم
خورد، چشمان خمار از خوابم را باز کردم .
-بیدارشو عزیزم رسیدیم .
-کجا اومد…
نگاهم که به رو به رو افتاد، کلمات در دهانم ماسید و خشک شده نگاهش کردم .با
مغزی خاموش و لبهای بسته خیره نگاهش میکردم تا بفهمم چرا باید بعد این همه
سال مرا به خونهای بیاورد که در آن دخترانگیام را از کف دست دادم و شمشاهده کرداً تحقیر شدم !
-ش..شهراد !۱۱۶۸
دیدهانش را با ملایمش باز و بسته کرد و هممسیر بوسهای که به پشت دستم زد، زمزمه
کرد :
-پیاده شو دلبرم .
ناخن هایم را محکم کف دستم فشار دادم و حتی ذرهای تکان نخوردم !پیاده شد و
سمتم وارد شد و با باز کردن در و گحرکت کردن بازویم مجبورم کرد پیاده شوم .به سختی زبان گم
شدهام را پیدا کردم .
-نمیخوام… نمیخوام برگردیم.
-هیش هیچی نیست بهم اعتماد کن .
ملایم سمت خونه باغ رفتیم .وقتی در را باز کرد و مجدداً دیدهم به باغ زیبای مقابلم
افتاد، قلبم میمیل داشت از درد ناله کنم .درست بود که همه چیز را بخشیده و تا حدودی
فراموش کرده بودم اما مشاهده کردن همچین جایی را نمیخواستم و…
با مشاهده کردن تابلوی بزرگی که بالای در منزل نصب شده بود، ساکت شدم .
موسسه حمایت از زنان آهو !۱۱۶۹
بهسرعت سمت شهراد چرخیدم .
-شهراد؟ !
تبسم آهستهی زد و پشت کف دستش را نوازشوار روی صورتم کشید .
-تولدت مبارک عزیزم .
-تو چیکار کردی؟ !
-کاری نکردم فقط تمایل داشتم این خونه باغو یه جور دیگه ببینی. تمایل داشتم آخرین تکهی
تلخ حیاتمون هم با حمایت از بقیه از بین بره .
اشک از دیدهانم روان شد و این دلرباترین هدیهای بود که تا به حال گراهی شده بودم.
در یک ثانیه تمام نفرتی که از اینجا داشتم فراموشم شده بود !
-یعنی… یعنی اینجا واقعاً دیگه برای ماست یعنی …
دستم را گراهی شد و شمرده توضیح داد .
-برای توئه… کار میخواستی مگه نه؟ دوست داشتی هدفمند زندگی کنی. اینو
میدونستم و دنبال این بودم یه کار متفاوت برات بکنم. یه چیزی که واقعاً خوشحالت
کنه و چی بهتر از اینکه بتونی به کسایی که مثل خودت قبلاً زیاد سختی کشیدن و
مجبورن با گرگها و شغالهای جامعه دست و پنجه نرم کنن، کمک کنی؟ !۱۱۷۰
شاید تا به حال درست این نیاز را حس نکرده بودم… نیاز به کمک کردن به دیگران !
به کسانی شامگاهیه خودم …به دنیزها و دریاها …
قطعاً برای من لذت بخشتر از این کار وجود نداشت !
-منتهی متاسفانه انجام دادن کارهاش طول کشید و نتونستم روزگار تولدت بهت بدمش .
نگاهان خیسم از پنجره به سالن و اتاقها دوخته شد و تازه توانستم تعداد بالای
تختها و صنقلبیها و وسایل اضافه شده را ببینم.خاموشی و اشک ریختنم باعث شد شهراد
دلواپس شود و وقتی با کمی آشفتگی اسمم را صوت زد، نمیفهمیدم چطور جلو رفتم و
خودم را در آغوشش انداختم .
-مم..ممنونم… بهشدت ازت ممنونم .
بوسههای گرم و پر از حمایتش به سر و پیشانی خورد و کف دستش کمرم را نرم ماساژ
میداد .
-گریه نکن عزیزم شما دیگه خانوم مدیر اینجایی. خانوم مدیر که نباید اِنقدر زرزرو
باشه .۱۱۷۱
با خنده و گریهای که ترکیب شده بود عقب کشیدم و تا نگاهم به چشمان مهربانش
افتاد، بیاختیار گفتم :
-قراره بچه دارشیم.
خشک شد و کمی طول کشید تا جملهام را هضم کند .و وقتی بهتزده سؤال کرد :
-چی؟ !
قلبم میخواست قد بلند قربان صدقه حالت صورتش که انگار بهترین خبر جهان را شنیده،
بروم .ابرو بالا انداختم و با شیطنت توضیح دادم .
-دارم میگم قراره باباشی… دیگه نمیخوام قرص بخورم.
شاید بیشتر از یک دقیقه نگاهش را در صورتم چرخاند تا مطمئن شود جدی میگویم و
وقتی خیالش راحت شد، مردمک هایش به بزرگترین حالت خود رسید.و ثانیهای بعد
آوای جیغ هایم بود که در باغ میپیچید .جوری در آغوشم گرفته و میچرخاند که
انگار همین حالا خبر پدر شدنش را شنیده !
-ولم کن دیـوونه… شهـراد چیـکار میکنی مرتیـکه خل !۱۱۷۲
آوای خندههای کشیده و زیبای مردانهاش و در نهایت همین که بیخیال بالا آوردن قلب و
رودهام شد و زمینم گذاشت، انتظار گوش دادن هر جملهای را داشتم جز اینکه بیان کرد :
-حالا که قراره چهارتا بچه داشته باشیم پس یعنی میتونیم آشپز هم استخدام کنیم و
من تایم بیشتری تو روز تو رو تو اتاقمون داشته باشم… مگه نه دیده آهویی؟
شامگاهیه یک پسربچه تخس و دیوانه پرسیده بود و این بار نگاه حیران من در صورت او
میچرخید .چیزی نگذشت که هر دو بیطاقت سمت هم یورش بردیم و بوسه لب
هایمان را به مشاهده کردار رساندیم.تلخیها بودند ولی میاطلاع داشتم بهارهای زندگیمان از پس تک
تکشان برخواهند وارد شد !
و دلدادگی همیشه و همیشگی معجزهگر است…
***
پایان
امتیاز و کامنت فراموش نشه ❤️
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن