فصل دوم
«**ارشام**»
آماده میشم تا زودتر برم سر کار… خستم… بی حوصلم… عصبیم… کار مدلینگم اعصاب و حوصله میخواد که ندارم… رستوران عمو جاوید اما جای دنج و ارومیه…
از دیشامگاه دیگه
خبری از گندم نیست… عجیب که تا الانم نیومده اینجا به هر بهونه ای….. درو باز میکنم و بیرون میرم نمیدونم آواش کنم یا نه، ولی با متوجه شدن در بازه خونهی گندم اخمام تو هم میره…. خودش کجاست؟
– گندم؟
جلو میرم.. ضربه ای به در میزنم :
– گندم خونه ای؟ در رو چرا بازه گندم
سرکی میکشم ولی با مشاهده کردن اوضاع خونه نفس تو سینم حبس میشه… همه چی بهم
ریخته… مبلا… ظرفا… میزا… انگار زلزله اومده همه چی رو خراب کرده
– گندم؟ کجایی؟ آوامو میشنوی؟
سمت اتاقا میرم اما خبری نیست تک تک اتاقا کف دستشویی… حمومو میگردم اما نیست
دلشوره ای بدی میگیرم… با مشاهده کردن قطره ی خون روی زمین نفسمو کلافه فوت میکنم و آواش تو گوشم می پیچه:
« لیام زنگ زد تهدیدم کرد گفت یه بلایی سرم میاره…»
با کف دست محکم میزنم به پیشونیم
_وای وای
با سرعت گوشیمو از جیبم بیرون میاره شمارشو میگیرم ولی خاموش… شماره لیامو میگیرم اون لعنتیم خاموشه…
قدم میزنم و فکر میکنم باید چه غلطی کنم،
چیکار کنم؟
ازخونش بیرون میام و درو میبندم عصبی وارد خونه میشم
. چنگی به موهام میزنه … کلافه و نگران روی مبل سقوط میکنم تا شامگاه هیچ خبری از گندم و لیام نمیشه.
.. میخوام به پلیس خبر بدم که گوشیم زنگ میخوره با دیدن شماره ی لیام جواب میدم:
– گندم کجاست آشغال ؟
میخنده… بلند عین دیوونه ها
– چه بی قراررر… چه عاشقققق.. چه سینه چاک .. خوشم اومد! همینه…
– خفه شو… اظهار کردم گندم کو؟
– بیا گوش بده آواشو! مطمنم قلبت براش تنگ شده ناموس دزد ..
صدای جیغ گندم توی گوشم می پیچه… چشمامو با درد میبندم…. گندم ناله میکنه:
– آرشام به حرفاش گوش نده… قطع کن من خودم بلدم چه طوری خلاص شم از کف دستش…
صدای لیامو میشنوم:
– اظهار کرده بودم زهرمو میریزم بهتون، با پای خودت میای با توروهم شامگاهونه ببرم؟ کدوم؟
– چی تو سرته مریض؟ چی؟
_گفته بودم جدانشه… بیان کرده بودم از زندگیم بکش بیرون، بیا تا دوتاتونؤ با هم به جهنم واصل کنم!
گندم جیغ میکشه:
– نیا… آرشام نیاااا نیا توروخداااااا..
به حرفاش گوش نده اون دیوونه اس
– آدرس….
– تنها میای ! خبر نمیدی به کسی، حتی دایی جونت کف دست از پاخطا کنی به فنا میرید!
کلافه میگم:
– بنال بینم
– ببین بخاطر گندم تا کجاها که خطر نمیکنی
… براوو… آفرین.. خوشم اومد، بیا که حرفا داریم باهم، یه ماشین میفرستم دنبالت کسی اون اطراف ببینم اینجا گندم بد میمیره!
قطع میکنه… بهشدت زود شماره ی داییو میگیرم جواب ک میده میگم:
– بدون سوال و جواب همین حالا با ماشینت بیا دایی همین حالا…
وایسا چند متر بالاتر از ساختمون زیر صندلی پنهون شو..
. یه ماشین میاد دنبالم… یه جوری ک نفهمه تعقیب میکنی منو که بردن تو، بیشتر از یک ساعت کشید پلیس خبر میکنی!
– چته چیشده؟ چه خبره؟ چی میگی مضطرب شدم
– فقط بیا گندمو لیام دزمشاهده کرده میخوام برم… فقط بیا دایی.
ای وایی میگه و با اضافه کردن باشه قطع میکنه!
«**گندم**»
مچ کف دستام از طنابی که محکم دورش بسته شده میسوزه…
توی یه زیرزمین نمورم حس میکنم همون انبارش که خارج از شهر باشه… گوشه ی لبم پاره شده و خون ریزی داره… پاهامم بسته و حس میکنم خشک شدم نمیدونم اوج بدبختی از نظر آدما کجاست ولی به نظر من اوج بدبختی این نقطه ای هست که منم…. دقیقا همین نقطه
تازه داشتم قلب میبستم. میتمایل داشتم آرشامو به خودم علاقمند کنم… میخواستم اونو از این دیواری که دور خودش کشیده خلاص کنم میخاستم بهش بفهمونم که هنوز زندگی میشه کرد اما نشد….
در آهنی باز میشه و لیام وارد اتاقک میشه چاقوی توی کف دستش لرزش بدنمو بیشتر میکنه:
– چی از جونم میخوای؟ چرا راحتم نمیذاری؟ گرشا کافی نبود؟
– فقط میخوام کنار هم … با اون پسرهی آشغال ناموس دزد بمیرید.
.. یه مرگ باشکوه برای دوتا عاشق سینه چاک …. یه چاقو میزنم که فقط ناکار شید ولی انقد بمونید اینجا که از خون ریزی بمیرید!
داد میزنم و لبم آتیش میگیره:
– اون گناهی نداره عوضی، هیچ رابطه ای نداره باهام ، چرا توهم زدی آشغال؟ عاشق سینه چاک کدومه؟
میخنده:
– خفه شو … فقط بگو چه طوری قاپتو دزمتوجه شد تا کجای رابطه پیش حرکت کردید؟ هوم؟ تا تختم رفتید؟
– تو یه دیوونهای … یه مریض روانی …
محکم توی دهنم میزنه از درد جیغ میزنم… موهامو توی مشتش میگیره
– فقط به سوالایی که میپرسم جواب بده. حرف اضافه نزن که دهنتو جر میدم!
– دست از سرم بردار… حالم ازت بهم میخوره… گمشو…!
میخواد باز بزنه که گوشیش زنگ میخوره… عقب میره و خیرهی من جواب میده:
– اون دیتش خوبه…
چشماشو باز نکنید… همینجوری بیارش.
قطع میکنه… نگام میکنه… میخنده.
– عاشق س.ی.ن.ه چاک ناموس دزدت تشریف آورد.
محکم کف دستاشو بهم میکبوبه و عین روانی ها میخنده
زار میزنم… در آهنی باز میشه… آرشام با چشم بند مشکی و کف دستایی که از پشت بستن وارد میشه… قلبم آتیش میگیره که بخاطر من توی این وضعیته، اشکام میریزه نمیدونم چیکار کنم
لیام جلو میره:
– به به! ببین کی اینجاست!! خوش اومدی عاشق جون.
آرشام ولی همون قدر محکم میگه:
– کف دست کثیفتو بکش تا خورد نشده!
لیام عصبی موهاشو توی مشتش میگیره و سرشو سمت بالا میکشه. اون دوتا محافظ بیرون میره… چهره ی آرشام ذره ای از درد یا ترس تغییر نمیکنه:
– کف دست من کثیف یا تو م.ت.ج.ا.و.ز.گ.ر اعدامی؟
زار میزنم:
– ولشششش کننن!
هولش میده سمتم … آرشام درست کنار من زمین میخوره… آروم میگه:
– خوبی تو؟
– چرا اومدی؟ چرا؟
لیام داد میزنه:
– تو چه طوری از یه معتاد متنفر شدی اما عاشق یه م.ت.ج.ا.و.ز.گ؟ر اعدامی شدی؟ فقط من بد بودم؟
داد میزنم:
– ذات مهمه… هر چقدر اشتباه کنی ذات اگه پاک باشه برمیگردی…. آرشام برگشته… !
میخنده… بلند… چندش آور… سمت آرشام میاد و نگاه بندو از دیدهاش میکشه… نور نگاهاشو اذیت میکنه… نگام میکنه با مشاهده کردن زخم لب و بالای ابروم عصبی سمت لیام برمیگرده:
– ح.ر.و.م ز.ا.د.ه.ی بی.ش.ر.ف ..
– کلا عادت داری عاشق زن شوهردار شی نه؟مقلبته؟
«**گندم**»
آرشام داد میزنه:
– خفه شو بابا،
چهار تا اخبار از اون ور رسوندن کف دستت فکر نکن خیلی شاخی..
. نه گوساله جون .. تو باقالیایی… انقد زنم زنم نکن از وقتی من پا گذاشتم تو اون ساختمون رابطهی حسنه و عاشقونتون رو شد واسه من… بعدشم که جای عاشقی نفرت میچکید از چشاش…. اگه من م.ت.ج.او..ز گرم تو که قاتلی بدبخت.
– تو دیگه زِرای اون کُره خرو دیکته نکن…. هر خری مواد میکشه و میمیره تقصیر خود خرشه. چه ربطی بمن داره وقتی انقد کشید اورر دوز کرد؟
آرشام نیشخند میزنه:
– نه دیگه تقصیر اون بی پدر و مادری که بار اول مواد داد کف دستشه!
لیام محکم با پا توی شکمش میکوبه و میگه:
– مثل آدم حرف بزن تو گ.و.ه خوردی با زن من ریختی رو هم خرش کردی جداشه.
آرشام از درد توی خودش جمع میشه و میگه:
– اخه احمق من کی و کجا رسیدم این همه کار کنم متوهم؟
اگه بسیار شاخ و قدرتمندی این کف دستای منو باز کن برابر بجنگیم هان؟ تن به تن … گندم ول کن بره
– من قصد جنگ ندارم فقط مرگ!
میتونید خودتون انتخاب کنید چه جوری بمیرید وقت واسه فکر دارید!
بیرون میره و درو میبنده. با گریه آرشامو نگاه میکنم:
– چرا اومدی لعنتی؟ بلایی سرت بیاره من چه کار کنم؟ چه غلطی بکنم من؟
– ببین چی کار کرده با این ل.ب.ا.
با دیدهای گشاد شده نگاش میکنم. میخندم:
– تو همه شرایطی پررو و خون سردی نه؟
آروم میگه:
– نترس…نیم مین دیگه پلیسا میان.
– چه جوری؟
– دایی .
میخندم:
– عاشقتونم!
– نه بابا؟
میخندم و لبم بیشتر میسوزه… آروم میگم:
– بخاطر من اومدی؟
به دیوار پشت سرش تکیه میده و میخنده:
_ دنبال چی هسی تو بچه؟ بکش بیرون از من .
– یه عاشقی، یه مرد، یه خوشامگاهختی کوچیک … چیزه زیادیه ؟؟
تلخ میخنده:
– گشتم، نبود! نگرد نیست. ..!
جلو میرم… پیشونیمو روی زانوش میزارم:
_ نگات که میکنم به چیزی توی وجودم موج میزنه این حسارو هیچ وقت نداشتم! کنارت آرومم، حتی اگه گذشته هرچی که بوده باشه …. مهم نیست برام..
– ذات من پاکه ؟ ببینمت …
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن