.
دیده می بندم. تاوانشو پس داد؟
این ترس از مرگ…
اون طناب .
اون خفگی
زن عمو جیغ میکشه:
– قلب ارااااااام.
و من ناخوداگاه داد میزنم:
– میبخشم.
مرد مامورو عقب میزنه.
چشمای پر از بهت آرشام باز میشه…
همه نگام میکنن
زن عمو خودشو از زمین جمع میکنه.
آرتان از همه شوکه تره
و من فقط لب میزنم :«بخشیدم!»
همه مات من موندن!
حتی آرشام.
مرد پرونده رو میبنده و بلند میگه:
– صلوات بفرستید!
آرشام خیره و گنگ نگام میکنه.
از چهارپایه میارنش پایین
میخوان باز سمت زندان ببرنش که سمتم میاد.
خیره ی نگاهای خیسم میمونه
بی حال لب میزنه:
– چی کار کردی؟
و قلبم… قلبم دیگه قلب نمیشه…
تا قیام قیامت… تا ابد… تا آخر دنیا…
مامور میبرتش
زن عمو بغلم میکنه و اهمیتی به لرزش تنم نمیده.
– الهی دورت بگردم که این قدر بزرگ و خانومی.
عقب میره و من گلومو چنگ میزنم و از اونجا بیرون میرم…
نفسمو سخت بیرون میدم… و باز آرتان که صوتم میزنه. ولی نمیشنوم…
فقط
میرم میرم تا به جاییو پیدا کنم تا فریاد بزنم از ته قلب
داد بزنم و بگم شدنی نیست که من باز بتونم از ته دل بخندم و زیستن کنم….
بازوم کشیده میشه:
– قلب ارام؟ کجا داری میری؟
نگاش میکنم. نگاش میکنم و هیچ حسی جز مضطربی از این اتفاق توی چشماش نمیبینم.
منو سمت ماشینش میبره میشینم و حرکت میکنه.
و قلبم برای خودم بد میسوزه بسیار بد…
– حرف بزن
حرف ندارم هیچی ندارم بگم.
– دل ارام؟
کاش میدرک کرد دیگه به دردش نمیخورم
– د یه چیزی بگو لعنتی.. گریه کن… داد بزن .
؛_ منو بیر به جای خلوت که بشه از ته قلب جیغ کشید!
عصبی میگه:
– رضایت دادی که به این روز بیفتی؟
– دلخوری؟
– چرند نگو… من دلواپس حال و روز توام!
– نتونستم نتونستم مردنشو ببینم نمیشد!
توی یه جاده ی خلوت ترمز میکنه… پیاده میشم… به در تکیه میدم… دیده می بندم….
کنارم حسش میکنم:
– آییییییییییییی
بلند تر داد میزنم:
– آخخخ
تنم میلرزه جیغ میکشم:
– خداااایااااااا!
کف دستم کشیده میشه … سرم توی سینش میخوره. بغلم میکنه.
محکم فشارم میده… آروم توی گوشم لب میزنه:
– آروم بگیر… هیش آروم!
– بغلم نکن لعنتی
– باید عادت کنی.
با گریه به سینش مشت میزنم،
– جون قلبم!؟
– ولم کن… حالم بد میشه
کمرمو نوازش میکنه
– عادی میشه کم کم!
– منو تو نمیتونیم ما شیم… دیگه نمیشه!
– کی میگه نمیشه؟
– من میگم!
با تبسم میگه:
– تو غلط کردی عزیزم!
نگاش میکنم…
خیره… پر از درد….
پر از بهت…..
گیج لب میزنم:
– آرتان!
منو از آغوشش جدا میکنه:
– نمیخوای خوب تموم شه؟
– نمیشه… شدنی نیست… من و ببر خ…
دو طرف صورتمو قاب می گیره….
تموم تنم میلرزه و توجه نمیکنه
– به این کف دستا عادت کن…. نلرز!
– آرتان؟
– بهت اظهار کردم… زل بزن تو دیدهام و بگو دیگه دوسم نداری نامردم اگه نرم!
اشکم که میریزه با انگشت شصت پاکش میکنه و میگه:
– از هم بسیار قلبخوریم و پر ولی! همون قدر عاشق همیم… نیستیم؟
– الان وقت این حرفا نیست لعنتی!
– هست…. همه چی تموم شد… آرشام حبس شو میکشه… همه میرن سر زیستنشون… بازم من موندم و تو!
خسته نگاش میکنم.
جلوتر میاد…
تپش دلم بالا میره.
کف دستمو روی سینش میزارم
– آرتان؟
لباشو روی پیشونیم میزاره…
عمیق و طولانی می بوسه… تنم می لرزه… لب میزنه:
– ممنون که بخاطر مولین بابام گذشتی ازش!
اشکم می چکه.
در ماشینو باز میکنه…
آروم میشینم
در و می بنده و سوار میشه.
نگاه میبندم.
خم میشه و صنقلبیو می خوابونه.
– تا برسیم یکم بخواب… همه چی تموم شد!
حرف شو گوش میدم.
میخوابم تا شاید وقتی بیدار میشم یکم ملایمش بیشتری داشته باشم.
تموم شد.
گذشتم.
رد شدم…
فقط
به امید یکم آرامش ..
کاش خدا دریغ نکنه.
کاش آرتان ..
کاش حسمو میدرک کردم… خستم…
اندازه ی کوه کندن خستم!
«آرتان»
نگاش میکنم…. آروم خوابیده.
آروم و معصوم…
حقش نبود این همه درد… این همه غم…..
حقش نبود… خیابان رو بالا و پایین میکنم تا شاید یکم آروم بخوابه…..
یک ساعت بی وقفه رانندگی میکنم.
از دیشب تا الان هیچ کدوم نخوابیدیم… جلوی بیمارستان که ترمز میکنم آروم سمتش
برمی گردم….
پشت کف دستمو روی صورتش میکشم:
– قلبی جان؟
پلکاش تکون میخوره….
نگاهاشو باز میکنه و نگام میکنه:
– چیشده؟
– نترس… چیزی نشده… اومدم پیش بابام… میخوام بهش خبر بدم که گذشتی .
لبخند میزنه و بلند میشه… شالشو درست میکنه و پیاده میشیم… وارد بیمارستان که
میشیم… به اتاق بابا میریم… آوردنش بخش… قرآن توی کف دستشو می
بنده و نگامون میکنه… اما نمیخواد به روش بیاره حالش بده:
– تموم شد؟
این حجم از ناامیدیش حالمو داغون میکنه… دل آرام جلو میره… دست بابا رو میگیرم:
– تموم شد ولی بد تموم نشد!
بابا مردد نگامون میکنه:
– یعنی چی؟
کف دست قلب ملایمو می گیرم
– گذشت قلب ارام .
بابا چشم می بنده … ذکر میگه زیر لب… خداروشکر میکنه…..
چشم باز میکنه و کف دست قلب ارام و میگیره و میکشه … کف دستشو رها میکنم… قلب ارام غرق
میشه توی آغوش بابا… میدونم اذیت میشه ولی باید کنار بیاد.
– تا آخر عمر شرمندتم عمو جان .
– دشمنتون شرمنده عمو!
پیشونیشو میبوسه:
– ممنون عمو جون… ممنون… پیرنشی الهی!
از آغوش بابا بیرون میاد
– کی مرخصی بابا؟
– منتظرم دکتر صدر بیاد!
_من میرم قلبیو برسونم خستس… برمیگردم پیشتون.
_برو بابا… برید به سلامت .
از بیمارستان که بیرون میایم قلب آرام نفسشو سخت بیرون میده… سوار ماشین میشیم.
نگاش میکنم:
– ببرمت صبحونه بخوری؟
نگام میکنه تبسم میزنه:
– نه ممنون… به خواب بیشتر احتیاج دارم.
جلوی آب میوه فروشی ترمز میکنم و میگم:
– یه آب میوه کیک بخوریم لااقل!
حرفی نمیزنه… پیاده میشم و بعد از خرید آب طالبی و کیک برمی گردم پیشش… آب میوه
و کیکو کف دستش میدم و خودمم شروع به خوردن میکنم…
خیره خیابون میگم:
– راستش فکر نمیکردم بعد اون همه مصیبت رضایت بدی!
پر بغض میگه:
قلبم سوخت. حتی واسه خود نامردش!
– آدمای مهربون همواره چوپ مهربونیاشونو میخورن.
– تو میگی اشتباه کردم؟
تبسم میزنم:
– تو کاریو کردی که دلت خواست… این خوبه!
– اره… ولی مطمئنم از زندان خلاص شه نمیتونم نفس راحت بکشم
با اخم نگاش میکنم:
– من مردم مگه؟
– عه خدا نکنه.
لبخند میزنم و حرکت میکنم به خونه که میرسیم پیاده میشه و تشکر میکنه… رنگش حسابی پریده… میدونم که خوب نیست… در خونه رو باز میکنه.
آواش میزنم:
– قلب قلب؟
تند سمتم برمیگرده… بهشدت وقته اینجوری آواش نزدم…
-امشب میام دنبالت بریم رستوران
میخواد حرفی بزنم که حرکت میکنم و میگم:
– ۸ شامگاه!
و دور میشم…
میدونم قلبیل مخالفتشو ولی یه چیزم خوب میدونم…
اینکه هنوز دوسم داره… اینو حس میکنم……
و خدا خدا میکنم غلط نباشه.
«دلارام»
خستم. فکر و روحم خستس فقط احتیاج دارم بخوابم… و اصلا هم به حرفهای امروز آرتان فکر نمیکنم… به کاراش…. به بوسش… و حتی قرار آخرش.
روی تخت دراز میکشم. اینجا قرار بوده خونه ی من و آرتان بشه؟ قلبم میگیره نگاه می بندم تا فقط بخوابم… و شاید هنوز باورم نمیشه از آرشام
گذشتم. کم کم نگاهام گرم میشه … نمیدونم چقدر خوابیدم چقدر گذشته… چند ساعت… که کف دستی روی صورتم میشینه… جیغ میزنم و با دیدن
آرتان وحشت زده نگاش میکنم:
– نترس نترس منم…نترس لعنتی… هرچی زنگ زدم جواب ندادی نه خونه رو نه تلفن ….. مجبور شدم … مضطربت شدم… بیهوش شدی تو؟
نفس نفس میزنم… میشینم و میگم
– اصلا نمتوجه شدم!
ساعت ۹ شامگاه…
– چقدر میخوابی؟
نگاش میکنم… نمیشه از این چشمها وحشت کرد… نمیشه به این مرد بی اعتماد بود… نمیشه که نمیشه… قد بلند میشم… سمت سرویس بهداشتی میرم و صورتمو
آب میزنم… بیرون که میام باز وارد اتاق میشم… روی تخت جای گرفته… کاش نمی اومد….
– آماده شم؟
– بیا اینجا!
جلو میرم… نگام میکنه…
– اذیت نکن آرتان..
بازومو میگیره و می چرخونه… میدونم میخواد چی بگه:
– باز با موی خیس خوابیدی؟
لبه ی تخت می شینم:
– میشه حرفای گذشته رو تکرار نکنی؟
موهامو سمت بینیش میبره و میگه:
– رستوران دیر شد… سشوار بده اینا رو خشک کنم بریم.
– خودم انجام میدم.
– میخوام خودم انجام بدم.
قد بلند میشم و سشوار و شونه رو از کشو واسش میارم… روی تخت و موهامو خشک میکنه و تن من باز یخ میزنه. می لرزه… آروم موهامو
شونه میزنه…. بعد شروع به بافتنش میکنه… کارش که تموم میشه خم میشه و توی گوشم
میگه:
– یخ کردی که باز.
– کف دست خودم نیست
– باشه… نلرز این قدر تموم شد!
میخواد از تخت پایین بره که مکث میکنه… بازومو میگیره… برمیگردم و اخمای در همشو
می بینم:
– چیشده؟
– این کبودی جای چیه؟
– من ندیدمش ولی حتما جای کتکای آرشا…
کلافه بلند میشه و از اتاق بیرون میزنه… نفس خسته مو فوت میکنم… حتما حالا حالاها
اسم و سایش از حیاتم نمیره… آماده میشم و بیرون
که میرم میبینم مشغول گوشیشه… نگام میکنه:
– بریم؟
سرمو تکون میدم… سوار ماشین که میشیم میگه:
– به مامانت زنگ بزن اونم دلواپست بود .
باشه ای میگم و گوشیو برمیدارم باهاش تماس میگیرم و میگم که خواب بودم… تماس که
قطع میکنم آرتان میگه:
– میریم جای همیشگی
نگاهامو با درد میبندم… نمیدونم هدفش چیه ولی می دونم میخواد خیلی چیزارو یادم بیاره که یادم حرکت کرده… جلوی رستوران که ترمز میکنه موجی از
خاطرات سمتم میان و دق میکنم… پیاده میشم… هر دو وارد رستوران نسبتا شلوغ میشم… پشت میز میشینیم و بعد از سفارش و راهی شدن گارسون خیره
ی دیدهام میگه:
– آوردمت اینجا که هم شلوغه هم تو راحتی… میخوام هیچ استرسی نداشته باشی تا درست به پیشنهادم فکر کنی
گیج نگاش میکنم:
– کدوم پیشنهاد؟
– خواستگاری
گیج نگاش میکنم… زمان می ایسته و نفسم میره… دستام مشت میشه… سمتم خم میشه:
– میخوام از اول شروع کنم از اوله اول… فک کن هیچ اتفاقی نیفتاده
پر بغض لب میزنم:
– آرتان؟
– میدونم روحت خستس
کف دستشو روی سینش میزنه
_من درستش میکنم
لبمو گاز می گیرم….
– گوش بده…
– قلبیل درست بیار واسه این بغض و حال!
– چرا میخوای با یه سیب گاز زده…..
عصبی می غره:
– قلب ارام؟
سرمو زیر میندازم… گارسون غذاها رو روی میز میزاره… نگاش میکنم
– تو میتونی با یه دختر که از نظر روحی سالم و کف دست خورده و مطلقه هم نیست ازدواج کنی نه منی که….
– چرند نگو!
– شاید عاشقی و دوست داشتن سابق باشه ولی بسیار چیزای دیگه نیست… چه جوری بهت بفهمونم آرتان؟
– من چه جوری بهت بفهمون مهم نیست؟
خسته میگم:
– الان میگی مهم نیست… چهار روزگار دیگه که حتی نتونی درست و بدون حال بد دستمو بگیری و…
چنگی به موهاش میزنه:
– درستش میکنیم. درست میشه قلب آرام!
– من نمیخوام خستت کنم. نمیخوام وارد رابطه ی شم که فقط عشق گذاشتم… نمیخوام همون عاشقیم از بین بره نمیخوام اون قدر ازم خسته شی که….
– نمیشم روانی نمیشم… بس کن… من خودمو مسئول میدونم خودم کم گذاشتم واسـت
خودم زود جا زدم… خودمم باید حالتو خوب کنم!
ناامید میگم:
– حال من خوب نمیشه. بخدا نمیشه!
کف دستمو میگیره:
– میشه… بهم فکر کن اگه هنوز دلدادگیی هست.
– هست اما من…. دیگه هیچ حس خوبی به هیچ مردی ندارم آرتان از همتون میترسم… فکر میکنم فقط و فقط واسه یه هدف میایید سمتمون!
– ای وای!
سرمو زیر می ندازم که میگه:
– من بهت کف دستم نمیزنم خوبه؟
متعجب سرمو بالا میارم و نگاش میکنم:
– چرا میخوای اینجوری زن بگیری؟
– چراکه عاشقتم
– اما ازم قلبخوری… خودت اضافه کردی
– هستم ولی تا خوب نشی به روت نمیارم
خاموشی میکنم اروم میگه:
– تو خسته نشدی از این دوری؟ از این همه نبودن و نداشتن؟ از این همه بی محبتی؟!
سرمو زیر میندازم اروم تر و ملایم تر میگه:
– من خسته شدم… خستم از اینکه واسه خودم بودی و مفت از کف دستت دادم… خسته شدم از نداشتنت… من میفهمم قلبی…. میفهمم حال جفتمون بده.. تو
بدتر… اما بلاخره باید خوب شیم… باید سرپاشیم… زندگی صبر نمیکنه تا مابه خودمون بیاییم
– من فقط میگم…
– من خسته نمیشم… بهت قول میدم
پر بغض و خسته میگم:
– وقتی خودم از خودم خستم تو هم خسته میشی… آرتان هر چیزی یه وقتی داره… وقتش که بگذره..
کلافه نفسمو فوت میکنه
– بخدا من تنهایی راحترم تنهایی حالم بهتره چراکه … چراکه از ازدواج و رابطه زده شدم.
– باشه… غذاتو بخور.
آزرده به چهره ی بهم ریختش نگاه میکنم و میگم
– ارتان؟
– گفتم غذاتو بخور!
سکوت میکنم و با غذای مقابلم بازی میکنم… شاید دارم دیونگی میکنم اما نمیخوام خودخواهی کنم و بدبختش کنم. از رستوران که بیرون میایم سوار
ماشین میشیم… هنوز غمگین و ساکته… نگاش میکنم
– ارتان؟
– فکر میکردم تو هم قد من مشتاقی!
– دلایل من منطقی نبود؟
– نه!
– واسه امشامگاه بسه!
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن