موضوع اصلی رمان پانتومیم:
آیلین، دانشجوی سال دوم رشتهی نقاشی، در کنار خانوادهی کوچک و صمیمیاش حیات ملایم و سادهای دارد. ولی رویاهای بزرگ و جهانی صورتیای که در ذهنش ساخته، او را به سمت تجربهی روابطی گوناگون با پسرهای مختلف میکشاند؛ به امید آنکه روزگاری شاهزادهی رؤیاییاش را پیدا کند. با ورود پسری مرموز و شعبدهباز به دانشگاه، روند ساکت زیستن آیلین و مسیر داستان دستخوش پیچوخمهایی غیرمنتظره و رازآلود میشود که…
مقداری از متن رمان پانتومیم:
کف دستش رو کنارم روی درخت گذاشت و اون یکی کف دستش رو هم طرف من آورد. بین دستهاش بودم. بهتزده نگاهش کردم که رو صورتم خم شد و آروم و کشیده بیان کرد: – اظهار کردم ادای گیسوکمند رو دربیار! بهتزده با چشمهای گردشده بیان کردم: – گیسوکمند! تو زیادی انیمیشن نگاه میکنی نه؟ ابروش رو بالا انداخت و با نیشخند گفت: – من اصلاً نمیدونم چی هست، پیشنهاد نیایش بود. اما فکر کنم تو دو سه باری مشاهده کردیش که اینقدر راحت شناختی! اخم کردم و به بازوش زدم: – بکش کنار! نیشخند زد و کنار رفت، گفت: – جلوت که وایمیستم، انگار از بالای قلهی دماوند دارم نگات میکنم. سرش رو خم کرد کنار گوشم: – در این حد کوتاهی! بهتزده نیشخند زدم و دستبهسینه گفتم: – این که تو دومتری، قلبیل بر این نیست که من کوتاهام! شامگاهیه برج پیزا میمونی. رو پنجهی پا بلند شدم، لبهام رو مماس لبهاش نگه داشتم و با تمسخر گفتم: – همونقدر دراز… همونقدر کج!
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن