خلاصه رمان هویان :
خیال میکرد از عرش به فرش سقوط کرده و نمیدانست این سقوط او را به خدایانِ عشق نزدیک کرده و از هزاران فلک چشمگیرتر است…!
در میانهی سقوط پر رنجش آدمهای دیگر یک به یک از نظر غایب شدند و تنها او را توانست ببیند…
در فراسوی تاریکیِ سقوط؛ سه کبریت یک به یک در شب روشن شد…!
اولی برای متوجه شدن تمامی صورت او
دومی برای متوجه شدن چشمانش
سومی برای مشاهده کردن لبانش
و بعد تاریکی غلیظ برای اینکه
به خاطر بسپرد همه را زمانی که او را در میان بازوانش گراهی شده بود!
قهوهاش را کنار فنجانِ قهوهای دیگر روی میز گذاشت و در قلب اندیشید این سقوط زیباترین عروج او بود!
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن
ممنون از حمایتت! 💜