دانلود رمان نومید از کالین هوور

موضوع اصلی رمان نومید

در دل حیات آرام و بی‌حاشیه اسکای، یک خلأ بزرگ خودنمایی می‌کرد: تکه‌های گمشده کودکی که هیچ یاد‌ای از آنها در ذهنش نقش نبسته بود. اما سرنوشت با ورود هولدر، مسیر او را برای همیشه تغییر داد. او با نگاه مرموز و حضوری که بوی رازی آشنا می‌داد، مثل طوفانی وارد دنیای اسکای شد. از همان برخورد نخست، نیرویی اسرارآمیز آنها را به هم پیوند داد و این حس در اسکای قوت گراهی شد که هولدر خیلی فراتر از آنچه باید، از او می‌داند. رابطه پرشور و پرالتهابشان، بستری شد برای رشد عاشقیی عمیق؛ محبتی که در سایه‌اش حقیقتی هولناک و انفجاری پنهان شده بود. سرانجام هنگامی که حجاب از برابر چشمانش کنار رفت، عشق نقابی بیش نبود و چهره واقعی خود را در قامت دردی جانکاه، خشمی سهمگین و ترسی وهم‌ انگیز نمایان ساخت …

مقداری از متن رمان نومید:

وقت ناهار است و من به رگبار بارانی که می‌بارد، نگاه دوخته‌ام. به آنکه سرنوشت، انتقامش را از من گحرکت کرده است، شکی نیست. این هوای ناملایم که تازه شروع شده، کار خودش است. به خودم تلقین می‌کنم. «من می‌تونم.» در کافه را باز می‌کنم. فکر می‌کنم گوگرد و آتش انتظارم را می‌کشد. از سالن که رد می‌شوم، می‌بینم که قرار نیست با گوگرد و آتش روبه رو شوم. صوتهایی که از هر طرف می‌آیند، به خوبی جای گوگرد و آتش را می‌گیرند. هرکس سعی می‌کند کشیدهتر حرف بزند. مسابقه‌ی جذابی نیست، اما همچنان همه در تکاپو هستند. هرچه قد بلندتر، بهتر. این مسابقه به مدرسه هم کشیده خواهد شد. در آنجا هم هرکس می‌خواهد از من بالاتر باشد. با اعتماد به نفس به مسیر می‌افتم. حالا اگر اعتماد به نفسی هم نداشته باشم، تظاهر که می‌توانم بکنم. این اعتماد به نفس ظاهری توجه بسیار‌ها را جذب می‌کند. بچه‌ها، دارو دسته‌ی دخترها و دورانداخته شده‌ها و حتی گریسون. تا نیمه‌ای از مسیر را با خیال راحت طی می‌کنم. فاصله‌ام هر لحظه با صف غذاخوری کمتر می‌شود که ناگهان کسی بازویم را می‌گیرد و به سمت خودش می‌کشد. -منتظرت بودم. مرا از بین میزها به سمت دیگری از کافه می‌برد.

چهره‌اش را نمی‌توانم ببینم. می‌توانم کنار بکشم و کف دستم را رها کنم، اما چه کسی‌ست که هیجان را دور بیندازد. آن هم منی که عمری معاشقه‌ی جهان را پس زده‌ام. بازویم را رها می‌کند. کف دستم در کف دستش قفل می‌شود و مرا می‌کشد. مقاومت نمی‌کنم. ظاهرش زیادی عجیب است. تیشرت پشمی ضخیمی با سایه‌های صورتی جیغ تن کرده است. اتفاقاً رنگ آن سایه‌ها با کفشش سِت است. شلواری سیاه پوشیده که زیادی تنگ است. اگر الان دختر بود، استخوان‌بندی ظریفش از آن شلوار مشاهده کرده می‌شد. دور موهای قهوهای‌اش را ماشین کرده و بالای موهایش قد بلندتر است. بد نیست. نگاه‌هایش مرا هدف گحرکت کرده است. می‌ایستم و او بیشتر از این دستم را نگه نمی‌دارد. لب پسرک انحنا می‌گیرد. -پس این دختر بَبِلون تویی! کلماتی که می‌گفت، با آن لحن محبت آمیز و صمیمی‌اش، فالش می‌زد. روی صنقلبی می‌نشیند و مرا هم دعوت می‌کند. دو سینی غذا جلویش است و سمت من خالی‌ست. یکی‌اش را به طرفم سُر می‌دهد. -بشین. ما حرف برای گفتن زیاد داریم. نمی‌نشینم. ساکن مانده‌ام. برای چند دقیقه، به موقعیت ایجاد شده، خیره می‌مانم؛ و به اویی که منتظر است من بنشینم. نمی‌دانم این پسرک کیست.

رمان های پیشنهادی

✨ شاید به این رمان علاقه مند باشی ...

دانلود رمان قو

مشاهده و دانلود ←

تازه اینکه چگونه مرا خطاب کرد را هم فراموش کنم، کمکی به شناسایی او نمی‌کند. اما… برای من ناهار خریده است؟ دیدهم که به کوله‌ی کنارش می‌افتد، باز از خیرگی‌ام کم نمی‌کند. -به خوندن علاقه داری؟ اشاره‌ام به کتابی‌ست که از کیفش بیرون زده. یک کتاب متنی نبود. واقعاً یک کتاب بود. چیزی که من فکر می‌کردم با وجود اینترنت، نابود شده است؛ ولی این کتاب، حقیقتی محض است. کتاب را از کیفش بیرون می‌کشم و کنارش جا می‌گیرم. -چه ژانری می‌خونی؟ خواهشاً نگو علمی تخیلی. به صندلی‌اش تکیه می‌دهد. شاد شده و شیطنت می‌خواهد. انگاری چه جنگی را برده است. به جهنم. من که روی صندلی جای گرفته‌ام دیگر. -چه ژانری باشه، خوبه؟ سؤالی می‌پرسد که نمی‌دانم. چند ورقی می‌زنم. نمی‌فهمم عاشقانه است یا نه؛ اما نگاه او میگوید جز این نمی‌تواند باشد. -این… ورقی دیگر می‌زنم. -کتاب خوبیه؟ -آره. برای تو. من توی کلاس کامپیوتر تمومش کردم. چشمانش از پیروزی هنوز برق می‌زند. کتاب را به کوله‌ام سرازیر می‌کنم و به سینی غذایم می‌رسم. چک کردن تاریخ شیر که تمام می‌شود، تکه‌های مرغ در سالاد را گیر می‌اندازم. -اگه یکی گیاهخوار باشه، تکلیف چیه؟! زیرکانه می‌گوید:

-خب مرغ رو نمی‌خوره. تکه‌ای مرغ به چنگالم می‌زنم و به سمت دهانم می‌برم. -خب، پس بسیار خوش شانسم، چراکه گیاهخوار نیستم. لبخند می‌زند و غذایش را می‌خورد. -چی ما رو پیش هم گذاشته؟ کف دست من نبود. کنجکاوی باعث شده بود بخواهم بدانم چرا من انتخابش بوده‌ام. کف دستش را دور تا دورش می‌چرخاند و اطراف را نشان می‌دهد. -احمقا، حیله گرا، کوته فکرا. کف دستش را که پایین می‌آورد، می‌فهمم تمام ناخن‌هایش سیاهرنگ است. نگاه مرا که می‌بیند، اخم می‌کند. -سیاه به خاطر حال این روزا، انتخابمه. بهتر نشونم میده. البته شاید اگه تو سفرم همجادهیم کنی، رنگش رو عوض کنم؛ مثلا زرد. سرم را تکان می‌دهم. -از زرد متنفرم. با سیاه بمون. با دلت مچ تره. می‌خندد. خنده‌ی این بچه باعث خنده‌ام می‌شود. دوستش دارم؛ بچه‌ای که هنوز اسمش را نمی‌دانم. -اسمت چیه؟ می‌گوید: -بِرِکین. و تو هم اسکای. البته امیدوارم قبل اینکه نقشه‌ی گحرکت کردن مدرسه و اتحاد رو بهت لو بدم، شناخته باشَمِت. -من اسکایم؛ و تو هم واقعاً لازم نیست دلواپس باشی، چراکه چیزی که از نقشه‌ت نگفتی. نمی‌دونم از کجا منو می‌شناسی. من نهایتاً چهار یا پنج تا از بچه‌های اینجا رو که دوستام هستن، می‌شناسم …

رمان های پیشنهادی

✨ شاید به این رمان علاقه مند باشی ...

دانلود رمان قو

مشاهده و دانلود ←