موضوع اصلی رمان سیگار شکلاتی:
قصهی «سیگار شکلاتی»، قصهی یه مرده… مردی که تنهاست، خستهست، ولی هنوز نفس میکشه برای نجات. نه فقط نجات خودش، که نجات قلبهایی که مثل خودش از درون تهی شدن. با دردهاش آشتی کرده، با زخمهاش رفیقه؛ و با هر تپش قلبش میخواد پلهای بسازه برای اونایی که ته چاه افتادن. حتی اگه خودش آخرین نفسی باشه که بالا نمیاد…
مقداری از متن رمان سیگار شکلاتی:
یرون کشید با یک پرش پرید سمتشان و پوشیدشان بعد با خیال راحت مسیر افتاد سمت پذیرایی مادرش توی آشپزخانه مشغول فمسیرم کردن وسایل پذیرایی از دایی بود خم شد از روی اپن و داخل ظرف میوه سیبی برداشت کشیده گفت سلام مامان خانوم … همانطور که انتظارش را داشت هیچ جوابی دریافت نکرد در ازایش آوای آقای شاهد را شنید که اضافه کرد: خانوم اون میوه ها رو دوباره بشور. کف دستش مشت شد فکش هم منقبض اما خیلی تند به حالت اول برگشت انگار که هیچ چیز نگوش داده بود دایی داشت منفجر میشد ولی با نگاه شهراد خودش را کنترل کرد و باز دستی به ریشش کشید شهراد گازی به سیب زد و رو به آقای شاهد گفت – سلام آقای شاهد! خیلی وقت بود پدرش را بابا صدا نمیکرد او فقط آقای شاهد بود با جیغ شمیم بیخیال نگاه چپ چپ آقای شاهد چرخید.
شمیم پیچیده توی چادر سفید رنگ نمازش از اتاق بیرون پریده و یک راست شیرجه زد سمت آغوش دایی که به رویش باز شده بود دایی با عشق پیشانی شمیم را بوسید و :بیان کرد قبول باشه خانوم دکتر! شمیم همیشه از متوجه شدن این واژه غرق خوشی میشد آرزویش بود پزشکی قبول بشود و همه خانم دکتر آوایش بزنند غش غش خندید و گفت: وای دایی قلبم براتون به ریزه به ،چیکه قد سوراخ جوراب مورچه شده بود شهراد با تبسم به شمیم نگاه می.کرد شمیم سنگینی نگاهش را حس کرد سرش را بالا گراهی شد و برعکس برخورد سرد پدر و مادرش گفت سلام داداش جونم تنها منبع محبتش بعد از دایی و ارقلبان همین شمیم بود. و اینبار گوشی را انداخت روی میز سریع تند موهایش را خشک کرد و رفت سمت در اول قفلش کرد که شمیم بی هوا نیاید داخل اتاق بعد حوله را از تنش بیرون کشید.
و آویزان چوب لباسی کنار اتاق کرد رفت سمت لباس هایش شورت تامی سفیدش را با لبه های قرمز و سورمه ای برداشت و پوشید بعد از آن هم شلوارک ساده سورمه ایش را برداشت اجازه داد بالا تنه برنزه شده اش کمی از باد خنک کولر فیض .ببرد حرکت کرد جلوی آینه قدی ،اتاق از قیافه اش بیزار بود حتی با وجود تغییرات مضحکی که توی صورتش به وجود آورده بود باز هم حالش از خودش به هم میخورد به صورتش نگاه نکرد طبق معمول همیشه اما هیکلش را عاشق شد نگاهی به شکم تکه تکه اش انداخت. فیگور ،گرفت کل عضله هایش برجسته شدند و اعتماد به نفس را به رگ هایش تزریق کردند کف دستکش های بوکسش را دستش کرد و رفت سمت کیسه بوکس مشکی که از سقف آویزان کرده بود مشت زد به کیسه بوکس اما در ذهنش به دهن سپهر مشت زد به کیسه بوکس اما در ذهنش پای چشم امیر مشت زد.
به خاطراتش مشت زد به کوه یخی دلش مشت زد به حرف های پدرش مشت ،زد به قهر مادرش مشت ،زد به آینده سیاهش مشت زد به گذشته !کورش مشت زد … زد ….. زد … اینقدر که ملایم بشود بتواند بخندد. مثل همواره باز هم بتواند بخندد اینقدر زد که خسته شد کف دستکش ها را در آورد و پرت کرد گوشه اتاق رفت سمت هالترش. دو عدد وزنه بیست کیلویی انداخت این طرف آن طرفش و مشغول شد عضله های جلو بازویش باد می گشسریع. میکردند بیرون میزدند و بر جایشان دستش را که خم میکرد داد عضله ها در می وارد شد دستش را که راست میکرد عضله ها کش می وارد شدند و باز روزگار از نو روزی از نو ستش را تکمیل کرد سه تا هشت تا هالتر را هم گذاشت کنار اتاق دمبل های ده کیلوییش را برداشت مشغول شد. پشت بازو دست هایش را میبرد، بالا همزمان میآورد سمت، پایین کنار بدنش زاویه نود درجه می ساخت.
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن