موضوع اصلی رمان سیاه سرکش:
همهچیز برای روسلا گره خورده است… درست وقتی شکارچیان قصد ربودن همسرش و آرشام را داشتند، یاشار از راه رسید و نجاتشان داد؛ همان یاشاری که عامل مرگ پدر و مادر روسلاست و حالا مدیون دختریست که از او متنفر است. او میگوید دیگر نه میتواند پیشگویی کند و نه رازی از آن پیشگوییهای قدیمی را فاش کند. روسلایی که در آغوش همسرش نفسهای آخر را میکشید، در آخرین لحظه نجات یافت… ولی حالا ارتش طوفان مقابل عمارتش صف کشیده، و کارلوس ژنرال طوفان میخواهد جفت برگزیدهی طوفان را به زنجیر بکشد… برای آغاز مراسم احیا.
مقداری از متن رمان سیاه سرکش:
نامحسوس به آرشام اشارهای کرد؛ باید مکالمه را آنقدر طول میدادند تا کمک از مسیر برسد. چند ساعت دیگر هوا تاریک میشد و اگر شامگاههنگام میرسیدند، کارشان تمام بود. مرد نگاه سرد و بیرحمش را به رامین دوخت و یک قدم جلو وارد شد. سپاهی که پشت سرش از حرکت ایستاده بودند تا دندان مسلح بودند و فقط کافی بود ژنرالشان فرمان بدهد تا اینجا را به خاکستر تبدیل کنند. ـ آقایون، بیایید راحتتر حلش کنیم. من فقط یه نفر رو میخوام. شانس خوبتون اینه که طرف مؤنثه… و از شانس بدتون باید بیاریدش! نگاه آبیاش وحشی شد. شمشیرش را از غلاف بیرون کشید؛ جواهرهای روی آن مثل خورشید میدرخشیدند. تیغه نقرهای را بهصورت عمودی روی سپر هوا زد؛ سپر لرزید و رامین حتی نتوانست به آن خطی که از شمشیر رویش مانده بود توجه کند.
ـ من خالی از شنودم؛ به نفعتونه زر نزنین و پی برید به واقعیت. واقعاً قلبم نمیخواد تو جهانی شما خون بیخود بریزم. از بین بردن این خزعبلاتی که سرهم کرمشاهده کرد فقط چند دقیقه از وقتم رو حروم میکنه. بهتون هشدار میدم… اگه چیزی که میخوام رو بهم ندید، و پام برسه اونور، به هیچ جنبندهای رحم نمیکنم. الان که اون روی سگم بالا نیومده، راه بیاید؛ وگرنه نه طفل شیرخواره، نه بچه، نه دختر… به هیچکدوم رحم نخواهم کرد! خون در رگهای جفتشان مثل امواج خروشانی که به صخرهها میکوبد شعله میکشید. رامین عضلاتش را منقبض و گارد گرفته بود؛ قلبواپسی درونشان زبانه میکشید، چراکه دو تن از عزیزترین کسانشان در این عمارت بودند. او یک قدم جلو راهی شد و غرید: ـ تو فرمولاسیون ما همچین چیزی نمیگنجه که حرومزادهای همچین زر مفتی بزنه و جوابشو نگیره!
هرچند از یه سگ دستآموز بیشتر از جنازهای که از جهنم برگشته انتظار نمیره. کارت خوبه… به عنوان لاشخوری که قراره از جنازه پوسیده طوفان بعد ده سال سهم ببره. کارت عالیه، وه! کارلوس به نظر از لحن زننده و محکم امیرحسین آریا کفری شد. مایکل مرموزانه کف دست به سینه، ساکت توقف کرده بود و نگاه میکرد که چطور افراد دارند وقتکشی میکنند. کارلوس اخم سریعی کرد و زیر لب غرید: ـ ها… خوب حیوونهارو میشناسه، بیخود نیست یه گرگ کنارت داره که به وقتش بدره! رامین غرید:
ـ تو هم حرف دهنتو بفهم. کسی که جلوته، شاهه؛ شاه گرگینهها. برعکس اربابت که ریق رحمتو سر کشیده و وابسته یه مشت جادوگر قلبدزده تا زنده بمونه! اینبار کارلوس گردن کج کرد؛ گویی متوجه نقشه این دو شده بود. با کف دست اشارهای زد و یک گردان دهنفره از سربازان منظم و مسلح بهعنوان پیشقراول پشت سرش قد راست کردند.
ـ میدونی؟ تفریحم تو بیکاری شکار کردنه. شاهکشی رو دوست دارم. گرگ میگیرم و زندهزنده پوستشونو میکنم! دست مردانه و بزرگش را بالا آورد؛ جای پنجه گرگی روی آن خودنمایی میکرد. صدایش را به طرز ترسناکی پایین آورد و ادامه داد: ـ اربابم اون دختر رو میخواد… و برای گحرکت کردنش، اگه لازم باشه شاهِ کشورتون رو هم میکُشم. از سر مسیرم برید کنار تا کسی بیخودی صدمه نبینه. آرشام اخم کرده بود و در حال بررسی موقعیت پیش رویشان بود. رامین، با مردمکهای آبیِ تیز و برندهاش، تهمتوجه شدگر به همه نگاه میکرد؛ انگار قسمی برای خونریزی و کشتار خورده بود و تا ابد پای این قسم خواهد ماند. ـ مگه اینکه تو خواب ببینی اجازه بدم ببریش! این را غرید و ادامه داد: ـ این دیوار کوفتی رو بشکنید! فرمانی که داد، مثل باد سردی بر تن داغکرده آرشام وزید.
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن