موضوع اصلی رمان سدم:
سامین مهرابیراد، آقازادهای خوشچهره و جنتلمن است؛ مردی که حضورش احترام و جذبه میآفریند. لیـا، دختری باهوش و مستقل، در جهانی برنامهنویسی نامی برای خودش ساخته است. اما پشت سختکوشی و غرورش، دلی پنهان است که بیاختیار به استادش گره خورده. وقتی سامین میفهمد که دلش اسیر نگاه لیا شده، مرزهای استاد و شاگرد رنگ میبازد. حالا دیگر هیچکس حق ندارد حتی نگاه کجی به دخترش بیندازد…
مقداری از متن رمان سدم:
سعی کردم با استاد نگاه تو چشم نشوم ونگاهم به صفحه ی نمایشگر روبرویم باشد. اما از این که حس کردم بر خلاف من تمام توجه استاد متوجه من است امروزگار در همین یک ساعت حضورم در شرکت برای چندمین بار سختم شد. حالا که همه چیز خوب پیش راهی شده بود دلبسته شدم هرچه زودتر کار را در شرکت شروع کنیم. فردا پنجشنبه بود، نمیشد تا شنبه صبر کنم. بنابراین عصر که به شرکت راهی شدم، به ُرهام مینایی از بچه های شرکت شماره تلفن هر ۶نفرشان را دادم با آنها تماس گحرکت کرد و آدرس دقیق شرکت را برایشان پیامک کرد. از بین ۵پسر یکیشان عذرخواهی کرد که کاری برایش پیش رسیده و فردا را نمیتواند به شرکت بیاید اما ۴نفر دیگر و صولتی قبول کردند. خودم برای لیا پیامک دادم و از او خواستم فردا صبح به شرکت بیاید. وسواس پیدا کردم که نکند در پیدا کردن آدرس دچار مشکل شود. برای همین بهترین مسیر از پونک تا شرکت را برایش پیامک کردم.
یک ثانیه هم از ارسال نگذشته بود که فهمیدم همین اول کاری چه گندی زدم ؟کاش پیامک هم مثل پیامرسان ها گزینه ی غلط کردم داشت و میشد پیام را قبل از سین طرف مقابل پاک کرد. اما کار از کار گذشته بود و آلارم تحویل پیام برایم آمد… بیخیال گندی که زدم شدم دوست نداشتم هیچ چیزی حال خوبم را خراب کند. برای دهمین بار در امروزگار بعد از باز کردن پیامک لیا آن را خواندم با این که کوتاه بود همین که میخبر داشتم از طرف لیا برای من تایپ شده غرق در خوشی میشدم . برای قرار فردا میل داشتم خودم شخصاً با او تماس بگیرم و بخواهم فردا به شرکت بیاید اما باید محتاطتر میبودم، مثل همین چند دقیقه پیش که با بی فکری خراب کاری بزرگی کردم … ولی هیچ چیز باعث نمیشد حال خوبم را از من بگیرد. با اشتیاق فراوان به خانه حرکت کردم تمام آنچه را که اتفاق افتاده بود مو به مو برای سارا تعریف کردم. او هم برایم شاد شد
و در مورد مهمانی فردا شامگاه خاله فرنگیس اظهار کرد که هرچه قلبیل آورده خاله نحرکت کردن فردا شامگاهمان را نپذیرفته… بابا هم قول داده بود هر طور شده برای فردا شب به موقع خود را به خونه ی خاله برساند. بابا علاقه ی خاصی به بردیا و باربد داشت. باربد ۱۸سال داشت و امسال کنکوری بود. رشته ی تجربی میخواند و درسش در حدی بود که امکان قباما پزشکی برایش وجود داشت. خاله اصرار داشت باربد هم مثل خودش پزشک شود. شب برایم طولانی گذشت. صبح زود بیدار شدم طبق معمول دوش گرفتم، بعد از صبحانه ی خانوادگی که معمولاً تنها وعده ای بود که هر صبح در کنار همدیگر صرف میشد . بهترین لباس هایم را پوشیدم و قبل از ۹ خود را به شرکت رساندم. میخواستم قبل از ِلیا حضور داشته باشم. از بدو ورود نگاهی اجمالی به شرکت انداختم همه چیز خوب و مرتب بود. کارمندها سر کارشان بودند و پیمان معاونم در نبودم شرکت را به خوبی اداره میکرد
طوریکه گاهی چند روزگار هم که نمیحرکت کردم مشکلی پیش نمیرسید. دیروز که فرم های ثبت نام را به شرکت منتقل کردیم پیمان را در مورد کاری که قرار بود در شرکت انجام شود توجیه کردم. او هم از همان دیروزگار عصر تدارکات لازم برای انجام کار را فمسیرم کرده بود حتی سالن شرکت را طوری چیده بودند که تعداد کامپیوترها جوابگوی ۱۰تایپیست باشد. به اتاقم حرکت کردم. آن جا هم از همیشه مرتبتر بود و به خاطر تمیزی برق میزد. انگار پیمان از آبدارچیمان آقا سلیم تمایل داشته بود تا به شکل ویژه به آن رسیدگی کند. کیفم را روی میز گذاشتم و منتظر ماندم. امیدوار بودم لیا اول از همه بیاید. پنج دقیقه از نه گذشته بود که زنگ شرکت زده شد و به دنبالش آوای دختری که ِلیا نبود به گوشم رسید. از تصور صولتی اخم بر پیشانیم جای گرفت. تمایل داشتم از اتاق بیرون بروم که دیر شده بود. صولتی با آرایشی غلیظ که بدجور تو نگاه میزد. قیافه اش را تغییر اساسی داده بود.
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن