موضوع اصلی رمان رسم قلبدادگی
رعنا، دختری ساده از یک شهر کوچک است که برای رسیدن به رویاهایش راهی دانشگاه تهران میشود. ولی دلباختگیاش او را از درس دور میکند و برخلاف میل خانواده، با کامران ازدواج میکند. ازدواجی که برای کامران بهای سنگینی دارد، چرا که به خاطر آن از سوی خانوادهاش طرد میشود. با بارداری نامیل داشتهی رعنا و ترک شدنش توسط کامران، زیستن او وارد مرحلهای تازه و تلخ میشود…
مقداری از متن رمان رسم قلبدادگی:
به گریه ی ته پیامکش با صوت ریز خندید. از وقتی که همه درک کرده بودند که فرزانه حامله است کف دست به دعا شده بودند که بچه اش دختر شود. اگر مادرش می متوجه شد که در خانواده ی بزرگمهر چطور برای دختردار شدن فرزانه کف دست به دعا شده اند. شک نداشت که از تعجب شاخ درمی آورد. شهر خودشان پسر دوست بودند و بهشدت رغبتی به نوزاد دختر نداشسریع؛ هر چند که مادر مظلومش برای دخترهایش هم از جان مایه گذاشته بود ولی او هم ته دلش تبعیض هایی بین او و خواهرانش با پسرهایش قائل می شد. -دیوونه اشک ریختن نداره که… پیامک بعدی فرزانه حالش را به کل عوض کرد: -گریه چیه پسر باشه خودمو میکشم… با علی میشن چهارتا فکر کن چهارتا… با خنده برایش نوشت: -حامله شدن این دردسرارو هم داره خانم… و چشمکی تنگ پیامکش زد ولی حق را به فرزانه داد . علی هم اندازه ی پسرهایش شیطنت و دردسر داشت.
با لبخند گوشی اش را روی میز انداخت و مچ کف دستش را مالید. در این هیرو ویر فقط سفر حرکت کردن را کم داشت. از دیشامگاه که مجبور شده بود به خان عمو قول دهد؛ سعی کرده بود چند ساعت بیشتر از همیشه بیدار بماند ولی به نظرش می ارزید به خنده های از ته قلبِنیکانی که از شدت ذوق همان شب وسایلش را برای سفر آخر هفته آماده کرده بود. هر چند یادگار ی خوبی از سفر به شمال نداشت اما بدش نمی آمد چند روزگاری از تهران دور شود. با صدای داد آران و آرتین و مهیار با خواننده داد زد: صدایش در هیاهویی که در ماشین براه انداخت بودند گم شد و آن ها همچنان با خواننده گلو می دراندند. دستش را به سمت پخش ماشین برد و صدایش را کم کرد ولی بلافاصله مهیار از وسط دو صنقلبی خودش را جلو کشید و صوت را زیاد کرد. پوفی کلافه کرد و شیشه را کمی پایین داد حتی نم نم باران هم باعث نشد که حالش خوب شود.
به حدی سر و صوتی داخل ماشین آزارش می داد که شک نداشت تا رستوران بین مسیری دوام نمی آورد. از همین حالا شقیقه هایش ذق ذق میکرد. نگاهی به نیکان که کنار کف دستش بود انداخت. با تبسم داشت حرکات مسخره ی پسرها را نگاه می کرد. حالش به حدی بد بود که حتی متوجه شدن حال خوب نیکان هم نتوانست ذره ای حالش را خوب کند. آهنگ که عوض شد آوای گیتار الکتریکی انگار روی مغزش رژه می راهی شد .پوفی کلافه کرد و پایش را روی گاز گذاشت. کاش از بقیه عقب نمی افتاد آن وقت می توانست اینها ا را از هم جدا کند. -کوروش کجا موند؟ -نمیدونم مامان هر چی بهش زنگ میزنم جواب نمیده… به فرح خانم و فرزانه نزدیک شد و دلواپس اظهار کرد: -براشون اتفاقی نیفتاده باشه …آخه نیکان جواب زنگ منو هم نداد… علی کف دستش را پشت کمر فرزانه گذاشت و رو به او اظهار کرد: -نه بابا چه اتفاقی الان صوتی پخش ماشین رو از بس زیاد کردن زنگ موبایلشون رو نمی شنون.
بریم تو تا شما سفارش بدین اونا هم رسیدن… دلواپس خم جاده را نگاه کرد و همجادهشان شد ولی با آوای پخش ماشینی که نزدیک شد رو به جاده برگشت. ماشین کوروش را که از دور دید نفس راحتی کشید ولی هر چه نزدیک تر می شد اخم هایش بیشتر به هم رسید. کوروش که ماشین را نگه داشت صدای پخش ماشین به حدی کشیده بود که توجه همه را در محوطه ی رستوران به خودش جلب کرد. پسرها با سرو صدا پیاده شدند و کوروش بلافاصله بعد از خاموش کردن ماشین به سمت جوی کنار جاده رفت و خم شد. مادرش با دلواپسی سمتش دوید ولی او از همانجا نگاهشان کرد که چطور کوروش محتویات معده اش را بالا آورد. علی و فرزانه هم به جمع شان اضافه شدند .فرزانه با مشاهده کردن حال کوروش شروع به گریه کرد و علی مشغول نوازش پشتش شد. پسرها از دور به این وضعیت نگاه می کردند. در حالیکه آران و آرتین با هم درگیری ریزی داشسریع.
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن