موضوع اصلی رمان در بند هوس:
چند ماه از درگذشت همسر مارال گذشته و حالا احمدآقا، صمیمیترین دوست شوهرش، تلاش میکنه تا با حمایتهاش باری از دوش مارال برداره و در این روزگارهای سخت کنارش باشه. ولی وقتی “مالک”، پسر احمدآقا، به رابطه پنهانی بین پدرش و مارال پی میبره، اتفاقاتی بین اونها رقم میخوره که باعث میشه مارال ناچار بشه فشارها و تهدیدهای مالک رو به شکلی تحمل کنه…
مقداری از متن رمان در بند هوس:
پوزخندی زدم… این وسط فقط میکائیل ساکت بود. نگاهم رو بهش کشوندم و با حالت کنایه اظهار کردم: – تو نمیخوای چیزی بگی؟ کف دستاش رو بیطرفانه بالا برد و ریشخند زد: – من که از همون اول بهت اضافه کردم تو این قضیه پیش توام، همین الانم بیان کردم همیشه حرفتو بزن، رو حقت وایسا… احمدآقا یهویی کفری شده داد زد: – اینا چیه میگی میکائیل، مگه تو جای این دختری که بفهمی درافتادن با دو تا گرگ درنده چقدر سخته. میکائیل با خونسردی لبخند زد و به صنقلبی تکیه داد: – خب منم دارم میگم خودش هم گرگ بشه اگه نمیخواد خورده بشه. مالک- هنوز خودتو دست تنها وسط یه گله گرگ نمتوجه شدی که بفهمی هر چقدرم وحشی باشی نمیتونی باهاشون بجنگی. مالک اون طرف احمدآقا قرار گرفته بود و میکائیل این طرف. باباش سر عقب کشید برای دیدن مالک و اضافه کرد: – چرا اتفاقا دارم میبینم… حی و حاضر جلوم جای گرفته… اینجوری که شما رفتید تو جبهه ی اونا، معلومه بین این همه گرگ کف دست تنها میمونه.
چرا این پسر اینقدر خوب و متینه و خوب حرف میزنه؟! شبیه کسیه که نیاز دارم ساعت ها باهاش خلوت کنم و اون حرف بزنه تا بارها و بارها تلنگرهای ضروری خسته ِح به ذهن و روم زده بشه. حس کردم حرفاش نه به مذاق مالک خوش اومد، نه باباش… احمدآقا کشیده شد و تند به سمت در حرکت کرد. در رو نیمه باز گذاشت تا بتونه سیگار بکشه. نگاهم به مالک افتاد که همچنان با اخم و تیزی به میکائیل نگاه میکرد و اونم یهویی از جا قد بلند شد. نگاهش به من افتاد: – اگه میخوای برید خونه میرسونمتون. قبل از اینکه چیزی بگم میکائیل گفت: – من میبرمشون… میخوام برم خونه رفیقم، خونهش اون دوروبراست. پوف کشیدن مالک تو فضا پخش شد: – لازم نیست تو برو به کارت برس، خودم میبرمشون. میکائیل خونسرد، سر بالا گراهی شد و به مالک چشم دوخت: – خب چه اجباریه که حتما بری تا اونور، من مسیرم همون وراست خودم میبرمشون دیگه.
اکرم خانم- خب راست میگه مادر، میکائیل که داره میره اون مسیر، میبرتشون، تو مگه قرار نبود بری پیش بهناز؟ حس کردم جمله ی آخر رو از قصد گفت… حس کردم داشت به مالک تلنگر میزد تا بهش بفهمونه اون زن داره و باید مراقب حساسیتش نسبت به من باشه. اینی که حس کردم و این چیزی که متوجه شدم، به قدری تیز و بُرنده بود که تیزیش رو تو گوشت تنم لمس کردم. نگاهمون تو هم گره خورد. با یه حالت دلواپس بهم زل زد. تند نگاهم رو ازش دزمتوجه شدم و اخم کردم، ولی در جا چهره ی فرو ریختهگی احمدآقا تو نگاهم جای گرفت. از جلوی در جوری بهم خیره شده بود، انگار درونم رو موشکافی کرده و درک کرده مالک مسیرش رو زودتر از اون هموار کرده… میکائیل مارو رسوند و وقتی از ماشین پیاده شدم تا دس ِت مولین رو بگیرم، اونم پیاده بشه، میکائیل هم پیاده شد و کمکم کرد. عصای مولین رو نزدیکش نگه داشت و با خوشرویی گفت: – حاج خانم قرارمون سرجاشه ها، یه روز میام دوتایی با هم میریم.
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن