دانلود رمان دریای افسون از زهرا افشار قشنگ
موضوع اصلی رمان دریای افسون :
داستان به سرنوشتِ خاندانی میپردازد که نگهبانانِ دریای جنوب در سرزمینی خیالی و فانتزی به نام کیهانرود هسسریع.
نگهبانانی که قرنهاست مردم عادی را از بلاهای موجوداتِ هوشمند دریا، در ولین نگه داشتهاند.
مقداری از متن رمان دریای افسون :
بدون آنکه متوجه شوم چنین جسارتی را ناگهان از کجا به کف دست آوردهام، خشمگین و حریصانه حرفش را ناتمام گذاشتم:
_ من کوچکترین تمایلی به ازدواج با شما ندارم فرمانده.
تیرداد میل داشت با فریاد چیزی بگوید اما نمیدانم چرا لبش را گزید و مشتش را که بالا آورده بود، ناگهان کنار سرم به دیوار کوباند. سخت در جایم لرزیدم ولی همچنان تمام تلاشم را به کار بستم تا جدیتم را حفظ کنم، اما صوتی دورگه شده از بغضم، کارم را خراب کرد:
_ مگه زیردستتون بهتون ناظهار کرد…؟ مگه بهتون نبیان کرد برای چی خیالِ فرار به سرم زده بود؟ من از همین نیروهای شما و هرچیزی که ازش حس میکنم با تمام وجودم میترسم که قصد داشتم فرار کنم…
متوجه بودم که چطور سعی میکند بر خودش مسلط بماند، با آوایی نسبتاً ملایم غرید:
_ قرار نیست هیچ آسیبی بهت برسه.
_ ولی من نمیتونم حرفاتون رو باور کنم.
یقهی پیمسیرنم را در مشتش گراهی شد و در صورتم فریاد زد:
_ اضافه کردم قرار نیست کوچکترین آسیبی بهت برسونم.
من هم تمام توانم را جمع کردم و با گریه فریاد زدم:
_منم بیان کردم که حتی اگر بخوام هم نمیتونم حرفاتون رو باور کنم… من هیچ چیزی جز سیاهی و نیروهای منفی ازتون حس نمیکنم… طوری که حتی قلبم نمیخواد کوچکترین چیزی دربارهاش ازتون بپرسم! من فقط میخوام از اینجا برم. خواهش میکنم راحتم بذارید. بذارید از اینجا برم. بذارید برم…
احساس کردم که مشت تیرداد بر روی سینهام لرزید. آهسته دستش را باز کرد و رهایم کرد. از پس پردهی اشک او را تار میدیدم. تیرداد رهایم کرد اما همانطور در برابرم توقف کرد و با لحنی که حاکی از آشفتگی عجیبش بود بیان کرد:
_ تو قرار نیست از اینجا بری. هیچ چیزی قرار نیست تغییر کنه.
با توانی عجیب، کف دستانم را جلو بردم و یقهی پیمسیرنش را چنگ زدم.
_ بهتون التماس میکنم فرمانده… بهتون التماس میکنم. این کار رو با من نکنید. بهتون التماس…
بار دیگر خشمگین شد، مچ کف دستان لرزانم را در میان انگشتان بزرگش گراهی شد، سرش را خم کرد و در صورتم غرید:
_ با نگاه کردن به من فقط نیروهای تنم رو دیدی و میبینی… آره؟
سخت تکانم داد و مجدداً تنِ کوفتهام را به دیوار کوباند:
_ حرف بزن! هیچ فرمانده و تیردادی رو نمیبینی و تمام حواست فقط درگیر نیرویی شده که خودم به خواست خودم نشونت دادم؟ عاشق شدی با دروغ و فریب به چنگت بیارم؟ با این نقشه که یه آدم کاملاً عادیام؟
_ حتی اگر میتمایل داشتید هم… نمیتونستید! زیرا من بازم حسش میکردم… من حسش میکنم. برتر از بوی خاص تنتون، حسش میکنم…
جا خورده بود. ساکت مچ کف دستانم را رها کرد اما از جایش تکان نخورد و من با نگاه دزمشاهده کردن از او ادامه دادم:
_ من فقط قلبم میخواد برم و تمام این اتفاقات رو فراموش کنم. خواهش میکنم… بذارید برم.
_ من میمیل داشتمت و به کف دستت آوردم، هنوز هم دوست داری فرار کنی؟ باشه… تا آخرین لحظه تمام تلاشت رو بکن، ولی بازم به راحتی پیدات میکنم دختر فراری! حتی اگر به سرت بزنه کلِ این سرزمین رو به خیالِ فرار از سرنوشتت بگردی!
رهایم کرد و دو قدم از من دور شد. زانوانم هرلحظه بیشتر تمایل به خم شدن پیدا میکرد. پشت به من ادامه داد:
_ منم بسیار تلاش کردم تا به خیالِ خودم از سرنوشتم فرار کنم ولی…
_ برای همین هم… میخواید این کار رو با منم بکنید؟
بلافاصله به طرفم چرخید و مرا که قدمی از دیوار فاصله گحرکت کرده بودم تا باز هم آخرین تلاشم را برای منصرف کردنش به کار ببندم، پشت سرش متوجه شد. خشمگین و آشفته باز هم یقهام را چنگ زد و غرید:
_ مجبورم! من مجبورم… میتونی بفهمی؟
با خندهای بیجان پاسخ دادم:
_ نه… من فکر نمیکنم که مجبور باشید… من فکر میکنم کم اگر واقعاً میخواستید… میتونستید بذارید برم. مگه نه؟ من… میدونم که… میتونستید!
باز هم لرزش کف دست بزرگش را روی سینهام حس کردم و تصویرش هرلحظه بیشتر در برابر دیدهانم تار شد. درک کردم که چندبار لب گشود تا چیزی بگوید ولی خاموشی کرد و محکم لبانش را روی هم فشرد. دیدهانم رو به بسته شدن حرکت کرد، چشمانم روی تصویر تارِ تیرداد بسته شد و در لحظهی آخر متوجه شدم که مرا پیش از افتادنم، در آغوشش قد بلند کرد. عطرِ خاصِ تنش آخرین چیزی بود که پیش از بیهوش شدنم، بار دیگر در بینیام پیچید و سرانجام از هوش رفتم.
مطالب مرتبط:
دانلود رمان دریای مدفون از زهرا افشار دلربا
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن