دانلود رمان تو از کجا پیدات شد از فاطمه طریقت

لینک مستقیم بدون سانسور دانلود رمان تو از کجا پیدات شد از فاطمه طریقت

چکیده خلاصه رمان تو از کجا پیدا شد :

رمان تو از کجا پیدات شد سرگذشت واقعی چند نفر است که در کنار هم حاصلش این رمان شده ولی در کنارش یک عاشقانه هیجانی با این موضوع نوشته شده که دختری بعد از ۲۳ سال متوجه میشه عضو یک خانواده دیگه هست نه اونایی که در کنارشون بزرگ شده.

مقداری از متن رمان تو از کجا پیدات شد :

روبروی آینه ایستاده بودم و مثل تمام این چند ماه اخیر به این فکر میکردم که چرا من با خواهر و برادرانم و بقیه اعضای خانواده متفاوت هستم.

یه فکری اون انتهای مغزم می بیان کرد، شاید بچه این خانواده نباشم ولی وقتی به یاد حالت ابروهام و آهنگ آوام فکر می کردم، به این شک می لبخند زدم.

اصلاً مقصر اصلی این موهومات احسان علیخانی هست که اون دو تا خانواده یزدی رو آورد به برنامش و داستان جا به جا شدن بچه هاشون رو بیان کرد.

خب که چی؟ قرار نیست که همه بچه هاشون جا به جا بشن چراکه با بقیه اعضای خانواده یکمی فرق دارن.

صدای مامان طبق معمول این رشته افکار الکی من رو پاره کرد.

از وقتی بابا خونه قدیمی رو کوبید و مجدداً ساخت، من هم ساکن یه اتاق شخصی شدم که هم شیک و دلرباست و هم سرویس بهداشتی مستر هست، چیزی که همیشگی می میل داشتم.

بیشتر مواقع وقتم رو این جا می گذرونم. مولین هم مدام صداش در اومده که دختر کجایی؟ و توی اون اتاقک چی می خوای؟

خب آره یکم به خاطر نوع سرویس بهداشتی کوچیک شده اما من واقعا عاشقشم.

– بله مولین؟! اومدم.

– بیا دیگه… از صبح تا شب اون تو چیکار میکنی؟ کاش تر و تمیزش هم می کردی

من از یه شهر کوچیکم، که نزدیک ترین شهر به شیراز و خوش آب و هوا و خلوت بود.

– مامان! من که مرض وسواس گحرکت کردم، بس جارو و کف دستمال دستمه و جاده به مسیر کف دستمال می کشم همه جا رو!

قربونش برم. این همه وسواسی بودنم رو از این نگاه خوشگله به ارث بردم. اینم یکی دیگه از شامگاهاهت ها که نشون میده من از همین خانواده هستم.

مولین هم پشت چشمی نازک کرده و میگه:

– اگه اینا که میگی بود مدام موهای درازت این طرف اون طرف پخش و پلا نبود.

بسم الله… باز شروع شد.

– خب مادر من، این هم راه حل داره… شما اجازه بده من این خرمن موهای به قول شما درااااز رو می چینم.

و برای تلافی پشت چشمی نازک کردم… والا فک کرده فقط خودش بلده، با اون نگاهای نازِ میشی رنگش پشت نگاه نازک کنه؟

اصلا من وقتی روی ماه این جیگر خانوم رو می بینم از اون افکار خاک بر سریِ یه ننه بابا دیگه خجالت می کشم.

حتی اگه همچین چیزی هم باشه، دوست دارم مولینم همین خوش چشم و ابرو و خوش صوت باشه، با همین بینی قلمی و خال لب دلبرش.

تو همین فکرا بودم که با چشم غره عجیبی بهم بیان کرد:

– چه غلطا… الحمقلبله هیچی که نداری… همین خرمن موهای درازت هم نباشه دیگه چی میشی؟

یعنی ترور شخصیتی بیش تر از این؟ ببین خودش با این حرف ها نمیذاره از اون افکار خاک بر سری دوری کنما.

اما انگار تو فکرای دیگه ای هست… حواسش با من نیست.

– مولین جان، قلببرکم، حاج خانوم شهلای من… چرا هی آه می کشی؟ نفسم؟

همجاده با نفس عمیقی میگه:

– چی بگم مادر؟ چی بگم؟ قربون خدا بشم… چرا همیشه باید یه جای کار بلنگه؟؟ خداروشکر تن بچه هام سالمه… رزق و روزگاری حلالی داریم و کف دستمون جلوی خلق خدا نیست.. خونه زندگی خوب و آبرومندی دارم ولی از اینکه بین بچه هام کدورته قلبم گراهی شده… همش غصه می خورم… هر چی هم به خدا میگم خدایا این مشکل رو حل کن، هیییییچ… نمیدونم چه حکمتی تو کارشه… نمیدونم.

– من همیشگی به داشتن شما افتخار می کنم مامان

متعجب برگشت به سمتم و اضافه کرد:

– چرا؟؟!!

– زیرا تو اوج قلب گراهی شدگی و دلخوریت هم اول به یاد نعمت هایی که داری میوفتی و خدا رو واسشون شکر میکنی و بعد از میل داشته هات میگی از گله هات حرف میزنی… چیزی که خیلی از ماها توی روزگارمرگی هامون فراموشش کردیم. تا خوشیم که شاد و شنگامام ولی به محض ناخوشی میشیم عین گربه کوره و پنجول می کشیم… فراموش می کنیم که چه زیبایی ها و نعمت هایی رو خدا بهمون بخشیده. اصلا هم به این فکر نمی­کنیم که آقا شاید داره امتحان مون میکنه، ببینه ظرفیت و گنجایش خوبی و محبت داریم یا نه! و ولی راجع به غصه خوردن؛ مولین دلنشینم، شهلای من، شما که اهل نماز و روزه و ذکر خدایی دیگه چرا؟

– چی چرا؟

– مگه نمی دونستی غصه خوردن مکروهه؟

– مکروه؟!

– آره عزیز دل… مکروهه، زیرا میگن بنده ای که خدا رو داره چرا قلب بده به فکرای اون شیطون لامصب و غصه بخوره؟