موضوع اصلی رمان تولد یک معجزه:
امید، پزشک دلپذیری که قلبها را به سادگی تسخیر میکرد، همیشگی از صحبت درباره دلدادگی و ازدواج دوری میکرد و علاقهای به آن نشان نمیداد. اما وقتی برای انجام وظیفهای به روستایی دور افتاده راهی شد، گمان نمیکرد دیدهان رنگین و خیرهکننده دختری بازیگوش او را اینچنین مجذوب کند. او با پای برهنه به سمت دریای عشقش دوید، بیاعتنا به سنگلاخهای سر جاده. ولی مدتی که همه چیز برای رسیدن به معشوق نزدیک به نظر میرسید، سایههای گذشته خانوادهها پدیدار شد و اسراری که او و سلما را به مسیر جمتوجه شدی از اجبار و تقدیر کشاند، فاش شدند.
مقداری از متن رمان تولد یک معجزه:
امید متاثر به حال و روزگار او نگریست. بیماران تصادفی زیادی را متوجه شده بود که همراهانشان همین شرایط را داشته و متاسفانه از این حال و استرس گریزی نبود. با آهی سینه سوز کنارش نشسته و آرنج را تکیه به پاهایش داده رو به جلو خم شد. بعد از خاموشی کوتاهی که بین آن ها جاری بود، سپیده بسیار ناگهانی جویا شد: _ سلما بهت بیان کرد؟ امید همانگونه که رو به جلو خم بود، صورتش به طرف او چرخید و آرام جواب داد: _ داییش بهم بیان کرده … سلما نمیمیل داشته که کسی بدونه. او خیره به دریچه آی سی یو زمزمه کرد. _ در حقش بسیار ظلم شد …
همون جور که اون موقع کنار وایسادم، بیگناهی سلما رو مشاهده کردم ولی فقط تماشا کردم و حرفی نزدم ، حالا مجبورم کنار بشینم و آب شدن بچه ام رو ببینم و نتونم حرف بزنم. امید صاف در جای جای گرفته و به واگویه های ذهنی او گوش میداد. پی دی تولد: امید متحیر از بازی زمانه کاملا به طرف او چرخید. _ میشه برام بگید که جریان چی بوده؟ او صورتی که از آن محنت و رنج تراوش میکرد را به سمت امید چرخاند و نیم نگاهی خسته به او انداخت و دوباره به روبرو خیره گشت. _ بابات در جریان بود که این زمین مال سلماست. امید کنجکاو و دقیق دیده به دهان او دوخت.
_ زمانیکه رضا زنده بود، تصمیم گرفته بودن که شریکی اونجا رو بسازن. رضا بهشدت برای اونجا آرزو داشت. پسری کشیده پرواز با ذهنی هوشیار و خلاق بود. پدرت هم روی حرف و نظرش حساب باز کرده بود و قراری بین اونا گذاشته شد که با هم اونجا رو تجاری اداری بسازن ولی بسیار زود همه چیز به هم ریخت. با افسوس دستی بر چشم های سرخ و خسته اش کشید و ادامه داد. _ تا مدتی کار خوابیده بود اما سازهای که نیمه کاره ول میشه، ضررش خیلی زیاده. پدرت زیر بار فشار داشت داغون میشد؛ اونجا ساخته نشده بود ولی مجبور بود که چک هایی که بابت خرید تیر آهن و مصالح و غیره داده بود، پاس بشه.
علاوه بر اینا هزینه نگهبان و برق و مالیات و خورده ریزه ها هم بر اونا اضافه میشد. یک شب من و نسرین و حمید جمع شدیم و راضیش کردیم که ساخت و ساز رو ادامه بده. امید میان حرفش پرید و اضافه کرد: رضا زنده بود؟ اون از شروع ساخت اطلاع داشت؟ _ رضا زندان بود و شرایط روحی مساعدی نداشت که بشه با اون مشورت کرد. زمین هم به نام نسرین بود و بابات وکالت تام داشت. خلاصه اینکه ما پدرت رو راضی کردیم تا کار رو ادامه بده، سود بسیار خوبی توش بود و نمیشد ازش گذشت. ما اظهار کردیم بعد که رضا اومد سهمش رو بهش بدیم. آخه چُو افتاده بود که احتمالا پریوش خانم رضایت بده.
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن