موضوع اصلی رمان ببار بارون:
سوگل، دختریست با نگاهی گمشده در انبوهی از خاطرات تلخ. نگاهی که روایتگر دردهاییست نااظهار کرده، فریادهایی در خاموشی. از همان ابتدا، زندگی برایش صحنه های دروغپردازی ها بود؛ دروغهایی از کسانی که خود را روزگاری با لبخند، دوست معرفی کرده بودند. باران، در این جهان سوگلی، چیزی فراتر از قطرات آب است. آن نوای آهسته پروردگار است، نوید روشنی و پاکی. بارانی که حتی بر سر گناهکاران میبارد تا شاید قلبهای آلودهشان را از سیاهی بشوید. در آغاز مسیر، سوگل چهره تاریک حقیقت را متوجه شد. با نگاهان خودش، به خیانتی خیره شد که دلش را شکست. ولی این تلخیها، آغاز جاده برای تبدیل شدنش به زنی محکم است. او آموخت که برای نجات روح لطیفش، ایستادگی کند. اجازه ندهد تاریکی، ریشه در قلبش بدوانند. تصمیم سوگل دارد که بماند، بجنگد و روشنایی را از نو بسازد.
مقداری از متن رمان ببار بارون:
چطور بسیار راحت اینو میگی؟… بهتره سخت نگیری زیرا در غیر اینصورت خودت ضرر میکنی… من نمیتونم آروم باشم و مثل شما با خونسردی به همه چیز : نگاه کنم … اونا دستشون بهم برسه …بی هوا ایستاد و برگشت طرفم … پدرتو – سوگل خوب گوش کن… تو از خونه زدی بیرون و اومدی روستا پیش مادربزرگت چراکه از اون همه تشویش و قلبهره خسته شده بودی… . اگه دیدی همینو بهش میگی حرفی از فرار و بنیامین به میون نمیاری … اتفاقا برعکس اصلا جلوی بنیامین جبهه نگیر… بهشون بگو قبلش به عزیز جون خبر دادی که میخوای به مدت اینجا باشی … میگی که چراکه میدونستی به پدرت بگی این اجازه رو بهت نمیده پس مجبور شدی اینکارو بکنی… – چرا باید دروغ بگم؟…… در ضمن پدرم در هر دوصورت منو میکشه چون شامگاهونه از خونه فرار کردم … این اسمش فراره، فرار …
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن