موضوع اصلی رمان اامان مرگ:
سرگرد ماهر از سامدت نیروی انتظامی در پی یک تصادف مرموز و غیرعمد کشته میشود؛ این همان چیزی است که همه باور دارند، اما پشت پرده داستان خیلی پیچیدهتر است. سرگردی که دیروزگار مرده بود، امروز به رئیس یک باند خطرناک تبدیل شده و اهداف بزرگی را دنبال میکند، اما… سخنی از نویسنده: این رمان روایتی است از زیستنهایی که با گرهها و پیچیدگیهای زیادی همجاده است. با صبوری همجاده شوید؛ چراکه تمام این گرهها به تدریج تا پایان رمان باز خواهند شد.
مقداری از متن رمان اولین مرگ:
با بهت لبم رو گزیدم و از حرکت از حرکت ایستادم. – اما همه چهره هامون رو میشناسن! – با یه لنز و تغییر حالت و زاویه صورت از این رو به اون رو میشید و… راجب لباس هات هم تغییر نظر بده! با بهت پلک زدم. نه خدا، نگو معنیش اونیه که دارم بهش فکر میکنم! مجدداً به موهام چنگ زدم. ناخودآگاه اضافه کردم: – نه! خونسرد و با صوتیی که خنده داخلش مشخص بود، بیان کرد: – بله! رو به روی آیینه توقف کردم و به خودم خیره شدم. شلوار شیش جیب مشکیم رو مرتب کردم و کف دستی به پیجادهن پسرونه ی سفید و کشیده کشیدم. کف دست آخر سوییشرت مشکیای که زیپش باز بود رو نگاه کردم تا از خوب بودنش مطمئن بشم.
کلاه کپی که روی میز بود برداشتم و برعکس، روی سرم گذاشتم. موهام رو به زور داخلش جمع کردم که کمیشون هم بازیگوشی کرده بودن و پیشونیم رو قاب گحرکت کرده بودن. به نظر خو ِد خودشیفته ام که بهشدت خواستنی شده بودم! تکخندی زدم و کمی نیمرخ ایستادم. توی دیده هام لنز طوسی گذاشته بودن و یکم زاویه ی صورتم رو با گریم تغییر داده بودن. دقیقا ُکپ این پارکور کارها شدم! با شنیدن آوای در، خیره به خودم گفتم: – بیا تو! در باز شد و نیاز آروم سرش رو داخل آورد. چشم غره ای بهش راهی شدم که خندید و بیان کرد: – به به، چه پسریه! ریز خندیدم و یک چشم غره ی دیگه نثارش کردم.
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن