” سه ماه بعد”
“مارال”
سه ماه از برگشتنم به ایران میگذره تو این سه ماه هیچ اتقاق خاصی نیوفتاده
فرهاد و دانیال همین طور مشغول کارو تفریح…
همین طور داره روزام الکی میگذره
و هیچ سر نخی از ماهان ندارم
از عمو محمد میپرسم اونم خبری نداره
درک کردم بچه ای که رزا داره از کوروش نیست
اون روزگار یادمه چقدر مسرور بودم کوروش با رزا هیچ رابطه ای نداشته
و اینو همه خونواده اش میدونستن جز من …
و هنوزم بخاطر این ماجرا با فرهاد میونم یکم شکر آبه
بگی نگی قهرم
الکی قهر نکردم
بعد اینکه حقیقتو در مورد رزا گفت اعتراف کرد که از من خوشش میاد و علاقه داره
و منم با اینکه هیچ حسی نداشتم ردش کردم
سارا داره یه چی رو از من پنهون میکنه و نمیگه چه خبره
و هر چی اصرار دارم بهم هیچی نمیگه
چند باری ازش جویا شدم کوروش کجاست؟!
و جوابش اینه که حرکت کرده و نیست کار داره
بعد آخرین روزگار خرید سارا یه پیام یا یه کف دست نوشته عجیبی به دستم رسید ولی اون روزگار کسی که اون نامه رو بهم داد
تو خیابون بعد دادن نامه یه ماشین بهش زد
+ کیه؟!
_منم دانیال میتونم بیام تو…
+ یه دقیقه وایسا
خوب این دفتر خاطراتو کجا بزارم…
اوم اینجا خوبه
فقط خدا کنه کف دست کسی نیفته
+بیا تو
دانیال: مرسی که اجازه دادین
+ خوب چیشده؟!
دانیال: میخوام فردا تو عروسی من پارتینرت بشم
+ من که اظهار کردم تنها باشم بهتره
دانیال: اینو بیان کردی ولی من میخوام
+ برو با فرهاد اونم خوبه ها
دانیال: ولی ترجیح میدم با یه خانم دلربا برم
+ اوها تا فردا
میگم مگه تو قرار نبود بری املاکی خونه ببینی؟!
دانیال: املاکی زنگ زد منم بابامو با مامانم فرستادم
+ برو خودت یکم یاد بگیری… بدردت میخوره
دانیال: دقیقا شدی شامگاهیه مولینم
+ حرف حقه
دانیال: تو چرا اینقدر عجیب شدی؟!
+ چطوری مثلاً؟!
دانیال: سرد و خشن و بسیار یخی
+ نه شاید آره خودمم نمیدونم
دانیال: میتونم کمکت کنم؟!
+ نه باید خودم حلش کنم
دانیال: و این حل کردنش بهشدت روت تاثیر گذاشته هواست هست…
درست نمیخوابی غذا نمیخوری
سرکاری
و انگار دنبال یه چیزی می گردی
بهم بگو شاید بتونم کمکت کنم
+ میدونم اما نمیخوام شمارو قاطی کنم
شاید این مسئله حل بشه درست بشم
دانیال: زیاد سخت نگیر بعد جشن فردا باید بهم بگی …
اگه نگی خودم میفهمم دنبال چی هستی؟!
+ باشه باشه
بعدا اینکه دانیال فرستادم برع اتاقش
بازم ذهنم درگیر یه خواب عجیب شد که چند وقت پیش متوجه شدم
یه پسر بچه بود تقریبا چهار یا پنچ ساله
تو یه از گوشه اتاق همین طور داشت گریه می کرد
اونجا برام بسیار آشنا بود
انگار اونجا بودم
اما هیچی یادم نمیومد …
خوابی که مشاهده کردم براش هیچ تفسیری ندارم
نه تنها دانیال سارام میگه خشک و سرد شدم میگه تاثیر اون خارجیاس
ولی چرا هیچ نشونی از داداشم نیست حتی از اون خان…
باید یکی رو پیدا کنم که به اونا ربط داشته باشه
اما چجوری من هیچکی رو نمیشناسم…
خیلی تو فکر حرکت کرده بودم اصن نمتوجه شدم چجوری خوابم برد
+ اوففف چه سرم درده
نگاه ساعت تا الان خواب بودم
چقدر پایین سرو صوتس…
آشپز خونه برم بهتره
+ خاله خزان خاله؟!
اوففف چرا نیست همیشگی اینجا میزاشتمش…
خاله خزان: جانم
+ من قرصام اینجا بود … الان نیست میشه بگین کجاست؟!
خاله خزان: فکر کنم تو این کشو بود اما صبح دیدمش فرهاد انداختش دور
این فرهاد دیگه داره شورشو در میاره من هیچی نمیگم
+ خاله میشه آواش کنی؟!
بعد راهی شدن خاله داشتم فکر می کردم چجوری حق این فرهادو کف کف دستش بزارم
فرهاد: آوام زدی کار داشتی؟!
حرکت کردم سمتش با لحنی آروم اما عصبانی …
+ با چه جرئتی قرصای منو انداختی دور؟!
چند بار بیان کردم تو کارام دخالت نکن
بیان کردم بزار همون رفیق و پسر خاله ام بمونی نه بیشتر نه کمتر
فرهاد: حال روز تو ببین
اون قرصا برات سنگین بودن
نباید میخوردی
و یه چیز دیگه وقتی ردام کردی میدونستم هنوز دلت با اونه اما میتمایل داشتم شانس مو امتحان کنم
+ برو قرصا رو بیار
فرهاد: نه
دیگه به حد آخر رسیده بودم و نمیتونستم خودمو کنترل کنم
محکم با کف دستم زدم رو میز
درد نداشتم اما کف دستم میسوخت
+ یعنی چی نه
صدای دانیال به گوشم رسیدم
دانیال: هی هی چه خبرتونه؟!
فرهاد: آخرین روزی که برای خرید با سارا راهی شدی اخلاقت عوض شده
تو یه چیزت هست و نمیگی…
بازم اون اتفاق برام مرور شد…
+ چیزی نیست برو قرصامو
دانیال: تو قرص مصرف میکنی؟!
میتمایل داشتم جوابشو بدم که زودتر من فرهاد جوابشو داد
فرهاد: قرصایی که اصن به دلش نمیخوره که ممکنه بمیره
+ میبینی که سالمم و هنوز نمرده ام
دانیال: یه مرده متحرکی
چه قلبیلی داره تو قرص بخوری؟!
+ من فقط آروم میشم همین
دانیال: با این قرصا؟!
+ آره مجبورم
تن صوتی سه تامون داشت بالا می رفت و اون دوتا هی گیر داده بودن چرا قرص میخورم
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن