تو این دو سال بسیار چیزا تغیر کرده بود من دیگه اون مارال قبلی نبودم
هر چند سخته تو کشور غریب اما بخاطر هدفی که داشتم دارم ادامه میدم
ساعت کار آموزیم تموم شده بود
دیگه نزدیک شب بود
مشغول شستن دستام تو سرویس بودم کف دستامو خشک
می کردم که با یه نفر بر خورد کردم
+ واقعن ببخشید
سرمو کشیده کردم ببینم کیه؟!
که متوجه شدم دانیاله
یه پسر مهربون و خونگرم و البته مثل این آلمانیا بود اصن نمیشد تشخیص بدی که ایرانیه
دانیال: این دفعه رو میبخشم
حالا بگو ببینم کجا میحرکت کردی که حتی سرتو بالا نکردی بهم خوردی آهوی دشت چمن
وای خدا این هیچ وقت اسممو درست صوت نمیکنه
+ مارال
بگو مارال یاد بگیری
جایی ام نمیحرکت کردم میخوام برم خونه خستمه
با هم همسیر شد
+ تو دیگه کجا میای؟!
دانیال: میخوام خونتون
این چی میبیان کرد چشه بود حالا چی بگم بهش؟!
+ بیا اما مگه سر کار نیستی؟!
دانیال: چرا اما فادِرَم با عموی شما جلسه دارن
بیان کردن من برم جلسه
فارسی میتونست حرف بزنه اما عمداً انگلیسی و فارسی رو قاتی میکرد
+ اوه چرا من خبر ندارم
فرهاد میدونه؟!
دانیال: آره میدونه بهش اضافه کردم
خوب لیدی میخوای برسونمت؟!
پیشنهاد خوبی بود دیگه حوصله نداشتم وایسم تاکسی بگیرم
عموم میتمایل داشت برم ماشین بگیره اما خودم قبول نکردم
نمیمیل داشتم بیشتر از این بهشون زحمت بدم
+ اگه زحمتی نمیشه آره
کلید ماشین از جیبش برداشت و با دستش مسیرو نشونم داد
دانیال: بفرمایید لیدی
سوار ماشین شدیم و حرکت کردیم
بیمارستانی که توش کارآموزی میکنم بابای دانیال و عموم و فرهاد باهم شریکن
دو سال پیش موقع امتحان ورودی قبول شدم با دانیال آشنا شدم
اونم اومده بود واسه امتحان بده
بسیار بیخیال بود
میاظهار کردم از اون پسرای بیخیال درسه
اما نمره امتحانش از من بیشتر شده بود
یه شخصیت مسرور و باحاله
دانیال: به چی فکر میکنی؟!
+ به اینکه تو چرا اینقدر فضاما؟!
دانیال سرشو خاروند یکم ادای اندیشیدن در آورد
دانیال: نظر لطفته
+ بهشدت پرویییی
دانیال: زیادی تعریف وتمجید میکنی داری خجالت زدم میکنی؟!
میمیل داشتم جوابشو بدم که گوشیم زنگ خورد
سارا بود تصویری زنگ زده بود
سارا: سلام خانم دکتر
احوال شما؟!
+ سلام عروس خانم
من خوبم چطوری؟!
چه خبر؟!
سارا: خوبم سلامتی
زنگ زدم برا بار هزارم خبرت کنم بیای برام لباس عروس انتخاب کنی
میگم کجایی چرا دورت تاریکه؟!
+ میام ولی به عروسی سه ماه مونده
تو ماشینم
با کف دستاش محکم زد تو صورتش
سارا: خاک تو سرم داری رانندگی میکنی باهم حرف میزنی
چرا نمیگی
+ نه بابا رانندگی نمیکنم
بغل کف دست راننده قرار گرفتم صنقلبی بغل
سارا: اوه خیالم راحت شد
ها یادم رفت بگم سه ماه بنظرت زیاده
مگه چنتا خواهر داری که عروسشون کنی
نمیای؟!
+ چرا عزیزم اما نمیتونم
سارا از چهره اش مشخص بود که قلبخور شده بود
سارا: کارارو بده دست فرهادو اون پسر دورگه
پس به چه دردی میخورن
دوربین از کف دستم کشیده شد
دانیال: درز لای دیوار
سارا هنگ کرد
وای خدا
سارا: آقا برس به رانندگی کی اظهار کرد شما دخالت کنی؟!
دانیال: آخه اسممو گفتین؟!
سارا: الکی نگین آقا
حرف در نیارین
دانیال: آخه اون پسر دورگه منم
سارا با کف دست زد تو دهنش
سارا: منظور بدی نداشتم
دانیال: میدونم اشکال نداره
من اسم دارم اما
میتونین بگین دانیال
پسر دورگه چیه؟!
سارا: مارال چرا بهم ناظهار کردی؟!
من باید برم بعداً باهات حرف میزنم
خدافز آقا دانیال
سریع خودش قطع راهی شد
دانیال: چه باحال پسر دورگه
+ تقصیر من بود بهش اسمتو نبیان کردم
دانیال: اشکال نداره
چه معروفم همه منو میشناسن
+ به سنگ پا قزوین اظهار کردی زکی
من جات وایمیستم
دانیال: حقیقته داداش
+ حواست به رانندگیت باشه
الان نزنی مارو خدا بیامرز کنی
بعداً حقیقت معلوم میشه
تا رسیدن به خونه هی شوخی خنده داشتیم
دانیال: خوب رسیدیم کرایه رو رد کن بیاد
البته قابل خانم دکترو نداره
+ مگه راننده شخصی ام کرایه میگیره
دانیال: مگه نوکرتم آیم جنتلمن
+ باشه بابا جنتلمن بیا بریم تو
تو موقع جلسه شون من اصن شرکت نکردم
نحرکت کردم پیششون با سارا حرف زدم که هی میگف زودتر بیام ایران
هر چی میبیان کردم زوده میاظهار کرد نه باید بریم واسه خرید عروسی
خودمم عاشق شدم برم ایران دنبال ماهان…
اما هیچی از اون پدر بزرگ مثلاً خان بزرگ نمیدونستم
بعد صرف شام من عادت داشتم برم بیرون قدم بزنم
خونه خاله خزان با فرهاد فرق زیادی نداشت فقط بزرگ تر بود
داشتم قدم میزدم دیدم که فرهاد و دانیال دارن میان طرفم
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن