با نگاه هاى گرد شده به سینه معین کوبیدم
_ این چى داره میگه
اخم کرد و بیان کرد
_ برو داخل بعد باهم حرف میزنیم
به عمه اشاره کرد که مرا ببرد کف دستم را از میان کف دست عمه کشیدم و با فریاد اظهار کردم
_ عمه تو هم از معامله اینا خبر داشتى؟ تو بگو قضیه چیه
آذر دست به سینه میخندید
عماد بازویم را محکم گحرکت کرد
_ آقا هرکار کرد واسه ملایمش تو بوده این کارا چیه یلدا؟
_ بالاخره کدوم طرفى تو پسر؟
_ این زن هر گ*ن*ا*هى که کرده حداقل ۹ ماه من تو شکمش بودم و واسه من درد زایمان کشیده تو رو نمیدونم ولى من به حرمت همین نمیتونم طورى که لیاقتشه واسه همه گ*ن*ا*هاش باهاش راهی شدار کنم
مخصوصا حالا که دیگه وقت زیادى تو این دنیا نداره
معین فریاد میزند
_ همین ال
ان تمومش میکنید
با انگشت اشاره راه خروج را به آذر نشان میدهد
آذر با حرص سمت من و عماد مى آید
_ من میرم ولى شما دوتا نزارین حقتونو مثل حق من تصاحب کنن
عماد پوف عمیقى کشید و بیان کرد
_ بیان کردى آرزوته دخترتو توى این لباس ببینى نگفتى اومدى درس حق و حقوق بدى هنوز هم دنبال مالى ؟! واقعا حرفاتو نمیتونم باور کنم
آذر با حرص و بى هیچ حرفى رفت
زیباترین شامگاه زندگى ام با تلخى تمام شد
سمت ساختان دویدم
به اتاقم رفتم و در را قفل کردم تاجم را کندم و گوشه اتاق پرت کردم به سختى لباس هایم را عوض کردم
گریه مجالم نمیداد هرچه معین به در کوبید اهمیت ندادم
عمه التماسم میکرد
خانم جان خواهش میکرد
عماد صوتیم میکرد
آخرین تهدید معین مجبورم کرد در را باز کنم
_ یلدا درو باز نکنى به جان خودت میشکنمش
با حرص در را باز کردم خیلى عصبى بود
_ این دیوونه بازى ها چیه ؟ بچه شدى باز
_ واسه چى بهم ناضافه کردى؟
_ چیو بگم؟
واقعا فشارم بالا راهی شده بود قاب عکس کنار کف دستم را برداشتم و پرت کردم
همه بهت زده شده بودند
_ چیو بگى؟!! اینکه بهش باج میدادى همینایى که دارین ازم قایم میکنین و من نمیدونم چیه
_ آروم باش چیزى که ارزش داشته باشه تو بدونى مطرح نیست
با ملایمشش عصبى ترم میکرد حرکت کردارم را نمیتوانستم کنترل کنم آباژور را هل دادم و نقش بر زمین شکست عمه سرم فریاد زد
_ دختر زده به سرت این کارا چیه میکنى؟
معین مانع شد جلو بیاید حتى نگذاشت عماد حرف بزند و چه قدر عماد از اعتماد به آذر ناراحت و پشیمان بود
معین با آهستهش جلو وارد شد لحنش مهربان بود
_ تمومش کن دارى زود قضاوت میکنى
از اینکه توقع رو راستى داشت و راحت میتوانست مسئله به این مهمى را از من پنهان کند واقعا عصبى بودم
_ چرا ازم قایم کردى ؟
_ پنهان نکردم باور کن فقط حس کردم ارزش نداره فکرت درگیر شه
_ تو بهش باج میدادى
_ من فقط به کسى که واسه مریضیش پول لازم داشت کمک کردم
_ چرا عماد باید بدونه من ندونم
_ چراکه اول سراغ عماد رفته بود
_ باید به منم میاظهار کردین که امشامگاه این طور حالم گحرکت کرده نشه
_ اى بابا دارى خودتو اذیت میکنى اونم خیلى الکى
گلدان را سمتش پرتاب کردم و خیلى ماهرانه جا خالى داد جیغ میزدم
_ منو بچه و خر فرض نکن دروغگوى زرنگ تو منو مجبور کردى تایم دستشویى راهی شدنم هم پنهانى نباشه بعد خودت هرکارى میخواى پنهان از من میکنى
عماد سرم فریاد زد که آرام باشم کسى تا به حال جرات نکرده گلدان سمت آقایش پرتاب کند ، ولى خوب من یلدا بودم !!!
معین عصبى نمیشد همه را بیرون کرد و در اتاق را بست
ظرف سفالى قدیمى روى کنسول را برداشت و چند ثانیه نگاهش کرد و خندید
_ یلدا اینو نمیخواى بشکونى؟
بعد محکم روى زمین کوبیدش و هزار تکه شد
حالا نوبت تابلو هاى روى دیوار بود
یک به یک روى زمین انداختشان
بهت زده نگاهش میکردم ساکت بود و میخندید
خرش پشمالویم را که در شمال خودش برایم خریده بود را برداشت و اضافه کرد
_ قیچى دارى؟
وحشت زده تدى عزیزم را از دستش قاپیدم
_ روانى چى کار دارى میکنى؟
_ روانى؟! پس این کارا رو مختصِ روانى هاست ، درسته؟
منظورش را خوب فهمیده بودم و بزرگترین دروغ این مرد این بود که به روانشناسى بى علاقه است
نمیمیل داشتم کم بیاورم با حرص اضافه کردم
_ میخوام تنها باشم
سمتم وارد شد و محکم بغلم کرد
_ نچ نچ یه روانى رو نمیشه به حال خودش رها کرد
محکم و پى در پى در سینه اش کوبیدم
_ باید بهم توضیح بدى معین خان
_هر وقت دختر خوب و آرومى شدى با هى منطقى حرف میزنیم امشامگاه بهتره به کارهاى زشتى که جلوى جمع کردى فکر کنى
بى تفاوت شانه بالا انداختم و گفتم
_ من کارى نکردم
_ گلدون پرت کردن به شوهرت کارى نیست نه ؟
شرمزده بودم اما حالا وقت معذرت خواهى نبود
_ میخواستم بزنم به دیوار
_ در هر صورت این شلوغ کاریا و دیوونه بازى ها در شان زن من نبود
( من فداى اون زن من اضافه کردنت بشم)
میاطلاع داشتم معین در اوج ساکتش هم آدم راحت بخشیدن نیست و همینطور هم شد
یک هفته سرد برخورد کردنش بدترین تلافى بود
از عماد قلبخور بودم و این روزگارها فاصله گحرکت کردن از او را ترجیح میدادم
معین در تراس با لب تابش سخت مشغول بود و من هم خودم را با سوهان کشیدن ناخن هایم سرگرم کرده بودم
صداى جیغ و فریاد یکى از خدمت کارها ما را وحشت زده به سمت ساختمان دیگر کشاند
فاجعه اى که اصلا انتظارش را نداشتیم رخ داده بود
آوا خودکشى کرده بود ساعت ها از بلعیدن تعداد زیادى قرص توسط آوا گذشته بود هنوز نفس میکشید
حال و روزگار هیچکداممان در آن لحظات قابل توصیف نیست
زن بیچاره در مقابل چشم هاى کودکش بى جان چنان تکه اى یخ روى کف دست معین مانده بود
به بیمارستان که راهی شدند من ماندم و خانم جون و شیرین لرزان و مهرسامِ بى تابِ مادر
چه چیز یک مادر را چنین بى رحم کرده بود که رها کردن فرزندش در این دنیاى نامرد را انتخاب کند؟!
نامه آوا در زیر بالشتش گویاى همه چیز بود
می روم خسته و افسرده و زار
سوی منزلگه ویرانه ی خویش
به خدا می برم از شهر
شما
دل شوریده و دیوانه ی خویش
می برم تا که در آن نقطه ی دور
شستشویش دهم از رنگ گ*ن*ا*ه
شستشویش دهم از لکه ی عشق
زین همه خواهش بیجا و تباه
می برم تا ز تو دورش سازم
ز تو ای جلوه ی امید محال
می برم زنده بگورش سازم
تا از این پس نکند یاد وصال
ناله می لرزد..می رقصد اشک
آه بگذار که بگریزم من
از تو ای نگاهه ی جوشان گ*ن*ا*ه
شاید آن به که بپرهیزم من
بخدا غنچه ی خوشحالی بودم
کف دست عشق رسید و از شاخم چید
شعله ی آه شدم صد افسوس
که لبم باز بر آن لب نرسید
عاقبت بند سفر پایم بست
می روم خنده به لب خونین قلب
می روم از قلب من دست بدار
ای امید عبث بی حاصل
اما از آنجایى که ماه هیچ وقت پشت ابر نمیماند بالاخره پنهان کارى ام در مقابل معین بر ملا شد و طى مشاجره آذر و معین در شرکت در نبود من آذر رابطه مان را عیان کرده بود و به معین بیان کرده بود نمیتواند ما را از هم جدا کند!!!
و خدا میدانست این مرد از دروغ و پنهان کارى تا چه حد بیزار بود !!!
خود دارى اش مرزى داشت و امشامگاه از این مرز گذشته بود
آواى فریاد هایش از ساختمان ما همه اهل ساختمان رو به رو را مضطرب کرده بود
کف دستم را روى گوش هایم گزاشته بودم و سعى میکردم امشامگاه عصبى ترش نکنم
این قدر صورتش سرخ بود که به کبودى شامگاهیه بود
نفس هایش غیر طبیعى شده بود
( خدایا امشب سکته نکنه تا آخر عمر دیگه بهش دروغ نمیگم !!! خدایا خدایا به خودت سپردمش)
اولین شبى که در خونه بود و جدا میخوابیدیم
اولین بار بود که در حریم منزل سیگار میکشید
حالش خوب نبود
ولی جرات نداشتم نزدیکش شوم !!
مگر امشامگاه من خوابم میبرد؟!
عمه دلواپسم بود به همین دلیل پنهانى به موبایلم زنگ زده بود
_ بله؟
آوایش عجیب استرس داشت
_ یلدا تو آخر همه ما رو میکشى چى شده
_ هیچى ، چى باید بشه؟ یکم حرفمون شده
_ صوتتون تا هفت تا آبادى اونور تر حرکت کرد الانم که شوهرت چند ساعته تو تراس نشسته سیگار میکشه دختر ، از کف دست تو دیوونه نشه خوبه
بغضم گراهی شده بود
_ عمه میشه بیاى این ساختمون معین خیلى عصبیه آرومم نمیشه دارم دق میکنم به حرف تو گوش میده
زن بیچاره مستاصل اضافه کرد
_ آقا عماد غدقن کرده بیایم اونور میگه زن و شوهرن نباید دخالت کنیم
_ اینم از داداش ما
_ یلدا چرا به حرفم گوش ندادى چرا همش دنبا مخالفتى
_ الان وقت سرزنشه؟ عمه من چى کار کنم ؟ امشب بدون معین میمیرم
_ جیک جیک مستونت بود فکر زمستونت بود؟! امشبو باید دووم بیارى ، مرد که عصبیه باید بزارى تا هر وقت میخواد توى خودش باشه آروم که شد با یه نشونه اى حالیت میکنه که وقتشه از قلبش در بیارى
حق با عمه بود باید معین را به حال خودش میگزاشتم ، نمیدانم چند ساعت گریه کردم تا خوابم برد صبح که بیدار شدم کلا خونه نبود
خیلى زودتر از همیشه راهی شده بود…
بى حوصله و بى رمق حاضر شدم تا به باشگاه بروم واقعا عجیب بود!!! نگهبان مانع خروجم شد هرچه بد و بیمسیر اظهار کردم بى فایده بود
با حرص شماره معین را گراهی شدم جواب نداد!!!
با شرکت تماس گراهی شدم منشى احمقش با وقاحت تمام اضافه کرد رئیس گفتن هیچ تلفنى رو وصل نکنم
ماشین عماد هنوز در پارکینگ بود
دعا کردم که هر دو با سامى نرفته باشند و هنوز خانه باشد
دعایم گرفت جلوى آینه مشغول بستن
کراواتش بود با دیدن من با آن حالت عصبى متعجب شد
بغضم ترکید
_ عماد نمیزارن من از خونه برم بیرون
برادرم تاب گریه مرا نداشت ولى اینبار او اهم اخم داشت
_ حتما یه دلیلى داره
بیشتر حرصم در وارد شد
_ دلیلش معینه ، لج کرده میخواد منو زندانى کنه میخواد تلافى کنه
_ آقا نه اهل لج کردنه نه تلافى کردن فقط از دروغ بدش میاد و نمیتونه به کسى که چندین بار بهش دروغ گفته و مدام بهش اعتماد کرده ولى جوابى ندیده باز هم اعتماد کنه
_ باید منو زندانى کنه؟!
_ هرکسى یه روشى داره، قلبیلى واسه دروغات وجود نداره جز لذت از انجام ممنوعه ها یلدا، نگو مادرته که مادر منم هست و آقا حتى یکبارم مانع نشده من و تو آذرو نبینیم هربار میاد شرکت میتونستى ببینیش یا حداقل میتونستى به شوهرت بگى که این قدر صمیمى شدین و ارتباط دارین
اینقدر جا خورد و خرد شد وقتى از همه جا بى خبر آذر اون طور سعى کرد از طریق تو سرکوبش کنه
حق با عماد بود!! من باز هم دروغ اضافه کرده بودم با وجود همه قول های که داده بودم، گریه ام اوج گراهی شد عماد کلافه کف دست روى شانه ام گذاشت
_ آروم باش و جاى گریه یکم از این خلوتت استفاده کن و فکر کن به این که حقش اینه که دیگه یکم توى خونه خودش در کنار زنش آرامش داشته باشه با همه شتابزدهى هاش آقایى که ما میشناختیم دیشب حداقل باید یه سیلى بهت میزد ولى اون اینبار داره خودشو میزنه و این نهایته عشق از نوعه این مرده
عماد هم راهی شد
خانم جون با من سرد برخورد میکرد توقع نداشت معینش در زندگى با من این قدر لطمه بخورد
عمه هم دلخور بود ولی قلب رحمى اش اجازه نمیداد تنهایم بگزارد سرم را روى پایش گزاشتم مثل کودکى هایم نوازشم کرد و اشک هایم را پاک کرد
_ الهى من فدات شم کاش بفهمى آذر حتى دم مرگم نمیتونه مادر خوبى باشه
_ من توقع یه مادر خوب داشتنو ندارم زیرا تو رو داشتم فقط دلم واسش میسوزه نمیدونم حساسیت همه نسبت بهش چیه
_ ۶ ماه داره باج میگیره که نزدیکت نشه فکر میکنى علتش چیه؟ معین اهل باج دادنه؟ نه فقط قلبش سوخته و نتمایل داشته اعصاب تو رو خورد کنه
آذر در هر حالتى آذره ! خطرناکه قابل اعتماد نیست
_ شماها گذشته رو نمیخواین ول کنین چون همیشه محتاطین ، به من آسیبى نمیزنه من فقط نمیخوام تو دوره هاى شیمى درمانیش که از ماه دیگه شروع میشه تنها باشه
درمانده آهى کشید و بیان کرد: باور کن اون هیچ وقت تنها نیست ، به حرف شوهرت گوش کن اون که منعت نکرده مادرتو نبینى با خودش و وقتى که میگه برو دیدنش
نمیفهمیدم من حرفهاى اهل منزل را نمیفهمیدم در باور خودم آن قدر قوى و بزرگ شده بودم که مادرم و راهی شدارهایش برایم خطرى محسوب نشود
هرچه اصرار کردند آن روزگار نه غذا خوردم نه قرص !
شب دیرتر از همیشه آمد از راه که رسید شروع کرد گیر دادن به خدمت کارها و همه را از ساختمان بیرون کرد و این یعنى هنوز عصبى است
پایین رفتم و لب پله ها بى آوا جای گرفتم چند ثانیه کوتاه نگاهم کرد و بى هیچ حرفى به آشپزخونه راهی شد چند دقیقه بعد با فنجانى قهوه باز هم بى توجه به من به اتاق کارش رفت
یک ساعتى گذشت و متوجه شدم در حمام است
عادت داشت همیشه در حمام من برایش آب میوه ببرم و بعد کلى سر به سرش بگزارم
چه قدر دلم براى آشتى بودن تنگ شده بود
سرگیجه داشتم دلم نمیمیل داشت حالم بد شود و فکر کند محض جلب ترحمش این کار را کرده ام قرص هایم را خوردم و روى تخت خزیدم تنها خوابیدن سخت بود!!
بغض گلویم را میفشرد چند ساعت طول کشید ولی بالاخره به اتاق رسید در قلبم غوغایى به پا شده بود
آوایش سرد بود
_ اگه مثل نهار ، شام هم نخورى به جاى ۱ هفته تو خونه موندن مجبور میشى ۱ ماه بمونى اصلا از لج بازى خوشم نمیاد
پس تنبیهم کرده بود و قرار نبود تا ابد زندانى باشم؟! آمار نهار نخوردنم را داشت و این یعنى هنوز برایش مهم هستم باید اعتراف کنم که ذوق کرده بودم
از جایم کشیده شدم و بیان کردم
_ من لج نکردم فقط میل ندارم یعنى تنهایى نمیتونم
_ میز شام اون ساختمون چیده شده تنها هم نیستى برو بخور برگرد
متعجب اظهار کردم: تو چى پس؟
_ میخوام بخوابم ، اومدى سر و صوت نکن ، به سلامت
( اى تو روحت که رئیس لج بازها تویى)
وقتى برگشتم واقعا خواب بود مطمئن بودم ساکت بخش خورده است معین آدم زود خوابیدن نبود
یواشکى ب*و*سیدمش و از اینکه روى تخت خوابیده ذوق کردم و خودم را به او چسباندم و چند دقیقه بعد من هم که حالا آرام بخشم کنارم بود به خواب فرو حرکت کردم
نگاهانم را که باز کردم هوا روشن شده بود سرم روى بازوى معین بود سریع برگشتم و نگاهش کردم کف دست دیگرش روى پیشانى اش بود و به سقف خیره شده بود بغلم کرده بود؟ یا خودم سرم را روى بازویش گذاشته بودم؟ مهم نبود همین که اینقدر نزدیکیم برایم بس بود
متوجه شده بود بیدارم زیر دیدهى نگاهم کرد و منم آهسته اضافه کردم
_ صبح بخیر
جوابم را نداد باز به سقف خیره شد و چند ثانیه بعد بیان کرد:
_ کجاىِ کارم با تو اشتباهه ؟ مشکل راهی شدار من با تو چیه ؟ فکر کن جواب بده درست و حسابى
( اوه چه سوال سختى !! الا
ن وقت ماچ و ب*و*سه است نه این حرفها)
_ زیادى ترسناکى
برگشت و با اخم نگاهم کرد
_ چند ماهه دارم با صبورى باهات برخورد میکنم؟ چند وقته آزادى کامل دارى؟ اینا نشونه ترسناک بودنمه؟
_ کلا استایلت ترسناکه
خنده ام گحرکت کرده بود
_ جدى باش یلدا الان اصلا وقت مسخره بازى نیست
بیشتر به او چسبیدم
_ میشه منو ببشخى کنى
_ بحث بخشیدن نیست از دیروز فکر میکنم اشتباه کردم دنیاى ما خیلى متفاوته یلدا شاید به خاطر اینه که من یه دهه زودتر از تو دنیا رو دیدم این تفاوت سنى نمیزاره درست پیش بریم ، شاید عجله کردیم
تمام بدنم تک تک سلول هاى بدنم یخ زد
باورم نمیشد این حرفها را جان جانان من زده باشد!!!!
سرم گیج رفت سعى کردم خودم را کنترل کنم سرم روى بازویش بود و او چنین بى رحمانه حرف از انتخاب اشتباه میزد؟!
بى هیچ حرفى از جایم قد بلند شدم و مستقیم به کف دستشویى حرکت کردم
بى صدا تا جایى که سبک شوم گوشه کف دستشویى گریستم کف دستم را جلوى دهانم گزاشته بودم که صوتى گریه ام بیرون نرود و دردناک ترین نوع هق هق همین است
من بى معین؟!
محال بود حتى فکرش هم محال بود!!
آبى به صورتم زدم و سعى کردم آهسته باشم بیرون که راهی شدم شوک تازه اى به من وارد شد
با ساره مشغول بستن چمدانش بود!!!
عصبى جلو راهی شدم و بیان کردم:
_ کجا به سلامتى
ساره با بهت به ما خیره شده بود
معین بى تفاوت لباس هایش را داخل چمدان میگذاشت
محکم در چمدان را بستم و گفتم:
_ این مسخره بازیا چیه با تو ام ؟
اخم کرد و با اشاره چشم به ساره کف دستور داد از اتاق خارج شود کف دستانش را در جیب شلوارش برده بود و با نگاه تحقیر آمیزى بر اندازم میکرد
_ دفعه آخرته جلوى کسى با من این طورى رفتاز میکنى ، چشم؟
عصبى تر شده بودم چمدان را باز کردم همه لباس ها و وسایلش را روى زمین پرتاب کردم و با صوتى بلند شروع کردم
_ برو باز هم مثل همیشه برو قهر کن و عین بچه ها برو راست میگى من و تو دنیاموم خیلى فرق داره تو دنیاى من کسى که ادعاى عاشقى داره دم از جدایى نمیزنه چمدون نمیبنده
خنده تلخى کرد و اظهار کرد
_ مونا حالش خوب نیست بسترى شده ایرانم نمیاد شیلا رو میخوام ببرم پیش مادرش
خم شد و چمدانش را از زمین برداشت
و مشغول چیدن مجددش شد
از پشت بغلش کردم
_ معین منم ببر
نگاهم نمیکرد
_ ویزات آماده نشد
از اینکه تصمیم داشته مرا هممسیر خودش ببرد خوشحال شدم ولى چیزى نگذشته بود که خوشحالى ام باز خراب شد
کف دستانم را که دور کمرش حلقه کرده بودم را باز کرد و برگشت نگاهم کرد
_ بهتره این چند روزگار هر دو فکر کنیم و یه تصمیم جدى بگیریم ، از فردا هم دیگه لازم نیست تو خونه بمونى ، تو آزادى هر تصمیمى میخواى واسه زندگیت بگیرى ، محدودیت هیچ وقت جواب مثبتى توى روند یه رابطه نداشته ، اینم بدون همیشه موندن قلبیل عاشق بودن نیست خیلى ها میرن که ثابت کنن عاشقن
این آخرین جمله جان جانان بود
نب*و*سیدم ! حتى اخم هم نکرد و حرکت کرد …
بى تفاوتى بى رحم ترین قاتل کره زمین است!!
به خودم قول دادم قوى باشم و عاقلانه برخورد کنم باید به او ثابت میکردم بزرگ شده ام
تصمیم گحرکت کردم به شرکت بروم در نبود معین ، عماد به نحو احسنت این کشتى را هدایت میکرد
بدون خستگى کار میکرد و نسبت به من هم بى توجه نبود معین تماس میگراهی شد خیلى کوتاه و سرد
احوالم را جویا میشد هرچند که سیما دو روزگار یکبار براى کنترل حالم مى آمد
همین که صوتى معین را میشنیدم برایم کافى بود!!!
آذر براى دیدنمان به شرکت وارد شد جریان را که شنید عصبى شد
_ بایدم بگه جدا شیم حالا که از صدقه سر تو به این همه مال رسید، اصلا شاید زیر سرش بلند شده
_ مولین !!! من کى اظهار کردم معین گفته جدا شیم
فقط اضافه کرد فکر کنیم ، بعدم معین و خیانت ؟ محاله
پوزخندى زد واضافه کرد
_ تو جنس مرد جماعت مخصوصا از نوع نامدارشو نمیشناسى ، فکر میکنى واسه چى میخواد منو تو رو جدا کنه ؟ زیرا میدونه من تو رو آگاه میکنم
_ تو هم که خوب از این قضیه استفاده کردی و این همه مدت ازش پول گرفتى
_ بخوره تو سرش پولش فکر کردى من نیاز داشتم؟ بهونه بود واسه شناختتش و نزدیک شدن بهت واگرنه اردلان این قدر زیر پام ریخته که محتاج این خاندان نباشم
خندیدم و اضافه کردم: این شوهرت کى میاد ایران؟
_ فعلا که شوهر تو هم راهی شده از ایران هر دو بى شوهریم
بعد از اتمام خنده اش اظهار کرد: گذشته از شوخى این هفته میاد، خیلى دوست داره ببینتت حتما یه شام با ما باش
_ میدونى که نمیتونم معین غمگین میشه
_ به جهنم که ناراحت میشه، تو ناراحت نشدى تو رو گذاشت حرکت کرد سراغ اون خواهر عنترش؟
_ اینجورى نگو لطفا
_ یلدا اون که ایران نیست خودشم اظهار کرده آزادى ، من دوست دارم با شوهرم آشنا شى و مثل ۱ خانواده کنار هم باشیم مرد فوق العادیه باید ببینیش
_ فوق العاده بود دوتا زن نمیگراهی شد
_ اوف دختر بهت میگم زن اولش تو آسایشگاهه آلمانه پیش خواهرش این فقط میره چند وقت یکبار بهش سر میزنه از وخامت مریضیم هنوز خبر نداره دق میکنه بشنوه رفتنى ام
قلبم برایش سوخت کف دستش را گراهی شدم و گفتم
_ مگه ناظهار کرد
ى دکترت بیان کرده امیدوار باشى ،؟ بدتر از تو تونستن این مریضى رو شکست بدن
با انگشت به صورت خیلى شیک و سبک خودش اشک گوشه دیدهش را پاک کرد در همین حین عماد براى بار دوم وارد اتاق شد کیف و کتش کف دستش بود رو به آذر گفت
_ میرسونمت
و بعد به من اشاره کرد
_ یلدا با سامى برو خونه
_ نه منم با شما میام
اخم پر رنگى کرد و گفت
_ با سامى میرى خونه ، همین الان
با حرص کیفم را برداشتم و از اتاق خارج شدم.
شامگاه که به خونه برگشت جعبه کوچکى را که خیلى زیبا بسته بندى و تزیین شده بود جلویم گراهی شد
_ نبینم خواهر ما غصه بخوره
رو بر گرداندم وگفتم
_ اون از معین که رفت اینم از تو که همش سرت تو کارته و جدیدا با یه من عسل نمیشه خوردت
صورتم را نوازش کرد و گفت:
_ دختر خوبى باش ، باشه؟
با ناز بسته را گرفتم و با ذوق بازش کردم من عاشق هدیه بودم حتى اگر چیز کوچک و بى ارزشى بود
واى من عاشق عطر جَدوقِ دیور بودم به تازگى مهرسام شیشه عطرم را شکسته بود
با ذوق و سریع بوییدمش این عطر ادغام همه گل هاى بهارى بود و همیشه رایحه اش برایم ملایمش به ارمغان مى آورد
همان بو را داشت ولی نمیدانم چه شد که عطرى که همیشه آرامم میکرد در آنى همه وجودم را به هم ریخت حس کردم هرچه در معده ام بوده است با اسستنشاخ این عطر به دهانم هجوم مى آورد
کف دست و پایم را گم کردم و سریع سمت کف دستشویى دویدم!!!
حالم شدید به هم خورد عماد و عمه نگران به در میکوبیدند عماد با آواى کشیده اضافه کرد
_ یلدا چته ؟ چى شد دختر
آوایش را میشنیدم که از عمه میخواست با سیما تماس بگیرد و سریع خودش را برساند
آبى به صورتم زدم و در را باز کردم
_ خوبم لازم نیست خبرش کنید
عماد نگران کف دستم را گرفت
_ میریم بیمارستان ، سرت گیج میره؟ آقا اضافه کرد این طورى شدى ببرمت بیمارستان
_ نه سرم گیج نمیره تبم ندارم حالم خوبه فکر کنم روهم روهم غذا خوردم
کف دست از نگرانى بر نمیداشت عمه هم که کل منزل را خبر دار کرده بود
_ حاضر شو میریم بیمارستان
_ نمیام معین منو بیمارستان نمیبره هیچ وقت
کلافه رو به عمه گفت: به این زنه بگو با دکتر شمس بیان هرچه سریعتر
و واى فقط خدا میاطلاع داشت از این پیرمرد تا چه حد متنفر بودم!!! حتما ۱۰ تا آمپول تجویز میکرد معین هم که نبود تا نجاتم دهد
عماد بغلم کرد و تا تخت خوابم مرا برد
دلواپس کنارم قرار گرفت و تا وارد شدن دکتر شمس و سیما منتظر ماند معاینه اینبار دکتر خیلى طولانى تر از همیشه بود و با اشاره با سیما حرف میزد عماد را که صدا زد قلب توى قلبم نبود
( اى خدا نکنه مردنى ام !!!)
عماد رنگ پریده وارد اتاق شد
_ چى شده دکتر ؟ ببریمش بیمارستان ؟ دکتر این دختر امانته آقامه
دکتر شمس تبسم زد و اضافه کرد: زن معین خواهر تو هم هست دیگه؟
با مظلومیت بیان کرد :_ بله دکتر خونى چیزى باید بدم؟
_ نه مژده دایى شدنتو باید بدى
هر دو جا خورده بودیم و به هم خیره شدیم عماد هنوز روحش خیلى لطیف بود رو بر گرداند تا اشکش را کسى نبیند از جایم بلند شدم و رو به رویش ایستادم
بغلم کرد و ب*و*سیدم
_ تو ۱ وجبى رو چه به مادر شدن؟
حس جدیدى در وجودم متولد شد یک تکه از وجود معین در بطن من نفس میکشید و این بهترین هدیه عالم بود
حسى که داشتم قابل توصیف نبود حس کردم با شنیدن این خبر در لحظه اى چند سال بزرگتر شدم!!!
رنگ غم از منزل رفت عمه در پوست خود نمیگنجید عماد دستور داده بود کل خونه در آهستهش مواظب من و بار شیشه ام باشند
خانم جان مدام بغلم میکرد و تشکر میکرد
حتى آوا هم براى ما مسرور بود
همه منتظر بودند تا بهترین پدر دنیا با شنیدن این خبر چه حالى پیدا میکند !!!
پایان قسمت ۶۴
به نام خالق عشق
#۶۵ قسمت ۶۵ این مرد امشامگاه میمیرد
همه دوست داشتند خودم این خبر خوش را به آقاى منزل بدهم
ولى حالا وقت ناز کردن من رسیده بود
میاطلاع داشتم معین تا چه حد پدر شدن را دوست دارد و همیشه آماده پذیرفتن این مسئولیت بود
میدانستم با شنیدن این خبر حتما همه اشتباهاتم را میبخشد…
هرچه اصرار کردند امتناع کردم و هزار بهانه آوردم عماد هم قبول وظیفه نکرد و شرم و حیا مانعش شد
دقیق به خاطر آوردم دیوارى کوتاه تر از عمه هیچ وقت پیدا نمیکردیم
صوتى معین را نمیشنیدم فقط شنیدم که عمه اضافه کرد
_ این باباى بى معحرکت کرد کجاست مامانش تنهایى داره زحمت بچشونو میکشه؟!
خدا میداند جان جانانم چه حالى داشت ولى از حرفهاى عمه متوجه شدم از حال من میپرسد و دلواپس است بعد هم خواست با عماد حرف بزند انگار سفارش هاى خاصى داشت که عماد مدام و پشت سر هم نگاه میبیان کرد
منتظر بودم بخواهد با من هم حرف بزند ولی تماس را بعد از اتمام حرفش با عماد قطع کرد
بغضم گرفت عماد فهمید و کنارم نشست
_ باز چى شده تو لکى ؟
_ دیدى عماد دیدى حتى نتمایل داشت باهام حرف بزنه بهم تبریک بگه؟
چشم هایش را تنگ کرد و بیان کرد
_ تو مگه میل داشتى باهاش حرف بزنى و خودت این خبرو بدى و تبریک بگى؟
از اینکه همیشه طرفدار معین بود حرصم در مى رسید
_ من فرق دارم من الان ضعیفم حساسم ولی اون هنوز غده
خندید و اظهار کرد
_ باز زود قضاوت کردى، این قدر هول شده بود و نگرانت بود که نمیتونست درست حرف بزنه فردا با اولین پرواز میاد ایران تازه غمگین بود که چرا زودتر بهش نگفتیم
_ خوبه به خاطر بچه اش راضى شد بیاد
_ مونا هنوز بستریه و به معین احتیاج داره قرار شد آوا یه مدت بره پیشش اینجورى واسه جفتشون بهتره
معین به خاطر من مى رسید؟!
مهم این بود که مى آید و مجدداً ریه هایم پر میشود از عطر جان بخشش و روح میگیرم وقتى با آن نگاه مخملى وجودم را در مینوردد
عجیب است نه؟! من هر روزگار عاشق تر و مجنون تر میشوم
نبودش دلدادگیم را دو چندان کرده است
پدر فرزندم مى آید
عزیز جانم، کاش پسرى داشته باشم با همان نگاه پدر ولى نه اگر پسر باشد هرگز او را با کسى تقسیم نمیکنم یک مرد دیگر از جنس معین هم قطعا و تا ابد باید براى من باشد
ولى من از دختر داشتن هى میترسم
نکند مثل خودم ضعیف باشد!
نه دخترم پدرى به ابهت معین دارد مادرى که عاشقانه از همین امروز جانش را براى او کنار گذاشته است
حس عجیبى بود!!! من که خیلى کمرنگ مادرانه دیده بودم عجیب مادرى ام براى این موجود کوچک قلمبه شده بود!!!
به خواب عصر, شدیداً احتیاج داشتم طبق محاسباتم معین شب میرسید
در خواب عمیق بودم
کف دستى صورتم را نوازش کرد قلبم میمیل داشت بیدار شوم ولى قدرت خواب بر من غالب شده بود
صوتیش وجودم را از عاشقی لبریز کرد
_ من بمیرم واسه شما کوچولوى ِ خودم که مجبورت کردم به این زودى مولین شى
خودش بود خواب نبود رویا نبود آمده بود جان جانانم آمده بود
از جایم مثل جن زده ها پریدم و جیغ زدم
_ اومدى؟
بغض داشت؟!
_ آره عزیزم آروم باش
زل زده بود به شکمم خجالت کشیدم و خودم را جمع کردم
کنارم نشست و بغلم کرد پیشانى ام را ب*و*سید
_ ممنونم ، ممنونم عسل بانو
خودم را غرق کردم در آغوشش
_ من که کارى نکردم کار خودته
خندید و سریع شتابزده ب*و*سیدم
_ بهترین حس عالم رو بهم دادى دختر
_ معین از وقتى حسش کردم عاشقش شدم
_ از من که بیشتر دوستش ندارى توله سگو؟
_ به بچه ام فحش نده بابایى
_ من فداى بابایى اضافه کردنت که هنوز خیلى کوچیکى
بغض داشت نگاهم که نمیکرد میفهمیدم مضطرب است
باید به او ثابت میکردم بزرگ شده ام
سیما و یک پرستار جوان تر عضو ثابت و شامگاهانه روزگار خانه شدند
معین همه چیز را براى ۹ ماهى راحت و در آسایش کامل برایم آماده کرده بود
سر کار راهی شدن را قدغن کرد آن قدر حساس و محتاط با من رفتار میکرد که گاهى به طفل خودم حسادت میکردم
پدر خوبى بود مثل جهاندار !! کاش من هم سعادت پدرى دیدن از پدرم را در قید حیاتش داشتم…
بعد از بازگشت از بیمارستان انجام کلى آزمایش و سونوگرافى متوجه شدیم تازه در هفته چهارم باردارى هستم
در جاده خانه هر دو عقب اتومبیل جای گرفتیم و از سامى خواست آهسته تر و محتاط تر رانندگى کند پیرمرد ذوق پدر شدن آقایش را داشت و مدام با محبت نگاهمان میکرد…
کف دستم را گراهی شد واز من تمایل داشت سرم را روى شانه اش بگزارم ولى سرم را روى پایش گزاشتم و اعتراضى نکرد و مشغول نوازش موهایم که حالا میتوانستم با کش کوچکى ببندمشان شد
_یلدا خانم صحبت ها دکترت رو که یادت نمیره انشالله؟
_ کدوم دکترم؟تو یا دکتر شمس؟
آهسته لپم را کشید
_ هر دو به علاوه دکتر زنان
_اوهوم یادم میمونه بابایى
_ میدونم یکم سخته ولى تو این قدر قوى هستى که از پسش بر بیاى، خیلى خیلى باید مواظب خودت باشى کوچکترین وضع غیر عادى که حس کردى حتى یه سر درد عادى رو باید اطلاع بدى
_ نگاه حواسم هست ، حالا کى معلوم میشه این وروجک دختره یا پسر
_ تقریبا دو ماه و نیم دیگه باید صبر کنى تا بفهمى
_ واى چه قدر دیر
_ چه ف
رقى میکنه یلدا جان آخه؟
_ واسه تو فرق نمیکنه؟
_ نه اصلا من همین که از تو و خون و پوست تو یه کوچولو داشته باشم واسم بسه
با دلواپسى یاد حرف دکتر افتادم
_ معین
_ جانم
_ اضافه وزنو چى کار کنم؟
_ تا یه حدیش که طبیعیه ولى خوب ورزش و شنا روزگارانه با رژیمى مناسب میتونه کمکت کنه
_ شامگاهیه بوم غلطون میشم؟
خندید و گفت:
_ دلبرترین مولین دنیا میشى
_ به خاطر این نیم مثقالى با من آشتى کردى؟
_ من قهر نبودم بهت اضافه کرده بودم آدم بزرگها قهر نمیکنن قلب میکنن، من فقط قلبخور بودم و احتیاج داشتم فکر کنم هنوزم به جواب اینکه کجاى کارم با تو اشتباهه نرسیدم و امیدوارم خودت بتونى توى رسیدن به جواب بهم کمک کنى
_ معین این زیاد نگرانى و کنترلات منو بیشتر تحریک میکنه به خدا خودم عین سگ پشیمون میشم بعد هر دروغ و پنهان کارى
آهسته و به حالت تشر روى لپم زد
_ مودب باش شما دیگه دارى مولین میشى این چه طرز حرف زدنه؟! در ثانى شما به حرمت نام مادر دیگه نباید راحت اشتباه کنى دروغ بگى یا هر چیزى، کوچکترین حالت روحى تو تاثیر مستقیم روى شکل گرفتن بچه داره ، من هم سعى کردم خیلى از کنترلام رو نسبت بهت کم کنم ولى شما در عوض از اعتمادم سو استفاده کردى و دروغ اضافه کردى
حق داشت اینبار خودم هم قبول داشتم که جنبه داشتن آزادى ام صفر است
_ معین میشه بهم اجازه بدى توى بیمارى آذر کنارش باشم مخصوصا جلسات شیمى درمانى
پوفى کشید و سعى کرد عصبى نشود
_ یلدا نمیتونى با این وضع برى بیمارستان، متوجه این میشى؟ من خودم میسپارم بهترین مرکز کاراشو انجام بدم عمادم میفرستم باهاش
خواهش میکنم کوچکترین دلواپسى نداشته باش
من آدمم سنگ که نیستم هر جنایتى که کرده باشه اسمش مادره میدونم قلبت خیلى رئوفه ولى باور کن نمیخوام رنگى از اون و تفکراتش روى تو تاثیر بزاره مراوده زیاد واست خوب نیست عاجزانه اینبار به حرفم گوش بده ، هر وقت قلب تنگ شدى حتى اگه هر روزگار باشه این بیقرارى خودم میبرمت ببینیش ولى با خودم ، باشه؟
تصور صحبت با آذر در جوار معین هم خنده دار بود چون همه حرفهایمان خلاصه میشد در تحلیل معین و خاندانش ولى خوب دوست نداشتم پدر بچه ام را غمگین کنم زمین که به آسمان نمى رسید اگر این میل داشته اش را میپذیحرکت کردم!!
تهوع هاى صبح گاهى ضعف و کرختى و سخت نفس کشیدن سرگیجه هاى گهگاه یک طرف
آمپول هاى تجویزى یک شب در میان دکتر شمس پیر بد ذات هم طرف دیگر
حس مادرى و دلواپسى براى سلامت جنین کمى شجاعم کرده بوده هرچند که هر نوبت سر هر آمپول جنگ جهانى به پا میکردم و هر بار خانم جون مضطرب میگفت مادر تو چه طورى میخواى پس بزاى ؟! و بعد منزل از خنده منفجر میشد
مسئولیت عماد چند برابر شده بود معین تا ظهر پیشم میماند و شامگاه هم زودتر از سابق بر میگشت
صبح دوباره حالم به هم خورد معین پشتم را ماساژ میداد تا راحت تر معده ام خالى شود و میخبر داشتم چه قدر در این وضعیت من عصبى میشود
_ واى معین من دارم میمیرم دیگه
در آغوشش خودم را رها کردم بغلم کرد روى تخت گزاشتم تازه ساعت ۷ بود دیشامگاه هم سر آمپول زدن تا ساعت ۴ بیدار بودیم قلبم برایش سوخت این روزگارها کم میخوابید و پا به پاى من درد میکشید
پنجه لاى موهایش کشید
_ زود بود واست یلدا اصلا پشیمونم واسه اینهمه خودخواهى دارى خیلى اذیت میشى ۴ کیلو وزن کم کردى
_ دکتر جونم خانم دکتر اظهار کرد بعضى ها ماه هاى اول وزن کم میکنن دیگه
_ من طاقت درد کشیدن تو رو ندارم
معین کلافه بود دلواپس بود آنقدر عاشقم بود که خودش را به خاطر مادر شدنم سرزنش میکرد
روزگارهاى پر درد و شیرینى بود
روز به روزگار موجود کوچک درونم را بیشتر حس میکردم
شامگاهیه یک ماهى قرمز کوچولو توى قلبم بعضى اوقات سر میخورد ذوق میکردم
بابا معین هر شامگاه میب*و*سیدش و برایش قصه میگفت
قصه عشق خودش و مامانش شیرین ترین قصخ این پدر بود
روزگارى نبود که براى این کوچولو هدیه اى نخرد از هلى کوپتر گرفته تا انواع عروسک
تقریبا هفته اى دوبار آذر به دیدنم مى آمد تمام مدت سعى میکرد با مادرم با احترام برخورد کند
آن روزگار عصر در تراس نشسته بودیم و عصرانه میخوردیم تلفن معین که زنگ خورد آذر از فرصت استفاده کرد و نزدیکم شد
_ موبایلت چرا خاموشه؟
_ معین میگه تشعشعاتش واسه بچه ضرر داره این مدت قراره گوشى نداشته باشم
نیشخندى زد و گفت
_ مطمئنى به خاطر اینه؟ دختر داره از همه دورت میکنه، عین خر تو پوست خودش داره جفتک میندازه دقیق مثل جهاندار بالاخره نامداره دیگه واسش مهمه اسم و نسلش کش بیاد حالا خدا کنه پسر باشه و بشه عماد ،نه دختر زبون بسته که بشه یلداى بدبخت و بى کس
یک لحظه از یاد آورى ایم یلداى بدبخت و بى کس همه تنم لرزید ولى سعى کردم حرفهایش را جدى نگیرم
_ مامان تو چرا این قدر با این بدبخت بدى آخه؟
_ بد نیستم دیدهم ترسیده از هفت جد و آبادش مگه ندیدى طلاق طلاق میکرد و گذاشتت حرکت کرد ، پاى تخم و ترکه اش که وسط اومد برگشت و شد بهترین باباى دنیا
_ اوف اوف از کف دست تو، هزار بار بیان کردم اسم طلاق وسط نبود
کل
افه رو بر گرداند
_ خرى دختر خر چشمهاتو بستى ، میدونى زیرا تربیت شده پروینى زن احمقى که یه عمر الکى با عشق جهان خودشو گول زد عاقل باش اصلا مگه خودت دور از جون ناقصى که همه مال و اموالتو دادى این
_ معین حتى وکالت تام منو قبول نکرد هرچى من و عماد داریم مال خودمونه منم سپردم به عماد وقتو معین قبول نکرد اونم که نصف داراییشو بخشیده بعد بیاد دنبال مال ما باشه؟
_ غلط کرد !! عمارت رو چرا بخشیدى تو و عماد هالویین اینا همه نقشه است
_ بس کن تو رو خدا این قدر حرف مادیات نزن
_ حداقل یکم نگاهاتو باز کن نزار با اومدن این بچه تو برى کنار از الان شرط و شروط بزار این معین غیر قابل پیش بینیه من…
با ورود معین حرفش نیمه کاره ماند
معین با تبسم مصنوعى صندلى کنارى ام قرار گرفت و اضافه کرد
_ معذرت میخوام یکم طول کشید
آذر هم مصنوعى تر خندید و چایش را نوشید
معین کف دستم را گحرکت کرد و انگشت هایش را میان انگشتاتم چفت کرد و طورى که توجه آذر را جلب کند در همان حالت دستم را بالا آورد و ب*و*سه اى روى دستم گزاشت
همانطور که خیره و با نگاه خاصى به آذر مینگریست
اضافه کرد
_ یلدا میدونستى آدم هاى غیر قابل پیش بینى ، ممکنه هر لحظه از بخشش و کوتاه اومدنشون پشیمون بشن؟!
هر دو منظورش را فهمیده بودیم آذر خودش را به نفهمى زد حتما تکه آخر حرفهاى آذر را شنیده بود که این طور حرف میزد
آن روزگار گذشت و من متوجه جنگ عمیق و نهفته آذر و معین شدم میاطلاع داشتم هر دو به خاطر من همدیگر را تحمل میکنند
عماد هر شامگاه که از شرکت مى آمد هر چه قدر هم که خسته بود به دیدنم مى وارد شد
مثل ساقى مواد مخدر لواشک و آلوچه را چنان پنهانى به من میرساند
که از نگاه تیز بین معین که با هزار التماس و خواهش مقدار کمى اجازه میداد بخورم ، دور میماند
آن شب نگاهش به شکمم خاص بود و خجالت میکشیدم
_ این جزغل دایى چرا پس هنوز این قدر کوچولوئه؟
_ توقع دارى از روز اول شکمم مثل بادکنک شه ؟ حالا حالاها طول میکشه
لبخند شیرینى زد
_ بین خودمون بمونه ، نمیدونم چرا حس میکنم من دارم بابا میشم هر شب قیافشو تجسم میکنم بعد با خودخواهى تموم ۱ پسر دیده قهوه اى با پوست روشن میاد جلو دیدهم که فقط شبیه داییشه
لپش را کشیدم و گفتم:
_ اگه دختر باشه چى
_ باز هم شبیه داییشه اروپاییه فِیسش
_ اوه اوه مگه صورت شرقى باباش چه ایرادى داره؟
_ ایرادش اینه که ما تو این خونه فقط باید ۱ آقا داشته باشیم والسلام
معین که از دستشویى بیرون آمد عماد عزیزم مثل همیشه به رسم ادب جلو حرکت کرد و کف دست داد پشت عماد زد و اظهار کرد
_ رئیس حالش چه طوره؟
با همه ابهتش هنوز در مقابل آقایش خاشع بود و سرخ میشد
_ نفرمایین ، غلامتم
_ کولاک کردى پسر ، امروز شنیدم پرتو بدجور ماست هاشو کیسه کرده و جفت پسر الدنگش گند زدن تو آخرین مزایده
_ کف دست پروردتیم آقا درس پس میدیم، کارى نکردم فقط توطئه کثیفشون به خودشون برگشت پیمان و پژمان آدم تجارت نیستن دوتا بى خاصیتن که پشت باباى حرومزادشون قایم شدن
_ هیس پسر اونا بى ارزش تر از اینن که به خاطرشون دهنتو به ناسزا آلوده کنى
سر پایین انداخته بود
_ نمیتونم هنوز…
جمله عماد را نیمه تمام گزاشت
_ میتونى ، باید بتونى ، من یادت دادم اگه کسى بهت زخم زد جاى کینه و نابود کردن فکر خودت ، حقشو بزار کف کف دستش، باشه ؟
باز هم به هم کف دست دادند و این مردانه هایشان را دلبسته شدم
زندگى جریان داشت و همه چیز خوب که نه ولى عالى پیش میحرکت کرد
کاش قدر این لحظات را بیشتر میخبر داشتم
مرد من چیزى کم نذاشت که هیچ خیلى هم زیاد بود بر سر همه حماقت و نادانى ام
آذر براى مهمانى شوهرش دعوتم کرد آنقدر ذوق داشت که نتوانستم دعوتش را رد کنم
چاره اى نداشتم
باید نقشه اى میکشیدم
باز دروغ!!!
معین که آدرس ویلاى جدید شوهر آذر را نداشت
اصلا کسى جز من نمیخبر داشت آذر شوهر کرده است
نقشه حساب شده بود آذر هم قول همکارى داد
با مظلومیت تمام به معین اظهار کردم یکى از شاگردهاى باشگاه یک دوره زنانه ویلاى مادربزرگش دعوتم کرده است
دیده هایش را ریز کرد و اضافه کرد
_ کدوم شاگردت
خیلى ریلکس گفتم
_ شیدا مظلومى همون دختره که باباشه قهرمان بوده
_ مناسبتش چیه؟
_ یه دوره زنونه است من که تو کل عمرم ازین مهمونى ها با کلاش نراهی شدم نمیدونم چیه
( من کى ام که سر معین میتونم کلاه بزارم؟!)
قلبش سوخته بود؟
_ دوست دارى برى؟
_ نه نه اگه تو دوست ندارى اصلا
_ پارتى که نیست ؟
_ وا نه به خدا اصلا خودت برسونم
_ پس دوست دارى برى؟
مظلومانه اضافه کردم
_ برم بابایى؟
_ قول میى مواظب خودت باشى؟
_ بله مواظب نى نى هم هستم
کلى سوال کرد و تاریخ و مکان دقیق را جویا شد
میدانستم با همکارى آذر و همسرش نقشه ام لو نمیرود و اى کاش…
پایان قسمت ۶۵
به نام او
#۶۶ قسمت ۶۶ این مرد امشب میمیرد
یک دروغ مادر هزار دروغ بعدى است و آن روزگار تا رسیدن ساعت مهمانى مجبور شدم هزار مدل دروغ رنگارنگ بگویم!!
خودش رساندم در کمال تعجب وقتى رسیدم چند دختر جوان با لباس هایى موقر از ماشین پیاده شدند و وارد ویلا شدند
معین نگاه کلى به ویلا انداخت و بعد نگران به من چشم دوخت
_ دلخور میشى همینجا منتظر بمونم تا برگردى؟
چه قدر قلبم براى قلب دلواپسى هاى مردَم که تمام سعى اش این بود من ناراحت نشوم سوخت
_ نمیدونم اگه اذیت نمیشى
_ تا برسم تهران و برگردم مجدداً دنبالت خیلى دیر میشه میرم ۱ رستوران و بعدم همین حوالى ام تا برگردى ،
بعد گوشى موبایلى به من سپرد و تاکید کرد در دسترس باشم و در صورت نیاز سریع تماس بگیرم
تا زمان وارد شدنم نگاه از من برنداشت و چه قدر دعا کردم اگر امشامگاه خراب نشود آخرین بارى باشد که به جان جانانم دروغ گفته باشم و غافل از اینکه هرکار اشتباهى دفعه اولش سخت است و وقتى یکبار راحت از مرز عذاب وجدانت بگذرى حکم تکرارش را براى بارها و بارها با کف دستان خودت امضا کرده اى!!!
استقبال آذر و ارقلبان بى نظیر بود
مردى که با حدود ۶۰ سال سن خیلى جوان و شیک و موقر بود خوش رو و جنتلمن
واقعا آذر در شکار مردها استاد بود و دستش به جنس بنجول نمیرفت
چنان با مادرم برخورد میکرد که در خور یک ملکه بود
و من یاد کتاب ” زنان خوب به بهشت میروند و زنان بد به همه جا ” افتادم
این زن هر جا که میحرکت کرد با وجود عدم ثبات و دوره کوتاهش بهترین جاى ممکن آن وقت بود
نکته جالب مهمانى دعوت سالى خواهر زاده ارقلبان و دوستانش براى همکارى با دروغ بزرگ من بود و چه قدر در مقابل ارقلبان شرم داشتم که میاطلاع داشت براى قبول دعوت میهمانى مادرم مجبورم به شوهرم دروغ بگویم
مرد خوش مشرب و بسیار تحصیل کرده اى که خیلى دلپذیر حرف میزد و آدم را براى ادامه شنیدن سخنانش مجذوب میکرد آذر که براى چک کردن شام به آشپزخونه پیش خدمت کارها راهی شد هنوز ساعتى بیشتر نگذشته بود که در عین صمیمیت اسمم را صوت زد
_ یلدا جان؟!
جان جانانم قطعا دوست نداشت هیچ جنس مذکرى مرا اینگونه خطاب کند !!!
هول شدم و سریع پاسخ دادم
_ بله
صندلى برایم از جلوى میز نهار خورى بیرون کشید و مرا دعوت به جای گرفتن کرد
_ ممنون که امشامگاه اومدى آذى خیلى مسرور شد میدونى بیماریش روحیه قوى و جنگجوشو تخریب کرده مدام دنبال گذشته و یک کف دست آویز از گذشته است که بهش چنگ بزنه دنبال تعلقاتشه و تو و پسرش تنها سرمایه ایه که حس میکنه بهش قدرت مبارزه با این بیمارى رو میده ولى همیشه از تو جور دیگه اى با شور بیشترى حرف میزنه البته شاید چون روحیه شامگاهیه به هم دارین
براى لحظه اى به خودم آمدم و وحشت کردم
نه من شبیه آذر نبودم!!! لا اقل دوست نداشتم شبیهش باشم!!!
من اینجا چه کار میکردم؟!
من به عزیز ترینم دروغ گفتم براى زنى که همه سالهاى زندگى ام از کمترین وظایف مادرى برایم دریغ کرده بود؟!
من بودن با زنى که باور هویت زن بودنم را به لجن کشیده بود روى همه خط قرمز هاى شوهرم پا گذاشته بودم؟
من دقیقا کجاى کار بودم؟
تشویش وجودم را فرا گرفت من حالا یک مادر بودم، درس دروغ و آذر بودن را از همین حالا به فرزندم داده بودم
بقیه ساعات مهمانى و شام با اضطراب و عذاب وجدان گذشت
آذر برایم غذاى رژیمى مخصوص آماده کرده بود ولى با این فکر غمگینم فقط چند قاشق توانستم بخورم
سالى دختر فهمیده و خوش صحبتى بود جمع دوستانش هم همین طور، گرم گحرکت کردن با آن ها از اضطرابم کم کرد
جان جانانم عجیب خود دارى میکرد و زنگ نمیزد فقط چند بار پیام فرستاد قلبم برایش تنگ شده بود براى مهربانى هایش حتى اخم هایش
آن شامگاه گذشت ولى عواقب هر اشتباهى گذرا نیست و همیشه راحت نمیگذرد
سوار ماشین که شدم در کنارش تازه احساس ملایمش کردم نفس عمیقى کشیدم و به صورتش خیره شدم
( منو ببخش جان جانان فداى مهربونى و گذشتت بشم من)
بغضم را فهمید
چشم هایش کنجکاو شده بود
_ یلدا خوبى؟
( نه خوب نیستم)
صورتش را نوازش کردم
_ دلم واست تنگ شده بود همسرم
همسر؟! لعنت به من که به کسى سرمان را در یک بالین میگذاشتیم دروغ میگفتم!!!
ب*و*سه اى روى کف دستم دوخت و گفت
_ همسرت اجازه داره فدات شه؟
_ نه چوم بدون اون میمیرم
خندید خنده هایش جهانم را ملایم میکرد
سرم را روى شانه اش گذاشتم و او آهسته میراند
_ معین سرعتتو ببر بالا زود برسیم
_ دیر برسیم چى میشه؟
_ دلم واسه خونمون تنگ شده تازه گرسنمه
_ مگه دخملم شام نخورده؟
_ شامشونو دوست نداشتم، خودت چى خوردى گامبالو ؟
_ منم هیچى نخوردم میریم خونه باهم میخوریم
_ شریفه خوابه
_ معین که بیداره
_ معین چى درست میکنه واسم؟
_ هرچى بخواى
_ سالاد میگو
_ رو چشمم
خدایا هرچه بیشتر محبت میکرد بیشتر شرمنده میشدم
ثانیه به ثانیه مهربانى آن شامگاهش برایم حکم شکنجه داشت زمانى که براى خواب در آغوشش کشید این شکنجه به اوج خودش رسید
سرم گیج میحرکت کرد بغض داشتم بغضى که جرات رو کردنش را ن
داشتم!!!!
***
خواب بودم یا بیدار ؟! مطمئنم بیدار بودم گرمم بود فلج شده بودم چشم هایم باز بود ولى کف دست و پایم کار نمیکرد حس میکردم کسى روى قفسه سینه ام جای گرفته است در حال خفه شدن بودم
هرچه زور میزدم فریاد بزنم نمیتوانستم
در حد مرگ ترسیده بودم
چند دقیقه طول کشید تا توانستم دستانم را حرکت دهم سریع معین را تکان دادم و نامش را فریاد زدم بیچاره در حال سکته از خواب پرید سریع خودم را در آغوشش جا دادم
چراغ آباژور را روشن کرد و با آن صداى خواب آلو و خواستنی اظهار کرد
_ خواب دیدى عروسک؟
گریه میکردم
_ معین یکى روم نشسته بود داشت خفه ام میکرد
هنوز حرفم تمام نشده بود که چند ضربه به در خورد جیغ زدم و خودم را بیشتر به او چسباندم نوازشم کرد و گفت: هیس من اینجام
چند ثانیه بعد آواى عمه آمد که اذن دخول میمیل داشت
معین سریع تى شرتش را پوشید و اضافه کرد : بفرمایید
عمه هراسان وارد اتاق شد و پرسید
_ یلدا جیغ زد؟
معین خندید و اضافه کرد
_ شما این ساختمون بودى مگه؟
_ بله ، پیش ساره بودم خوابم برد، چى شده؟
با بغض مهربان مادرم را نگاه کردم
_ عمه ! جن افتاده بود روم داشت خفه ام میکرد
عمه روى لپش زد و گفت؛
_ خاک بر سرم بختک رو زن حامله افتاده؟؟
معین اخم کرد و بیان کرد
_ این چرت و پرتا چیه میگین ؟؟!
عمه هراسان بود و اظهار کرد:
_ آقا من برم اسفند دود کنم آب قرآن بیام بریزم ۴ گوشه اتاق این اومده دنبال بچه
معین خندید و اضافه کرد:
_ پریما قربونت بشم از تو بعیده، بختک چیه؟! اسم این حالت فلجه خوابه از اثرات استرس و بد خوابیدن و یا احیانا کم خونیه واسه همه هم پیش میاد قدیمى ها علم نداشتن میبیان کردن بختک ، جا این حرفها یه شربت بهارنارنج بیار مولین کوچولو بخوره بى زحمت تا من ببینم چشه
عمه اطاعت کرد و حرکت کرد
معین نوازشم کرد و شروع به معاینه کرد کمى تب داشتم قرص هایم را خوردم و با دلدارى و آرامش معین دراز کشیدم
خودم میاطلاع داشتم این استرس و بدخوابى
از اثرات چیست!!!
چند روزگار گذشت و کم کم حالت روحى و فکرم رو به آرامش حرکت کرده بود
معین زودتر به منزل رسیده بود آن روز منتظر برگشت آوا و مهرسام بودیم که عماد به فرودگاه راهی شده بود و باز قرار بود این خانه با صوت و شیطنت هاى مهرسام رنگ زندگو بیشترى به خود بگیرد
سرش مثل همیشه در کامپیوترش بود و باز با آن عینک خواستنیش دکى خوردنى خودم شده بود آن روزگارها مجبورم میکرد روزگارى حداقل یک جدول حل کنم هرچند که بى علاقه نبودم در طى حل کردن نصف جواب ها را از خودش میپرسیدم
خودکار به دهان بودم که یکى از خدمت کارها خبر داد مهمان دارم ، هر دو تعجب کردیم با دیدن سالى تعجبم چند برابر شد من من کنان سالى را دوست دانشکده ام معرفى کردم و معین هم در کمال احترام به ساختمان رو به رو حرکت کرد و مارا تنها گذاشت وقتى شنیدم حال روحى مادرم اصلا خوب نیست و راضى به شیمى درمانى نشده است واقعا ناراحت شدم
من براى مادرى چراکه آذر آزرده میشدم!!!
گویا ارقلبان از من تقاضاى کمک داشت و سالى را واسطه کرده بود
باز هم باید دروغ میگفتم!!!
لباس هایم را پوشیدم و به ساختمان رو به رو راهی شدم معین در حال شماتت شیرین جان بود گویا خطایى کرده بود با دیدن من جمله اش را متوقف کرد و منتظر توضیحم ماند
_ معین جان من با سالى میشه برم پیاده روى ؟
اخم کرد و گفت
_ اول آماده میشى بعد میاى میپرسى ؟ تو که شال و کلاه کردى
حق داشت ولى رضایت داد این روزها کاش میخبر داشت من هیچ وقت لیاقت آزادى و اعتماد را ندارم!!!
ارقلبان در اتومبیل بى نهایت لوکسش منتظرم بود راننده اش در را برایمان باز کرد مثل قبل با روى گخوشحاله از من استقبال کرد
واقعا حال روحى آذر خوب نبود ساعتى با ارقلبان در خیابان چرخ زدیم و کلى صحبت کردیم قرار شد بیشتر به دیدن مادرم بروم و چند برنامه تفریحى براى سرخوشى و بازگشتش به زندگى با سالى و اردلان بگزاریم
آذر واقعا شوهر خوبى داشت!!!
به خانه که برگشتم اینبار مثل قبل عذاب وجدان نداشتم ! به راستى که انجام هر کارى مرتبه اولش سخت است!!
دروغ پشت دروغ ! چند بار دیگر با هم بیرون راهی شدیم سینما و تئاتر و …حال روحى آذر همان قدر وخیم بود که حال جسمى که دکتر تاکید کرده بود
مرگ را پذیرفته بود و این یعنى شروع مردن…
آن روز بعد از سونو گرافى معین به شرکت رفت و من را با سامى به خونه فرستاد چند دقیقه بعد از رسیدنم ساره به اتاقم رسید و خبر داد عماد در اتاقش منتظرم است
تعجب کردم که این وقت روزگار چرا به خانه برگشته است و چرا خودش به دیدنم نیامده است؟!
به اتاقش که حرکت کردم هنوز لباس رسمى تنش بود و جلوى پنجره ایستاده بود سلام که دادم جاى جواب سلامم گفت
_ در رو ببند
حرف خصوصى داشت؟
نگاهى از نوع نگاه هاى عمو زاده اش خرجم کرد و بیان کرد:
_ آذر رو کى و کجا دیدى؟
زبانم بند آمد محال بود فهمیده باشد
_ این چه سوالیه؟
چند قدم جلو تر آمد و اظهار کرد:
_ فقط یبار دیگه میپرسم، کجا و کى؟
_ عماد چى شده؟ من فقط یبار دیدمش حالش خیلى بده داره خودشو واسه مرگ آماده میکنه شوهرش اظهار کرد نمیره واسه شیمى درما
نى
نگاه هایش از فرط تعجب گرد شده بود،
_ شوهرش؟! مگه شوهر داره؟
هول شده بودم و راز مادرم را ایان کرده بودم
_ آره تازه ازدواج کردن یه پیرمرد خیرخواهه اتفاقا قراره دیدن تو هم بیان
عصبى شده بود
_ آذر امروز که دیدمش حرفى به من نزد
_ خودش گفت من رو دیده؟
_ سراغتو نگراهی شد و این یعنى ازت خبر داره
رکب خورده بودم !! عماد با زرنگى تمام از من حرف کشیده بود
_ خوب حالا چى من که راستشو گفتم بهت
_ شوهرت خبر نداره؟ باز دارى زیر آبى میرى
_ اوفففف فقط یبار بود فقط یبار عماد جان
صدایش را بالا برده بود
_ همین یبارم باید بفهمه
_ نه نه اصلا تو که بهش نمیگى؟
_ نه صبر میکنم خودت بگى ولى صبرم کمه
از ورژن جدید عماد مطمئن بودم که هرکارى ممکن است انجام دهد
با حرص از اتاق خارج شدم و در را پشت سرم کوبیدم
واى خداى من !!!! فکر اعتراف به دروغ مجدد به معین هم برایم ترسناک است !!!
هنوز به آخر پله ها نرسیده بودم که صدایم کرد و دنبالم آمد و وقتى رسید
چند ثانیه نگاهم کرد
_ یلدا میدونى پنهان کارى و صرف انرژى واسش چه قدر به روحیه ات آسیب میزنه فکر اون بچه باش
قلبسوز بود دست خودش نبود طاقت نداشت خواهر باردارش به اضطراب و تشویش بیوفتد
_ من نمیتونم بهش بگم نمیخوام باز حرفمون شه من از غمگینیش میترسم
_ اگه میترسیدى این کارا رو نمیکردى ، ولى جنس شما زنها از مدت حوا تا الان همینه از ممنوعه ها لذت میبرین اگه کل بهشت رو بهتون بدن لذت داشتنشو با چشیدن یه سیب ممنوعه عوض میکنید و اینه جنس زنو هیچ وقت درک نمیکنم
راست میگفت من بهشت زندگى ام را نه با یک سیب سرخ و شیرین بلکه با یک سیب کرم زده و گندیده معاوضه میکردم….
به خودم قول دادم آخر هفته که قرار بود با آذر و خانواده اش به کوه برویم آخرین دیدار پنهانى ام با او باشد و این مساله را با خود آذر هم در میان بگذارم
و همیشه یادمان میرود که ” اى دریغ و حسرت همیشگى ،ناگهان چه قدر زود دیر میشود “
آن شامگاه در کنار معین خواب زیبایى دیدم دخترى با موهاى طلایى و نگاهى معصوم مرا مادر خطاب میکرد چند ثانیه کوتاه بیشتر طول نکشید ولى حس ناب آن خواب مرا به این یقین رساند که فرزند درونم دخترى از جنس آفتاب است خوابم را که براى معین تعریف کردم شکمم را ب*و*سید
_ آى دختر بابات زودى بیا که دارم میمیرم از ذوق دیدنت
_ معین دوست نداشتى پسر داشته باشیم؟
_ نمیخوام بگم دوست ندارم ولى همیشه قلبم دختر میخواست چراکه مرد بودن خیلى سخته
جوابش دلم را لرزاند !! مرد بودن سخت بود و حق داشت…
نمیدانم چرا همیشه شرایط و موقعیت براى گ*ن*ا*ه کردن و اشتباه راهی شدن آسان و آماده است؟!
سفر یکروزگاره معین براى ترخیص جنس هاى جدیدش که در گمرک مرز دچار مشکل شده بود برنامه آن روزگار را برایم آسان کرده بود !!
کف دستى روى شکمم کشیدم و اضافه کردم
_ دخترم این آخرین باریه که بى اجازه بابا جایى میریم
کاش طفل بى گ*ن*ا*هم آن قدر قوى بود که کف دستم را بگیرد و بگوید
_ مامان نرو
کاش کسى مانعم میشد
و لعنت به هر قدمى که آن روز برداشتم!!!
اول همه چیز خوب بود با سالى و دوستانش و آذر و اردلان نهار را در پیک نیک خوردیم ارقلبان چون پدرى مضطرب برایم لقمه میگراهی شد و مراقب خورد و خوراکم بود گاها دخترم صوتیم میکرد و من بى پدر چه قدر کیف میکردم منى که هیچ وقت لذت داشتن پدر و مادر در کنار هم را تجربه نکرده بودم از این خانواده کاذب داشتن چه قدر مسرور بودم…
چند دقیقه بعد از نهار احساس خاص و عجیبى به سراغم وارد شد انگار انرژى درونم ناگاه چند برابر شده بود
حرارت بدنم بالا رفته بود نگران بودم تب کنم
ولی سرگیجه نداشتم
حس عجیبى بود دلم میمیل داشت بدوم و چنان کودکى ام بدون ترس جیغ بزنم و پایبکوبم شعر بخوانم انگار اگر این انرژى را تخلیه نمیکردم بمبى در بدنم منفجر میشد
آتش فشانى بودم که باید فوران میکردم
میخندیدم به هرچیز مسخره اى بى قلبیل میخندیدم قهقهه میزدم
آذر با تعجب نگاهم میکرد و گویا مضطرب شده بود شنیدم که به اردلان گفت
_ این چشه ؟
نگاه ارقلبان با همیشه فرق داشت مثل همان روبه کتاب فارسى دبستان که به زاغ احمق مینگریست!!!
_ نوشابه اى که خورد انرژى زا بوده
آذر بى مکث فریاد زد
_ ارقلبان اون حامله است تو که مضطربش بودى مدام چرا اجازه دادى بخوره؟
ناراحت نبودم! اینقدر از این اوج گرفتن مسخره خوشحال بودم که اعتراض نکردم
_ مامان کم خوردم حالم خیلى خوبه حس میکنم کلى انرژى دارم
چه قدر محتاج به زبان آوردن لفظ مامان بودم آنقدر که یادم میراهی شد خودم هم یک مادرم…
سالى و آذر و سایرین دلواپسم بودند
تنها کسى که پا به پایم مى وارد شد اردلان بود انرژى مضاعفم باعث تقویت حافظه ام شده بود
دیده هاى چروک خورده این مرد برایم آشنا بود!!
چشم هایش را دوست نداشتم…
_ یلدا تو قوى ترین و بى باک ترین زن دنیایى
جمله اش انرژى ام را صد برابر کرد تصویر دخترک معصوم مو طلایى از جلوى نگاهانم پاک شد
همان یلدا بى مخ چند سال پیش شدم
دخترى که فقط فکر
خودش و لذت هایش بود
در دنیاى خودم شناور بودم حس میکردم پرنده اى ام که باید پرواز کنم واگرنه جنایت است در حق بالهایم
سریع تر از سایرین میدویدم باید پرواز میکردم…
حال و روزگارم شبیه تیر اندازى بود که هدفش را تنها و تنها خودش قرار داده بود و حالا نوبت تیر آخر بود
صف منتظرین و مشتاقین بانجى جامپینگ !!!
سقوط آزاد!!!
من به آزاد بودن محتاج بودم حتى از نوع سقوطش!
غافل از این سقوط ! سقوط از دیدهان عشقم ! سقوط از قله خوشبختى …
آذر این قدر جیغ زد که بى حال شد
ارقلبان همه کارهایم را کرد
تشویقم کرد
_ ترشح آدرنالین واسه باردارى مفیده
چه قدر احمق شده بودم نوشابه احمق کننده !!
در صف چشمبهراه ماندم با شور و شوق اینکه نوبتم شود، کسى از من نپرسید باردارم! چرا کسى نپرسید!
تنها زن باردار احمق کره زمین من بودم؟!
همه سال هاى زندگى ام چنین هیجانى را تجربه نکرده بودم!!!
پریدم!
وحشتناک بود؟ نه ! براى کسى که هوار هوار انرژى کاذب به او تلقیح شده است وحشتناک نبود
سالم فرود وارد شدم
نفس نفس میزدم آذر را در آغوش کشیدم
_ دیدى هیچیم نشدى الکى شلوغش کردى!!
کم کم اثرات انرژى مفرطم کمرنگ میشد اما هنوز هم حالت عادى نداشتم سوار ماشین شدیم و قصد بازگشت داشتیم
هنوز میخندیدم اردلان عوض شده بود انگار قلبخور بود انگار چیزى غمگینش کرده بود
ولی دلخورى اش نیم ساعت بیشتر طول نکشید
زیر دلم تیر کشید درد وحشتناک و عجیبى بود!!!
پاى آذر را چنگ زدم و از درد فریاد کشیدم
ترسیده بود
چند ثانیه بعد حس کردم پاهایم داغ وخیس شد
شلوار و مانتوى سفیدم حالا گلگون شده بود
خون؟!
کف دستانم که به خون طفلم آغشته شد ناله کردم ضجه زدم التماس کردم
اما هنوز امید داشتم
مو طلایى من به این زودى ها نباید میراهی شد
با آذر هم زمان التماس میکردیم که مرا به بیمارستان برسانند
ارقلبان با لبخند اطاعت کرد
چه قدر حالت هایش در آن لحظات برایم عجیب و چندش آور بود!!
پایان قسمت ۶۶
به نام نامى عشق
#۶۷ قسمت ۶۷ این مرد امشامگاه میمیرد
جهانم تیره و تار شد من حالت طبیعى نداشتم ولی آن قدر میفهمیدم
که در حال از کف دست دادن زیباترین هدیه زندگى ام بودم
جگر گوشه ام از پوست و خون عشقم معین!!!
من با همه جهلم مادر بودم مادرى که ۶۵ روزگار با کودکش لحظه به لحظه زندگى کرده بود
با همه بى جانى ام مدام به هر کس و هرچیزى آویزان میشدم و التماس میکردم بچه ام را نجات دهند
پرستارها با ترحم نگاهم میکردند
خبرى از ارقلبان نبود
به آذر التماس کردم که به معین خبر ندهد
از حال رفتم هیچ نفهمیدم
جهانم تیره شد…
دیدهانم را باز کردم
چیزى به خاطر نمى آورم باز بیمارستان و سرم و ماسک اکسیژن
چه شده است؟
باز تب کرده ام؟
پس جان جانانم کجاست؟
آذر بالاى سرم چه کار میکند؟
اینجا چه خبر است؟ گریه میکند نوازشم میکند
_ غصه نخور عزیز دلم تو خیلى جوونى هنوز خیلى وقت دارى مادر خدا رو شکر که خودت سالمى
جهانم بار دیگر تیره شد
به خاطر آوردم!!! دیگر حسش نمیکردم دختر مو طلایى ام رفته بود من تهى شده بودم از مادرانه!!!
گریستم از ته دل هق هق میزدم!! حتى روى اینکه خدا را آوا کنم نداشتم معین کجا بود؟
خبر نداشت ! حتما دلواپسم شده بود میان گریه ساعت را پرسیدم
۱ ساعتى از قرار گرفتن هواپیمایش میگذشت حتما تا الان از مضطربى شهر را به هم ریخته بود
آذر آرامم کرد
_ هنوز که نفهمیده ۱ دروغ میگیم و همه چى حل میشه
دروغ ؟ لعنت به مادرى که به فرزندش دروغ اضافه کردن یاد میدهد!!!
سکوت کرده بودم خیره به دیوار رو به رو مانده بودم ۱ ساعت!! ۲ ساعت!!!
آذر کنار پنجره ایستاده بود که یهو فریاد زد
_ واى اومد !!! اومد!!! معین اومد
وحشت کرده بودم شرم مرا میکشت !!
_ تو بهش خبر دادى؟
_ نه به جان خودت یلدا ، من گوه بخورم از کجا فهمیده آخه
کمتر از ۱ دقیقه مانده بود تا رویارویى با مردى که همه چیزش را زیر سایه یک دروغ و حماقت به آتش کشیده بودم!!!
صوتیش را در مسیررو شنیدم که با پرستار شیفت صحبت میکرد چه قدر استرس و پریشانى در این صوتى بم و مردانه موج میزد
_ به من زنگ زدن اظهار کردن خانمم اینجا بستریه ، کجاست؟ چى شده
_ اسمشون
_ یلدا نامدار نه یلدا افسرى
_ بالاخره کدوم؟
تن صدایش بالاتر رفت
_ افسرى
معلوم بود حسابى به هم ریخته است
چند ثانیه بعد آواى پرستار میدانم جانش را گحرکت کرد!!!
_ همون که بچه سقط کرده؟
چرا چیزى نمیگوید ؟!! خیلى طول میکشد تا به حرف بیاید چه قدر آوایش میلرزد
آذر رنگ به صورت ندارد منم چنان مرده اى بى تحرک مانده ام!!!
_ کجاست؟ حالش خوبه؟
جان جانانم هنوز حال من برایت مهم است؟!
من قاتل جگر گوشه مان هستم !!!
_ خانمتون روان گردان مصرف کردن اگه به موقع نمیرسیدن بیمارستان ممکن بود هر اتفاقى بیوفته
آرام بزن لعنتى صبر کن پشت سر هم بر پیکر این مرد نزن
روان گردان؟! فقط ۱ نوشابه انرژى زا بود!!
با ناله آذر را آوا زدم
دیگر گوشم ادامه صحبت هایشان را نشنید
چند ثانیه بعد جلوى چهار چوب در اتاق بود
خبرى از خشمى که انتظار داشتم نبود معین شکسته بود !!!
آذر را با نفرت نگاه کرد ولى نوع نگاهش به من خیلى عجیب بود
تاب نیاوردم سرم را پایین انداختم
نزدیکتر شد با هر قدمى که نزدیکتر میشد نفس من سخت تر بیرون مى آمد
در کمال تعجب دیدم دستگاه و گزارش پرستار و دکتر را از کنارم برداشت و با دقت نگاه کرد
سکوت کرده بود و آذر شتابزده شتابزده پشت سر هم دروغ میبیان کرد
_ من یلدا رو دیدم آوردن اینجا آخه خودم اینجا بسترى بودم ترسیدم اومدم ببینم چشه، خدا غم نده دیگه بهتون
چه قدر قشنگ خودش را تبرئه کرد و از داستان بیرون کشید !!
معین دیگر نگاهمان هم نمیکرد باید حرف میزدم
_ معین من نمیدونستم توى اون نوشابه چیه، من خوردم زمین تو خیابون ، بچه مون…
جاى معین آذر جوابم را داد
_ بچه ۲ ماهه که بچه نیست دختر
در یک لحظه چنان با خشم آذر را نگریست که جگرم سوخت نسبت به تعصبش به کودک از کف دست رفته اش…
آذر دست بردار نبود
_ دوستش واسش نوشابه آورده خورده این دختر بدبخت که نمیدونسته توش چیه باید بگردیم اون طرفو پیدا کنی…
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن