توی خاموشی بهش نگاه کردم بغض گلوم و گرفته بود باورم نمیشد هرمس زن و بچه داشته باشه قلبم میخواست همه ی دنیا رو به فحش بکشم قلبم میخواست کله هرمس و بکنم حیف زورم بهش نمیرسید
اگه زن و بچه داشت چرا منو وابسه خودش کرد یکم پیش خودم فکر کردم چه جمله ی بیخودی اون فقط با من خوابید اگه زن داشت چرا با من خوابید؟ عصبی مشتی به دیوار زدم صوتی هرمس به گوشم خورد
هرمس:بهتره زود تر از اینجا دور بشی و تا زمانی که محمد و ندیدی تنها نشی چون اون هایی که میخوان بهت اسیب بزنن بهشدت خطرناک هسسریع
بعد بی خیال به سمت اون جسم حرکت کرد از این بی خیالیش حرسم گرفت با لجاجت پام و به زمین کوبیدم و اظهار کردم :نمیخوام چرا بهم ناضافه کردی زن داری
بی خیال جسد اون موجود زشت و روی کولش انداخت و غیب شد دیده هام با رفتنش گرد شد حتی نموند توضیح بده
با استرس سریه از انبار خارج شدم اامان چیزی که مشاهده کردم تیرداد بود که روی زمین قرار گرفته بود چوبی کف دستش بود و خاک هارو جا به جا میکرد با صوتی بسته شدن در انبار سریع از جا پرید و به سمتم اومد منو به اغوش گحرکت کرد و شروع به غور زدن کرد
تیرداد :دختره ی بی فکر واقعا پیش خودت چی اندیشیدی که دوباره برگشتی تو اون خرابشده
با غم به صورتش نگاه کردم وقتی نگاهم و دید خاموشی کرد و بیان کرد :خوبی چیشده !؟
تهمینه :مهدا رو نتونستم پیدا کنم
تیرداد :مهدا رو که..
خاموشی کرد و گفت :وایسا ببینم اون تو چه اتفاقی افتاده تو خودت مهدا رو پیدا کردی
با چشم های گرد شده سوالی نگاهش کردم و گفتم :چی
تیرداد :تو خودت مهدا رو اوردی دادی دست فاطمه
یه لحظه شک کردم که خود تیرداد باسه قدمی به عقب برداشتم و بسم ا… زیر لب گفتم تیرداد با شک بهم نگاه میکرد وقتی خیالم راحت شد که خودشه بیان کردم :تیرداد از اول بگو ببینم چه اتفاقی افتاد از همون لحظه ای که من وارد انبار شدم و در بسته شد
تیرداد با شک بهم نگاه میکرد قدمی به عقب برداشت و بسم ا.. زیر لب گفت به این شکمون بهم خنده تن گحرکت کرده بود ولی دلم بیشتر
خودم و به تیرداد نزدیک کردم و سرم و روی سینه اش گزاشتم با آوای دورگه ای که میلرزید اضافه کردم :تیرداد هرمس زن و بچه داره
تیرداد سریع منو از خودش جدا کرد و بازو هام و تو کف دستش گراهی شد و با تعجب بیان کرد :زن و بچه داره بعد با تو …
نزاشتم حرفش و کامل کنه و بیان کردم :اره زن و بچه داره و با من میخوابه
تیرداد :حتما زنشم به خون تو تشنه اس و میخواد کله ات و بکنه
با کنجکاوی به تیرداد خیره شدم پشت این اتفاق ها هرمس نبود حتما زن هرمس بود حتما میتمایل داشت به خاطر اینکه هرمس به من نزدیک میشه ازم انتقام بگیره
این فکر و از خودم دور کردم و ترجیح دادم از حال مهدا و اتفاق های بیرون انبار خبر دار بشم تیرداد اینطوری تعریف کرد
تیرداد :وقتی در بسته شد منو کیومرث هر کاری کردیم که درو باز کنیم اما نتونستیم هیچ صدایی از انبار بیرون نمیومد هیچ راه دیگه ای هم نبود که چارد بشیم فاطمه با همون دعا نویسه تماس گرفت اونم گفت که به هیچ عنوان هیچ کاری نکنیم و حتی از در انبار هم فاصله بگیریم نیم ساعتی گذشت که در انبار باز شدو تو بیرون اومدی مهدا هم بقلت بود مهدا رو به فاطمه دادی و دوباره وارد انبار شدی هرچی بهت گفتیم نرو نه جوابی دادی نه قانع شدی فقط اظهار کردی باید برم فاطمه هم بار دیگر با اون دعا نویسهتماس گرفت اونم گفت تهمینه برمیگرده و جاش امنه فاطمه و کیومرث هم مهدا رو بردن داخل منم منتظر موندم تا تو بیای
نفس عمیقی کشیدم که تیرداد گفت :خوب تو بگو چه اتفاقی افتاد چطوری درک کردی هرمس زن و بچه داره
لحظه ای جرقه ای تو ذهنم خورد سریع به سمت خونه دویدم فاطمه به سمتم اومد و گفت :تهمینه خوبی
با ترس گفتم :مهدا کجاست
فاطمه :دادمش به مهنا الان تو اتاقن
تهمینه :داوودم داخله؟
سرش و به نشونه ی مثبت تکون داد از پذیرایی میگزشتم که بابا اضافه کرد :دختر بابا از وقتی بیدار شدی ندیدمت بیا بقلم قلبم تنگ شده برات
تهمینه :بابا ببخشید کار دارم الان میام
بی توجه به بقیه به سمت اتاق ها رفتم یکی یکی در اتاق هارو باز کردم بلاخره به اتاقشون رسیدم
داوود مهنا رو بغل کرده بود و مهناهم به مهدا شیر میداد
سریع به سمتشون حرکت کردم و مهدا رو از بغلش بیرون کشیدم
مهدا با صدای کشیدهی شروع به ضجه زد به صورت جفتشون نگاه کردم به سمت عقب قدم برداشتم بعد از مکثی شروع کردم با آوای کشیده ایه های قران و خوندن چی زیادی بلد نبودم حمد و توحید
داوود تند از جا قد بلند شد و با صوتی کشیدهی شروع به فحش دادن کرد و بعد با سرعت از اتاق خارج شدبه مهدا که تو بغلم گریه میکرد چشم دوختم مهنا با ترس به سمتم اومد و اظهار کرد :چیشده تهمینه داوود چرا اینطوری کرد
مهدا رو به بغلش دادم و اظهار کردم :چیزی نیست بین منو داووده
بعد از اتاق خارج شدم همه جلوی در اتاق جمع سده بودن
عمه :دخترم چیزی شده ؟!
تهمینه :نه چیزی نشده مضطرب نباشید
عمه داشت منو سوال پیچ میکرد که داوود با سرو صدا وارد خونه شد
داوود:سلام بر اهل خونه چیزی شده همه اینجا جمع شدید
مهنا به سمت داوود حرکت کرد و بازوش و گحرکت کرد و اظهار کرد:داوود از تهمینه معزرت خواهی کن تو ورا اینطوری شدی
داوود اخم کرد و گفت: چرا ،چطوری
سریع به سمت داوود راهی شدم و دستم و روی بازوی دیگه اش گزاشتم و گفتم:مهنا چیزی نیست بین منو داووده خودمون حلش میکنیم
داوود ابرو بالا انداخت و سوالی نگاهم کرد چشمکی بهش زدم و از جمع دور شدم
روی مبل قرار گرفتم کیومرث هم کنارم جا گراهی شد
کیومرث :حالت خوبه
نفس عمیقی کشیدم و اظهار کردم :اره
به فاطمه خیره شدم با دیده بهش اشاره کردم که منارم بشینه به سمتم اومد و کنارم جا گحرکت کرد
تهمینه :فاطمه همین الان زنگ بزن به این یارو محمد بگو زود خودش و برسونه من دیگه مخم نمیکشه دارم دیونه میشم
با صوتی ارومی گفت :گفتم بهش گفت تا یه ساعت دیگه میرسه اینجا تا اون موقع هم مامان و بابای منم میرن شهر فک نکنم تا شامگاه برگردن
سرم و تکون دادم بغضِ توی گلوم داشت خفم میکرد اب دهنم و قورت دادم و سعی کردم خودم و اروم کنم
به بابا چشم دوختم که با شک نگاهم میکرد لبخندی زدم و به سمتش حرکت کردم روی پاهاش قرار گرفتم و به صورتش خیره شدم
بابا :چیشده دخترم خبریه ؟!
تهمینه :مثلا چه خبری؟
لبخندی زد و گفت :خبر که نه ؛ حس ،یه حس بد که بهشدت خوبه
سوالی نگاهش کردم که اضافه کرد :میدونم که داری له این فکر میکنی که اون حس بد چیه که خوبه بهش فکر کن میخوام بدونم اینجات چقدر کتر میکنه
بعد با دیت به کله ام ضربه ای زد تمام اون یک ساعت و با بابا در مورد چیز های مختلف حرف زدیم و یکم بابا رو سوال پیچ کردم که شاید در مورد اون حس تغلبی بهم برسونه ولی هیچ چی دست گیرم نشد
کیومرث صدام زد از بابا جدا شدم کیومرث با صوتی ارومی بیان کرد :این یارو رسیده باید بریم خونه ی فاطمه شون
سرم و تکون دادم بابا با شک نگاهمون میکرد تبسمی زدم و بیان کردم :بابا فاطمه میخواد بره خونشون مولیم و بابا شم خونه نیستن تنهاست من برم پیشش؟!
بابا :خوب همینجا بمونه
لبخند روی لبم ماسید
کیومرث:خوب بابا اینحا معذبه بلاخره اینحا چند تا پسر مجرد هستن معلومه معذب میشه
بابا سرش و تکون داد و بیان کرد :خیل خوب برو
کیومرث :پس من میرسونمشون
بابا چیزی نگفت با استرس جفتمون از خونه خارج شدیم فاطمه و تیرداد داخل ماشین تیرداد جای گرفته بودن تیرداد تا مارو دبد ماشین و روشن کرد کرد سوار شدیم و راه افتادیم هوا بارونی بود و نم داشت نزدیک به غروب هم بود ماشین و دم در خونشون نگه داشت همه وارد حیاط نسبتا بزرگشون شدیم فاطمه بهسرعت درهای حیاط و باز کرد و با گوشیش شماره ای و گراهی شد
فاطمه:الوذمن الان در حیاط و باز گزاشتم لطفا بهسرعت وارد حیاط بشید بازم حواستون باشه کسی نبینتتون گوشی و قطع کرد با ترس به کیومرث خیره شدم همون لحظه ۲۰۶ البالویی به سرعت وارد حیلط شد فاطمه بهسرعت در هارو بست و نفس عمیقی کشید با چشم های گرد شده به ۲۰۶البالویی که شیشه های دودی داشت نگاه میکردم توی دلم بیان کردم چقدر حرفه ای
ماشین خاموش شد به شدت برای دیدن محمد هیجان داشتم در ماشین باز شد و از ماشین پیاده شد به خاطر اینکه پشتش بهم بود صورتش و ندیدم ولی قد کشیده و هیکل ورزش کاریش واضح به دیده میومد در و بست و در صندلی عقب و باز کرد کوله اش و برداشت که نیم روخش و مشاهده کردم درو بست و به سمتمون نگاهی انداخت تبسمی زد و با قدم های قد بلندی خودش و بهمون رسوند
بدون هیچ حرفی رو به روم ایستاد و صورتم و برانداز کرد و بیان کرد :نوچ نوچ نوچ اوضاعت بسیار خرابه دختر
مکثی کرد و گفت :ببخشید سلام
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن