کم کم محمد از جا کشیده شد و با صوتی کشیده تری شروع به ورد خوندن کرد که هممدت هرمس هم شروع به ناله کرد
میدونستم محمد داره یه غلطایی میکنه، میدونستم نباید بهش اعتماد میکردم
محمد چند قدم با هرمس فاصله داشت و هرمس از شدت درد روی زمین به خودش میپیچید
از شدت دردی که داشت رو زمین غلط میخورد و جیغ میزد
بی توجه به حال زارم به سمت محمد دویدم و کتابش و از کف دستش چنگ زدم که انگار نیرویی منو به سمت عقب هدایت کرد
اشک هام بی مهابا از نگاه هام میبارید
هرمس درد شمشاهده کردی میکشید و من کاری از کف دستم بر نمیومد
در عرض چند دقیقه خون بود که کف خونه رو گرفته بود میدونستم هرمس داره مقاوت میکنه🥺😰
طاقت درد کشیدنش و نداشتم دوباره به سمت محمد حمله کردم که اینبار علی و سورنا کف دست مانعم شدن
صوتی محمد و شنیدم که میگفت: معجون روی میزو به خودش بمشاهده کرد
این معجون همون ابی بود که محمد به صورتم پاچید
چقدر قلبم به حال خودم و هرمس میسوخت چه بی پناه و تنها بودیم
سورنا از پشت منو گرفته بود ولیمن یه جا بند نبودم و بدون تعمل قصد فرار داشتم
که اخر سر با پا به پشت زانوم زد و باعث شد رو دو زانوم بیوفتم
با یه کف دست گلوم وَ زیر زیراه ام و به بالا گرفته بود و با کف دست دیگه اش موهام و که از پشت رو به پایین میکشید گرفته بود
بیشتر از خودم مضطرب هرمس بودم تو اون حالت از حالش بیخبر بودم
علی مقابلم توقف کرد و به سورنا اظهار کرد دهنم و باز نگهداره
سریع لب هام و رو هم فشورم و داخل دهنم کشیدم عمرا میزاشتم اون معجون و به خوردم بدن
…..
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن